အခန်း (၁၆၄)

“တုပိုင်။ ဂီတ၊ စစ်တုရင်၊ စာရေးအလှ၊ ပန်းချီ၊ ကဗျာနဲ့ သီချင်းတွေကို နည်းနည်းပါးပါး နားလည်တဲ့ မိန်းမစိုးဂိုဏ်းက မိန်းမစိုးလေး မဟုတ်လား။ ကျန်တဲ့အပိုင်းမှာတော့ နင်က အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပဲ။ မိန်းမစိုးအကယ်ဒမီမှာ နှစ်တိုင်း အမြဲတမ်း နောက်ဆုံးအဆင့်ပဲ ရခဲ့တာလေ။”

ဤမိန်းမယုတ်သည် တုပိုင်အကြောင်း လုံးဝ မသိနားမလည်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “မိန်းကလေး လီချန်ချန်က မြင်းစီးကျွမ်းကျင်တယ်လို့ သတင်းကြားထားပါတယ်။ မြင်းပေါ်မှာ ကြီးပြင်းလာသူ ဖြစ်ပြီး အသက် ၁၅ နှစ်ကတည်းက အနောက်တောင်ပိုင်း စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ မြင်းစီးပြိုင်ပွဲတွေမှာ ဝင်ပြိုင်လာခဲ့တာ ဘယ်တော့မှ မရှုံးဖူးဘူး ဆို။”

လီချန်ချန်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေါ့။ မြင်းကောင်းဆိုတာ ရှားပါးတယ်။ ပိုင်ရှင်ကလည်း မြင်းနဲ့ ထိုက်တန်မှ ဖြစ်မှာ။ နင့်ရဲ့ မြင်းစီးစွမ်းရည်က အဲဒီမြင်းကောင်းနဲ့ ထိုက်တန်လို့လား။ ငါမှတ်မိတာ မမှားဘူးဆိုရင် နင်က မြင်းမစီးသလောက်ပဲ။ နေ့တိုင်း ရထားလုံးပဲ စီးတာ။ နင်က အဲဒီမြင်းကောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး။ ငါက အပျော်သဘော ဝယ်လိုက်တာ။ တစ်ရက်ကျရင် အဲဒီမြင်းကို ကြိတ်ဆုံကျောက် ဆွဲခိုင်းမလို့။”

ဤကောင်မစုတ်လေးက တုပိုင်အကြောင်း တော်တော်လေး သိထားသည်။ သူ မည်သည့်ရထားလုံး စီးသည်ကိုပင် သိနေသည်။ သူမ ပြောသမျှ စကားတိုင်းက ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလှသည်။ တုပိုင်၏ မြင်းကောင်းကို မြည်းတစ်ကောင်လို ကြိတ်ဆုံကျောက် ဆွဲခိုင်းမည်သည်လော။

တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “မိန်းကလေး လီချန်ချန်မှာ ယွမ်နီ လို့ ခေါ်တဲ့ မြင်းကောင်းတစ်ကောင် ရှိတယ်လို့လည်း ကြားဖူးတယ်။ အဲဒီမြင်းက ခင်ဗျားနဲ့အတူ ကြီးပြင်းလာတာဆိုတော့ ခင်ဗျားက အရမ်း တန်ဖိုးထားတယ်ပေါ့။ အဲဒါတင် မကဘူး။ အဲဒီမြင်းက ထိပ်တန်း အာခါတက်ခီ အမျိုးအစား ဖြစ်နေတယ်။ အဲဒီမြင်း မြင်းပေါက်စ အရွယ်တုန်းက ခင်ဗျားရဲ့ မွေးနေ့လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးဖို့ ခင်ဗျားအဖေက အနောက်ဘက်ဒေသကနေ ငွေတုံး ၅ သောင်း ပေးပြီး ဝယ်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်လား။”

လီချန်ချန်၏ ယွမ်နီမြင်းသည် အလွန် ကျော်ကြားသည်။ သူမ၌ ဖာဂါနာမြင်းတစ်ကောင် ရှိကြောင်း အနောက်တောင်ပိုင်းဒေသ တစ်ခုလုံး သိထားကြသည်။

ယွမ်နီမြင်းသည် စော်ဘွားသမီးတော် လီချန်ချန်၏ သင်္ကေတ တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ သူမ သွားလေရာသို့ ထိုအာခါတက်ခီမြင်း ပါသွားစမြဲပင်။ လူအများက ထို အာခါတက်ခီမြင်းသည် မြင်းမ ဖြစ်သော်လည်း လီချန်ချန်၏ အခြားတစ်ဝက် ဖြစ်သည်ဟု နောက်ပြောင် ပြောဆိုတတ်ကြသည်။

