ဖျက်ထားသော ဖိုင်များ

ဝမ်ဖျင်အန်း၏ လေသံမှာ ကလေးတစ်ယောက်နှင့် တူလှသည်။ သူသည် အိပ်မက်တစ်ခုထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မထွက်လာနိုင်တော့သည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် တူနေသည် ။

"ကျုပ် ခင်ဗျားအစ်ကိုကို ရှာပေးပါ့မယ်"

ကောင်းမင်သည် လိုအပ်သော သဲလွန်စများ အလုံအလောက်ရပြီဖြစ်၍ ဘိုးဘွားရိပ်သာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည် ။

"ဟေး"

ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က သူ့နောက်မှ အပြေးလိုက်လာသည်။ အနားရောက်သောအခါ ထိုသူက စီးကရက်တစ်လိပ် ထုတ်လိုက်ရင်း မေးသည်။

"တစ်ခုခု သိခဲ့ရလား"

ကောင်းမင်က ချက်ချင်းပြန်မဖြေဘဲ ထိုလူကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ထိုလူက ကောင်းမင်အား စီးကရက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကောင်းမင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမည်းရောင်လက်ပတ်ကို ညွှန်ပြရင်း ပြောသည်။

"သိပ်ပြီး အတည်ကြီး လုပ်မနေပါနဲ့ဗျာ၊ ဒါက ခင်ဗျားတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာစစ်ဆေးတာမှ မဟုတ်တာ၊ အဲ့ဒီအရူးအိုကြီးကို ဘယ်တော့မှ ခေါ်သွားမှာလဲ၊ သူက သဘောတူညီချက်မှာ လက်မှတ်ထိုးပြီးသားလေ"

ထိုဝန်ထမ်းမှာ တစ်ခုခုကို နားလည်မှုလွဲနေခြင်းမှာ ရှင်းလင်းသည်။ သူသည် ကောင်းမင်ကို မသေဆေးကုမ္ပဏီမှ လူဟု ထင်နေခြင်းဖြစ်သည်။သူထုတ်ပြောလိုက်သည့် အချက်အလက်မှာ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ ကောင်းမင် သိထားသည့် ဝမ်ဖျင်အန်းအရ ဆိုလျှင် သူသည် မည်သည့် သဘောတူညီချက်တွင်မှ လက်မှတ်ထိုးမည့်သူ မဟုတ်ပေ ။

"မသိသင့်တာတွေကို မမေးနဲ့"

ကောင်းမင်က အားကိုးရာမဲ့သလို ခံစားချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ မသေဆေးကုမ္ပဏီသည် အတိတ်က တည်ရှိခဲ့ဖူးသော အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုအတွက် ဝမ်ဖျင်အန်းနောက်ကို လိုက်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် ။

"နားလည်ပါပြီ၊ ကျုပ် အမှားပါ"

ထိုလူက အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည်။ ကောင်းမင် ထွက်သွားပြီးနောက်မှ ထိုလူက မျက်စောင်းထိုးရင်း ခပ်တိုးတိုး ကျိန်ဆဲလိုက်သည် ။

ထန်ချင်း၏ အစ်မနှင့် တွေ့ဆုံရန် ချိန်းဆိုထားသည်ကို သတိရကာ ကောင်းမင်သည် ထိုနေရာမှ ထွက်လာပြီးနောက် အိမ်သို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် ရလဒ်ကောင်းများစွာ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဝမ်ဖျင်အန်းထံမှ ရရှိခဲ့သည့် အရာများကို သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် စဉ်းစားနေမိသည်။ သူအိမ်ရောက်လာပြီး သော့ထုတ်ကာ တံခါးဖွင့်မည်အလုပ်တွင် တံခါးမှာ အနည်းငယ် ဟနေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည် ။

"လျိုယီ ပြန်ရောက်နေတာလား"

ကောင်းမင် သတိထားလိုက်ပြီး နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ စူးရှသွားသည် ။

"နောက်ဆုံးတော့ မင်း ကြောက်တတ်လာပြီပေါ့"

အခန်းထဲမှ ရင်းနှီးမှုမရှိသော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါသာ မင်းကို ဒုက္ခပေးချင်ရင် မင်း သေနေတာ ကြာလှပြီ"

ကောင်းမင် တံခါးကို ဖြည်းဖြည်းချင်းဖွင့်ကာ အခန်းထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ အမျိုးသမီးမှာ အရပ်ရှည်ပြီး လှပသည်။ သူမသည် မီးခိုးရောင် ရှပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ ဖချိုင်မှာ သူမ၏ခြေထောက်ပေါ်တွင် ကွေးနေလေသည်။ ၎င်းမှာ ကြောက်နေပုံရသော်လည်း မလှုပ်ရှားဝံ့ပေ။ ၎င်းသည် ကောင်းမင်အား အကူအညီတောင်းသကဲ့သို့ မြောင်ဟုအော်လိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော တည်ရှိမှုသည် သူမအိမ်မှာပင် အနားယူနေသကဲ့သို့ သက်တောင့်သက်သာရှိလှသည်။သူမ၏အနားတွင် သတိထားနေရန် ခက်ခဲလှသည် ။

