သေခြင်းတရားတောအုပ်၏ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်

တိမ်တိုက်ဖြူဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ တစ်ရာကျော်၏ တိုက်ကွက်များမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သော်လည်း မိုဖန်၏ အခြေအနေမှာ အလွန်စိုးရိမ်ရသည်။ သူ၏ ကျောပြင်မှာ သွေးရောင်အလင်းတန်းများကြောင့် အသားလွှာများ ပြုတ်ထွက်နေပြီး၊ သူ၏ နတ်ဆိုးကိုယ်ထည်မှာလည်း အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် အောက်ဘုံ၏ တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်သော 'သေခြင်းတရားတောအုပ်' (Death Forest) ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဂူတစ်ခုအတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေရသည်။

ဤတောအုပ်သည် နေ့အလင်းရောင် မရရှိဘဲ အမြဲတမ်း အမှောင်ထုနှင့် ပုပ်စော်နံသော မြူခိုးများဖြင့်သာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

"ဟူး... ဟူး..." မိုဖန်၏ အသက်ရှူသံမှာ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းနေသည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ 'သွေးနဂါးအကြေးခွံဓား' မှာလည်း စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းနေသဖြင့် မှေးမှိန်လျက်ရှိသည်။

"မိုဖန်... အားမလျှော့နဲ့။ မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးသွေးတွေက တစ်စက်ပဲ ကျန်ရင်တောင် မင်းပြန်ရှင်သန်နိုင်တယ်။ အခု... ဒီတောအုပ်ထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ 'ဝိညာဉ်စားပိုးကောင်' တွေကို ရှာပြီး ဝါးမြိုစမ်း" အဘိုးအို၏ အသံမှာ အားနည်းနေသော်လည်း အမိန့်ဆန်နေသည်။

မိုဖန်က အမှောင်ထုထဲတွင် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ သွေးရောင်မျက်လုံးများမှာ အမှောင်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ထိုစဉ် ဂူအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများနှင့်အတူ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါအချို့ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီနားမှာ သွေးနံ့ရတယ်! အဲဒီနတ်ဆိုး ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေတာ သေချာတယ်။ သူ့ခေါင်းကို ယူနိုင်တဲ့သူက ဂိုဏ်းရဲ့ 'အတွင်းစည်းတပည့်' အဖြစ် တန်းတက်ရမှာပဲ!"

တိမ်တိုက်ဖြူဂိုဏ်းမှ တပည့်ငယ် ခုနစ်ဦးသည် လောဘဇောတက်ကာ တောအုပ်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့သည် မိုဖန် မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းသည်ကို သိသော်လည်း၊ ဒဏ်ရာရနေသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်မှာ သူတို့အတွက် အခွင့်အရေးဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

မိုဖန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ငါ့အတွက်... ဆေးလုံးတွေ ရောက်လာပြီပဲ"မိုဖန်သည် ဂူအတွင်းမှ သွေးရောင်အရိပ်တစ်ခုပမာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် မတ်တတ်မရပ်နိုင်သဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လေးဘက်ထောက်ကာ တရွတ်တိုက် လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ လူသားနှင့် မတူတော့ဘဲ ငရဲမှ တက်လာသော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။

မိုဖန်က အရိပ်ထဲမှနေ၍ လျှပ်စီးပမာ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်သည်းများက ရှေ့ဆုံးမှ တပည့်၏ မျက်နှာထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။

မိုဖန်က ထိုတပည့်၏ မျက်နှာမှ အသားများကို အရှင်လတ်လတ် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပြီး ထွက်ပေါ်လာသော သွေးပူပူများကို ပါးစပ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် သောက်သုံးလိုက်သည်။ သူ၏ နတ်ဆိုးကိုယ်ထည်မှာ သွေးများကို ရရှိသည်နှင့် တပြိုင်နက် အက်ကွဲကြောင်းများ ပြန်လည်စေ့သွားသည်။

"မင်းတို့က... ငါ့ရွာကို မီးရှို့တုန်းကလည်း ငါ့အဖေ ဒီလိုပဲ တောင်းပန်ခဲ့တာ။ အဲဒီတုန်းက မင်းတို့ ဂိုဏ်းသားတွေ ဘာလုပ်ခဲ့သလဲ မှတ်မိလား?"

မိုဖန်က တပည့်၏ ရင်ဘတ်မှ အရေပြားကို အနုစိတ်စွာ လွှာထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောရင်း ထိုအရေပြားကို လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ကြည့်စမ်း... မင်းရဲ့ အရေပြားက တကယ့်ကို ဖြူစင်တာပဲ။ ငါ့ရဲ့ 'အရိုးစုနန်းတော်' အတွက် ဒါက အကောင်းဆုံး ကော်ဇော ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

မိုဖန်သည် ကျန်ရှိသော တပည့်ငါးဦးကိုလည်း တစ်ဦးချင်းစီ အရှင်လတ်လတ် အရေခွံဆုတ်ကာ၊ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။ တောအုပ်တစ်ခုလုံးတွင် လူသားများ၏ အသည်းခိုက်အောင် အော်ဟစ်သံများနှင့် မိုဖန်၏ သွေးအေးလှသော ရယ်သံများသာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မိုဖန်သည် တပည့်ခုနစ်ဦး၏ သွေးများကို စုစည်းကာ ဧရာမ သွေးလုံးကြီးတစ်ခု ပြုလုပ်၍ ၎င်းအတွင်း၌ တရားထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားရုံတင်မကဘဲ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုနက်မှောင်လာသည်။

"အဘိုးကြီး... ငါ့ကို လိုက်ဖမ်းနေတဲ့ ကောင်တွေ အားလုံးကို ဒီတောအုပ်ထဲမှာပဲ ငါ့ရဲ့ အစာတွေ ဖြစ်စေရမယ်"

မိုဖန်၏ မျက်လုံးများမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုနက်မှောင်လာပြီး သူ၏ အနောက်တွင်ရှိသော အရိုးစုပလ္လင်မှာလည်း သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့များဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားပေတော့သည်။