အခန်း (၁၈၀)

လီချန်ချန်သည် တုပိုင်ကို ကြည့်ကာ တစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်သည်။ “တုပိုင်။ ငါ့ကို ယုံပါ။ ငါတို့ မကြာခင် ပြန်တွေ့ကြဦးမှာ။ ဒါပေမဲ့ ပြန်တွေ့တဲ့အခါကျရင် ငါ နင့်ကို သတ်မယ်။”

ထိုအချိန်တွင် တုပိုင် ရုတ်တရက် မူးဝေသွားပြီး အမြင်အာရုံများ မည်းမှောင်သွားသည်။ လည်ပင်းဆီမှ အေးစက်ထုံကျင်သော ခံစားမှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

‘ငါ အဆိပ်မိသွားပြီ။’ အစောက ကန်ရှန်၏ မြှားသည် တုပိုင်ကို မထိမှန်ခဲ့ပေ။ သွေးထွက်အောင် သို့မဟုတ် အရေပြား ပေါက်ပြဲအောင်ပင် မလုပ်နိုင်ဘဲ ပွတ်သပ်ရုံသာ ထိတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကန်ရှန်သည် မြှားထိပ်တွင် ပြင်းထန်သော အဆိပ်ကို သုတ်လိမ်းထားသဖြင့် အနည်းငယ် ထိတွေ့ရုံဖြင့် အရေပြားကို ဖောက်ထွင်းကာ သွေးကြောထဲသို့ အဆိပ်ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

“လီချန်ချန်။ မိန်းမယုတ်။ ငါ မင်းကို သတ်မယ်။” တုပိုင်၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် အရာအားလုံး မည်းမှောင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး။ သူ အဆိပ်မိသွားပြီ။” ချူဟုန်မြန် ပြောလိုက်သည်။ သွေးကွမ်ရင်မယ်တော် ချက်ချင်း ပြေးသွားပြီး တုပိုင်၏ လည်ပင်း မည်းနက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ တုပိုင်၏ လည်ပင်းမှ အသားကို လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ခွဲစိတ်လိုက်ရာ အဆိပ်သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ အခြေအနေသည် အလွန် စိုးရိမ်ရသည်။ ဤနေရာသည် ဦးနှောက်နှင့် အလွန် နီးကပ်နေပြီး တုပိုင်၏ ဦးနှောက်ကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်နိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူမ၏ ပါးစပ်လေးကို ဟကာ တုပိုင်၏ လည်ပင်းမှ ဒဏ်ရာပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်ပြီး အဆိပ်သွေးများကို အားကုန် စုပ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အနောက်မှ ချူဟုန်မြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ကွမ်ရင်လေး။ နင် ရူးနေလား။”

ထိုအချိန်တွင် လီချန်ချန်သည် လီမိသားစု စစ်သည်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ပြင်နေသည်။

ချူဟုန်မြန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “နင် ဘယ်သွားမလို့လဲ။ ယုတ်မာပြီး အရှက်မရှိတဲ့ မိန်းမယုတ်။ နင် မြင်းစီးပြိုင်ပွဲ ရှုံးတာနဲ့ပဲ လူကို အဆိပ်ခတ်တဲ့အထိ လုပ်ရလား။”

လီချန်ချန်သည်လည်း တုပိုင် အဆိပ်မိနေသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ သို့သော် ချူဟုန်မြန်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ လီချန်ချန် မထီမဲ့မြင် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “တုပိုင် အဆိပ်မိတာက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ သူ့အသက်ရှင်ခြင်း သေခြင်းက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ငါ သွားချင်ရင် ဘယ်သူ တားနိုင်မှာလဲ။”

ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ချူဟုန်မြန်သည် ရုတ်တရက် ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ လီချန်ချန်ထံ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

“ထန်းးးးး။”

