မင်းသမီးနှစ်ပါးနှင့် လမ်းဘေးက နွားကျောင်းသား

အရည်အချင်းစစ်ပွဲမှာ ထူးထူးခြားခြား အနိုင်ရခဲ့တာကြောင့် မိုဖန်ဟာ အပြင်တပည့်အဖြစ် ရာထူးတိုးသွားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ပထမဆုံးတာဝန်ကတော့ ဂိုဏ်းချုပ်သမီး လင်ရွှယ်ရဲ့ 'အနီးကပ် ကိုယ်ရံတော်' အဖြစ် လိုက်ပါပြီး တောနက်ထဲက "နှင်းကြာပန်း" သွားရှာရမှာပါ။

"မင်းနဲ့အတူ ငါ့ရဲ့ အမပါ ခေါ်သွားလို့ ရမလားခင်ဗျာ?" မိုဖန်က ဇောချွေးပြန်ရင်း လင်ရွှယ်ကို မေးလိုက်ပါတယ်။

ဘေးနားမှာတော့ ယွဲ့အာက ရုပ်ဆိုးမလေးမျက်နှာနဲ့ မျက်လုံးပြူးပြနေပါတယ်။ (မင်း ငါ့ကို ထားခဲ့ရင် သေဖို့သာ ပြင်ထားဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပေါ့)။

လင်ရွှယ်က ယွဲ့အာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပါတယ်။ "ရတာပေါ့... မင်းရဲ့ အစ်မက ကြည့်ရတာ အလုပ်ကြမ်း လုပ်နိုင်ပုံရပါတယ်။ ငါတို့ရဲ့ အထုပ်အပိုးတွေကို သယ်ဖို့ သူ လိုအပ်မှာပါ"

"ဘာ! ငါက အထုပ်သယ်ရမယ် ဟုတ်လား?" ယွဲ့အာက ဒေါသတကြီးနဲ့ အော်တော့မလို့ လုပ်ပြီးမှ သတိရသွားပြီး အသံကို ညှစ်လိုက်ပါတယ်။ "အဲ... ရပါတယ်ရှင်၊ ကျွန်မက ခွန်အားကြီးပါတယ်"

ဒီလိုနဲ့ သူတို့ သုံးယောက် ခရီးစထွက်ကြပါတယ်။ မိုဖန်က အလယ်မှာ၊ လင်ရွှယ်က ညာဘက်မှာ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး လမ်းလျှောက်နေပြီး ယွဲ့အာကတော့ ဘယ်ဘက်ကနေ အထုပ်ကြီးကို ထမ်းပြီး မျက်စောင်းတခဲခဲနဲ့ လိုက်လာပါတယ်။

"မိုဖန်... ဒီ 'ချီ' စွမ်းအင် လှည့်ပတ်ပုံလေးကို တစ်ချက်ကြည့်ပေးပါဦး" လင်ရွှယ်က မိုဖန်နားကို တိုးကပ်ပြီး သူမရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်လေးကို ပြလိုက်ပါတယ်။

မိုဖန်က ငုံ့ကြည့်ဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ...

"အား! ဗိုက်နာလိုက်တာ!" ယွဲ့အာက အထုပ်ကြီးကို ပစ်ချပြီး မိုဖန်နဲ့ လင်ရွှယ်ကြားထဲကို အတင်းတိုးဝင်လိုက်ပါတယ်။ "မောင်လေး... ငါ ဗိုက်အရမ်းနာလို့၊ ငါ့ကို တွဲထားပေးပါဦး"

မိုဖန်က ယွဲ့အာကို ဖမ်းတွဲလိုက်ရပါတယ်။ "ယွဲ့အာ... မင်း အခုတင် ပေါက်စီ (၅) လုံး စားထားတာလေ"

"အဲဒါကြောင့် နာတာပေါ့! နင်က ငါ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဟိုမိန်းကလေးရဲ့ လက်ကိုပဲ ကြည့်နေတယ်" ယွဲ့အာက တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်တာကြောင့် မိုဖန် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်သွားပါတယ်။လင်ရွှယ်ကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပါတယ်။ သူမဟာ ပါရမီရှင်မို့လို့ ယွဲ့အာရဲ့ အမူအရာတွေက တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေမှန်း ရိပ်မိလာပါတယ်။ "အာဖန်... မင်းအစ်မက ထူးဆန်းတယ်နော်။ ရုပ်ကတော့ ရွာသူမလေး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အပြုအမူက... တမျိုးပဲ"

ညဘက် စခန်းချတဲ့အခါမှာတော့ ပိုဆိုးပါတော့တယ်။ လင်ရွှယ်က မိုဖန်ကို သူမရဲ့ ဘေးမှာ ထိုင်ပြီး ကာကွယ်ပေးဖို့ ပြောပါတယ်။ ယွဲ့အာကတော့ ငြိမ်မနေဘဲ တောထဲက "တစ္ဆေခြောက်တဲ့ အသံတွေ" ထွက်အောင် နတ်ဆိုးမှော်ပညာနဲ့ လုပ်ပါတော့တယ်။

"မကြောက်ပါနဲ့ မိန်းကလေးလင်ရွှယ်... ကျွန်မက သရဲအိုး ခွဲတတ်ပါတယ်။ လာ... ကျွန်မကိုပဲ ဖက်ထားလိုက်!"ယွဲ့အာက လင်ရွှယ်ကို အတင်းဆွဲဖက်လိုက်တာကြောင့် လင်ရွှယ်မှာ အံ့ဩပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေပါတယ်။ မိုဖန်ကတော့ ခေါင်းကို လက်နဲ့ပုတ်ရင်း "ငါ... ငါ တောထဲမှာ သစ်သီးသွားရှာဦးမယ်" ဆိုပြီး ထွက်ပြေးရပါတော့တယ်။

ဒါပေမဲ့ မိုဖန် တောထဲကို ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာပဲ ထူးဆန်းတဲ့ အနက်ရောင် မြူခိုးတွေ ကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ဒီမြူခိုးတွေက တိမ်တိုက်ဖြူဂိုဏ်းက မဟုတ်ဘဲ တခြား "နတ်ဆိုးဂိုဏ်း" တစ်ခုခုရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ဖြစ်နေပါတယ်