သေမင်းတံခါးဝမှ ကခုန်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်သစ်၏ နိုးထမှု

ရေခဲဝိညာဉ်နန်းတော်၏ အမိုးအကာများ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသော ရွှေရောင်အရှိန်အဝါသည် လေထုတစ်ခုလုံးကို အသက်ရှူရခက်အောင် ဖိနှိပ်ထားသည်။ ကောင်းကင်တွင် ရပ်နေသည်က နတ်ဘုရားမင်းကြီး၏ လက်ရုံး စစ်သူကြီး 'လုံကျန့်' (Stage 6 - အထွတ်အထိပ်) ဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်ကျောတွင် ဧရာမ ရွှေရောင်ဓားကြီး (၉) လက်က စက်ဝိုင်းပုံစံ ဝေ့ဝဲနေပြီး သူ၏ အကြည့်များက မိုဖန်ကို အမှိုက်သရိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ ကြည့်နေသည်။

"အောက်ဘုံက လာတဲ့ နတ်ဆိုး... မင်းရဲ့ ခရီးက ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်ပြီ။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ အောက်ခြေမှာ ထာဝရ နှိပ်စက်စေရမယ်" လုံကျန့်၏ အသံက မိုးကြိုးပဲ့တင်သံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာသည်။

မိုဖန်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျက် ကျန်ရှိနေဆဲ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ 'ငရဲနက်မီးလျှံ' နှင့် 'ရေခဲဝိညာဉ်အနှစ်သာရ' တို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် သူ၏ သွေးကြောများမှာ တစ်ချက်တစ်ချက် ပေါက်ထွက်ကုန်သည်။ သူသည် သွေးများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အန်ထုတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများကမူ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။မိုဖန်က ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းက နာကျင်မှုကြောင့် တုန်ရီနေသော်လည်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင်မူ ရူးသွပ်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

"နာကျင်မှုဆိုတာ... ငါနဲ့ လက်ထပ်ထားတဲ့ ဇနီးသည်လိုပဲ" မိုဖန်က လေသံတိုးတိုးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ နတ်ဘုရားတွေက အပေါ်ယံ စွမ်းအားတွေကိုပဲ အားကိုးကြတာ။ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားဆိုတာ... ဝိညာဉ်ကို ကြိတ်ခြေခံရတဲ့ နာကျင်မှုကြားက ပေါက်ဖွားလာတာဆိုတာ မင်းတို့ သိမှာမဟုတ်ဘူး"

မိုဖန်သည် သူ၏ 'သွေးနဂါးအကြေးခွံဓား' ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။ ထိုခဏ၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆန့်ကျင်ဘက် စွမ်းအားနှစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့် တူသော်လည်း၊ မိုဖန်အတွက်မူ ဤသည်မှာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော လမ်းစဖြစ်သည်။

"ဒုန်း!!!"

ကောင်းကင်ယံမှ အနက်ရောင် မိုးကြိုးများ ပစ်ချလာသည်။ ၎င်းသည် အထက်ဘုံ၏ စည်းမျဉ်းများကို ရိုက်ချိုးပြီး 'နတ်ဆိုးသူတော်စင်' (Stage 6) အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း၏ နိမိတ်ပင်ဖြစ်သည်။

မိုဖန်သည် အနက်ရောင် မိုးကြိုးများအောက်တွင် ရပ်နေရင်း၊ သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကျန်းမာလာသည်။ သို့သော် သူ၏ နှလုံးသားမှာမူ ပိုမို အေးစက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရေခဲဝိညာဉ်နန်းတော်၏ ပျက်စီးနေသော အကြွင်းအကျန်များကို ကြည့်ရင်း၊ ယွဲ့အာရှိရာ အရပ်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ငါလာနေပြီ... ယွဲ့အာ။ ငါ့လမ်းမှာ ပိတ်ရပ်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကို ငါ သွေးနဲ့ ဆေးပစ်မယ်"