လီတောက်ကျိန်းက ဓားဖြင့် တားဆီးလိုက်သည်။ လီတောက်ကျိန်းနှင့် ချူဟုန်မြန်တို့ ဓားချင်း ထိတွေ့သွားရာ မီးပွားများ လွင့်ပျံသွားသည်။ လီတောက်ကျိန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ချူဟုန်မြန်သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားရသည်။ ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဆူပွက်လာပြီး သွေးတစ်လုပ် အန်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ဓားမိစ္ဆာ လီတောက်ကျိန်းသည် လီချန်ချန်နှင့် အခြားသူများကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ထျန်လုံမြင်းခြံမှ မြင်းထိန်းနှစ်ဦးသည် မြင်းကောင်းနှင့် အာခါတက်ခီမြင်းတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ဖိနှိပ်ထားရင်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“မြန်မြန်လုပ်ကြ။ ဒဏ်ရာတွေကို ချုပ်လိုက်။ ဒီမြင်းနှစ်ကောင် အသက်ရှင်နိုင်သေးတယ်။”

သူတို့သည် မြင်းချစ်သူများ ဖြစ်ကြပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရခြင်းက သူတို့၏ နှလုံးသားကို ကွဲကြေလုမတတ် ဖြစ်စေသည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်စက္ကန့်က လီချန်ချန်သည် ဖာဂါနာမြင်းကို အလွန် ချစ်ခင်ကြင်နာဟန် ပြသခဲ့ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အမှန်တကယ်ပင် တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် တုပိုင်၏ မြင်းရိုင်းသည် သနားစဖွယ် အော်မြည်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ အာခါတက်ခီမြင်း၏ ဒဏ်ရာကို လျှာဖြင့် ရက်ပေးလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်သပ်ကာ နှိုးရန် ကြိုးစားလိုက် လုပ်ဆောင်နေသည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

မြို့တော်။ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ အကြီးအကဲ လီလျန်တင်း၏ အိမ်တော်။ မြို့တော်ရှိ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှ ထိပ်တန်း မိန်းမစိုးများ အားလုံး စုဝေးနေကြပြီး အားလုံးသည် အိမ်ထောင်စု တစ်သောင်းမှူး သို့မဟုတ် ထို့ထက်မြင့်သော ရာထူးကြီးများကို ရယူထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှ အရာရှိများသာမက တော်ဝင်မြင်းဇောင်းနှင့် လက်နက်တိုက်မှ အကြီးအကဲ မိန်းမစိုးများ၊ အခမ်းအနားဌာနမှ အရာရှိကြီး အချို့ပင် ပါဝင်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့သည် ခန်းမအလယ်တွင် တစ်ဦးတည်း ဒူးထောက်နေသည်။

“ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အမိန့်တော် ရှိစေ။ လီဝမ်ဟွေ့ကို ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ ငြိမ်းချမ်းရေးမင်းကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အမိန့်တော် ဖြစ်သည်။”

လီဝမ်ဟွေ့ ဦးခိုက်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော်မျိုး အမိန့်တော်ကို လက်ခံပြီး ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ပြသအပ်ပါတယ်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။”

ထို့နောက် လီဝမ်ဟွေ့သည် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ အကြီးအကဲ လီလျန်တင်းထံမှ အမိန့်တော်ပြန်တမ်းကို လက်ခံရယူလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လီဝမ်ဟွေ့သည် အရေးအကြီးဆုံး ခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးခွဲ ခေါင်းဆောင်အဖြစ်မှ ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ တပ်မှူးအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် အမိန့်တော်သည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာပြီး ဘွဲ့ယူစာမေးပွဲ မတိုင်မီကပင် ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ တပ်မှူးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံခဲ့ရသည်။

ထို့ပြင် သူသည် ကွမ်တုံ မိန်းမစိုးအကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်ရာထူးမှလည်း ဖယ်ရှားခြင်း မခံရပေ။ ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်နှင့် မိန်းမစိုးဂိုဏ်းတို့က သူ့ကို မည်မျှ အလေးထားကြောင်း ပြသနေသည်။

