ပြာပုံထဲမှ နာကျည်းချက်နှင့် သွေးကြွေး

မိုဖန်သည် သူ၏ အရိုးစုပလ္လင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာစဉ် သူ၏ အသိစိတ်ထဲ၌ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ပုံရိပ်များက သွေးရောင်လွှမ်းလျက် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။ မီးလောင်နေသော သူ့ကျေးရွာ၊ လည်ပင်းလှီးခံထားရသော သူ့အဖေ၏ ရုပ်အလောင်းနှင့် ရွာသားများ၏ ငိုကြွေးသံများ... ထိုစဉ်က သတ်ဖြတ်မှုကို ဦးဆောင်ခဲ့သူများသည် တိမ်တိုက်ဖြူဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံ 'သံမဏိကျားတပ်ရင်း' မှ စစ်သည်များ ဖြစ်သည်ကို သူ ယခုမှ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ။

"အဘိုးကြီး... ငါ့အဖေရဲ့ သွေးကြွေးကို ဒီနေ့ကစပြီး အတိုးနဲ့ ပြန်တောင်းမယ်" မိုဖန်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ အေးစက်သွားသည်။

"ဟားဟား... မိုဖန်။ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဟာ အငြိုးအတေးကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ရဘူး။ မင်းကို အားနည်းတုန်းက နှိပ်စက်ခဲ့တဲ့ ကောင်တွေကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံဆုတ်ပြလိုက်စမ်း။ အဲဒီ နာကျည်းမှုက မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို ပိုပြီး သန့်စင်စေလိမ့်မယ်"

မိုဖန်သည် သွေးမြစ်မြို့တော်၏ မြောက်ဘက်တွင် စခန်းချထားသော 'သံမဏိကျားတပ်ရင်း' ဆီသို့ သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပျံသန်းသွားသည်။ မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သူသည် တောင်ကြားတစ်ခုရှိ စခန်းကြီးရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဘယ်သူလဲ!" ကင်းစောင့်စစ်သည်များက လှံများဖြင့် တားဆီးကြသည်။

မိုဖန်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ၏ လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ လက်သည်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများသည် လေထဲတွင် ပါးလွှာသော ကြိုးမျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စစ်သည်များ၏ လည်ပင်းများကို တိကျစွာ ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

စစ်သည်များ၏ ခေါင်းများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘောလုံးများကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ မိုဖန်က စခန်းအလယ်သို့ အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်လှမ်းဝင်လာသည်။ သူ၏ အကြည့်က စခန်းအလယ်တွင် ထိုင်နေသော တပ်ရင်းမှူး 'ဟူရှန်း' ထံ၌ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဟူရှန်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်များက မိုဖန်၏ အဖေကို ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သူဖြစ်သည်

"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ?" ဟူရှန်းက တုန်ရီသောအသံဖြင့် မေးသည်။ သူသည် 'တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် - အထွတ်အထိပ်' ရောက်နေသော်လည်း မိုဖန်၏ အရှိန်အဝါရှေ့တွင် ကြွက်ကလေးတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေသည်။

"ငါ့ကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား?" မိုဖန်က သူ၏ မျက်နှာမှ သွေးစများကို သုတ်လိုက်ရင်း ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်က မင်းတို့ မီးရှို့ခဲ့တဲ့ ကျောက်စိမ်းမြစ်ရွာက ကောင်လေးလေ။ ငါ့အဖေက မင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ ဒူးထောက်တောင်းပန်နေတုန်း မင်းက သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ခဲ့တာကို ငါ အခုထိ မြင်ယောင်နေတုန်းပဲ"

မိုဖန်က 'သွေးနဂါးအကြေးခွံဓား' ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူက ဟူရှန်းကို ချက်ချင်း မသတ်ပါ။ သူသည် ဓားကို မြေပြင်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဆိုးလက်သည်းများဖြင့် ဟူရှန်း၏ လက်မောင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

မိုဖန်က ဟူရှန်း၏ ခြေထောက်အရိုးများကို အရှင်လတ်လတ် ချိုးဖဲ့လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဟူရှန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ခွဲကာ အူများကို ထုတ်ယူပြီး စခန်းတံခါးဝတွင် ကြိုးကွင်းအဖြစ် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။ မိုဖန်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ရက်စက်လှသည်။ သူသည် ဟူရှန်းကို သတိမလစ်သွားအောင် နတ်ဆိုးစွမ်းအားဖြင့် ထိန်းထားသည်။

"ငါ့အဖေ ခံစားခဲ့ရတဲ့ နာကျင်မှုထက် မင်းက အဆတစ်ရာ ပိုပြီး ခံစားရမယ်"

မိုဖန်က ဟူရှန်း၏ မျက်ခွံများကို ဖြတ်ထုတ်လိုက်သည်။ "ကြည့်စမ်း... မင်းရဲ့ စစ်သည်တွေ ဘယ်လို သေကုန်သလဲဆိုတာကို"မိုဖန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စခန်းအတွင်းရှိ စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပေါက်ကွဲကုန်ပြီး သူတို့၏ သွေးများက မိုဖန်၏ အနောက်တွင် ဧရာမ သွေးတောင်ပံကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မိုဖန်သည် ထိုသွေးတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ရာ သွေးမိုးများ ရွာချလာပြီး စခန်းတစ်ခုလုံးကို အရည်ပျော်စေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မိုဖန်က ဟူရှန်း၏ ဝိညာဉ်ကို အရှင်လတ်လတ် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ 'သွေးနဂါးအကြေးခွံဓား' ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က ငါ့ဓားထဲမှာ ထာဝရ ညည်းတွားနေစေရမယ်"

မိုဖန်သည် မီးလောင်ကျွမ်းနေသော စခန်းကို ကြည့်ရင်း ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်တစ်စက် ကျလာသော်လည်း ထိုမျက်ရည်မှာ သွေးရောင် ဖြစ်နေသည်။

"အဖေ... အခုတော့ အနားယူလို့ ရပြီ။ ဒါပေမဲ့... ဒါက အစပဲရှိသေးတယ်။ တိမ်တိုက်ဖြူဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပြာဖြစ်သွားတဲ့အထိ ကျွန်တော် မရပ်ဘူး"

မိုဖန်၏ အဆင့်မှာ 'နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး - အဆင့် ၃' (Stage 3, Peak) သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အောက်ဘုံတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေလောက်အောင် ပြင်းထန်လာပေတော့သည်။