အခန်း (၁၇၁)

(အားပေးကြမ်းလို့ ဒီတစ်အုပ်လည်း Free ချပေးလိုက်ပါတယ်ဗျာ။)

မဟုတ်သေးပေ။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် လန်တန်၏ မြင်းတစ်ကောင်တည်းသာ ပြင်းထန်သော ယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ်ဖြင့် ဒုန်းစိုင်းပြေးထွက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

တုပိုင်၏ မီးခိုးရောင်မြင်းမှာမူ ဦးစွာခွာမြှောက်၍ ဟီလိုက်ပြီးနောက် ခြေချလိုက်သည့်အခါ လုံးဝ ပေါ့လျော့စွာဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ ပြေးလေသည်။

ထိုသို့ ဖြစ်နေသော်လည်း တုပိုင်သည် မြင်း၏ လည်ပင်းကို အတင်းဖက်ထားပြီး ကြည့်ရဆိုးသော ပုံစံဖြင့် ကုန်းကြောင်း လိုက်ပါသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် မီးခိုးရောင်မြင်းသည် ပို၍ မကျေမနပ် ဖြစ်လာသည်။ သူသည် တစ်နေရာတည်းတွင် လည်နေပြီး တုပိုင်ကို ကျောပေါ်မှ ခါချရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လည်ပင်းကို ဖက်ထားခြင်းက သူ့အတွက် အလွန် နေရခက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ချူဟုန်မြန်၏ မျက်နှာထားသည် အလွန် အရုပ်ဆိုးသွားပြီး အလွန်အမင်း မနှစ်မြို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

လီဝမ်ဟွေ့သည် သူမ၏ မိတ်ဆွေကောင်း ဖြစ်သလို သူမ၏ ခိုင်မာသော မဟာမိတ်လည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တုပိုင်က အဆင့်မြင့် စိတ်စွမ်းအင် မြင်းစီးနည်းစနစ်ကို တစ်ညတည်းဖြင့် တတ်မြောက်နိုင်သည်ဟု ပြောသောအခါ သူမ နားမလည်နိုင်သော်လည်း တုပိုင်ကို ယုံကြည်ပြီး ထောက်ခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ရလဒ်ကတော့ ဤအတိုင်းပင်။ သူ၏ မြင်းစီးစွမ်းရည်သည် မနေ့ကနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပြီး မြင်းမစီးတတ်သော လူသစ်တစ်ယောက် အတိုင်းပင် ရှိနေသေးသည်။

သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်၏ မျက်နှာမှာမူ ဖြူဖျော့နေသည်။ အလွန် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်အချို့ကြောင့် သူမ စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး ယုတ္တိမရှိဘဲ တုပိုင်ကို လုံးဝ ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို သက်သေပြရန်အတွက် သူမကိုယ်တိုင်ပင် လောင်းကြေးထပ်ခဲ့သည်။

သူမ လူမှားပြီး ယုံကြည်မိခြင်းများ ဖြစ်နေမလား။

ချူဟုန်မြန်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလောက်ပါပဲ။ တုပိုင်။ မြင်းပေါ်က ဆင်းလိုက်တော့။ ကွမ်ရင်လေး။ မင်းရဲ့ သွေးနဂါးဂိုဏ်းကို သွားပြီး ရှင်းပြစရာ ရှိတာ ရှင်းပြလိုက်။ ပြီးရင် ဝံပုလွေတပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်ပြီး ချက်ချင်း တောင်ဘက်ကို လိုက်ခဲ့။ လီချန်ချန်က စစ်တပ်ထဲအထိ လိုက်ပြီး လူလာတောင်းရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ သွေးနဂါးဂိုဏ်းကိုတော့ လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ရလိမ့်မယ်။"

သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် နီရဲနေသော်လည်း ခေါင်းညိတ်ခြင်း ခေါင်းခါခြင်း မပြုပေ။

ချူဟုန်မြန်က ပြောလိုက်သည်။ "တုပိုင်။ မင်းလည်း လျန်ကျိုးစီရင်စုကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားတော့။ လီချန်ချန်နဲ့ မြင်းပြိုင်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းလိုက်။ လီချန်ချန်က စိတ်ရှည်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ထွက်ပြေးသွားရင် မင်းနောက်ကို လိုက်ဖမ်းဖို့ စိတ်ရှည်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ကျွန်တော် နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ကြိုးစားကြည့်ပါရစေ။" တုပိုင် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လန်တန်သည် မီတာရာပေါင်းများစွာ အကွာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ သူ့ကို အမီလိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သာမန် မြင်းပြိုင်ပွဲတစ်ခုတွင် ဤမျှ ကွာဟနေပြီ ဆိုပါက ဆက်လက် ယှဉ်ပြိုင်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ အနိုင်အရှုံးက ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မြင်းပေါ်တွင် ရှိနေသော တုပိုင်သည် စိတ်နှစ်ခွ ဖြစ်နေသော အခြေအနေသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး သားရဲဘာသာစကား မြင်းစီးခြင်းကဏ္ဍ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ စစ်မြင်းတစ်ကောင်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေသို့ ကူးပြောင်းသွားလေသည်။