ဤအရာအားလုံးသည် တုပိုင်၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကြောင့် ဖြစ်ပြီး လီဝမ်ဟွေ့အား ဤအချိန်တွင် သူ၏ မွေးစားသားကို ပိုမို လွမ်းဆွတ်လာသည်။

“လမ်းပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မွေးစားအဖေ။” လီဝမ်ဟွေ့သည် လီလျန်တင်းကို လေးစားစွာဖြင့် သုံးကြိမ် ဦးခိုက်လိုက်သည်။

လီလျန်တင်းသည် အသက် ၆၉ နှစ် ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး ဆံပင်နှင့် မျက်ခုံးမွှေး တစ်ဝက်ခန့် ဖြူနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိန်းမဆန်သော အသွင်အပြင် ရှိပြီး ငယ်စဉ်က အလွန် ချောမောခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ စူးရှသော မျက်ခုံးများက သူ့ကို အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပုံ ပေါက်စေသည်။

သူသည် မိန်းမစိုးဂိုဏ်း၏ ထိပ်ဂေါင် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အခမ်းအနားဌာန၏ မိန်းမစိုးချုပ်သည် အမည်ခံ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ အကြီးအကဲသည် မိန်းမစိုးဂိုဏ်းတွင် အာဏာအရှိဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။

လီလျန်တင်းသည် စစ်မှန်သော ထိပ်တန်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ကာ အင်ပါယာနှင့် ဧကရာဇ်အပေါ် သစ္စာရှိပြီး လုပ်ဆောင်ချက်များတွင် ရက်စက်ပြတ်သားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိန်းမစိုးဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်ကာ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိများနှင့် ဆယ်စုနှစ်ကျော်ကြာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သည်။

တာ့နင်အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးတွင် သူသည် အာဏာအရှိဆုံးနှင့် သြဇာအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ ခြေဆောင့်လိုက်သည်နှင့် မြို့တော်တစ်ခုလုံးသာမက အင်ပါယာတစ်ခုလုံးပါ တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မည်။ လီဝမ်ဟွေ့အတွက်မူ လီလျန်တင်းသည် ကျေးဇူးရှင်သာမက ဖခင်နှင့် ဆရာတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့ အသက် ၁၈ နှစ်တွင် သူ့ကို မွေးစားဖခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ လမ်းညွှန်မှုများကို ခံယူခဲ့ရာ တောင်ကြီးတစ်လုံးပမာ ကြီးမားသော ကျေးဇူးကြွေး ရှိနေသည်။

လီဝမ်ဟွေ့သည် သူ့မွေးစားဖခင်ကို အလွန် လေးစားသလို ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုလည်း ရှိသည်။ “ထတော့။” လီလျန်တင်းသည် လီဝမ်ဟွေ့ကို ဆွဲထူလိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို ကိုင်ကာ ခန်းမထဲရှိ လူတိုင်းကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ လူတိုင်းကို ဒီကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်တာက အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက လူတွေတင် မကဘူး။ တော်ဝင်မြင်းဇောင်း၊ လက်နက်တိုက်နဲ့ အခမ်းအနားဌာနက ငါ့ညီအကိုတွေကိုပါ ဖိတ်ခေါ်ထားတာ မင်းတို့အားလုံး သက်သေ ဖြစ်စေချင်လို့ပဲ။”

လူတိုင်း အသက်အောင့်ထားကြပြီး ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။ “ဒီနေ့ကစပြီး ဝမ်ဟွေ့က ငါ့ရဲ့ ဆက်ခံသူပဲ။” အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ အကြီးအကဲ လီလျန်တင်းက တိုက်ရိုက် ကြေညာလိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီး ဆူညံသွားပြီး လီဝမ်ဟွေ့ထံသို့ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အားကျခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များ ရောက်ရှိလာကာ အချို့မှာမူ လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ဤနေ့ရက်က ရောက်ရှိလာ၏။ လီဝမ်ဟွေ့ကို အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ ရာထူးကို ဆက်ခံမည့်သူအဖြစ် အတိအကျ သတ်မှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အင်ပါယာ၏ အာဏာအရှိဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သော အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ လီလျန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။ “မြေးတော်။ ဝင်လာခဲ့။”

