သွေးရောင်လွှမ်းသော ကျောက်စိမ်းဓားတောင်တန်း

ကောင်းကင်ယံမှ နတ်ဆိုးတိမ်တိုက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ကျောက်စိမ်းဓားဂိုဏ်း၏ လေထုထဲတွင်တော့ သေခြင်းတရား၏ အနံ့အသက်များက ကပ်ညှိနေဆဲဖြစ်သည်။ မိုဖန်သည် ကျောက်ဖုန်း၏ အရေခွံကို လွှင့်ထူထားသော ဓားစိုက်လျက်သား ကျောက်တုံးကြီးပေါ်တွင် အေးစက်စွာ ထိုင်နေသည်။

သူ၏ လက်သည်းများကြားတွင် ကျောက်ဖုန်း၏ သွေးစအချို့ ကျန်နေသေးပြီး၊ မိုဖန်သည် ထိုသွေးများကို ရွံရှာခြင်းမရှိဘဲ လျှာဖြင့် အသာအယာ ရက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခါးလိုက်တာ..." သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အားနည်းတဲ့သူတွေရဲ့ သွေးက တကယ့်ကို ခါးသီးတာပဲ"

ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများမှာ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာဖြင့် မြေပြင်တွင် ဝပ်ဆင်းနေကြသည်။ သူတို့ရှေ့မှ လူငယ်သည် အစောပိုင်းက ရိုးသားသော "အာဖန်" မဟုတ်တော့ဘဲ၊ လူသားတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရားကို နင်းခြေထားသည့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီကို သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။

"မို... မိုဖန်... မင်းက ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်လေ... ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ရက်စက်ရတာလဲ" ဂိုဏ်းချုပ်က တုန်ရီသောအသံဖြင့် မေးသည်။

မိုဖန်က ခေါင်းကို တိမ်းစောင်းကာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ဆံပင်နီများက လေထဲတွင် ဝဲလွင့်နေသည်။ "တပည့်? ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ခဲ့လို့လား? ယွဲ့အာကို ခေါ်သွားတဲ့အချိန်မှာ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ခွေးတစ်ကောင်လို ဝပ်နေကြတာလေ"

သူက လက်ကို အသာအယာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင် ရောယှက်နေသော စွမ်းအားလုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် အဘိုးအို သင်ပေးထားသည့် 'သွေးဝိညာဉ် ဝါးမြိုခြင်း' ၏ အစနဖြစ်သည်။

"အဘိုးကြီး... ငါ့ရဲ့ အဆင့်က နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့... ဒီကောင်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်က ငါ့အတွက် အသုံးဝင်မလား?" မိုဖန်က စိတ်ထဲက မေးလိုက်သည်။

"ဟားဟား... သေချာတာပေါ့။ အဆင့်နိမ့်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ 'ဝိညာဉ်အမြုတေ' (Inner Core) တွေကို စုပ်ယူလိုက်ရင် မင်းရဲ့ အခြေခံကို ပိုခိုင်မာစေမယ်။ ပြီးတော့... သူတို့ကို လွယ်လွယ်နဲ့ မသေစေနဲ့ဦး။ နတ်ဆိုးဆိုတာ နာကျင်မှုကို အနုပညာလို ခံစားတတ်ရတယ်"

မိုဖန်က ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုအပြုံးသည် လင်ရွှယ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ သူသည် အသက်မျော့မျော့သာကျန်တော့သော အကြီးအကဲတစ်ဦးထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်စဉ်က 'ကျောက်စိမ်းစွမ်းအား' ဆိုတော့... အအေးဓာတ် ရှိမှာပဲ" မိုဖန်က ပြောရင်း အကြီးအကဲ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ခြေထောက်ဖြင့် အသာအယာ နင်းလိုက်သည်။ အရိုးကျိုးသံ "ဂြောက်" ခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိုဖန်က လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ဓားကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ အကြီးအကဲ၏ ဗိုက်ကို အသာအယာ ခွဲလိုက်သည်။ သူက အလျှင်စလို မလုပ်ပါ။ ပန်းချီဆွဲနေသကဲ့သို့ အလွန်စေ့စပ်စွာ ခွဲစိတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သွေးများက တစိမ့်စိမ့် စီးကျလာသော်လည်း မိုဖန်က နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို သုံး၍ ထိုသူအား သတိမလစ်သွားအောင် ထိန်းထားသည်။

မိုဖန်က အသားလွှာများကြားထဲမှ တောက်ပနေသော ဝိညာဉ်အမြုတေကို အရှင်လတ်လတ် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများက ပြူးထွက်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါလျက် အသက်ထွက်သွားသည်။ မိုဖန်က ထိုအမြုတေကို ပါးစပ်ထဲထည့်ကာ ဝါးစားလိုက်သည်။"အား..." မိုဖန်က စိတ်ကျေနပ်စွာ ညည်းညူလိုက်သည်။ "ဒါကမှ တကယ့် အနုပညာပဲ"

ထိုနေ့တွင် ကျောက်စိမ်းဓားဂိုဏ်းသည် သွေးပင်လယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မိုဖန်သည် တစ်ဦးကိုမျှ မချန်ခဲ့ပါ။ လင်ရွှယ်ကိုတော့ သူက စိုက်ကြည့်ရုံသာ ကြည့်ပြီး ကျောခိုင်းထွက်ခွာသွားသည်။

"လင်ရွှယ်... မင်းကို ငါမသတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့... မင်းက ငါ့ရဲ့ အတိတ်က 'လူသား' ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတဲ့ သက်သေမို့လို့ပဲ။ အဲဒီမျက်လုံးတွေနဲ့ ငါ့ရဲ့ ရက်စက်မှုကို အမြဲစောင့်ကြည့်နေပါ"

မိုဖန်သည် တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ သူ၏ အနောက်တွင်တော့ မီးလောင်နေသော ဂိုဏ်းနှင့် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော တောင်တန်းကြီး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူသွားရမည့်လမ်းက အဝေးကြီး ကျန်သေးသည်။ အောက်ဘုံတွင် ရှိသမျှ ဂိုဏ်းကြီးများကို သူ ချေမှုန်းရဦးမည်။

သူ၏ ရည်မှန်းချက်က တစ်ခုတည်း။ အဆင့်တက်ရန်၊ သွေးစုပ်ရန်နှင့် ယွဲ့အာရှိရာ နတ်ဆိုးဘုံသို့ တက်လှမ်းရန်။