ကျိုးပဲ့နေသော ဝိညာဉ်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရက်စက်သော အမိန့်

ကောင်းကင်စီရင်ခြင်း ကပ်ဘေး ကျော်လွန်သွားပြီးနောက် ရေခဲဝိညာဉ်နန်းတော်၏ အကြွင်းအကျန်များမှာ သုသာန်တစ်ခုကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသည်။ မိုဖန်သည် သူ၏ သွေးစွန်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တရွတ်တိုက်ဆွဲရင်း နှင်းတောထဲ၌ လမ်းလျှောက်နေသည်။ သူ၏ အတွင်းပိုင်း ဝိညာဉ်ကြော (Meridians) များမှာ ကွဲအက်နေသော ဖန်သားပြင်များကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေပြီး၊ Stage 6 (နတ်ဆိုးသူတော်စင်) ၏ အရှိန်အဝါသစ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မရအောင် ဖိအားပေးနေသည်။

သူ၏ အသိစိတ်များက ဝေဝါးနေစဉ်၊ နှင်းမှုန်များကြားမှ ဝါးတောစိမ်းစိမ်းတစ်ခုနှင့် သေးငယ်သော ဝါးအိမ်ကလေးတစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဤအေးစက်လှသော နယ်မြေ၏ ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်နေသော 'ဝိညာဉ်ဝါးတော' ပင် ဖြစ်သည်။ မိုဖန်သည် ထိုအိမ်၏ တံခါးဝတွင် မှောက်ရက်လဲကျသွားပြီး သူ၏ အသိစိတ်များ မှောင်အတိ ကျသွားခဲ့ပေတော့သည်။

မိုဖန် ပြန်နိုးလာချိန်တွင် သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ ဝါးပင်များ၏ အေးမြသော ရနံ့နှင့် ဆေးနံ့သင်းသင်းတို့ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင် ဆေးဖတ်များ ကပ်ထားပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းမှ ပူလောင်မှုများမှာ အနည်းငယ် ငြိမ်သက်နေသည်။

"မလှုပ်နဲ့... မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကြောတွေက မျှင်တစ်ချောင်းစာပဲ ကျန်တော့တာ"

အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အမျိုးသမီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိုဖန် မျက်လုံးကို အားယူဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော၊ မျက်နှာတွင် ပါးလွှာသော ပုဝါအုပ်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် 'ဆေးနတ်ဘုရားမ - လင်ရှန်း' ဖြစ်သည်။ သူမသည် တစ်ချိန်က အထက်ဘုံ၏ ထိပ်တန်း ဆေးဆရာမ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း နတ်ဘုရားမင်းကြီး၏ ရက်စက်မှုကို မလိုလားသဖြင့် ဤနေရာတွင် လာရောက် ပုန်းအောင်းနေသူ ဖြစ်သည်။

လင်ရှန်းက ဆေးခွက်ကို ချလိုက်ပြီး မိုဖန်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်သည်။ "ငါက နတ်ဆိုးကို ကယ်တာမဟုတ်ဘူး... နာကျင်နေတဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခုကို ကယ်တာ။ မင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ငါမြင်နေရတာက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တင် မဟုတ်ဘူး... နက်ရှိုင်းလှတဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေပဲ"

မိုဖန်၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူသည် ရက်စက်သော နတ်ဆိုးတစ်ဦးအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ဤအမျိုးသမီး၏ စကားက သူ၏ အကာအကွယ်များကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။ လင်ရှန်းသည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို အနုစိတ် ကုသပေးနေသော်လည်း၊ မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ 'ရေခဲနှင့် မီးလျှံ' ၏ ဒဏ်ရာမှာ တစ်နေ့တည်းနှင့် ပျောက်ကင်းနိုင်မည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ထိုအချိန်တွင်၊ ဝါးတော၏ အပြင်ဘက် ကောင်းကင်ယံ၌ နိမိတ်မကောင်းသော ရွှေရောင်မိုးတိမ်များ စုရုံးလာသည်။ နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် နတ်ဘုရားမင်းကြီးသည် သူ၏ ရွှေပလ္လင်ပေါ်၌ ထိုင်ရင်း ဒေါသတကြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"မိုဖန်က Stage 6 ကို ရောက်သွားပြီ ဟုတ်လား? အထက်ဘုံရဲ့ စည်းဉ်းတွေကို ဖျက်ဆီးတဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာကို ဘယ်သူမှ ကူညီခွင့်မရှိဘူး! သူပုန်းနေတဲ့ ဝါးတောနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို မြေလှန်ပစ်လိုက်စမ်း! အဲဒီမှာရှိတဲ့ သက်ရှိမှန်သမျှကို ငါ့ရဲ့ စီရင်ချက်နဲ့ ပြာဖြစ်စေရမယ်!"

နတ်ဘုရားမင်းကြီး၏ အမိန့်အရ၊ နတ်ဘုရားစစ်တပ် အယောက်တစ်ထောင်ကျော်နှင့် နောက်ထပ် စစ်သူကြီးနှစ်ဦးသည် ဝါးတောဆီသို့ ဦးတည်လာကြသည်။ သူတို့သည် မိုဖန်ကို ရှာတွေ့ရန်ထက်၊ ထိုနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ဝါးအိမ်အတွင်း၌ မိုဖန်သည် ပြင်ပမှ ဖိအားများကို စတင်ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ နတ်ဆိုးအာရုံက ရန်သူများ ဝိုင်းလာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် ယခုအချိန်တွင် လက်တစ်ဖက်ကိုပင် မြှောက်ရန် အားမရှိသေးပေ။

အပြင်ဘက်တွင်မူ နတ်ဘုရားစစ်တပ်၏ မီးတောက်ဓားများက ဝါးတောကို စတင် မီးရှို့နေပြီဖြစ်သည်။ သစ်ပင်များ လောင်ကျွမ်းသံ၊ ကျေးငှက်များ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ သေမင်း၏ အရိပ်အယောင်က ဝါးအိမ်ကလေးဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်လာသည်။

မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် မီးလျှံများက လင်ရှန်း၏ အဖြူရောင် အရှိန်အဝါနှင့် ရောယှက်လာသည်။ ၎င်းသည် လှပသော်လည်း ရင်နာစရာကောင်းလှသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မိုဖန်သည် သူ၏ ဒဏ်ရာများ မပျောက်သေးသော်လည်း၊ လင်ရှန်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် လောင်ကျွမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ရန်သူများ၏ ခြေသံက အိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဓားတစ်ချက်က ဝါးတံခါးကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်သည့် အချိန်တွင်...