အခန်း (၁၈၁)

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီဝမ်ဟွေ့သည် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ကြောင်အသွားသည်။

လွန်ခဲ့သော အကြိမ်ကလည်း တစ်ယောက်ယောက်က သူ့အား ထန်ယန်ကို မွေးစားသားအဖြစ် လက်ခံရန်နှင့် ဆက်ခံသူအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် ဖိအားပေးခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က တောင်းဆိုခဲ့သူမှာ ကွမ်တုံ မိန်းမစိုးအကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးဝမ်ဟုန် ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် တောင်းဆိုသူမှာမူ သူ၏ ကျေးဇူးရှင်၊ သူ၏ မွေးစားဖခင်၊ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ အကြီးအကဲ လီလျန်တင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူ၏ မွေးစားဖခင် ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော မြေးတော်ကို မွေးစားသားအဖြစ် လက်ခံစေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ ခေါင်းဆောင်၊ အင်ပါယာ၏ အကြီးမြတ်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများထဲမှ တစ်ဦးနှင့် မိန်းမစိုးဂိုဏ်း၏ လက်တွေ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ တောင်းဆိုမှု တစ်ခုပင် မဟုတ်ဘဲ အမိန့်တော်၊ အကြွင်းမဲ့ ဆန္ဒတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ မည်သို့ ငြင်းဆန်နိုင်မည်နည်း။

ထို့ပြင် မြို့တော်ရှိ မိန်းမစိုးဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်များ အားလုံး ဒီနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။ အကယ်၍ လီဝမ်ဟွေ့ ငြင်းဆန်ခဲ့လျှင် အကျိုးဆက်သည် တွေးရဲစရာပင် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လီဝမ်ဟွေ့သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူ ဦးခိုက်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ အဖေ။ သားမှာ မွေးစားသား ရှိပြီးပါပြီ။ ”

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ လီလျန်တင်း၏ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် လှုပ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ ငါ သိတယ်။ လီလင်းနဲ့ တုပိုင် မဟုတ်လား။ နှစ်ယောက်လုံးက ကလေးကောင်းတွေပါ။ ”

လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။ “ မွေးစားအဖေ။ တုပိုင်က အလွန် ထူးချွန်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပါ။ တစ်နေ့ကျရင် သူ့ကို ခေါ်လာပြီး အဖေ့ကို ဂါရဝပြုခိုင်းပါ့မယ်။ ”

“ ကောင်းပြီလေ။ ” လီလျန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ အဲဒီကလေးအကြောင်း ငါ ကြားဖူးပါတယ်။ သူက အရမ်း။ အရမ်း တော်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပါ။ အနာဂတ်မှာ လီယွမ်အတွက် ကြီးမားတဲ့ အထောက်အကူ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ညီအစ်ကိုတွေ စိတ်တူကိုယ်တူ ရှိရင် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက သံမဏိကိုတောင် ချိုးဖျက်နိုင်တယ်။ ”

ရုတ်တရက် လီဝမ်ဟွေ့အတွက် လှုပ်ရှားစရာ နေရာလပ် မရှိတော့ပေ။ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ လီလျန်တင်းသည် သူ၏ သဘောထားကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားလိုက်ပြီ ဖြစ်ပြီး သဘောတူညီချက် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

လီယွမ်က အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ နောက်လာမည့် အကြီးအကဲ ဖြစ်ပြီး တုပိုင်က လက်ထောက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့သည် သူ၏ မွေးစားဖခင် လီလျန်တင်းကို အပြစ်မတင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီလျန်တင်းသည် တုပိုင်ကို မဟုတ်ဘဲ လီယွမ်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူ၏ မွေးစားဖခင် လီလျန်တင်းသည် တုပိုင်မည်မျှ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင် ဖြစ်ကြောင်း မသိရှိပေ။

အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် အခိုက်အတန့် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ အန္တရာယ်များသော အခိုက်အတန့် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့သည် ချက်ချင်း ဦးခိုက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ မွေးစားအဖေ။ သားရဲ့ သား တုပိုင်က အလွန် ထူးချွန်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခုလောက် ပေးပါခင်ဗျာ။ သူက သားရဲ့ ဆက်ခံသူ၊ သားရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ဆက်ခံသူ ဖြစ်မယ်လို့ သား ကတိပေးထားပြီးပါပြီ။ ”