ထို့နောက် စစ်မြင်း၏ ထင်းရှူးသီးပုံဂလင်းကို ချက်ချင်း အာရုံခံလိုက်ပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမိန့်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ပြင်းပြသော စိတ်ဆန္ဒ။ ရဲရင့်မှုနှင့် ကြမ်းတမ်းမှု။ ရုတ်တရက် အားလျော့ပြီး ဒေါသထွက်နေသော မီးခိုးရောင်မြင်းသည် တက်ကြွလာပြီး သူ၏အရှိန်အဝါအငွေ့အသက်များ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ လူသတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အကောင်းဆုံး ယှဉ်ပြိုင်မှု အခြေအနေသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားလေသည်။ မြင်းသည် မြေကြီးကို ခွာဖြင့် ယက်ရင်း ဟီလိုက်သည်။

'ချီတတ်။' တုပိုင်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာမှ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အမိန့်ရရှိသည်နှင့် တပြိုင်နက် မီးခိုးရောင်မြင်းသည် ရုတ်တရက် လည်ပင်းကျိုးမတတ် အရှိန်ဖြင့် ဒုန်းစိုင်းပြေးထွက်သွားရာ ပုံမှန်ထက် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တုပိုင်သည် မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အလား မြင်းကျောပေါ်တွင် မှောက်လျက်သား ရှိနေပြီး လည်ပင်းကို ဖက်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ရန် လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စစ်မြင်းကို စိတ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မြင်းကျောပြင်သည် ပြီးပြည့်စုံသော ဟန်ချက်ညီမှု အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အလွန် တည်ငြိမ်နေသဖြင့် ပြုတ်ကျမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။ ရလဒ်အနေဖြင့် တုပိုင်သည် မြင်းလည်ပင်းကို ဖက်ထားသော လက်များကို တဖြည်းဖြည်း ဖြေလျှော့လိုက်ရာ မီးခိုးရောင်မြင်း၏ အရှိန်သည် အနည်းငယ် ပိုမြန်လာလေသည်။

တစ်မိနစ် ကြာပြီးနောက် လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ ပထမဆုံး စစ်ဆေးရေးဂိတ် ဖြစ်သော ခြံစည်းရိုး အတားအဆီးများ ရှိရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အမြင့်အမျိုးမျိုးရှိသော အတားအဆီး ၃၀ ကျော် ရှိပြီး စုစုပေါင်း မီတာ ၄၀၀ ကျော် ရှည်လျားသည်။ လန်တန်သည် ထူးချွန်သော မြင်းစီးသမား ဖြစ်သော်လည်း ဤအတားအဆီးများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အရှိန်လျှော့ခဲ့ရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် စစ်မြင်းကို စီးနင်းမောင်းနှင်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး စိတ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် တုပိုင်မှာမူ မတူညီပေ။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာထဲတွင် သူသည် သူ၏ စစ်မြင်းနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပြီး ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်သကဲ့သို့ မြင်းကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်ရာတွင် အရှိန်လျှော့ချခြင်း လုံးဝ မရှိပေ။

"ဝှီးးးး။" သူတို့သည် စွမ်းအင်တစ်စက်မျှ အလဟဿ မဖြစ်စေဘဲ ဤအတားအဆီးများကို လွယ်ကူစွာ ကျော်ဖြတ်သွားကြသည်။ မီတာ ၃၀၀ ကျော် ဦးဆောင်နေသော လန်တန်ကို တုပိုင် လျင်မြန်စွာ ကျော်တက်သွားသည်။ ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လန်တန်သည် တုပိုင် ဤမျှမြန်မြန် အမီလိုက်လာသည်ကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

တုပိုင် အတားအဆီးများကို ခုန်ကျော်လာသည်ကို သူ မမြင်လိုက်ရသောကြောင့် အပြည့်အဝ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိသေးပေ။ သို့သော် ပြေပြစ်သော လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် တုပိုင်၏ မီးခိုးရောင်မြင်းသည် လန်တန်၏ အညိုရောင်မြင်းလောက် မကောင်းမွန်သဖြင့် မီတာ ဒါဇင်အနည်းငယ် ပြန်လည် နောက်ကျ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြန်သည်။

ယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ် ပြင်းထန်သော လန်တန်သည် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းနှင်ပြီး နောက်ထပ် စစ်ဆေးရေးဂိတ်သို့ ဝင်ရောက်ကာ ကွာဟချက်ကို တဖန် ပြန်လည် ချဲ့ထွင်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ဒုတိယမြောက် လမ်းကြောင်း ဖြစ်သည်။

မီတာ ၃၀၀ ခန့် ရှည်လျားသော ဤဧရိယာတွင် မြောင်းများနှင့် တွင်းချိုင့်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ မြင်းစီးသူများသည် ဤနေရာကို ဖြတ်ကျော်ရန် မြင်းကို ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက မြင်းခွာ ကျွံကျပြီး မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသည်မှ ခြေထောက်ကျိုးသည်အထိ မတော်တဆမှုများ ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။

