အိပ်ပျော်နေသော နဂါးနှင့် ဗယုတ်သုတ်ခ သူခိုးများ

'လျှို့ဝှက်နဂါးချောက်' ဆိုတာက တကယ့်ကို မှောင်မည်းပြီး အေးစက်လှတဲ့ နေရာပါ။ လင်ရွှယ်က ရှေ့ကနေ ဓားကိုင်ပြီး လမ်းပြနေပြီး မိုဖန်ကတော့ "အိပ်ပျော်ရင်း လမ်းလျှောက်တတ်သူ" ပီပီ မျက်လုံးကြီးကို မှေးစင်း၊ လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့တည့်တည့်ဆန့်တန်းပြီး ယိုင်နဲ့နဲ့နဲ့ လိုက်လာပါတယ်။

"အာဖန်... သတိထားဦးလေ၊ ရှေ့မှာ ချောက်ကမ်းပါးရှိတယ်" လင်ရွှယ်က စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ လှမ်းပြောပါတယ်။

မိုဖန်က အိပ်မက်ယောင်သလိုနဲ့ "အင်း... ပေါက်စီ... ပေါက်စီ အကြီးကြီးပဲ..." လို့ ပြောရင်း လင်ရွှယ်ဆီကို အတင်းတိုးကပ်ပြီး သူမရဲ့ လက်မောင်းကို အတင်းဖက်ထားလိုက်ပါတယ်။

ယွဲ့အာက ဘေးကနေ မျက်လုံးပြူးသွားပါတယ်။ 'ဒီနွားကျောင်းသား... အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး အခွင့်အရေးယူနေတာလား!'

"ဟားဟား... မိုဖန်၊ မင်းရဲ့ သရုပ်ဆောင်ကွက်က မဆိုးဘူးပဲ" အဘိုးကြီးက စိတ်ထဲကနေ ရယ်နေပါတယ်။ "ကဲ... ယွဲ့အာ၊ မင်းသမီးလေး။ မင်းရဲ့ 'နွားကျောင်းသား' အဆင့်တက်ချင်ရင် ဟိုမိန်းကလေးကို တခြားလမ်းကို ခေါ်သွားတော့။ ငါ နဂါးသွေးရှိတဲ့နေရာကို အာရုံခံမိပြီ"

ယွဲ့အာက အံကြိတ်ပြီး လင်ရွှယ်နားကို ပြေးသွားပါတယ်။ "မိန်းကလေး လင်ရွှယ်! ဟိုမှာကြည့်... ဟိုဘက်မှာ ကျွန်မတို့ ရှာနေတဲ့ ဆေးပင်နဲ့ တူတာတစ်ခု တွေ့တယ်! သွားကြည့်ရအောင်!"

လင်ရွှယ်က ဇဝေဇဝါနဲ့ "ဘယ်မှာလဲ? ငါ ဘာမှမတွေ့ပါလား"

"ရှိတယ်... ရှိတယ်! ဟိုး... အမှောင်ထဲမှာ! လာ... ကျွန်မနဲ့ လိုက်ခဲ့!" ယွဲ့အာက လင်ရွှယ်ကို အတင်းဆွဲခေါ်သွားပါတယ်။ လင်ရွှယ်က စိတ်မချသလိုနဲ့ လှည့်ကြည့်တော့ မိုဖန်က ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို ဖက်ပြီး "အိပ်ပျော်" ကျန်ခဲ့တာကို မြင်မှ လိုက်သွားပါတော့တယ်။

"အေး... အခု ငါ မင်းရဲ့ ခြေထောက်ကို ထိန်းချုပ်မယ်!" အဘိုးကြီးက မိုဖန်ကို လေပေါ်မှာ ပျံသလောက်နီးပါး မြန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ချောက်ထဲက ဂူတစ်ခုထဲကို ခေါ်သွားပါတယ်။ ဂူအဆုံးမှာတော့ အနီရောင်တောက်နေတဲ့ 'နဂါးသွေးကျောက်တုံး' ကြီး ရှိနေပါတယ်။

ဂူထဲကနေ ဧရာမ နဂါးအစောင့်အရှောက် ဝိညာဉ်ကြီး ထွက်လာပါတယ်။ မိုဖန်က တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်ပေမဲ့ အဘိုးကြီးက တားလိုက်ပါတယ်။ "မတိုက်နဲ့! မင်း တိုက်ရင် လင်ရွှယ် သိသွားလိမ့်မယ်။ အိပ်ပျော်နေတဲ့အတိုင်းပဲ ဟန်ဆောင်ပြီး တိုက်!"

