သုညသို့ ကျဆင်းခြင်းနှင့် ကမ္ဘာဦးနတ်ဆိုး၏ အစပျိုးခြင်း

ဂူအပြင်ဘက်တွင် ခြေသံများက တဖျပ်ဖျပ် ကြားနေရသည်။ "ဒီနားမှာ သွေးညှော်နံ့ ရတယ်... သေချာရှာကြစမ်း! အဲဒီဆံပင်ဖြူ နတ်ဆိုးကို တွေ့ရင် ချက်ချင်း အချက်ပေး!" နတ်ဘုရားစစ်သည်တို့၏ အသံများက မိုဖန်၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

မိုဖန်သည် လင်ရှန်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ သူ သိလိုက်ရသည့် အမှန်တရားက သူ၏ နှလုံးသားကို ဓားဖြင့် အချက်ပေါင်းများစွာ ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ နာကျင်စေသည်။ သူ၏ 'နတ်ဆိုးသူတော်စင်' အုတ်မြစ်မှာ ပြာဖြစ်သွားပြီ။ သူ အားကိုးခဲ့သော ပုံမှန်သိုင်း ၃ မျိုး၊ လျှို့ဝှက်သိုင်း ၂ မျိုးနှင့် အသက်စတေးသိုင်းတို့မှာလည်း သူ၏ ပျက်စီးသွားသော ဝိညာဉ်ကြောများထဲမှ အငွေ့ပျံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ယခုအချိန်တွင် ကျင့်စဉ်မရှိသော သာမန်လူတစ်ယောက်ထက်ပင် အားနည်းနေသည်။

"မိုဖန်... မင်းရဲ့ သိုင်းပညာတွေ မရှိတော့ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်..." လင်ရှန်းက သူမ၏ နောက်ဆုံး ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို မိုဖန်၏ နဖူးပေါ်သို့ လက်ဖြင့် တင်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း အလင်းမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ "ဒါပေမဲ့... မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ထဲမှာ ငါတစ်ခု မြင်နေရတယ်... အဲဒါက မင်းရဲ့ သေခြင်းတရားထဲကနေ ပြန်လည် မွေးဖွားလာမယ့် အရာပဲ..."

"မလုပ်နဲ့... လင်ရှန်း... တော်တော့!" မိုဖန်က အော်ဟစ်ချင်သော်လည်း အသံက လည်ချောင်းထဲမှာတင် ပျောက်ကွယ်နေသည်။

လင်ရှန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အလင်းမှုန်များအဖြစ် ကြွေလွင့်သွားပြီး သူမ၏ 'ဆေးအမြုတေ' သည် မိုဖန်၏ နှလုံးသားအိမ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။ ထိုခဏ၌ပင် မိုဖန်၏ ပျက်စီးသွားသော သိုင်းပညာများနေရာတွင် နက်မှောင်လှသော စာလုံးအမည်းကြီးများက စတင် နိုးထလာသည်။ဤကျင့်စဉ်သည် အထက်ဘုံရှိ ကျင့်စဉ်များအားလုံး၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စွမ်းအားကို လေ့ကျင့်ယူရခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိ၏ "နာကျင်မှု၊ အမုန်းတရားနှင့် အရှုံး" တို့ကို လောင်စာအဖြစ် သုံးကာ ဝါးမြိုရခြင်း ဖြစ်သည်။

မိုဖန်၏ ပျက်စီးသွားသော ဝိညာဉ်ကြောများထဲ၌ ခရမ်းပုပ်ရောင် အခိုးအငွေ့များ စတင် လည်ပတ်လာသည်။ ၎င်းသည် ယခင်က သိုင်းပညာများထက် ပိုမို ကြမ်းတမ်းပြီး သွေးအေးလှသည်။ မိုဖန်သည် သူ၏ သိုင်းပညာများ ပျက်စီးသွားသည့်အတွက် ဝမ်းနည်းမနေတော့ဘဲ၊ ထိုပျက်စီးမှုကိုပင် သူ၏ စွမ်းအားသစ်အတွက် "အုတ်မြစ်" အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ ဘာမှမရှိတော့ဘူးဆိုရင်... ငါက အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုမယ့် အမှောင်ထု ဖြစ်လာရမှာပေါ့"

"တွေ့ပြီ! ဒီမှာ ဆံပင်ဖြူနဲ့ မိစ္ဆာကောင်! သူ့မှာ စွမ်းအားတွေ မရှိတော့ဘူး... သွားဖမ်းကြ!"

သေခြင်းတရားက လက်တစ်ကမ်းအကွာမှာ ရှိနေချိန်တွင် မိုဖန်၏ ဆံပင်ဖြူများမှာ လေထဲ၌ လွင့်ဝဲလာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ သွေးရောင်မဟုတ်တော့ဘဲ၊ အရာအားလုံးကို ဆွဲစုပ်သွားမည့် "တွင်းနက်ကြီး" အလား လုံးဝ အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မိုဖန်က သူ၏ လက်ကို မြှောက်ရန်ပင် မကြိုးစားဘဲ ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဟလိုက်သည်။ ဂူအတွင်းရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်း အေးခဲသွားပြီး၊ ပြေးဝင်လာသော စစ်သည် (၅) ဦးမှာ လေထဲ၌ ရပ်တန့်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သွေးများနှင့် ဝိညာဉ်များမှာ သူတို့၏ အရေပြားကို ဖောက်ထွက်ကာ မိုဖန်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် စီးဝင်လာပေတော့သည်။

၎င်းမှာ သိုင်းပညာတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။ ၎င်းမှာ "သဘာဝလွန် ဝါးမြိုမှု" သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။