နဂါးသွေး၏ ပူလောင်မှုနှင့် ယွဲ့အာ၏ လူလည်ကွက်

"အာဖန်... ခဏနေဦး၊ မင်းရဲ့ရင်ဘတ်မှာ တစ်ခုခု လင်းနေတယ်" လင်ရွှယ်က စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ မိုဖန်ရဲ့ အင်္ကျီရင်ဘတ်ကို လှမ်းဖွင့်ဖို့ လုပ်လိုက်ပါတယ်။

မိုဖန် မျက်လုံးပြူးသွားပါတယ်။ တက်တူးကို မြင်သွားရင် အကုန်တိုင်ပတ်တော့မှာပါ။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ အဘိုးကြီးက မိုဖန်ရဲ့စိတ်ထဲကနေ အော်လိုက်ပါတယ်။ "ဟေ့ကောင်! အခုပဲ နဂါးသွေးကို မင်းရဲ့ သွေးကြောထဲ အတင်းနှိုးဆွလိုက်! အပူရှိန်တွေ ထွက်လာအောင်လုပ်!"

မိုဖန်က အံကိုကြိတ်ပြီး သူ့ကိုယ်ထဲက နဂါးသွေးတွေကို တစ်ဟုန်ထိုး လှည့်ပတ်လိုက်ပါတယ်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို မိုဖန်ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကနေ ရေနွေးငွေ့တွေလိုမျိုး အငွေ့တွေ ထွက်လာပြီး သူ့အသားတွေက သံပူလို နီရဲတောက်လာပါတယ်။

"အား!!!" မိုဖန်က တကယ်ပဲ ပူလောင်လွန်းလို့ အော်လိုက်မိပါတယ်။

လင်ရွှယ်ရဲ့လက်က မိုဖန်ရဲ့အင်္ကျီနား ရောက်ခါနီးမှာပဲ ပူလောင်တဲ့အရှိန်ကြောင့် လက်ကို နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ရပါတယ်။ "ဘာဖြစ်တာလဲ! အာဖန်... မင်းရဲ့ ကိုယ်တွင်းအားတွေ ဖောက်ပြန်နေတာလား!"

ယွဲ့အာက ဒီအခွင့်အရေးကို ချက်ချင်းဖမ်းဆုပ်လိုက်ပါတယ်။ သူမက ကြားထဲကနေ ဝင်ပိတ်ရပ်လိုက်ပြီး လင်ရွှယ်ကို နောက်တွန်းထုတ်လိုက်ပါတယ်။

"မိန်းကလေး လင်ရွှယ်! မထိနဲ့! ဒါက 'နဂါးချောက်၏ ကျိန်စာ' ပဲ!" ယွဲ့အာက အတည်ပေါက် ဗြောင်လိမ်ပါတော့တယ်။ "သူက ခုနက နဂါးဝိညာဉ်နဲ့ တိုက်တုန်းက နဂါးရဲ့ အသက်ရှူငွေ့တွေကို အဆုတ်ထဲ ရှူမိသွားတာ။ အခု အဲဒီအပူတွေက သူ့ရဲ့ သွေးကြောတွေကို လောင်မြိုက်နေပြီ။ အခုချက်ချင်း သူ့ကို 'အအေးကန်' ထဲ မပို့ရင် သူ ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်!"

လင်ရွှယ် မျက်နှာ ပျက်သွားပါတယ်။ "ဘာ! နဂါးကျိန်စာ ဟုတ်လား? ဒါဆိုရင် အမြန်သွားရအောင်။ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အနောက်ဘက်မှာ 'နှင်းခဲရေကန်' ရှိတယ်။ အဲဒီမှာ သူ့ကို စွမ်းအားတွေ ပြန်ထိန်းခိုင်းရမယ်"

ယွဲ့အာက မိုဖန်ကို အသာလေး တွဲလိုက်ပြီး လင်ရွှယ် မမြင်အောင် မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြပါတယ်။ မိုဖန်ကတော့ ပူလောင်နေတာ တကယ်မို့လို့ အာခေါင်တွေ ခြောက်ကပ်ပြီး "ရေ... ရေ..." လို့ပဲ ညည်းနေရပါတယ်။

သူတို့ သုံးယောက် ကျောက်စိမ်းဓားဂိုဏ်းရဲ့ 'နှင်းခဲရေကန်' ကို ရောက်လာပါတယ်။ ရေကန်က ရေခဲတမျှ အေးစက်နေတာပါ။

ယွဲ့အာက "နေဦး! နေဦး!" လို့ အော်တားလိုက်ပါတယ်။ "သူက အခု အဝတ်အစားတွေနဲ့ဆိုရင် အအေးဓာတ်က သွေးကြောထဲ မဝင်နိုင်ဘူး။ မိန်းကလေး လင်ရွှယ်... မိန်းကလေးက ဒီမှာနေခဲ့။ ကျွန်မပဲ သူ့ကို အဝတ်တွေ ချွတ်ပြီး ရေထဲ ချပေးမယ်။ မိန်းကလေးက ဂုဏ်သရေရှိတဲ့သူဆိုတော့ အမျိုးသားတစ်ယောက် အဝတ်ချွတ်တာကို မကြည့်သင့်ဘူးမလား?"

ယွဲ့အာက ကန်ဘောင်မှာ ထိုင်ပြီး မိုဖန်ကို မျက်စောင်းထိုးပါတယ်။ "နွားကျောင်းသား... နင်ကတော့ တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ပါးနပ်မှုကြောင့် နင့်တက်တူးကို သူ မမြင်သွားတာ။ ဒါပေမဲ့... အခု နင် ရေထဲမှာ (၃) နာရီတိတိ နေရမယ်။ လင်ရွှယ်ကို ငါ အပြင်မှာ ဆွဲထားပေးမယ်။ နင် အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ နဂါးသွေးကို အကုန်စုပ်ယူပြီး အဆင့်တက်

ယွဲ့အာက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပါတယ်။ "သိရင်ပြီးတာပဲ။ ဒါနဲ့... ခုနက နင် လင်ရွှယ်ကို 'ပေါက်စီ' ဆိုပြီး ဖက်လိုက်တာကို ငါ မမေ့သေးဘူးနော်။ နင် ရေထဲက တက်လာရင် အဲဒီကိစ္စ ရှင်းမယ်!"

မိုဖန်ခမျာ ရေခဲရေထဲမှာ ရှိနေပေမဲ့ ယွဲ့အာရဲ့ စကားကြောင့် ချွေးစေးတွေ ပြန်ထွက်လာပါတော့တယ်။ အဘိုးကြီးကတော့ စိတ်ထဲကနေ ဟားတိုက်ရယ်နေပြီး မိုဖန်ကို စွမ်းအားအဆင့်မြှင့်ဖို့ စတင်ကူညီပေးပါတော့တယ်။