အခန်း (၁၇၅)

တုပိုင်၏ မြင်းရိုင်းသည် ရှေ့မှ အာခါတက်ခီမြင်းကို အမီလိုက်နိုင်ရန် ရူးသွပ်စွာ ကြိုးပမ်းနေလေ၏။ ယင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော်လည်း အာခါတက်ခီမြင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ကြွေလမ်းကြောင်း ၏ အစတွင် မီတာ ၇၀၀ ကျော် ရှည်လျားသော ပြေပြစ်သည့် လမ်းပိုင်းတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် အာခါတက်ခီမြင်းများသည် တစ်စက္ကန့်လျှင် မီတာ ၂၀ နှုန်းအထိ အံ့မခန်း အရှိန်တင်နိုင်သည်။

တုပိုင်သည် သူ၏ မြင်းရိုင်းကို အစွမ်းကုန် မောင်းနှင်လျှင်တောင် တစ်စက္ကန့်လျှင် ၁၇ မီတာနှုန်းသာ ရရှိနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ယင်းနှင့် အာခါတက်ခီမြင်းကြား အကွာအဝေးသည် ကျဉ်းမြောင်းမသွားသည့်အပြင် ပို၍ ပို၍ ဝေးကွာလာလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် လီချန်ချန်သည်လည်း အလွန် အံ့သြနေသည်။ တုပိုင်သည် ဤမြင်းရိုင်းကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်ပြီး ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ လိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

သို့သော် လီချန်ချန်သည် မြင်းစီးခြင်းကိုသာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားလိုက်သည်။ သေချာပေါက် တုပိုင်သည်လည်း ထိုအချိန်တွင် လှပသော ရှုခင်းများကို ခံစားကြည့်ရှုရန် အာရုံမရပေ။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် မြင်းရိုင်းဘုရင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရလျှင် သူသည် လေးစားမှုဖြင့် အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားမိပေလိမ့်မည်။ ဤအာခါတက်ခီမြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်း တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး မီတာ ၇၀၀ ရှည်လျားသော မြေပြန့်လမ်းပိုင်းကို စက္ကန့် ၃၀ ကျော်လေးဖြင့် ဖြတ်ကျော်ကာ ရှေ့မှ တောင်တန်းများကြားသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဝိညာဉ်ကြွေလမ်းကြောင်းသည် ပထမဆုံး စိန်ခေါ်မှု ဖြစ်သော မီတာ ၉၀၀ မြင့်သည့် တောင်တန်းကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဝံပုလွေတပ်စခန်းမှ မီတာ ၁၀၀ သာ မြင့်သော တောင်ကုန်းလေး မဟုတ်ဘဲ မီတာ ၉၀၀ မြင့်မားသော တောင်ကြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထင်ရှားသော တောင်လမ်းဟူ၍ မရှိပေ။ သစ်ပင်များ ထူထပ်ရုံသာမက အလွန် မတ်စောက်ပြီး ရှုပ်ထွေးလှသဖြင့် စစ်မြင်းများအတွက် ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုကြီး ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် မီတာ ၉၀၀ သာ ရှိသော်လည်း တောင်ပေါ်သို့ တက်ရသည့် ခရီးလမ်းမှာ မီတာ ၃,၀၀၀ ကျော် ရှိသည်။

သာမန် စစ်မြင်းများသည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်အောင် ပြေးနိုင်သည့် ခံနိုင်ရည်မျိုး လုံးဝ မရှိကြပေ။ သို့သော် အာခါတက်ခီမြင်းကို စီးနင်းထားသော လီချန်ချန်သည် လမ်းကြောင်းကို အလွန် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သဖြင့် အမြန်ဆုံးနှင့် အလွယ်ကူဆုံး လမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း ရွေးချယ်လိုက်သည်။

တောင်တက်လမ်း ဖြစ်သောကြောင့် အရှိန် နှေးကွေးသွားသော်လည်း အများကြီး နှေးကွေးသွားခြင်း မရှိဘဲ ထူထပ်သော သစ်ပင်များကို ထူးခြားသော သွက်လက်မှုဖြင့် ရှောင်တိမ်းသွားသည်။ ထို့ပြင် ဤအာခါတက်ခီမြင်းသည် အလွန် မတ်စောက်သော တောင်စောင်းများကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုန်ကျော်သွားလေသည်။

