ကောင်းကင်ဘုံကို တုန်လှုပ်စေသော နတ်ဆိုး၏ အသက်ရှူသံ

မိုဖန်သည် 'သေခြင်းတရားတောအုပ်' ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အနက်ရောင် နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါများသည် ကီလိုမီတာ ရာပေါင်းများစွာအထိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အောက်ဘုံ၏ ကောင်းကင်ယံကို သွေးရောင်လွှမ်းသွားစေသည်။

သူသည် လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် သွေးလမင်းဂိုဏ်း တည်ရှိရာ တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးသည် ဧရာမ လက်ဝါးရာကြီးတစ်ခုအောက်တွင် ဖိသိပ်ခံလိုက်ရပြီး ပြားပြားဝပ်သွားခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်မျှ အော်ဟစ်ခွင့်ပင် မရလိုက်ဘဲ မြေကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားကြသည်။ မိုဖန်အတွက်မူ ဤအရာသည် ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်ကို နင်းခြေလိုက်သကဲ့သို့သာ။

"မိုဖန်... မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဒီကမ္ဘာရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေပြီ။ ကြည့်စမ်း... ကောင်းကင်ဘုံက မင်းကို သတိထားမိသွားပြီ" အဘိုးအို၏ အသံသည် လေးနက်နေသည်။

အောက်ဘုံ၏ အထက်တွင်ရှိသော၊ နတ်ဘုရားများ စံမြန်းရာ 'အထက်ဘုံ (Upper Realm)' ရှိ 'နတ်ဘုရားနန်းတော်' အတွင်း၌...

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မှန်ကန်ကန်ကြီးတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားသည်။ နန်းတော်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးများနှင့် နတ်ဘုရားမင်းကြီးများသည် ထိုင်ခုံမှပင် ထရပ်မိကြသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာလဲ? အောက်ဘုံမှာ နတ်ဆိုးဘုရင်အဆင့် (Stage 5) ကို ရောက်သွားတဲ့သူ ရှိနေတာလား?"

"မဖြစ်နိုင်တာ! အောက်ဘုံရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ ဒီအဆင့်ထိ တက်လှမ်းဖို့ဆိုတာ ကမ္ဘာဦးကတည်းက မရှိခဲ့ဖူးဘူး!"

နတ်ဘုရားမင်းကြီး၏ မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း တည်ကြည်နေသည်။ "ဒီနတ်ဆိုးကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မရဘူး။ သူဟာ အောက်ဘုံရဲ့ ဟန်ချက်ကို ဖျက်ဆီးရုံတင်မကဘဲ အထက်ဘုံရဲ့ တံခါးကိုပါ လာခေါက်လိမ့်မယ်။ 'နတ်ဘုရား စစ်ဆေးရေးမှူး' သုံးဦးကို ချက်ချင်း စေလွှတ်ပါ။ သူ့ကို သစ္စာခံခိုင်း၊ ငြင်းဆန်ရင်... ဝိညာဉ်ပါ အစပျောက်အောင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်!"

မိုဖန်သည် ကောင်းကင်ယံမှ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော 'မျက်လုံး' တစ်စုံကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များမှာ ခွဲထွက်သွားပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်း သုံးခုသည် မိုဖန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

"မိုဖန်... မင်းဟာ အောက်ဘုံရဲ့ ဥပဒေသတွေကို ချိုးဖောက်ပြီး တားမြစ်ထားတဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအားတွေကို ရယူခဲ့တယ်။ ငါတို့ဟာ အထက်ဘုံရဲ့ အမိန့်အရ ရောက်လာတာ" ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ နတ်ဘုရားက မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

မိုဖန်က သူ၏ 'သွေးနဂါးအကြေးခွံဓား' ကို ပုခုံးပေါ်တွင် ထမ်းလျက် ထိုသူသုံးဦးကို လှောင်ပြုံး ပြုံးကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရင်ကကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့မှုများ မရှိတော့ပေ။ လူသားဘုံ၌ နှစ်ပေါင်း (၂၀) ကြာ ဆည်းပူးခဲ့သော တည်ငြိမ်မှုသည် သူ့ကို တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေစေသည်။

"အထက်ဘုံရဲ့ အမိန့် ဟုတ်လား?" မိုဖန်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ငါ့ရွာသားတွေ သေတုန်းက... ငါ့ယွဲ့အာကို ခေါ်သွားတုန်းက မင်းတို့ရဲ့ အမိန့်တွေက ဘယ်ရောက်နေတာလဲ?"

"နားမလည်တဲ့ နတ်ဆိုး! မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို နတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ဆက်သပြီး ကျွန်အဖြစ် အမှုထမ်းမလား? ဒါမှမဟုတ် အခုပဲ သေမလား?"

မိုဖန်က ဓားကို မြေပြင်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် နတ်ဆိုးမီးတောက်များ ဟုန်းခနဲ တောက်လောင်လာသည်။

"ငါက ဘယ်သူ့ရဲ့ ကျွန်မှ မဖြစ်ဘူး။ အထက်ဘုံက နတ်ဘုရားတွေလည်း ငါ့ရဲ့ ဓားအောက်မှာ ဒူးထောက်ရမယ်