ဝိညာဉ်တောင်ကြားမှ လှောင်ပြုံးသံနှင့် ဧကရာဇ်၏ အရှိန်အဝါ

"အဖေ... အဖေက ငါ့ကို နွားကျောင်းသားလေးအဖြစ် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပေမဲ့၊ အခု ငါ့ရဲ့ ကမ္ဘာဦးသွေးက တောင်းဆိုနေပြီ"

မိုဖန်သည် သူ၏အဖေဆီမှာ သစ္စာခံခဲ့ဖူးသည့် စစ်သည်တော်များကို ဆင့်ခေါ်ရန်အတွက် 'ဝိညာဉ်ငရဲခန်းကျိန်စာ' ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ သွေးကို လေထဲသို့ ဖြန်းလိုက်ရာ၊ ထိုသွေးစက်များသည် အနက်ရောင် လိပ်ပြာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဆိုးလောက၏ နေရာအနှံ့သို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ၎င်းသည် နိုးထလာသော 'နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သစ်' ၏ အချက်ပေးသံ ဖြစ်သည်။

"ငါ့အဖေရဲ့ စစ်သည်တော်တို့... ငါ့ဆီကို လာခဲ့ကြစမ်း!"

မိုဖန်သည် ဂူပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ယွဲ့အာရှိရာ မြောက်ပိုင်းဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ပထမဆုံးသော ခရီးစဉ်မှာ အဖေ၏ သစ္စာရှိ ကိုယ်ရံတော်များ ပုန်းအောင်းနေသည့် 'မှောင်မိုက်သော ဝိညာဉ်တောင်ကြား' ဆီသို့ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် သူ၏ ပထမဆုံးသော စစ်တပ်ကို စုစည်းကာ၊ ယွဲ့အာကို ပြန်လိုက်ခေါ်ရန် သူ စတင် လှုပ်ရှားလိုက်ပေတော့သည်။

မိုဖန်သည် ဂူအတွင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ယွဲ့အာ ရှိရာ မြောက်ပိုင်းဆီသို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်လှသော်လည်း နှလုံးသားထဲတွင်မူ "နွားကျောင်းသားလေး" ဟူသော ခေါ်သံလေးက ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ခရမ်းပုပ်ရောင် အခိုးအငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး၊ သူ၏ အဖေ (နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဟောင်း) ၏ သစ္စာရှိ နောက်လိုက်များ ပုန်းအောင်းနေသည့် 'မှောင်မိုက်သော ဝိညာဉ်တောင်ကြား' ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

တောင်ကြားတစ်ခုလုံးမှာ အနက်ရောင် မြူထုများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ ထိုမြူထုများကြားမှ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နတ်ဆိုးမျက်လုံးများက မိုဖန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

မိုခိုင်၏ စကားအဆုံးတွင် အခြားသော နတ်ဆိုးထောင်ပေါင်းများစွာကလည်း ဝိုင်း၍ လှောင်ပြောင်ရယ်မောကြသည်။ သူတို့အတွက် မိုဖန်သည် အတွေ့အကြုံမရှိသော၊ နူးညံ့လွန်းသော လူငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသည်။

မိုဖန်က ဘာစကားမှ ပြန်မပြောပေ။ သူ၏ ဆံပင်ဖြူများမှာ ရုတ်တရက် လေထဲတွင် ဝေ့ဝဲလာပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ 'နတ်ဆိုးသူတော်စင် အထွတ်အထိပ်' စွမ်းအားများက ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"ယွဲ့အာ... စောင့်နေပါ" မိုဖန်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ နွားကျောင်းသားလေးက... မင်းကို ပြန်ခေါ်ဖို့အတွက် သွေးချောင်းစီးတဲ့ လမ်းကို စတင်လိုက်ပြီ"