သွေးရောင်လွှမ်းသော ဝါးတောနှင့် နတ်ဆိုး၏ ကတိ

ဝါးတံခါးကြီး နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသည့် အသံသည် တိတ်ဆိတ်နေသော အိမ်ကလေးအတွင်း၌ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားသည်။ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော နတ်ဘုရားစစ်သည် သုံးဦးသည် မောက်မာသော အပြုံးများဖြင့် အိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့၏ လက်ထဲမှ မီးတောက်ဓားများသည် အိမ်တွင်းရှိ ဆေးရနံ့များကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး သေမင်း၏ အငွေ့အသက်ကို ယူဆောင်လာသည်။

"ဟက်... နတ်ဘုရားမင်းကြီးရဲ့ ဝရမ်းပြေးက ဒီမှာ ဆေးကုနေတာကိုး" ရှေ့ဆုံးမှ စစ်သည်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်က ကုတင်ပေါ်တွင် အားနည်းစွာ လဲလျောင်းနေသော မိုဖန်နှင့် သူ့ကို ကာကွယ်ထားသော လင်ရှန်းဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ "ပြီးတော့... ငါတို့ရဲ့ သစ္စာဖောက် ဆေးနတ်ဘုရားမ လင်ရှန်းလည်း ရှိနေတာပဲ။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို သတ်ပြီး ခေါင်းဖြတ်ယူသွားရင် ငါတို့ အဆင့်တက်ဖို့ သေချာပြီ!"

မိုဖန်သည် လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်ကြောများက ငြင်းဆန်နေသည်။ လင်ရှန်းသည် သူမ၏ ဖြူဖျော့နေသော လက်ချောင်းလေးများဖြင့် မိုဖန်၏ ပုခုံးကို ဖိထားပြီး ရှေ့သို့ တိုးထွက်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ရီနေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"သူ့ကို မထိပါနဲ့... သူက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရနေတာ" လင်ရှန်း၏ အသံမှာ တိုးညှင်းသော်လည်း ပြတ်သားလှသည်။

"ဖယ်စမ်း!" နတ်ဘုရားစစ်သည်က သူမကို လက်ဖြင့် ဆောင့်တွန်းလိုက်ရာ၊ လင်ရှန်းသည် အိမ်တိုင်နှင့် ရိုက်မိပြီး လဲကျသွားသည်။ သူမ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး သူမ မိုဖန်အတွက် ထုတ်ပေးထားသည့် အသက်ဝိညာဉ် အကာအကွယ်မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

မိုဖန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော ဝေဒနာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုမဟုတ်ဘဲ၊ မိမိကို ကာကွယ်ပေးသည့်သူတစ်ဦး နှိပ်စက်ခံရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် "ဝိညာဉ်၏ ငိုကြွေးသံ" ပင် ဖြစ်သည်။

မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် မီးလျှံများတင်မကဘဲ၊ ခရမ်းပုပ်ရောင်ရှိသော ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အိမ်အတွင်းရှိ အပူချိန်မှာ ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားပြီး ရေခဲမှုန်များက ဓားသွားများအလား ရန်သူများကို ဝိုင်းရံလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ရေခဲနှင့် မီးလျှံတို့၏ အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော ပေါင်းစပ်မှု (Toxic Synergy) ပင် ဖြစ်သည်။

စစ်သည် သုံးဦးမှာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ပေ။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အတွင်းမှနေ၍ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး၊ အပြင်ဘက်တွင်မူ အေးခဲကာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားသည်။ မိုဖန်သည် သွေးအန်ရင်း ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ လင်ရှန်းရှိရာသို့ တွားသွားလိုက်သည်။

စစ်သူကြီးနှစ်ဦးဖြစ်သော 'ဖုန်းယွင်' နှင့် 'လဲ့ကန်း' တို့သည် လေထဲတွင် ရပ်နေရင်း မိုဖန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် Stage 6 (အလယ်အလတ်) အဆင့်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ မိုဖန် အခုလို ဒဏ်ရာရနေချိန်တွင် သူတို့အတွက် အလွန်လွယ်ကူသော အမဲလိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

"သူ့ကို မသတ်နဲ့ဦး... သူ့ကို အရှင်ဖမ်းပြီး နတ်ဘုရားနန်းတော်ရှေ့မှာ အသားကို တစ်စစီ လှီးဖြတ်ရမယ်" ဖုန်းယွင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မိုဖန်သည် လင်ရှန်းကို ကျောက်ဆောင်တစ်ခု၏ အကွယ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ချထားလိုက်သည်။ သူသည် သူမ၏ နဖူးကို တစ်ချက် နမ်းလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ 'သွေးနဂါးအကြေးခွံဓား' ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓားသွားမှာ ကျိုးပဲ့နေသော်လည်း ထိုဓားမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ ကောင်းကင်ယံအထိ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"... ခဏလောက် စောင့်ဦးနော်" မိုဖန်က ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီနေ့... ဒီနေရာမှာ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ သွေးနဲ့ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ဆေးကြောမယ်"

မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များက ဧရာမ နတ်ဆိုးအတောင်ပံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ဒဏ်ရာများကြောင့် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာမူ 'နတ်ဆိုးဧကရာဇ်' တစ်ဦးအလား ထည်ဝါနေပေတော့သည်။