အခန်း (၁၇၉)
Vol. 18 Ch. 179
ဓားမိစ္ဆာ လီတောက်ကျိန်းက ပြောလိုက်သည်။ “ငါ ပြောပြီးပြီလေ။ ငါက ငါ့မိသားစုဘက်မှာပဲ ရပ်တည်မယ်။ အမှန်တရားဘက်မှာ ရပ်တည်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ ချန်ချန်က စာချုပ်ဖျက်ချင်တယ် ဆိုရင်တောင် ငါက သူမဘက်ကနေ ကူညီပြီး ဖျက်ပေးဦးမှာ။”
ထိုစကားနှင့်အတူ မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် ရှိနေသော မြင်းများသည် ဟီိးကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
ဆရာနှင့်တပည့် နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်မျိုးအစားတည်းပင် ဖြစ်ကြပြီး အလွန် မောက်မာကာ ရိုင်းစိုင်းကြသည်။
ချူဟုန်မြန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားလို ဆရာသခင်ကြီး အဆင့်ရှိတဲ့သူက ကတိတစ်ခုကို ဒီလောက် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်တာ လောကကြီးကို ဘယ်လို မျက်နှာပြမလဲ။ ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား ဆရာသခင်ကြီးလို့ ခေါ်ဖို့ အရည်အချင်း ရှိသေးရဲ့လား။”
လီတောက်ကျိန်းက ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့ကို ဆရာသခင်ကြီးလို့ ခေါ်ကြတာက ငါ့ရဲ့ ဓားသိုင်းနဲ့ သိုင်းပညာ အရည်အချင်းကြောင့်ပဲ။ ငါ့ရဲ့ အကျင့်စာရိတ္တကြောင့် မဟုတ်ဘူး။”
ထိုစကားသည် ယဉ်ကျေးမှု မျက်နှာဖုံးကို တိုက်ရိုက် ဆွဲခွာလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ပြန်လည် ချေပစရာ နေရာလပ် မကျန်တော့ပေ။
“ရှီးးး။” ချူဟုန်မြန်သည် ဓားကို တစ်ဝက်ခန့် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ အနောက်ရှိ ဒါဇင်နှင့်ချီသော ထိပ်တန်း စစ်သည်များသည်လည်း ရုတ်တရက် ဓားများကို တစ်ဝက်ခန့် ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် လီမိသားစု၏ စစ်သည်များသည် ဓားများကို အကုန် ဆွဲထုတ်လိုက်ကြပြီး လေးများကိုလည်း အသင့် ပြင်ထားလိုက်ကြသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် လီတောက်ကျိန်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့တိုးလာရာ သူမ၏ လွှမ်းမိုးထားသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါသည် နေရာတစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။
နှစ်ဖက်အကြား တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားတော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်ပြီး အခြေအနေသည် အလွန် တင်းမာနေသည်။
ယခုအချိန်တွင် မည်သည့် အင်အားစုကမျှ လီချန်ချန် စာချုပ်ဖောက်ဖျက်ခြင်းကို တားဆီးနိုင်စွမ်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
လီချန်ချန်၏ မျက်လုံးများတွင် အသက်ဝင်မှု ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး တုပိုင်၊ ချူဟုန်မြန်နှင့် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်တို့ကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ စာချုပ်ဖျက်မယ်လို့ နင်တို့ ထင်နေကြတယ် မဟုတ်လား။”
“စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်။ ဘယ်စာချုပ်မဆို ချုပ်ဆိုတဲ့နေ့မှာပဲ ဆုတ်ဖြဲပစ်ဖို့ လုပ်ထားတာတဲ့။” လီချန်ချန်က ပြောလိုက်သည်။ “တိုင်းပြည်ချင်း ချုပ်တဲ့ စာချုပ်တွေတောင် အဲဒီလို ဖြစ်နေရင် ပုဂ္ဂလိကချင်း လောင်းကြေးထပ်တာက ပြောစရာ လိုသေးလား။”
“ငါ သေချာပေါက် စာချုပ်ဖျက်မှာ။ ငါ့ကတိကို သေချာပေါက် ဖျက်မှာ။” လီချန်ချန်က တစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ အခု မဟုတ်ဘူး။ နင်တို့က ငါ စာချုပ်ဖျက်ရလောက်အောင် မထိုက်တန်ဘူး။ နင်တို့က အရမ်း အရေးမပါလွန်းတယ်။”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တုပိုင် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ‘ဒီဖာသည်မက ငါထင်ထားတာနဲ့ နည်းနည်း ကွာခြားနေပါလား။’
မြင်းပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ထိုင်နေသော လီချန်ချန်က မောက်မာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “လောင်းကြေး စည်းကမ်းချက်တွေက ငါရှုံးရင် ပထမဆုံး လုပ်ရမှာက ကိုယ့်ပါးကိုယ် ပြန်ရိုက်ရမှာ မဟုတ်လား။”
တုပိုင် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်။”
