နတ်ဆိုးသွေး၏ တိုးတိုးစာနာမှုနှင့် ကံကြမ္မာ၏ လျှို့ဝှက်တံခါး

ဂူအပြင်ဘက်မှ နတ်ဘုရားစစ်သည်တို့၏ အော်ဟစ်သံများက မိုဖန်၏ နားထဲတွင် ဆူညံနေသော်လည်း၊ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာ၌မူ ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု စိုးမိုးနေသည်။ လင်ရှန်း၏ ဆေးအမြုတေက သူ၏ နှလုံးသားအိမ်ထဲ၌ အရည်ပျော်သွားချိန်တွင်၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်လှောင်ထားသည့် သွေးသားအတွင်းမှ တံဆိပ်တစ်ခုသည် ဖန်သားပြင်တစ်ခုကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

ထိုခဏ၌ မိုဖန်၏ အသိစိတ်ထဲသို့ မှတ်ဉာဏ်ဟောင်းများ မဟုတ်ဘဲ၊ "သွေးသား၏ အမွေအနှစ်" များ စီးဝင်လာသည်။

မိုဖန် မြင်လိုက်ရသည်မှာ သွေးအိုင်ထဲ၌ လဲလျောင်းနေသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဘေးတွင် ရွာလူကြီးက ဒူးထောက်နေသည်။

"ငါ့ရဲ့ သားလေးကို ခေါ်သွားပါ..." နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အသံမှာ အသက်ရှူသံ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေသော်လည်း ပြတ်သားလှသည်။ "သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကြောတွေထဲမှာ ငါတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ တားမြစ်ကျင့်စဉ် 'ကမ္ဘာဦးနတ်ဆိုးကျင့်စဉ်' ကို ငါ မြှုပ်နှံထားခဲ့မယ်။ နတ်ဘုရားမင်းကြီးက သူ့ကို အသုံးချဖို့ ကြံစည်နေတာ။ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေ အကုန်ပျက်စီးပြီး သေဘေးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အချိန်ကျမှသာ... ဒီကျင့်စဉ်က သူ့ကို ကယ်တင်လိမ့်မယ်"

ရွာလူကြီးသည် မိုဖန်ကို ပွေ့ချီကာ လူသားရွာလေးသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ မိုဖန်သည် မိမိကိုယ်မိမိ သာမန်လူတစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ တကယ်တော့ သူသည် နတ်ဘုရားမင်းကြီးကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်မည့် "အရှင်လတ်လတ် ရှိနေသော လက်နက်" တစ်ခုအဖြစ် မွေးမြူခြင်း ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ဒါဆိုငါ့အဖေရွာလူကြီးကငါ့ကိုမွေးစားခဲ့တာပေါ့ပုံထဲကလူကဘသူလဲ ငါ့မှတ်ညာဏ်ထဲမှာပြောတာကငါ့ရဲ့သားလေးကိုခေါ်သွားပေးပါဆိုတော့ငါ့အဖေအရင်းလား

ဒါဆို ငါ့အဖေက ငါ့ကို ကာကွယ်ခဲ့တာပေါ့လေ..." မိုဖန်၏ ဖြူဖွေးနေသော ဆံပင်များကြားမှ မျက်ရည်တစ်စသည် ပါးပြင်ပေါ်သို့ ကျလာသည်။ သို့သော် ထိုမျက်ရည်သည် ချက်ချင်းပင် အနက်ရောင်အခိုးအငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ယွဲ့အာ၏ ပုံရိပ်က ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ နူးညံ့သော လက်ချောင်းလေးများ၊ သူမ၏ ကြင်နာသော အကြည့်များ။ နတ်ဘုရားမင်းကြီးသည် မိုဖန်၏ အဖေကို သတ်ခဲ့ရုံတင်မက၊ ယခုလည်း မိုဖန်၏ တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်ဖြစ်သည့် ယွဲ့အာကိုပါ လုယူထားသည်။

"ယွဲ့အာ... ငါလာခဲ့မယ်။ မင်းကို ကယ်ဖို့အတွက်ဆိုရင် ငါ့အဖေပေးခဲ့တဲ့ ဒီမိစ္ဆာစွမ်းအားတွေကို ငါ လက်ခံလိုက်ပြီ။ .. ဒါပေမဲ့ ငါကိုယ်တိုင်က သေခြင်းတရား ဖြစ်လာမယ်!"မိုဖန်၏ ပျက်စီးသွားသော ဝိညာဉ်ကြောများထဲ၌ ခရမ်းပုပ်ရောင် အလင်းတန်းများက မြွေဟောက်များအလား ရုန်းကန်နိုးထလာသည်။ ၎င်းသည် ကျင့်စဉ်တစ်ခုထက်ပိုသည်။ ၎င်းသည် "ကံကြမ္မာကို ပြန်လည် ရေးဆွဲခြင်း" ပင် ဖြစ်သည်။

ဂူအပြင်ဘက်သို့ မိုဖန် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ တုန်ခါနေပြီး၊ သူ နင်းလိုက်သော မြေပြင်မှာ သွေးရောင်ပြောင်းသွားသည်။

"တွေ့ပြီ! ဟိုမှာ... ဆံပင်ဖြူ မိစ္ဆာကောင်!" နတ်ဘုရားစစ်သည်တို့က ဓားများကို မြှောက်ကာ ပြေးဝင်လာကြသည်။

မိုဖန်က သူတို့ကို မကြည့်ပေ။ သူ၏ အကြည့်များက ဝေးကွာလှသော နတ်ဘုရားနန်းတော်ဆီသို့သာ ရောက်နေသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် အခိုးအငွေ့များက လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအလား ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ပြေးဝင်လာသော စစ်သည် ရာဂဏန်းမှာ အသံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ လေထဲ၌ အေးခဲသွားကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မျက်စိရှေ့တင် ခြောက်ကပ်သွားပြီး၊ သူတို့၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများမှာ မိုဖန်၏ ဆံပင်ဖြူများကြားသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပေတော့သည်။

မိုဖန်၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ယွဲ့အာကို လွမ်းဆွတ်သော ဝေဒနာနှင့်အတူ၊ နတ်ဘုရားမင်းကြီးကို သတ်ဖြတ်လိုသော အဆုံးမဲ့ အာဃာတတို့က ကခုန်နေပေတော့သည်။