ချက်ချင်းပင် လန်တန်၏ အရှိန် နှေးသွားသည်။ သို့သော် သူ ထိတ်လန့်သွားသည်မှာ တုပိုင်၏ မီးခိုးရောင်မြင်းသည် အရှိန် လုံးဝ မလျှော့ဘဲ ဆက်လက် ဒုန်းစိုင်းပြေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဧရိယာတွင် လျှိုမြောင်များနှင့် တွင်းနက်များ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် မြင်းခြေထောက် ကျိုးရန် လွယ်ကူသည်။ တုပိုင်သည် သူ၏ စစ်မြင်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ ဤအချက်က လန်တန်ကို အလွန် ဒေါသထွက်စေပြီး လှမ်းဆဲချင်စိတ် ပေါက်သွားစေသည်။

သို့သော် တုပိုင်၏ မီးခိုးရောင်မြင်းသည် အရှိန် လုံးဝ မလျှော့ဘဲ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ရွေ့လျားနေသော်လည်း တွင်းနက်တိုင်းကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ရှောင်ရှားနိုင်ပြီး မြောင်းတိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ ခြစ်ရာတစ်ခုမျှပင် မရရှိကြောင်း သူ မကြာမီ ထိတ်လန့်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"သောက်ခွေး သူ ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ။" သို့သော် လန်တန်တွင် ထိတ်လန့်နေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အညိုရောင်မြင်းသည် မြောင်းတစ်ခုထဲတွင် ရပ်တန့်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လန်တန်သည် တစ်ခဏမျှ အာရုံလွတ်သွားသဖြင့် မြင်းခွာသည် မြောင်းထဲသို့ တည့်တည့် ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် စိတ်ကို ပြန်လည် စုစည်းပြီး အညိုရောင်မြင်းကို ထိန်းချုပ်ကာ လျှိုမြောင်ဧရိယာကို ဖြတ်ကျော်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်ရသည်။ ပြေပြစ်သော လမ်းကြောင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် တုပိုင်ကို အမီလိုက်ပြီး ကျော်တက်မည်ဟု ကြံရွယ်ထားသည်။

သို့သော် သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ တုပိုင်၏ ကျောပြင်ကိုပင် မမြင်ရတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လန်တန် ဒုတိယမြောက် လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်နေချိန်တွင် တုပိုင်သည် တတိယမြောက် လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဤအချိန်တွင် တုပိုင်သည် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ပြိုင်ဆိုင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ တတိယမြောက် အတားအဆီးမှာ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် မီတာ ၁၀၀ ခန့် မြင့်သော တောင်ကုန်းငယ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

တောင်ကုန်းအတက်အဆင်းသည် မခက်ခဲသော်လည်း အခက်အခဲမှာ သစ်ပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပုံမှန် အခြေအနေတွင် အရှိန်လျှော့ရမည် ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက သစ်ပင်ကို ဝင်တိုက်မိရန် လွယ်ကူသည်။

သို့သော် တုပိုင်သည် အရှိန် လုံးဝ လျှော့ချရန် မလိုအပ်ဘဲ အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ဆက်လက် တိုးဝင်သွားသည်။ သစ်ပင်တိုင်းကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ရှောင်တိမ်းသွားပြီး ဝင်တိုက်မိဖို့ နေနေသာသာ ခြစ်ရာ တစ်ချက်မျှပင် မထင်ပေ။

သူသည် အကူအညီမဲ့နေသော ခံစားချက်မျိုး လုံးဝ မရှိဘဲ တောင်ကုန်းကို အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ ဤသည်မှာ စိတ်စွမ်းအင် မြင်းစီးပညာ၏ စွမ်းအား သားရဲဘာသာစကား မြင်းစီးခြင်းကဏ္ဍ၏ စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ လူနှင့်မြင်း တစ်သားတည်း ဖြစ်ကာ စစ်မြင်းကို ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကဲ့သို့ ပြီးပြည့်စုံစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး မြင်းစီးပညာ၏ နယ်ပယ်ကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ တောင်ပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် မီတာ ၂၀ ကျယ်သော မြစ်တစ်စင်း ရှိသည်။

မြစ်ရေစီးသန်ပြီး ရေအနက်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။ မြစ်တိုင်းသည် စစ်မြင်းများ၏ သဘာဝ ရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ မြင်းအများစုသည် မြစ်ကို တွေ့သည့်အခါ လိမ္မာစွာ ရပ်တန့်ပြီး ရှေ့ဆက်မတိုးကြတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြင်းများသည် ရေကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ရေ မည်မျှ နက်သည်ကို မသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အတက်ကြွဆုံး စစ်မြင်းများကို ထိန်းချုပ်ထားသော အကျွမ်းကျင်ဆုံး မြင်းစီးသမားများပင်လျှင် မြစ်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စမ်းတဝါးဝါးသာ ဖြတ်ကူးရဲကြသည်။ ရေသည် မြင်းခြေထောက် တစ်ဝက်လောက် မြုပ်သွားသည်နှင့် သူတို့သည် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်သွားတတ်ကြသည်။ သို့သော် ဤပြဿနာသည် တုပိုင်အတွက် မရှိပေ။

အပိုင်း ၁၇၁ ပြီး။