"ခင်ဗျားက... ထန်လင်းလား"

ကောင်းမင် မသေချာစွာ မေးလိုက်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ထန်လင်းသည် အနည်းဆုံး အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးဟု ထင်ထားသော်လည်း သူ့ရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးမှာ လျိုယီကဲ့သို့ပင် ငယ်ရွယ်နေသည် ။

"နံပါတ် ၂ က မင်းကို ဝေါ်ကီတော်ကီ ပေးလိုက်ပြီလား"

ထိုအမျိုးသမီးက တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

"မစိုးရိမ်ဘဲ ဖြေလို့ရတယ်၊ ဒီတိုက်တစ်ခုလုံးကို ငါ စစ်ဆေးပြီးပြီ၊ ဘယ်တတိယလူမှ နားထောင်လို့ မရဘူး"

ကောင်းမင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူသည် ထန်လင်းကို အထင်သေးခဲ့မိကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။ ဤအမျိုးသမီး၏ စွမ်းအားမှာ ထန်ချင်းထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းသည်။ သူမ ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေရုံဖြင့် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည် ။

"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ ကောင်လေးပဲ၊ ရှန်ဟိုင်းစိတ္တဇဆေးရုံမှာ မင်း တခြားလာလည်တဲ့သူတွေကို ခြောက်လှန့်နေတာ ငါ မြင်ခဲ့ရတယ်၊ အဲ့ဒါက တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်၊ မင်းကိုယ်တိုင် အဲ့ဒီအရာတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသလိုမျိုးပဲ"

ထန်လင်းသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သော်လည်း စကားလုံးတိုင်းတွင် အဓိပ္ပာယ်ရှိနေသည် ။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့က မဟာမိတ်တွေပါ၊ မဟုတ်ရင် ငါလည်း ဒီလောက် စွန့်စားပြီး မင်းဆီ လာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထန်လင်းက ပျင်းရိစွာဖြင့် အကြောဆန့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြည့်စုံပေသည်။ယင်းက သဘာဝကျပုံတော့ မရပေ။

"ငါ့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ မောင်လေးက မင်းရဲ့ ဖိုင်တွေကို ငါ့ဆီ ပေးထားတယ်၊ ငါလည်း အဆင့် ၅ ဝင်ခွင့်ကို သုံးပြီး မင်းအကြောင်းကို ထပ်စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တယ်၊ စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခု တွေ့လိုက်ရတယ်၊ မင်းရဲ့ဖိုင်တွေက ပြင်ဆင်ထားတာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ ဝင်ခွင့်နဲ့တောင်မှ မင်းရဲ့ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အချက်အလက်တွေကိုပဲ မြင်နိုင်တယ်"

"ခင်ဗျား ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ကောင်းမင် အခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ တံခါးပိတ်လိုက်သည် ။

"မင်းက ဒဏ်ရာအကြီးအကျယ်ရခဲ့ပြီး ဘတ်စ်ကားပေါ်က မင်းရဲ့ကျောင်းသားတွေကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ မင်း သတိလစ်သွားတယ်၊ မသေဆေးက မင်းကို ကယ်တင်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ ဒါက မသေဆေးကုမ္ပဏီက မီဒီယာတွေကို ပေးထားတဲ့ ဆင်ခြေပဲ၊ အမှန်တရား မဟုတ်ဘူး"

ထန်လင်းသည် ဖချိုင်၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောသည်။

"မင်းက အကြီးအကျယ်ဒဏ်ရာရထားလို့ မသေဆေးကုမ္ပဏီတောင်မှ မင်း အသက်ရှင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့က မင်းအပေါ်မှာ တရားမဝင် စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ကြတာ၊ မင်းက သူတို့ရဲ့ စမ်းသပ်ခံ သက်ရှိပဲ၊ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်း အံ့သြသွားတာက သူတို့ မင်းအပေါ်မှာ အဲ့ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတွေ လုပ်ခဲ့တာတောင်မှ မင်းက တစ်နည်းနည်းနဲ့ ပြန်နိုးလာခဲ့တယ်"

"သူတို့ ကျုပ်အပေါ်မှာ ဘာစမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့တာလဲ"

