နတ်ဘုရားတို့၏ သချိုင်းနှင့် သွေးစွန်းသော လမ်းမ

လေလွင့်မြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ကြည်လင်နေတတ်သော်လည်း ယနေ့မူ ရွှေရောင်နှင့် အနက်ရောင်တို့ ရောယှက်ကာ ဖိအားပေးနေသော လေထုကြောင့် မြို့သူမြို့သားများမှာ အသက်ပင် ဝဝမရှူရဲကြပေ။ မိုဖန်သည် မြို့တံခါးမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက ဝိုင်းရံထားပြီးဖြစ်သည်။

"ဝေါင်း..."

ပတ်ဝန်းကျင် တောအုပ်ကြီးအတွင်းမှ ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုတစ်ခုနှင့်အတူ ကောင်းကင်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်ရာကျော် တစ်ပြိုင်နက် ဆင်းသက်လာသည်။ သူတို့ကတော့ နတ်ဘုရားမင်းကြီး၏ တိုက်ရိုက်အမိန့်ကို ခံယူထားသော 'ရွှေရောင်ဝတ်စုံ နတ်ဘုရားစစ်တပ်' မှ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့များ ဖြစ်သည်။

"နတ်ဆိုးမိုဖန်! မင်းရဲ့ အောက်ဘုံက အငှားဝိညာဉ်က အထက်ဘုံရဲ့ မြေကြီးကို နင်းခွင့်မရှိဘူး။ အခုချက်ချင်း ဒူးထောက်စမ်း!"

စစ်သူကြီး (၃) ဦးသည် မိုဖန်၏ အရှေ့၊ အနောက်နှင့် အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပိတ်ဆို့ထားသည်။ သူတို့၏ အဆင့်မှာ နတ်ဘုရားအဆင့် (Stage 4) ရှိပြီး အောက်ဘုံရှိ မည်သည့်အရှင်သခင်ကိုမဆို မျက်တောင်တစ်ချက်ခတ်အတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသူများ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုး၏ ရက်စက်သော လှောင်ပြုံး

မိုဖန်က သူ၏ ပုခုံးပေါ်ရှိ ဧရာမဓားကြီးကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြေပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။ "ဒုန်း!" ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ မြေကြီးမှာ အက်ကြောင်းများ ပေါ်သွားပြီး နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါ အနည်းငယ်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များကို ချက်ချင်း ပြာဖြစ်သွားစေသည်။

"မင်းတို့က ငါ့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းတာလား?" မိုဖန်က ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်မှာ သွေးရောင် လွှမ်းနေပြီး ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ငါ့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းတဲ့သူတွေအားလုံး... အခု ငရဲမှာ လျှာအဖြတ်ခံနေရပြီ။ မင်းတို့လည်း သူတို့နောက်ကို လိုက်ချင်နေတာလား?"

"ရဲတင်းလှချည်လား! 'ကောင်းကင်ပိုက်ကွန် - စည်းရုံးခြင်း'!"

"ဒါပဲလား? မင်းတို့ရဲ့ အရှင်သခင်က မင်းတို့လို အမှိုက်တွေကို လွှတ်ပြီး ငါ့ကို စမ်းသပ်နေတာလား?"

အနက်ရောင် ဓားအလင်းတန်းကြီးသည် ကီလိုမီတာ အတော်များများအထိ ဖြန့်ကျက်သွားပြီး ထွက်ပြေးနေသော နတ်ဘုရားတပ်သား တစ်ရာကျော်ကို အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားစေသည်။ သူတို့၏ သန့်စင်သော ဝိညာဉ်များမှာ ဓားသွားအတွင်းသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး မိုဖန်၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ကြောက်စရာကောင်းလာသည်။

မိုဖန်သည် သွေးချင်းချင်းနီနေသော စစ်မြေပြင်အလယ်တွင် ရပ်နေရင်း၊ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားသော တပ်သားတစ်ဦးကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည်။

"သွားတော့... မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားမင်းကြီးကို သတင်းပို့လိုက်။ ငါ့လမ်းမှာ ပိတ်ရပ်တဲ့ ဘယ်သူမဆို ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ပြီးတော့... ယွဲ့အာရဲ့ အဖေဆီကို သွားတဲ့လမ်းမှာ ငါ့ကို တားချင်တဲ့သူရှိရင် ထပ်လွှတ်လိုက်ဦးလို့ ပြောလိုက်!"

မိုဖန်သည် သွေးစွန်းနေသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဒုတိယမြောက် နယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ သူ၏ အနောက်တွင်တော့ နတ်ဘုရားတို့၏ အလောင်းများမှာ တောင်ပုံရာပုံ ကျန်ရစ်ခဲ့ပေတော့သည်။