နှင်းပွင့်ကြားမှ နာကျင်မှုနှင့် ဝိညာဉ်နှစ်ထပ်ကိန်း

ရေခဲဝိညာဉ်နန်းတော်၏ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ သွေးညှော်နံ့နှင့် အေးစက်သော နှင်းမှုန်များ ရောယှက်နေသည်။ မိုဖန်သည် သူ၏ 'သွေးနဂါးအကြေးခွံဓား' ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တရွတ်တိုက်ဆွဲရင်း နန်းတော်အရှင်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးသွားသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းက အေးခဲနေသော ကျောက်သားများကို အက်ကွဲစေသကဲ့သို့၊ နန်းတော်အရှင်၏ နှလုံးသားကိုလည်း ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ခွဲပစ်နေသည်။

"မင်း... မင်းက လူသားမဟုတ်ဘူး... မင်းက ငရဲကလာတဲ့ မိစ္ဆာပဲ!" နန်းတော်အရှင်သည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားသဖြင့် ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျနေရင်း တုန်ရီစွာ ပြောလိုက်သည်။

မိုဖန်က သူမ၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အေးစက်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ နက်ရှိုင်းလှသော နာကျင်မှုနှင့် နာကြည်းမှုတို့ ရောယှက်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

"ငါ့ကို မိစ္ဆာဖြစ်အောင် ဘယ်သူတွေက တွန်းပို့ခဲ့တာလဲ?" မိုဖန်၏ အသံက တိုးညှင်းသော်လည်း ခန်းမတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ "မင်းတို့ နတ်ဘုရားတွေက ငါ့ဆီက အရာအားလုံးကို လုယူခဲ့တုန်းက... ငါ့ရဲ့ နာကျင်မှုကို မင်းတို့ ခံစားခဲ့ဖူးလို့လား?"

ရေခဲနှင့် မီးလျှံ၏ ကခုန်ခြင်း

မိုဖန်သည် သူမ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အထက်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။ ထိုခဏ၌ပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ 'ငရဲနက်မီးလျှံ' များက ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် နန်းတော်အရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အေးစက်လှသော 'ရေခဲဝိညာဉ်အနှစ်သာရ' များကို သူ၏ လက်ဖဝါးမှတစ်ဆင့် အတင်းအကျပ် စုပ်ယူလိုက်သည်။

"အားးးးးးးးးးးးး!!!"

မိုဖန်၏ ပါးစပ်မှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ရသည့် ကျေနပ်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် စွမ်းအားနှစ်ခုက သူ၏ သွေးကြောများကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်နေသည့် ဝေဒနာပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခြမ်းမှာ မီးလျှံများကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေပြီး၊ ကျန်တစ်ခြမ်းမှာမူ အပြာရောင် ရေခဲများ ဖုံးလွှမ်းလာသည်။

သူသည် ချက်ချင်း အဆင့်မတက်သေးပေ။ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ထိုစွမ်းအားနှစ်ခုကြားတွင် ကြိတ်ခြေခံနေရသည်။ ဤသည်မှာ စာဖတ်သူတို့ သိချင်နေမည့် 'သေမင်းတံခါးဝမှ အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း' ပင် ဖြစ်သည်။

နန်းတော်၏ အမိုးများ ပွင့်ထွက်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်ယံတွင် ရွှေရောင်ဝတ်စုံနှင့် စစ်သူကြီးတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ မိုဖန်သည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားပြီး စွမ်းအားများ ရောထွေးနေသည့် အချိန်တွင်၊ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

မိုဖန်သည် လှောင်ပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းရင်း ဓားကို အားပြုကာ ထရပ်လိုက်သည်။

"လာလေ... ငါ့ရဲ့ နာကျင်မှုကို မင်းတို့ နတ်ဘုရားတွေ ဘယ်လောက်အထိ တောင့်ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။"