ထိုစကားများသည် လူအုပ်ကြီးကို ဆူညံသွားစေပြီး လူတိုင်း လီဝမ်ဟွေ့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ လီလျန်တင်းသည် ကြောင်အသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာထား လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားကာ လီဝမ်ဟွေ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ အတန်ဖိုးထားဆုံးနှင့် အချစ်ဆုံး မွေးစားသား ဖြစ်သော်လည်း လူသိရှင်ကြား သူ၏ ဆန္ဒကို ဖီဆန်ရဲသည်လား။

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ ခေါင်းဆောင်၊ အင်ပါယာ၏ အာဏာအရှိဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်သော သူ့အတွက် မည်သို့ မျက်နှာပန်းလှနိုင်မည်နည်း။ လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကမှ လီဝမ်ဟွေ့ကို အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ နောက်လာမည့် အကြီးအကဲ ဖြစ်လာမည်ဟု ကြေညာခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ခဏအကြာမှာပင် ဤမွေးစားသားက သူ့ကို လူသိရှင်ကြား အာခံခဲ့သည်လား။

“ ဟမ်။ ” လီလျန်တင်း၏ လည်ချောင်းထဲမှ နိမ့်သော ဟိန်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုသည် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားပြီး ခန်းမထဲရှိ ဖယောင်းတိုင်မီးများ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားသည်။ လူအများစုသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေကြရသည်။

လီလျန်တင်း၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်သည် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သေချာပေါက် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

လွန်ခဲ့သော အနှစ် ၂၀ ခန့်က ဆရာသခင်ကြီး တစ်ပါးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က နောက်ဆုံးအကြိမ် လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ လီလျန်တင်း အနိုင်ရခဲ့ပြီး ပြိုင်ဘက် သေဆုံးခဲ့သည်။

ထို့ပြင် သူသည် နန်းတော်၏ ထိပ်တန်း အစောင့်အရှောက် ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်၏ လုံခြုံရေးကို နောက်ဆုံးအထိ ကာကွယ်ပေးသူလည်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏ စွမ်းအားကို အနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ နဂါးဟိန်းသံနှင့် ကျားဟိန်းသံကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လူများကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေကာ အသက်ရှူရခက်ခဲစေသည်။

လီလျန်တင်းသည် ဒေါသထွက်သလို ဝမ်းလည်းနည်းနေသည်။ ဤသည်မှာ သူ အချစ်ဆုံးသား ဖြစ်သည်။ သူ၏ စေတနာကို အဘယ်ကြောင့် နားမလည်နိုင်ရသနည်း။

လီယွမ်သည် သူ ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော မြေးတော် ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန် ထူးချွန်သဖြင့် မိန်းမစိုးဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်သစ် ခေါင်းဆောင်နေရာကို ဆက်ခံခြင်းသည် သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့က အဘယ်ကြောင့် သူ၏ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်ရသည်နည်း။ တာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် လီလျန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။

“ ဝမ်ဟွေ့။ မင်း စိတ်ပြောင်းဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ထပ်ပေးမယ်။ မပြောခင် သေချာ စဉ်းစားပါ။ မင်းသာ မှားယွင်းတဲ့ စကား ပြောမိရင် ဘာအကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်။ ”

လီဝမ်ဟွေ့သည် အကြိမ်ကြိမ် ဦးခိုက်လိုက်ရာ နဖူးမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ “ မွေးစားအဖေ။ သားက ကိုယ်ကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မိန်းမစိုးဂိုဏ်းရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ အင်ပါယာရဲ့ အနာဂတ်အတွက် လုပ်ဆောင်နေတာပါ။ ” လီဝမ်ဟွေ့က တုန်ရီသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ တုပိုင်က မိန်းမစိုးဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်နေရာအတွက် အထူးချွန်ဆုံး ဆက်ခံသူပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို အခွင့်အရေး တစ်ခုလောက် ပေးပါ မွေးစားအဖေ။ သား ဘယ်လို တန်ဖိုးမျိုးမဆို ပေးဆပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ”

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ လီလျန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ ဝမ်ဟွေ့။ မင်း မိသားစု စည်းကမ်းတွေကို ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ သခင်ကို ဖီဆန်တဲ့ ပြစ်မှုက ဘာလဲ။ ”

“ အာခံတဲ့ ပြစ်မှုပါ။ ” လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ လီလျန်တင်းက မေးလိုက်သည်။

“ ဒါဆို ဘယ်လို အပြစ်ပေးသင့်သလဲ။ ”

“ အကြီးလေးဆုံး ပြစ်မှုအတွက် သေဒဏ် ဖြစ်ပြီး အပေါ့ပါးဆုံး ပြစ်မှုအတွက် ခြေလက်တွေ ချိုးဖျက်တာ၊ သိုင်းပညာ ဖျက်ဆီးပစ်တာနဲ့ ဂိုဏ်းကနေ ထုတ်ပယ်တာတွေ ပါဝင်ပါတယ်။ ” လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။

