ကျိုးပဲ့နေသော ကတိနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမျက်ဒေါသ

နှင်းမှုန်များကြားတွင် မိုဖန်သည် ယွဲ့အာကို အသဲယားစွာ ပွေ့ဖက်ထားမိသည်။ သူ၏ သွေးစွန်းနေသော လက်များမှာ သူမ၏ ဝတ်ရုံဖြူလေးကို မပေကျံစေရန် သတိထားနေသော်လည်း၊ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ တိုးထွက်နေသော နှလုံးခုန်သံများကတော့ ယွဲ့အာထံသို့ အတိုင်းသား ရောက်ရှိနေသည်။

"ယွဲ့အာ... ကိုယ် တောင်းပန်ပါတယ်" မိုဖန်၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေသည်။ "မင်းကို ဒီလို အခြေအနေမျိုးအထိ အရောက်ခံမိတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး"

ယွဲ့အာက မိုဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အားနည်းနေသော်လည်း ကြင်နာမှုများ ပြည့်နှက်နေမြဲ။ "မဟုတ်ဘူး ကိုယ်... ကိုယ်လာမယ်ဆိုတာ ယွဲ့အာ သိနေလို့ အသက်ကို ဖက်တွယ်ပြီး စောင့်နေခဲ့တာ။ အခု မြင်ရပြီဆိုတော့ ယွဲ့အာ သေရရင်တောင် နောင်တမရှိတော့ဘူး"

ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေသော မြောက်ပိုင်းနတ်ဆိုးဘုရင်၏ မျက်နှာမှာ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် မိုဖန်၏ အဖေနှင့် ရဲဘော်ရဲဘက်ဖြစ်ခဲ့သလို၊ ယခု မိုဖန် ပြသလိုက်သော အချစ်နှင့် စွမ်းအားကို မြင်သည့်အခါ သူ၏ နှလုံးသားက တုန်လှုပ်သွားသည်။

"မိုဖန်... မင်းက တကယ်ပဲ ငါ့သမီးအတွက်နဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ရန်သူတော်မှာလား?" နတ်ဆိုးဘုရင်က တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

မိုဖန်က ယွဲ့အာကို ပွေ့ချီကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများက နတ်ဆိုးဘုရင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေး... ကျွန်တော် ကမ္ဘာကို ရန်သူမတော်ချင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာကြီးက ယွဲ့အာကို ရန်သူတော်ရင်တော့... ကျွန်တော်က အဲဒီကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးပစ်ရုံပဲ ရှိတယ်"

နတ်ဆိုးဘုရင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... မင်းတို့ သွားကြတော့။ ဒီလက်ထပ်ပွဲကို ငါ ကိုယ်တိုင် ဖျက်သိမ်းပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ သတိထားပါ... နတ်ဘုရားမင်းကြီးက ဒါကို အလွယ်တကူ ခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး"

မိုဖန်သည် ယွဲ့အာကို သူ၏ အနောက်တွင်ရှိသော ချင်းအာထံသို့ အသာအယာ အပ်နှံလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲက 'ကမ္ဘာဦးသွေးစုပ်ဓား' မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုနက်မှောင်သော အလင်းများကို ထုတ်လွှတ်လာပြီး၊ မိုဖန်၏ ဆံပင်များမှာ လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်နေသည်။

"ယွဲ့အာ... ခဏလေးပဲ စောင့်ပါ" မိုဖန်က သူမကို ကြည့်ကာ နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ် ဒီအမှိုက်တွေကို ရှင်းလိုက်ဦးမယ်"

ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်ယံက လုံချန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "နတ်ဘုရားသားတော် ဟုတ်လား? မင်းက ယွဲ့အာကို မျက်ရည်ကျအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့သူတွေထဲမှာ တစ်ယောက်အပါအဝင်ပဲ။ မင်းရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ သွေးတွေနဲ့ ဒီနှင်းတောင်ကို ငါ ဆေးကြောပေးမယ်!"

မိုဖန်သည် သူ၏ 'ကမ္ဘာဦးသိုင်းပညာ' ထဲမှ အမြင့်ဆုံးလျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သော 'နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ကမ္ဘာပျက်ဓား' (Demon Emperor's Doomsday Blade) ကို စတင် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ နှင်းတောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးမှာ သွေးရောင်မိုးများ စတင်ကျလာပြီး၊ မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါက နတ်ဘုရားသားတော်၏ ရွှေရောင်အလင်းများကို စတင် ဝါးမြိုတော့သည်။