"အဲ့ဒါက အဓိက ပြဿနာပဲ၊ ငါလည်း မသိဘူး၊ မင်း အမှန်တရားကို သိချင်ရင် မင်းရဲ့ အဓိက ကုသပေးတဲ့ ဆရာဝန် ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ဖိုင်တွေကို နေ့တိုင်း ကိုင်တွယ်နေတဲ့သူကို မေးကြည့်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်"

ထန်လင်းက ကြောင်ကို လည်ပင်းကနေ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူမသည် အခြားသက်ရှိတစ်ကောင်အပေါ်တွင် မည်သည့် စိုးရိမ်မှုကိုမှ ပြသခြင်းမရှိပေ။

"ရွှမ်ဝမ်လား"

"အဲ့ဒီဆရာဝန်က မရိုးရှင်းဘူး၊ ငါ နည်းနည်း တူးဆွစုံစမ်းကြည့်တော့မှ သိရတာ၊ သူက မင်းရဲ့ မူလဖိုင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ရုံတင်မကဘဲ တခြားလူနာ ၁၂ ယောက်ရဲ့ ဖိုင်တွေကိုလည်း ပြင်ဆင်ခဲ့သေးတယ်၊ ဒါက သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် ဆန္ဒလား၊ ဒါမှမဟုတ် အထက်က အမိန့်လားဆိုတာ ငါမသိဘူး"

ထန်လင်းက သူမ၏အကြည့်များကို ဖချိုင်ထံမှ ကောင်းမင်ဆီသို့ ရွေ့လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက အချက်တစ်ချက်ကိုပဲ သက်သေပြနေတယ်၊ မင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အိပ်မက်ဆိုးက မသေဆေးကုမ္ပဏီရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်မှာ ရှိနေတာပဲ၊ မင်းရဲ့ဆရာဝန် အပါအဝင် လူတိုင်းက မင်းပြန်နိုးလာတာကို အံ့သြနေကြတယ်"

"မသေဆေး ဘယ်လောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုတာ မင်းနားမလည်သေးဘူး၊ သူတို့ ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူးလို့ သိလိုက်တာနဲ့ မင်းကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်းဟာ သူတို့ရဲ့ မှောင်မိုက်တဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းတွေထဲမှာ ပိတ်မိပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို ခံရလိမ့်မယ်၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်ပစ်လိမ့်မယ်၊ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက ဖန်အိုးထဲက ဦးနှောက်ပဲကျန်တော့တဲ့ လူနာတွေထက်တောင် ပိုပြီး ဆိုးဝါးလိမ့်မယ်"

"တစ်ခုတည်းသော သတင်းကောင်းကတော့ မင်းရဲ့ဆရာဝန်က မင်းအကြောင်းကို အထက်လူကြီးဆီ မတင်ပြသေးတာပဲ၊ သူက အကြောင်းရင်းတချို့ကြောင့် ဒါကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်"

ထန်လင်းက ကြောင်ကို ပြန်ချလိုက်သည်။

"အခု မင်းရဲ့ အခြေအနေကို အခြေခံ နားလည်သွားပြီဆိုတော့ မသေဆေးကုမ္ပဏီရဲ့ ဦးနှောက်နယ်ပယ် ဂိမ်းထုတ်လုပ်ရေးဌာနကို စိန်ခေါ်ဖို့ သတ္တိ ရှိသေးရဲ့လား"

ထန်လင်းသည် ကောင်းမင်အား လှောင်ပြောင်သလို ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ကောင်းမင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် တွန့်ဆုတ်မှု အရိပ်အယောင်ကို သူမ မတွေ့ရပေ။

"ကျုပ်တို့က မဟာမိတ်တွေလို့ ခင်ဗျား ပြောခဲ့တယ်နော်၊ အဲ့ဒါက ခင်ဗျားလည်း မသေဆေးကုမ္ပဏီကို သစ္စာဖောက်ခဲ့လို့လား"

ကောင်းမင်က ဆိုဖာ၏ တစ်ဖက်တွင် ထိုင်လိုက်သည် ။

"နံပါတ် ၂ က မင်းကို အများကြီး ပြောပြထားပုံရတယ်၊ တကယ့်ကို ပါးစပ်ဖွာတဲ့ကောင်ပဲ"

ထန်လင်းမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

"ငါက မသေဆေးကုမ္ပဏီကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ခဲ့ဘူး၊ မသေဆေးကုမ္ပဏီရဲ့ မူလခံယူချက်တွေကို ဆန့်ကျင်ခဲ့တာက အထက်လူကြီးတွေပဲ၊ ငါ မင်းကို ဒီထက်ပိုပြီး ပြောပြလို့မရဘူး၊ ငါ ထပ်ပြောရင် ငါ့ထဲမှာ ထည့်သွင်းထားတဲ့ တစ်ခုခုက အထက်လူကြီးတွေကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားသွားလိမ့်မယ်"