သူမသည် အသက် ၁၅ နှစ် အရွယ်ကတည်းက ဤအာခါတက်ခီမြင်းကို စီးနင်းကာ အနောက်တောင်ပိုင်း စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ မြင်းစီးပြိုင်ပွဲ အမျိုးမျိုးတွင် ရှုံးပွဲမရှိ ဗိုလ်စွဲခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဤအာခါတက်ခီမြင်းသည် လီချန်ချန်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာနှင့် ဘုန်းကျက်သရေကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပြီး သူမ၏ အသက်သွေးကြောလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် ဤမြင်းသည် ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ကာ တက်ကြွလွန်းသဖြင့် တုပိုင် ဝယ်ယူခဲ့သော မြင်းကောင်းထက်ပင် အနည်းငယ် သာလွန်နေသေးသည်။

တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “မိန်းကလေး လီချန်ချန်ရဲ့ မြင်းစီးစွမ်းရည်က အံ့မခန်း ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းရည်ကတော့ အလွန် ညံ့ဖျင်းပါတယ်။ ထျန်လုံမြင်းခြံက အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်ကြွေလမ်းကြောင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ မြင်းပြိုင်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ။ ကျွန်တော် နိုင်ရင် ကျွန်တော့်မြင်းကို ပြန်ပေးရမယ်။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားရဲ့ အာခါတက်ခီမြင်းကိုလည်း ကျွန်တော် ယူမယ်။ ဘယ်လိုသဘောရလဲ။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီချန်ချန် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “နင် သေချင်နေတာလား။”

ထို့နောက် သူမသည် အလိုအလျောက် ဓားကို ဆွဲယူပြီး သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူမ၏ အာခါတက်ခီမြင်းကို လိုချင်ရဲသည်လော။ သေလမ်း ရှာနေခြင်းပင်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း သူမ၏ အာခါတက်ခီမြင်းကို လိုချင်သူ မရှိခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထိုသူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ အေးစက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအာခါတက်ခီမြင်းသည် သူမ တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်သော ပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး သူမ၏ အားနည်းချက် သူမ၏ အသက်သွေးကြော ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို လိုချင်စိတ် ရှိရုံဖြင့် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

ဤကလေးဆိုးသည် အလွန် မောက်မာလှသည်။ နင့်ပစ္စည်းက ငါ့ပစ္စည်း။ ငါ့ပစ္စည်းကလည်း ငါ့ပစ္စည်းပဲ။ နင့်ပစ္စည်းတွေကို ငါယူလို့ ရပေမဲ့ ငါ့ပစ္စည်းကို နင် တစ်ချက်လောက် ကြည့်ရဲရင်တောင် နင့်ကို ငါသတ်မယ် ဟူသော သဘောထားမျိုးပင်။

တုပိုင် ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော့်ရဲ့ မြင်းစီးစွမ်းရည်က သောက်ရမ်း ညံ့တယ်ဆိုတာ မိန်းကလေး လီချန်ချန် သိသားပဲ။ ဘာတွေ ပူနေတာလဲ။”

ဟုတ်သည်။ တုပိုင်၏ မြင်းစီးစွမ်းရည်မှာ ဆိုးရွားလွန်းသဖြင့် ဆိုးရွားသည်ဟုပင် ခေါ်ဆို၍ မရနိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မြင်းကို လုံးဝ မစီးတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် သာမန် စစ်သည်တစ်ဦးကိုပင် နိုင်အောင် မပြိုင်နိုင်ရာ သူမကဲ့သို့ မြင်းစီး ပါရမီရှင်ကို အနိုင်ယူရန်မှာ ဝေလာဝေးပင်။

ချက်ချင်းပင် လီချန်ချန်သည် ဓားကို ပြန်ထားလိုက်ပြီး ထိုင်ခုံကျယ်ကြီးပေါ်သို့ ပျင်းရိစွာ ပြန်မှီချလိုက်သည်။ ပြီးနောက် စားပွဲပေါ်သို့ ရင်ဘတ်တင်ကာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော လက်ဖြင့် မေးစေ့ကို ထောက်လျက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါနဲ့ မြင်းပြိုင်ချင်တာလား။ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နင်က လောင်းကြေး တတ်နိုင်လို့လား။”

ထိုကောင်မစုတ်လေးသည် မျက်နှာပြောင်းလဲတာ တကယ် မြန်ဆန်လှသည်။ ယခုလေးတင် လူသတ်ရန် ဓားဆွဲထုတ်နေပြီး ယခု ပြုံးရွှင်နေပြန်သည်။

တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော့်ရဲ့ မြင်းကောင်းက လောင်းကြေးပဲလေ။”

