နတ်ဆိုးအဆင့်တက်ခြင်းနှင့် ရေချိုးကန်ထဲက ပြဿနာ

ညနက်ပိုင်း၊ စမ်းချောင်းလေးတစ်ခုရဲ့ ဘေးမှာ စခန်းချထားကြပါတယ်။ မိုဖန်ရဲ့ မျက်နှာက နီရဲနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက မီးတောက်နေသလို ပူလောင်နေပါတယ်။ အပိုင်း (၁၈) က စုပ်ယူခဲ့တဲ့ သွေးနတ်ဆိုးစွမ်းအားတွေက သူ့ရဲ့ သွေးကြောတွေကို တစ်စစီ ပြဲထွက်မတတ် တွန်းကန်နေတာပါ။

"မိုဖန်! စိတ်ထိန်းစမ်း... နင် အခု အဆင့်တက်တော့မယ်" ယွဲ့အာက တိုးတိုးလေး သတိပေးရင်း မိုဖန်ကို စမ်းချောင်းနားက ကျောက်ဆောင်အကွယ်ကို ခေါ်သွားပါတယ်။ "ငါ ဒီနားမှာ အကာအကွယ်မှော်တစ်ခု ဖန်တီးထားမယ်။ နင် မြန်မြန်လုပ်!"

ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက အဲဒီမှာတင် စတာပါ။ လင်ရွှယ်က မိုဖန် ဒဏ်ရာရထားတယ်အထင်နဲ့ ဆေးဘူးလေးကိုင်ပြီး လိုက်လာပါတယ်။

"အာဖန်... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား? ငါ့မှာ အနာကျက်ဆေး ရှိတယ်..." လင်ရွှယ်က ကျောက်ဆောင်အကွယ်ကို ဝင်လာဖို့ လုပ်ပါတယ်။

"မလာနဲ့! မိန်းကလေးလင်ရွှယ်!" ယွဲ့အာက အရှေ့ကနေ ပိတ်ရပ်လိုက်ပါတယ်။ "ကျွန်မ မောင်လေးက... အခု... အခု ရေချိုးနေတာ! ယောက်ျားလေး ရေချိုးနေတာကို မိန်းကလေးက မကြည့်သင့်ဘူးမလား"

လင်ရွှယ် မျက်နှာလေး နီသွားပါတယ်။ "အာ... ဟုတ်သားပဲ။ ငါ စိတ်ပူသွားလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ဆီကနေ ထွက်နေတဲ့ အငွေ့အသက်တွေက ဘာလို့ ဒီလောက် ပြင်းထန်နေတာလဲ?"

ကျောက်ဆောင်နောက်မှာတော့ မိုဖန်က ရေထဲမှာ ဒူးထောက်ထိုင်ရင်း အံကို ကြိတ်ထားရပါတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ အနက်ရောင် မြူခိုးတွေက တရဟော ထွက်နေတာပါ။ ဒါကို လင်ရွှယ် မြင်သွားရင် သူ နတ်ဆိုးဆိုတာ ချက်ချင်း သိသွားမှာပဲ။

"အာ... အဲဒါက..." ယွဲ့အာက ခေါင်းထဲ ပေါ်လာတာကို လျှောက်ပြောပါတော့တယ်။ "သူက အခုတလော 'အနက်ရောင်ပဲ' တွေ အများကြီး စားထားလို့လေ။ အဲဒါကြောင့် အခု ချွေးတွေက အနက်ရောင် ထွက်နေတာ။ ဟုတ်တယ်... အဲဒါကြောင့်ပဲ!"

လင်ရွှယ်က မသင်္ကာသလို ကြည့်ပါတယ်။ "အနက်ရောင်ပဲ စားတာက အဲဒီလောက်အထိ စွမ်းအားတွေ ထွက်တတ်လို့လား?"ထိုစဉ်မှာပဲ မိုဖန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှာ "ဂလောက်" ခနဲ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။ သူဟာ 'နတ်ဆိုးဗိုလ်မှူး' (Demon General) အဆင့်ကို စတင်နင်းလှမ်းလိုက်ပါပြီ။ သူ့ဆီကနေ ထွက်လာတဲ့ စွမ်းအားလှိုင်းက စမ်းချောင်းရေတွေကိုတောင် အပေါ်ကို ပန်းထွက်သွားစေပါတယ်။

ယွဲ့အာက အချိန်မဆိုင်းဘဲ လင်ရွှယ်ကို ဖက်ပြီး တခြားဘက်ကို လှည့်လိုက်ပါတယ်။ "အား! မိန်းကလေးလင်ရွှယ်... ကြည့်စမ်း! ဟိုဘက်မှာ... ဟိုဘက်မှာ တောဝက်ကြီးတစ်ကောင် ပြေးနေတယ်! အရမ်းကြီးတာပဲ!"

လင်ရွှယ်က လှည့်ကြည့်နေတုန်း မိုဖန်က ရေထဲကနေ ဝုန်းခနဲ ထလာပါတယ်။ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ခဏတာ သွေးရောင်တောက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်က အရင်ကထက် ပိုတောင့်တင်းသွားပါတယ်။ သူဟာ အဆင့်တက်သွားပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ စွမ်းအားတွေကို အမြန်ဖုံးကွယ်ပြီး ရေထဲ ပြန်ငုပ်လိုက်ရပါတယ်။

"အိုး... ပြေးသွားပြီ။ တော်တော်မြန်တာပဲ" ယွဲ့အာက ချွေးပြန်ရင်း ရယ်လိုက်ပါတယ်။ "ကဲ... မိန်းကလေးလင်ရွှယ်လည်း သွားနားတော့လေ။ ကျွန်မ မောင်လေးကို ကျွန်မပဲ ဆေးထည့်ပေးလိုက်မယ်"

မိုဖန်က သူ့လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အရင်ကထက် ဆယ်ဆမက ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ခံစားနေရပါတယ်။ "အင်း... အခုဆိုရင် ငါ့ရဲ့ 'သွေးကမ္ဗလာဓား' ရဲ့ ဒုတိယမြောက် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ သုံးလို့ရပြီ"

ဒါပေမဲ့ သူတို့ မသိလိုက်တာက... အဝေးက သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်မှာ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူတစ်ယောက်က သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေပါတယ်။ သူက တိမ်တိုက်ဖြူဂိုဏ်းက မဟုတ်သလို၊ သွေးနတ်ဆိုးဂိုဏ်းကလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ သူက "နတ်ဆိုးမင်းသမီး ယွဲ့အာ" ကို လိုက်ရှာနေတဲ့ နတ်ဆိုးလောကက လူတစ်ယောက်ပါ။

"တွေ့ပြီ... မင်းသမီးလေး... မင်းသမီးလေးကို လူသားတစ်ယောက်က ဖမ်းထားတာပဲ" အဲဒီလူက တိုးတိုးလေး ပြောရင်း ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။