အဆိပ်နှင့် သွေး၏ လှည့်ကွက်

ဆေးနန်းတော်အတွင်း၌ ပူလောင်လှသော ဆေးဖို၏ အပူရှိန်နှင့် မော့ယွမ်၏ အေးစက်လှသော အဆိပ်အငွေ့များ ထိတွေ့မိရာ လေထုမှာ တဖျတ်ဖျတ်နှင့် မြည်ဟည်းနေသည်။ မော့ယွမ်သည် တိမ်တိုက်ဖြူဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆေးစိမ်ထားသော သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောနေသလို၊ သူ၏ အသက်ရှူတိုင်းတွင်လည်း သေစေနိုင်သော အဆိပ်ငွေ့များ ပါဝင်နေသည်။

"မင်းလို သွေးနံ့နံနေတဲ့ နတ်ဆိုးက ငါ့ရဲ့ အစောင့်တွေကို ဆေးဖိုထဲထည့်ပြီး ဆေးဖော်ရဲတယ်ပေါ့လေ..." မော့ယွမ်၏ မျက်လုံးများက ဒေါသကြောင့် စိမ်းတောက်နေသည်။ "မင်းရဲ့ အသားတွေကို ငါ့ရဲ့ အဆိပ်ပိုးမွှားတွေနဲ့ တိုက်ကျွေးပြီး၊ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုတော့ ငါ့ရဲ့ ဆေးဖိုထဲမှာ အနှစ်တစ်ထောင်ကြာအောင် လောင်မြိုက်စေရမယ်!"

မော့ယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ဝတ်ရုံအောက်မှ ခရမ်းရောင် အဆိပ်ငွေ့များက မြွေပမာ လိမ်ယှက်၍ မိုဖန်ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ထိုအဆိပ်ငွေ့များသည် လေထဲ၌ပင် လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိ ကျောက်စိမ်းတိုင်များကို အရည်ပျော်စေနိုင်သည်။

မိုဖန်က သူ၏ 'သွေးနဂါးအကြေးခွံဓား' ကို မြေပြင်ပေါ်၌ စိုက်ထူထားကာ ထိုအဆိပ်ငွေ့များကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။ "အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားရဲ့ အဆိပ်တွေက အားနည်းလွန်းတယ်။ အစစ်အမှန် အဆိပ်ဆိုတာ... နာကျင်မှုနဲ့ နောင်တကို ရောစပ်ထားတာမျိုး ဖြစ်ရမယ်"

မိုဖန်က သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အဆိပ်ငွေ့များကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"ဝုန်း!"

ခရမ်းရောင် အဆိပ်ငွေ့များက မိုဖန်၏ လက်မောင်းကို ရစ်ပတ်ကာ အသားများကို လောင်ကျွမ်းစေရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ မိုဖန်၏ အရေပြားအောက်ရှိ နဂါးသွေးများက ဆူပွက်လာပြီး ထိုအဆိပ်များကို အာဟာရအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။ မိုဖန်၏ လက်မောင်းမှာ အနာအဆာမရှိဘဲ ပို၍ပင် တောက်ပလာသည်။

"ဘာ! ငါ့ရဲ့ 'ခရမ်းရောင်ဝိညာဉ်အဆိပ်' ကို မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..." မော့ယွမ် အံ့ဩလွန်း၍ နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်မိသွားသည်။

မိုဖန်၏ ပုံရိပ်သည် သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မော့ယွမ်၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိလာသည်။ မိုဖန်က ဓားကို မသုံးဘဲ သူ၏ လက်သည်းများဖြင့် မော့ယွမ်၏ ရင်ဘတ်ကို လှမ်းခြစ်လိုက်သည်။

မော့ယွမ်၏ ဆေးစိမ်ထားသော အသားအရေမှာ မိုဖန်၏ လက်သည်းရှေ့တွင် စက္ကူကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ပြဲထွက်သွားသည်။ မိုဖန်၏ လက်ချောင်းများက မော့ယွမ်၏ နံရိုးကြားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဝင်သွားပြီး၊ မော့ယွမ်၏ အဆုတ်ထဲသို့ နတ်ဆိုးမီးတောက်များကို တိုက်ရိုက် လောင်းထည့်လိုက်သည်။

ဆေးဖိုအတွင်းမှ မော့ယွမ်၏ အသည်းခိုက်အောင် အော်ဟစ်သံများ၊ အရိုးများ ကြေမွသံများနှင့် အသားလောင်ကျွမ်းသံများက အနုပညာဂီတတစ်ခုပမာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ မိုဖန်က ဆေးဖိုရှေ့တွင် တရားထိုင်ကာ ထိုအသံများကို နားထောင်ရင်း သူ၏ စွမ်းအားများကို စုစည်းနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ကရုဏာအရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိဘဲ၊ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို အနုစိတ် ဖန်တီးနေသည့် ဆရာကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင်... ဆေးဖိုမှာ အစိမ်းရောင်နှင့် အနီရောင် ရောယှက်နေသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ငြိမ်ကျသွားသည်။ မိုဖန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဆေးဖိုအဖုံး ပွင့်ထွက်သွားပြီး အထဲမှ တောက်ပနေသော ဆေးလုံးတစ်လုံး ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ 'ဆေးပညာရှင်၏ ဝိညာဉ်အမြုတေ ဆေးလုံး' ဖြစ်သည်။

မိုဖန်က ထိုဆေးလုံးကို ကိုင်ကြည့်လိုက်ရာ မော့ယွမ်၏ နာကျင်နေသော ဝိညာဉ်မျက်နှာလေးကို ဆေးလုံးအတွင်း၌ မြင်တွေ့နေရသည်။

"အဘိုးကြီး... ဒါကို စားလိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ အဆိပ်ဒဏ်ခံနိုင်ရည်က အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားမှာလား?"

"သေချာတာပေါ့ မိုဖန်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်တွင်းအားတွေကလည်း တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို အဝေးကနေတင် ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့အထိ ပြင်းထန်လာလိမ့်မယ်"

မိုဖန်က ဆေးလုံးကို ဝါးစားလိုက်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ချွေးပေါက်များမှ အနက်ရောင် အဆိပ်ငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ အသားအရေမှာ ကျောက်စိမ်းထက်ပင် ပိုမိုကြည်လင်လာသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ 'နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး - အဆင့် ၂' (Stage 2, Peak) သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး 'အဆင့် ၃' သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

သူသည် ဆေးနန်းတော်အတွင်းရှိ ကျန်ရှိသော ဆေးပင်များနှင့် ရတနာများကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ် (နတ်ဆိုးအိတ်) အတွင်းသို့ အကုန်သိမ်းကျုံးထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ခြေလှမ်းတစ်ချက် နင်းလိုက်ရာ ဧရာမ ဆေးနန်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် နတ်ဆိုးမီးတောက်များအတွင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မိုဖန်သည် မီးလောင်ပြင်ကို ကျောခိုင်း၍ မြို့တော်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ 'မြို့ဝန်နန်းတော်' ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

"ယွဲ့အာ... မင်းအတွက် ငါခင်းပေးမယ့် သွေးလမ်းကြောင်းက ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်လာပြီ"