လီချန်ချန် ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒီမြင်းကောင်းက ငါ့လက်ထဲ ရောက်နေပြီးသားဆိုတော့ ငါ့ပစ္စည်း ဖြစ်သွားပြီ။ လောင်းကြေးအဖြစ် သုံးလို့ မရတော့ဘူး။”

ဤကောင်မစုတ်လေး၏ အမူအရာသည် ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလွန်းသဖြင့် လည်ပင်းညှစ်သတ်ချင်စရာ ကောင်းလှသည်။ လီချန်ချန်၏ လှပသော မျက်လုံးများသည် သွေးမယ်တော် မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလိုလုပ်လေ။ သူ့ကို နင့်ဘက်က လောင်းကြေးအဖြစ် ထားလိုက်။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တုပိုင်၏ စိတ်ထဲတွင် လူသတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤယုတ်မာသော ကောင်မစုတ်လေးသည် သူ့အပိုင်ကို မြင်းတစ်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ရဲသည်။ ဖာဂါနာမြင်း ဖြစ်နေသည် ဆိုလျှင်တောင်မှ လူတစ်ယောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်စရာလော။

လီချန်ချန်သည် သွေးကွမ်ရင်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် သူမ၏ မိတ်ဆွေကို လာဘ်ထိုးကာ ကွမ်ရင်အား ဘိန်းကျွေးခိုင်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကွမ်ရင်သည် ဘိန်းစွဲကာ ဘဝပျက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

မင်းသမီးယွီကျိန်းကို လက်ထပ်ခွင့် တောင်းခံရာတွင် ငြင်းပယ်ခံရပြီးနောက် လီမိသားစုသည် ကျန်းနန်နယ်စားမင်းအိမ်တော်ကို လက်တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေး ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လီမိသားစု သခင်လေးသည် သွေးကွမ်ရင်ကို ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် ယူရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သည်။ မွေးစားသမီး ဖြစ်သော်လည်း သမီးတစ်ယောက်ပင် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော် ကျန်းနန်နယ်စားမင်းက အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လီချန်ချန်သည် ကျန်းနန်နယ်စားမင်းအိမ်တော် အရှက်ရစေရန် ရည်ရွယ်ပြီး သွေးကွမ်ရင်ကို လောင်းကြေးအဖြစ် ထည့်သွင်းလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘာလဲ။ ဒီလောင်းကြေးက နင့် မတတ်နိုင်လို့လား။” စော်ဘွားသမီးတော် လီချန်ချန်က ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့ရဲ့ အာခါတက်ခီမြင်း ယွမ်နီက တန်ဖိုး ဖြတ်မရဘူး။ အဲဒါက ငါ့ဂုဏ်သိက္ခာရဲ့ သင်္ကေတ၊ ငါ့ရဲ့ အသက်သွေးကြောပဲ။ သွေးကွမ်ရင်ကျတော့ အပေါ်ယံမှာ ကျန်းနန်နယ်စားမင်းရဲ့ မွေးစားသမီး ဆိုပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ပင်လယ်ဓားပြ မိဘမဲ့တစ်ယောက်ပဲလေ။ ငါ့ရဲ့ အာခါတက်ခီမြင်းက သူ့ထက် အများကြီး ပိုမြင့်မြတ်တယ်။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သွေးကွမ်ရင်သည် ဒေါသကြောင့် တုန်ရီသွားပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေး ဖြူဖျော့သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီချန်ချန်သည် သူမ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နာကျင်မှုနှင့် မွေးရာပါ အားငယ်စိတ်ကို တည့်တည့် ထိုးနှက်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သွေးကွမ်ရင်သည် ပြန်လည် မချေပခဲ့ပေ။ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် တုပိုင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူမသည် သူ့အတွက် မည်မျှ အရေးပါသည်ကို သိလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လီချန်ချန်က ပြောလိုက်သည်။ “ငါက ဖာဂါနာမြင်းတစ်ကောင်နဲ့ မြင်းကောင်းတစ်ကောင် လောင်းမယ်။ နင်က သွေးကွမ်ရင်ကို လောင်းကြေးထပ်။ ငါတို့ မနက်ဖြန် မြင်းပြိုင်ကြမယ်။ နင်နိုင်ရင် မြင်းနှစ်ကောင်စလုံး နင့်ဟာပဲ။ ငါနိုင်ရင်တော့ သွေးကွမ်ရင်က လီမိသားစုပိုင် ဖြစ်သွားမယ်။ ဘယ်လိုလဲ။ နင် လောင်းရဲလား။”

တုပိုင်သည် လီချန်ချန်၏ ပြစ်မျိုးမှဲ့မထင် လှပသော မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်သော အသံဖြင့် တစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်သည်။ “နေ့ခင်းကြောင်တောင် အိပ်မက် မက်နေတာလား ဖာသည်မ။”

အပိုင်း ၁၆၄ ပြီး။