လူသားဆန်မှု၏ နိဂုံးနှင့် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ နိုးထခြင်း

နှင်းခဲရေကန်အတွင်း၌ နဂါးသွေးကို စုပ်ယူနေသော မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသည်။ ကောင်းကင်ယံသည် ပြာလဲ့ရာမှ သွေးကဲ့သို့ နီရဲလာပြီး အနက်ရောင် တိမ်တိုက်ကြီးများက ကျောက်စိမ်းဓားဂိုဏ်း၏ အပေါ်၌ ဝဲလည်လာသည်။

"ဝုန်း!!!"

ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ကို ခွဲခြမ်း၍ လူတစ်ဦး ဆင်းသက်လာသည်။ သူကား နတ်ဆိုးဘုရင် 'ဖန်ထျန်း'။ သူ၏ အရှိန်အဝါသည် တောင်တန်းများကို ပြိုလဲစေလောက်သည်။ ကျောက်စိမ်းဓားဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများသည် ခုခံရန်ပင် မကြိုးစားနိုင်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်ကာ သွေးအန်ကုန်ကြသည်။

"ယွဲ့အာ... လာခဲ့!" ဖန်ထျန်း၏ အသံသည် မိုးကြိုးပမာ ဟိန်းထွက်လာသည်။

ယွဲ့အာ၏ မျက်နှာသည် ဖြူလျော့သွားပြီး မိုဖန်၏လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။ "အဖေ... မဟုတ်ဘူး! သမီး မလိုက်ဘူး!"

ဖန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများက ရေကန်ထဲမှ မိုဖန်ထံသို့ ကျရောက်လာသည်။ "ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က ငါ့သမီးကို ထိရဲတယ်ပေါ့လေ..." သူက လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် မိုဖန်၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်လုံးရှိ အရိုးများမှာ တဖျတ်ဖျတ်နှင့် ကြေမွသွားပြီး ရေကန်ပြင်ပသို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

"အား!!!" မိုဖန်၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

"မိုဖန်!" ယွဲ့အာက ပြေးသွားရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဖန်ထျန်းက သူမကို စွမ်းအားဖြင့် ချုပ်နှောင်ကာ ကောင်းကင်သို့ ဆွဲတင်လိုက်သည်။ "ငါ့သမီးကို စွဲလမ်းနေတဲ့ ဒီအမှိုက်ကောင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ဖောက်ထုတ်ပြီး အသားတွေကို တစ်လွှာချင်း ခွာပစ်လိုက်စမ်း!"

ကျောက်ဖုန်းသည် ဤအခွင့်အရေးကို စောင့်နေသူဖြစ်သည်။ သူသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ လဲကျနေသော မိုဖန်ထံသို့ လျှောက်လာသည်။ "ဟေ့ကောင်.မင်းရဲ့ အရေခွံကို ငါကိုယ်တိုင် ခွာပေးမယ်"ကျောက်ဖုန်း၏ ဓားဦးက မိုဖန်၏ မျက်လုံးနားသို့ ရောက်လာချိန်တွင်... မိုဖန်၏ အတွင်းစိတ်ထဲ၌ နတ်ဆိုးအဘိုးအို၏ ရယ်သံကြီး ပေါ်လာသည်။

"မိုဖန်... မင်းမြင်ပြီလား? လူသားတွေရဲ့ အားနည်းချက်၊ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ရက်စက်မှု... မင်းမှာ ဘာစွမ်းအားမှ မရှိရင် မင်းချစ်တဲ့သူကိုတောင် ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ကို မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ပေးအပ်စမ်း... ငါ မင်းကို 'သွေးဝိညာဉ် အရေခွံဆုတ်ခြင်း' (Blood Soul Flaying Art) ကို သင်ပေးမယ်!"

ရုတ်တရက်... မိုဖန်၏ ဆံပင်များမှာ သွေးရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ပတ်ပတ်လည်၌ အနက်ရောင် နတ်ဆိုးမီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကျောက်ဖုန်း၏ ဓားမှာ မိုဖန်၏ မျက်လုံးကို မထိမီမှာပင် အမှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားသည်။

အသားလွှာလေးတစ်ခု လွင့်ထွက်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ ကျောက်ဖုန်းက အသံကုန် အော်ဟစ်သော်လည်း မိုဖန်က ရပ်မသွားပါ။ သူသည် ကျောက်ဖုန်း၏ သွေးကြောများကို လက်ဖြင့် တစ်ချောင်းချင်း ဆွဲထုတ်ကာ နှိပ်စက်သည်။ ကျောက်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှ အရေခွံကို အစအဆုံး ခွာထုတ်ပစ်လိုက်သောအခါ ကျောက်ဖုန်းသည် လူနှင့်မတူဘဲ သွေးရောင်သံရဲရဲ အသားတုံးကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"ယွဲ့အာ... ငါ့ကို စောင့်နေပါ" မိုဖန်က သွေးစွန်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းအဖေရဲ့ နတ်ဆိုးဘုံကို ငါရောက်လာတဲ့နေ့မှာ... ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိသမျှ အသက်ရှိမှန်သမျှကို သတ်ပြီး မင်းအတွက် သွေးလမ်းခင်းပေးမယ်"

ဖန်ထျန်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ယွဲ့အာကို ခေါ်ဆောင်၍ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မိုဖန်သည် ကျောက်စိမ်းဓားဂိုဏ်း၏ အလယ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင်တော့ ကျောက်ဖုန်း၏ အရေခွံကို အလံပမာ လွှင့်ထူထားပြီး၊ ဂိုဏ်းသားများ၏ အလောင်းများမှာ သွေးပင်လယ်အတွင်း နစ်မြုပ်နေတော့သည်။

နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ ခရီးလမ်းသည်... ယခုမှ စတင်ပေတော့မည်။