ငယ်ရွယ်ချောမောသော မိန်းမစိုးလေး တစ်ဦးသည် ခန်းမထဲသို့ မောက်မာစွာ လျှောက်ဝင်လာသည်။ သူသည် တက်ကြွဖြတ်လတ်နေပြီး မိန်းမစိုးတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ မတူဘဲ ဓားအိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ သူရဲကောင်းတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။

ရဲရင့်သော မိန်းမစိုးလေးသည် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မြေးတော် လီယွမ် အဘိုးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”

လီလျန်တင်းသည် သူ၏ အခြားလက်တစ်ဖက်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ ငါ့မြေးပဲ။ သူ့ကို မိန်းမစိုးအကယ်ဒမီမှာ စာသင်ဖို့ မလွှတ်ခဲ့ဘဲ ငါ့ဘေးနားမှာ အမြဲတမ်း ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးခဲ့တာ။ သူက မြောက်ဘက်မှာ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး လအနည်းငယ်အတွင်း လူ ၃၀၀ ကျော်ရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ဗိုလ်ချုပ်ယွမ်နောက်လိုက်ပြီး ဂျာချင်လူမျိုးတွေနဲ့ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူတစ်ယောက်တည်း ထောင်မှူးနှစ်ယောက်နဲ့ သောင်းမှူးတစ်ယောက် အပါအဝင် ခေါင်းပေါင်း ၁၉၀ ကို ယူနိုင်ခဲ့တယ်။”

ဂျာချင်လူမျိုးများသည် အလွန် စွမ်းအားကြီးမားသဖြင့် သူတို့၏ ခေါင်းများကို ဖြတ်ရန် အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ခေါင်းတစ်လုံး နှစ်လုံး ရလျှင်ပင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် အသက် ၂၀ ခန့်သာ ရှိပုံရသော လီယွမ်သည် ထောင်မှူးနှစ်ဦးနှင့် သောင်းမှူးတစ်ဦး အပါအဝင် ဂျာချင်ခေါင်း ၁၉၀ ကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ သိုင်းပညာစွမ်းရည်သည် ရိုးရှင်းစွာပင် အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်။ အင်ပါယာ စစ်မှုထမ်းခြင်းဖြငွ အကျိုးပြုခြင်းသည် တန်ဖိုးအရှိဆုံး ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်ရည်သည် မည်မျှ မောက်မာဖွယ် ကောင်းလိုက်သနည်း။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း လီယွမ်သည် မြောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ စစ်ဘက်အရာရှိအုပ်စုသည် နောက်ထပ် တောက်ပသော ကြယ်တစ်ပွင့်ကို ရရှိခဲ့သည်ဟု လူတိုင်း ထင်မြင်ခဲ့ကြသော်လည်း သူသည် အမှန်တကယ်တွင် မိန်းမစိုးဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်နေကြောင်း မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

ထို့ပြင် လီယွမ်သည် ကြီးမားသော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် လက်ခံတွေ့ဆုံခဲ့ပြီး အဖိုးတန်ဓားတစ်လက်ကို ပေးသနားခဲ့သည်။

လီလျန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။ “လီယွမ်။ ဒူးထောက်ပြီး မင်းရဲ့ မွေးစားအဖေကို ဂါရဝပြုလိုက်။”

ထို့နောက် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ လီလျန်တင်းသည် လီဝမ်ဟွေ့ကို ပြောလိုက်သည်။ “ဝမ်ဟွေ့။ အခုကစပြီး လီယွမ်က မင်းရဲ့ မွေးစားသားပဲ။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဆက်ခံသူပဲ။ နားလည်လား။”

အပိုင်း ၁၈၀ ပြီး။