ထို့နောက် လူတိုင်းသည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း လှပသော မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လီချန်ချန်သည် ညာလက်ကို မြှောက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ “ဖြောင်းးး။”
သူမသည် အမှန်တကယ် ရိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး အလွန် ပြင်းထန်သော အားပါဝင်ကာ ပြတ်သားသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ဖြူဝင်းလှပသော မျက်နှာပေါ်၌ လက်ရာတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
တုပိုင်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဤသောက်ကောင်မသည် သူ ထင်ထားသည်နှင့် အမှန်တကယ် ကွဲပြားနေသည်။ သူမသည် မောက်မာပြီး ဗိုလ်ကျတတ်သော်လည်း အလွန်အမင်း ဂုဏ်သိက္ခာ ကြီးမားသူလည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် စာချုပ်ဖျက်ရန်အတွက် အမှန်တကယ် ဝန်မလေးပေ။
သို့သော် တုပိုင်သည် သူမ စာချုပ်ဖျက်ရလောက်အောင် မထိုက်တန်ကြောင်း သူမ ရှင်းလင်းစွာ ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကိုယ့်ပါးကိုယ် ရိုက်ပြီးနောက် လီချန်ချန်က ပြောလိုက်သည်။ “လောင်းကြေးရဲ့ ပထမအချက်က နင့်ရဲ့ မြင်းကောင်းကို နင့်ဆီ ပြန်ပေးရမယ်။”
ထို့နောက် သူမ လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် အဝေးမှ မြင်းထိန်းတစ်ဦး ရောက်လာပြီး အလွန် လှပသော မြင်းဖြူတစ်ကောင်ကို ဆွဲလာသည်။
အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားကောင်းမွန်သော မြင်းတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ငွေတုံး တစ်သောင်းခွဲတန်သော စစ်မြင်းကောင်း ဖြစ်သည်။ ဤမြင်းကောင်းသည် လီချန်ချန်၏ ဖာဂါနာမြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ခြေလှမ်းဝက်ခန့်သာ ကွာခြားသော အသွင်အပြင် ရှိသည်။
လီချန်ချန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။ “လောင်းကြေးရဲ့ တတိယအချက်က ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေ။ ငါ့ရဲ့ အသက်သွေးကြောနဲ့ ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန်မြင်း ယွမ်နီကလည်း နင့်အပိုင် ဖြစ်ရမယ်။”
ဤ အာခါတက်ခီမြင်းသည် သူမနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့ပြီး သူမကို မရေမတွက်နိုင်သော ပျော်ရွှင်မှုများနှင့် ဂုဏ်ကျက်သရေများကို သယ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ လီချန်ချန်သည် အာခါတက်ခီမြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး လီတောက်ကျိန်းထံ လျှောက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဆရာသခင်။ တပည့်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်က ဘာလဲ။”
“ဓားသိုင်းနဲ့ သိုင်းပညာ ပါရမီပဲ။” လီတောက်ကျိန်းက ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ တပည့်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်က ဓားသိုင်းနဲ့ သိုင်းပညာ ပါရမီပဲ။” လီချန်ချန်က ပြောလိုက်သည်။ “လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က တပည့် စိတ်စွမ်းအင် နိုးထခဲ့တယ်။ အနောက်တောင်ပိုင်း တစ်ခုလုံးမှာ အစောဆုံး နိုးထခဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ကပဲ တပည့် သိုင်းပညာရှင် အဆင့် ၇ ကို ချိုးဖောက်နိုင်ခဲ့တယ်။ အနောက်တောင်ပိုင်း အင်ပါယာတစ်ခုလုံးမှာ အထူးချွန်ဆုံး သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ခဲ့တယ်။”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တုပိုင် အသက်ရှူမှားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ‘ဒီမြေခွေးမလေးရဲ့ သိုင်းပညာ အရည်အချင်းက ဒီလောက်တောင် ထူးချွန်တာလား။’
လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က သူမသည် ၁၆ နှစ် ၁၇ နှစ် အရွယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သိုင်းပညာရှင် အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ သိုင်းပညာ ပါရမီသည် မင်းသမီးယွီကျိန်းထက် မလျော့နည်းပေ။ သူမသည် အကြွင်းမဲ့ သိုင်းပညာ ပါရမီရှင် ဖြစ်သည်။ သေချာပေါက် သူမသည် မြင်းစီးပါရမီရှင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် တုပိုင်သည် ခေတ်ရှေ့ပြေးသော လူနှင့်မြင်း ပေါင်းစည်းခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် သူမ ရှုံးနိမ့်ခြင်းသည် တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် အမှားအယွင်း ရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။