ဤမြင်းသည် မြင်းများကြားမှ စစ်မှန်သော နဂါး။ စစ်မှန်သည့် နတ်ဘုရားမြင်း ဖြစ်ပေသည်။ တောင်တက်နေသည့် အရှိန်သည်ပင် သာမန် စစ်မြင်းများ မြေပြန့်တွင် ပြေးသော အရှိန်ထက် ပိုမြန်နေသေးသည်။ ဤသည်က အာခါတက်ခီမြင်း ဖြစ်ပြီး ဤမြင်းကြောင့်လည်း လီချန်ချန်သည် မြင်းစီးပြိုင်ပွဲများတွင် ရှုံးပွဲမရှိ ဖြစ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမနှင့် သူမ၏ မြင်းသည် အရင်းနှီးဆုံး အဖော်မွန်များ ဖြစ်လာကြပြီး နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်ကို မျှဝေခံစားကြသည်။ သို့သော် တုပိုင်နှင့် သူ၏ မြင်းရိုင်းသည် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေကြသည်။ တောင်တန်းများကြားသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူတို့သည် မြင်းရိုင်းများ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

မဖမ်းဆီးခံရမီက ဤမြင်းရိုင်းသည် လွတ်လပ်ပြီး အကန့်အသတ်မရှိဘဲ ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာလောကကြီးထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာကာ နေ့စဉ် မနားမနေ ပြေးလွှားခဲ့သည်။ ယင်းသည် မြက်ခင်းပြင်၏ ကျယ်ပြောလှပမှုကို နှစ်သက်သော်လည်း တောင်တန်းများကို အောင်နိုင်ရသည်ကို ပို၍ နှစ်သက်သည်။

ထို့ကြောင့် အချိန်အများစုတွင် ယင်းသည် မြင့်မားသော တောင်တန်းများကို တက်ရောက်ပြီး သားရဲတိရစ္ဆာန်များနှင့် တိုက်ခိုက်လေ့ရှိသည်။ ယင်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာ အားလုံးသည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ကုတ်ခြစ်ခြင်း။ သစ်ပင်စည်များနှင့် ပွန်းပဲ့ခြင်း။ ပြုတ်ကျခြင်းတို့ကြောင့် ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာများ ဖြစ်သည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ယင်းသည် အမာရွတ်များနှင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုအမာရွတ်များသည် ယင်း၏ စစ်ပွဲဆုတံဆိပ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ယင်း၏ မျိုးရိုးဗီဇကြောင့်သာ ယင်း၏ အရှိန်သည် အာခါတက်ခီမြင်းထက် နိမ့်ကျနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မရေမတွက်နိုင်သော နေ့ရက်များနှင့် ညများစွာ လေ့ကျင့်ခြင်း တောင်ထိပ်များကို တက်ရောက်ခြင်းနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများကြောင့် ဤမြင်းရိုင်း၏ ခံနိုင်ရည်အားမှာ ယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့မခန်း ကောင်းမွန်လှသည်။

အရင်က ယင်းဘာသာ တောင်တက်ခဲ့စဉ်က အလွန် မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် သစ်ပင်ကိုင်းများ ခြစ်မိခြင်း။ မြေဆီလွှာ ပျော့အိခြင်း သို့မဟုတ် တောယုန်များ တူးထားသော တွင်းများထဲ ကျွံကျခြင်းတို့ကို မရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင် တုပိုင်၌ လူနှင့်မြင်း တစ်သားတည်း ဖြစ်မှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော စိတ်စွမ်းအင် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အရာအားလုံးသည် ပြီးပြည့်စုံနေလေသည်။ မြင်းရိုင်းသည် သစ်ပင်များကြား တိုးဝင်သွားသော အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ လျှပ်စီးအဟုန်ဖြင့် တောင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်သွားသည်။ အရှိန်လျှော့ရန် သို့မဟုတ် တွင်းချိုင့်များကို ရှောင်ရှားရန် မလိုအပ်ပေ။

ပို၍ အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ အာခါတက်ခီမြင်းများပင်လျှင် တောင်တက်သည့်အခါ ဇစ်ဇက်ပုံစံ ကွေ့ကောက်ပြီး တက်ရောက်ရသည်။

ဤယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် သန်မာသော မြင်းရိုင်းသည် တောင်ပေါ်သို့ တည့်တည့် တက်ရောက်ပြီး အမတ်စောက်ဆုံး နေရာများတွင် နောက်ခြေများကို အသုံးပြုကာ အစွမ်းကုန် ခုန်တက်လေသည်။ အခြား စစ်မြင်းသာ ဆိုပါက ၃ မိနစ် မပြည့်ခင်မှာပင် မောပန်းနွမ်းနယ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရကာ မြေကြီးပေါ် လဲကျသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် တောင်တက်ခြင်းကို နှစ်သက်သော ဤမြင်းရိုင်းဘုရင်သည် တိုက်ပွဲတွင် ပို၍ ရဲရင့်လာသည်။

၄ မိနစ် ၅ မိနစ် မပြည့်ခင်မှာပင် ယင်းသည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ယင်း ဖြတ်သန်းခဲ့သော ခရီးအကွာအဝေးသည် မီတာ ၁,၈၀၀ ခန့်သာ ရှိပြီး ပုံမှန် အကွာအဝေး မီတာ ၃,၀၀၀ ကျော်၏ တစ်ဝက်နီးပါးသာ ရှိသည်။

ထို့နောက် ပိုမို ရူးသွပ်ပြီး လျင်မြန်သော တောင်ဆင်းခရီး စတင်လေသည်။ ယခင်က တောင်ဆင်းခြင်းသည် ဤမြင်းရိုင်းအတွက် အန္တရာယ်အများဆုံး လမ်းကြောင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြုတ်ကျပြီး ဒဏ်ရာရနိုင်သလို သစ်ပင်ကို ဝင်တိုက်မိပြီး အရိုးကျိုးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယင်းသည် အရင်က တောင်ဆင်းသည့်အခါ ရူးသွပ်စွာ မပြေးရဲခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခု တုပိုင်နှင့် ပြီးပြည့်စုံသော ပေါင်းစပ်မှု ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ယင်းသည် အရှိန်အကုန်တင်ပြီး တောင်အောက်သို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဆင်းနိုင်သည်။ သစ်ပင်များကို ဝင်တိုက်မိမည် သို့မဟုတ် ခြေချော်ပြီး လေထဲမှ ပြုတ်ကျမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုအပ်တော့ပေ။ တုပိုင်သည် မြင်းရိုင်းကို မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်ထားသည်။

အရှိန်သည် အစွန်းရောက်နေပြီး ရူးသွပ်မှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ မီတာ ၉၀၀ မြင့်သော တောင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်ခြင်းသည် ၂ မိနစ်အောက်သာ ကြာမြင့်သည်။ အခြား စစ်မြင်းများ၏ အရှိန်ထက် များစွာ သာလွန်သော အံ့မခန်း ၂ မိနစ် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိ မြင်းစီးစံချိန်များကို ယင်းဘယ်နှကြိမ်လောက် ချိုးဖျက်ခဲ့ပြီလဲ မသိပေ။ ဝိညာဉ်ကြွေလမ်းကြောင်း ၏ ပထမအဆင့်သည် မြင့်မားသော တောင်တန်းများနှင့် ထူထပ်သော သစ်ပင်များအကြားတွင် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ တုပိုင်သည် ၆ မိနစ်ခန့်သာ အချိန်ယူခဲ့ရပြီး ယခင် အမြန်ဆုံး စံချိန်ကို ချိုးဖျက်ခဲ့သည်။ တောင်ပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကြွေလမ်းကြောင်း ၏ ဒုတိယအဆင့် ဖြစ်သော မီတာ ၈၀၀ ရှည်လျားသည့် ကြိုးတံတားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤကြိုးတံတားသည် တောင်နှစ်လုံးကြားတွင် တွဲလောင်းကျနေပြီး အောက်ဘက်တွင် မီတာရာပေါင်းများစွာ နက်သော ချောက်ကမ်းပါး ရှိသည်။ ယင်းအပေါ်မှ ပြုတ်ကျလျှင် သေချာပေါက် သေဆုံးမည် ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်စစီ ကြေမွသွားပေလိမ့်မည်။ ဤစစ်မြင်းများအတွက် ဟန်ချက်ညီမှုနှင့် သတ္တိသည် အကြီးမားဆုံး စမ်းသပ်မှုများ ဖြစ်သည်။

အပိုင်း ၁၇၅ ပြီး။