မိုဖန်ခမျာမှာ မျက်လုံးကြီးကို ပြန်မှိတ်၊ "ဝူး... ဝူး..." နဲ့ အိပ်မက်ယောင်သလို အသံလုပ်ရင်း၊ နဂါးကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို လဲကျသလိုလို၊ ချော်လဲသလိုလိုနဲ့ ရှောင်နေရပါတော့တယ်။

"မလာနဲ့!" ယွဲ့အာက လင်ရွှယ်ကို အတင်းဖက်ထားပြန်ပါတယ်။ "ဒါက... ဒါက သူ့ရဲ့ 'အိပ်ပျော်ရင်း နဂါးသတ်တဲ့ သိုင်းကွက်' လေ! မိန်းကလေး ဝင်သွားရင် သိုင်းကွက် ပျက်သွားလိမ့်မယ်!"

လင်ရွှယ် ကြောင်အမ်းအမ်းနဲ့ ရပ်ကြည့်နေတုန်း... မိုဖန်က "အိပ်မက်ထဲမှာ" နဂါးကြီးကို ခြေထောက်နဲ့ ခလုတ်တိုက်သလိုမျိုး လုပ်လိုက်တာကြောင့် နဂါးကြီး ခေါင်းနဲ့ နံရံနဲ့ ရိုက်မိသွားပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ မိုဖန်ရဲ့ လက်က 'နဂါးသွေးကျောက်တုံး' ကို အသာလေး ထိလိုက်ပြီး စွမ်းအားတွေကို တရဟော စုပ်ယူပါတော့တယ်။

မိုဖန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စွမ်းအားတွေ ဆူပွက်လာပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အရေပြားအောက်မှာ နဂါးအကြေးခွံတွေလိုမျိုး အရိပ်တွေ ပေါ်လာပြီး 'နတ်ဆိုးဗိုလ်မှူး - အဆင့်မြင့်' ကို ရောက်ဖို့ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာသွားပါပြီ။

ဒါပေမဲ့ စွမ်းအားတွေက ပြင်းလွန်းလို့ မိုဖန် ထိန်းမနိုင်ဘဲ "အိပ်ပျော်နေရင်း" လင်ရွှယ်ဆီကို ဝုန်းခနဲ ပြေးဖက်လိုက်ပါတော့တယ်။

"ဟိုး... ပေါက်စီကြီး... ပေါက်စီ အနွေးလေး..." မိုဖန်က လင်ရွှယ်ကို တင်းတင်းပွေ့ဖက်ပြီး ပါးကိုတောင် နမ်းမလို့ လုပ်နေပါတယ်။

"မိုဖန်!!!" ယွဲ့အာရဲ့ အော်သံက ချောက်တစ်ခုလုံး တုန်ဟိန်းသွားပါတယ်။ သူမက လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ရေဘူးနဲ့ မိုဖန်မျက်နှာကို "ဗွမ်း" ခနဲ လောင်းချလိုက်ပါတယ်။

"အာ... မိုးရွာပြီလား!" မိုဖန်က ရေစိုရွှဲနဲ့ သတိဝင်လာသလိုမျိုး ဟန်ဆောင်လိုက်ရပါတယ်။

လင်ရွှယ်ကတော့ မျက်နှာလေး နီရဲပြီး "အာဖန်... မင်း... မင်း တော်တော်လေး အိပ်မက်ယောင်တာပဲနော်" လို့ ပြောပြီး ခေါင်းငုံ့သွားပါတယ်။

ယွဲ့အာကတော့ မိုဖန်ကို သတ်ချင်တဲ့ မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်နေပါတယ်။ "နွားကျောင်းသား! နင် အခု စုပ်ယူထားတဲ့ နဂါးသွေးတွေ အကုန်လုံး ပြန်အန်ထွက်ချင်လား!"

မိုဖန်ခမျာမှာတော့ အဆင့်တက်လို့ ဝမ်းသာရမလို၊ ယွဲ့အာကို ကြောက်ရမလိုနဲ့ တကယ့်ကို ဗောက်ချာကျနေပါတော့တယ်