“တပည့်က ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အချစ်တော်သမီးပျို ဖြစ်နေလို့ တခြားသူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရမယ့် အခွင့်အရေးက ရှားပါးတယ်။” လီချန်ချန်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် တပည့်က သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်တာမှာ ပိုပိုပြီး ပေါ့လျော့လာခဲ့တယ်။ အဲဒီအစား မြင်းစီးတာကို ပိုပိုပြီး စွဲလမ်းလာခဲ့တယ်။ အနောက်တောင်ပိုင်း စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့က နှစ်တိုင်း မြင်းစီးပြိုင်ပွဲ ကျင်းပတဲ့အခါ ပထမရတဲ့ အောင်ပွဲမှာ ယစ်မူးပြီး ရုန်းမထွက်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ လူအများကြီးရဲ့ အားပေးသံတွေမှာ ယစ်မူးပြီး မြင်းစီးပါရမီရှင် ဆိုတဲ့ ဂုဏ်သတင်းက စော်ဘွားမဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တယ်။ အဲဒါက တပည့်ကို ဓားသိုင်းပါရမီရှင် ဆိုတာ လူတိုင်း မေ့လျော့သွားစေတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ဒီလို မြင်းစီးကျွမ်းကျင်မှု ဂုဏ်သတင်း အတုအယောင်တွေက ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိဘူး ဆိုတာ တပည့် မေ့နေခဲ့တယ်။ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတဲ့ ခေတ်ကြီးမှာ ဓားသိုင်းနဲ့ သိုင်းပညာကသာ ကိုယ့်အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအတွက် အစစ်အမှန် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်တယ်။” လီချန်ချန် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “သိုင်းပညာမှာ စွမ်းအားကြီးလာမှသာ ခမည်းတော်ရဲ့ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးတွေကို မျှဝေထမ်းဆောင်နိုင်မှာ ဖြစ်ပြီး လီမိသားစုရဲ့ အာဏာနဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေအတွက် အကျိုးပြုနိုင်မှာ။”
“ငါ မြင်းစီးတာကို ဒီလောက်ကြီး စွဲလမ်းမနေသင့်ဘူး။”
“တုပိုင်။ နင် နင့်ရဲ့ မြင်းကောင်းကို ပြန်လိုချင်တယ် မဟုတ်လား။ ရော့။ ယူလိုက်။”
“နင် ငါ့ရဲ့ အာခါတက်ခီမြင်း ယွမ်နီကို လိုချင်တယ် မဟုတ်လား။ ယူလိုက်လေ။”
လီချန်ချန်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ အာခါတက်ခီမြင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး လည်ပင်းကို နမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အေးစက်သော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါနှင့် အကန့်အသတ်မရှိသော မောက်မာမှုများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ အရာ။ ငါ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ အရာ ဘာကိုမဆို တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဖျက်ဆီးပစ်ရရင်တောင်မှပေါ့။” လီချန်ချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “နင် နင့်ရဲ့ မြင်းကောင်းကို ပြန်လိုချင်တယ် ဟုတ်လား။ နင် ငါ့ရဲ့ အာခါတက်ခီမြင်းကို လိုချင်တယ် ဟုတ်လား။”
“ရွှစ်... ရွှစ်...။”
လီချန်ချန်သည် ရွှေရောင် ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ အာခါတက်ခီမြင်း၏ လည်ပင်းကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် တုပိုင်၏ မြင်းကောင်း လည်ပင်းကို ဓားမြှောင်ဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်ပြန်သည်။
သနားစဖွယ် အော်မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖိုးတန် မြင်းနှစ်ကောင်သည် လည်ပင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လျက် ဒူးထောက် ကျဆုံးသွားကြသည်။ လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် ကြောင်အသွားကြသည်။
တုပိုင်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်လုံးအိမ်မှ ထွက်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားကာ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်သွားသည်။
အပိုင်း ၁၇၉ ပြီး။