လီလျန်တင်းသည် လက်ဝါးကို မြှောက်ကာ လီဝမ်ဟွေ့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ အနည်းငယ် ဖိချလိုက်ရုံဖြင့် လီဝမ်ဟွေ့၏ ဦးခေါင်းခွံ ကြေမွသွားပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

“ မင်း ဥပဒေကို ဖီဆန်မှုနဲ့ အပြစ်ပေးခံရရင်တောင် နောင်တမရဘူးလား။ မင်း စိတ်မပြောင်းဘူးလား။ ” လီလျန်တင်းက မေးလိုက်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့သည် ဆက်လက်၍ လေးလေးနက်နက် ဦးခိုက်လိုက်သည်။ မျက်ရည်များ စီးကျလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ သားရဲ့ အသက်ကို အဖေ ပေးခဲ့တာပါ။ အဖေ ပြန်လိုချင်ရင် စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရုံပါပဲ။ သားမှာ ဘာငြီးငြူစရာမှ မရှိပါဘူး။ ကျေးဇူးတင်ရှိမှုတွေပဲ အကန့်အသတ်မရှိ ရှိနေမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ တုပိုင်ကို အခွင့်အရေး တစ်ခုလောက် ပေးဖို့၊ သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခု၊ တခြားသူတွေနဲ့ တရားမျှတစွာ ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် တစ်ခု ပေးဖို့ မွေးစားအဖေကို တောင်းပန်ပါတယ်။ သား နောင်တမရဘဲ သေပျော်ပါပြီ။ ”

ထို့နောက် သူသည် အားကုန်သုံး၍ ဆက်လက် ဦးခိုက်လိုက်ရာ ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် သူ၏ နဖူးနှင့် ကြမ်းပြင် ရိုက်ခတ်သံသာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ မကြာမီ သွေးများ စမ်းချောင်းကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာသည်။

လီဝမ်ဟွေ့ လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ လီလျန်တင်း သူ့ကို သတ်ရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူသည်။ စကားတစ်ခွန်း ဆိုလိုက်ရုံဖြင့် လီဝမ်ဟွေ့သည် မည်သည့် ငြီးငြူမှုမှ မရှိဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားပေလိမ့်မည်။

လီလျန်တင်း၏ လက်ဝါးသည် လီဝမ်ဟွေ့၏ အပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ရိုက်ချလိုက်ပါက ဤပုန်ကန်သော မွေးစားသားကို သတ်ပစ်နိုင်သည်။

သို့သော် သူ၏ လက်များ တုန်ရီနေသည်။ သူ အလွန် ဒေါသထွက်နေသည်။ ဒေါသများက မီးတောက်ကြီးကဲ့သို့ဖြစ်နေကာ ပေါက်ကွဲလုမတတ် ဖြစ်နေသည်။ သူရင်နာသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ သူ အမြတ်နိုးဆုံးနှင့် အချစ်ဆုံးသော သားဖြစ်သည်။ ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ကောင်းမွန်သော သားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်၌ တုပိုင် ဟူသော လူတစ်ယောက်အတွက်နှင့် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ ဖြစ်သော မွေးစားဖခင်၏ ဆန္ဒကို ဖီဆန်ခဲ့သည်။

“ အား...။ ” လီလျန်တင်း ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဘေးဘက်သို့ လက်ဝါး ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ ဝုန်း...။ ” ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘေးနားရှိ နံရံတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ပေါက် ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး အတွင်းမှ အုတ်ခဲများသည် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ ထွက်သွား။ ထွက်သွား။ ကွမ်ရှီးကို ပြန်တော့။ မင်းလို သားမိုက်။ မင်းလို သားမိုက်။ ” လီလျန်တင်းသည် တံခါးပေါက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့သည် ချက်ချင်း လှည့်ထွက်မသွားဘဲ လီလျန်တင်း၏ ခြေထောက်ကို အတင်း ဖက်တွယ်လိုက်သည်။ ဖိနပ်ကို နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီးနောက် လီလျန်တင်း၏ လက်မောင်းကို အတင်း ဖက်တွယ်ကာ လက်စွပ်ကို နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

“ အဖေ့ရဲ့ ကျေးဇူးတရားအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ သား သွားတော့မယ်။ မွေးစားအဖေ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ။ သား မိုင်ထောင်ချီ ဝေးတဲ့နေရာ ရောက်နေတဲ့အချိန် အဖေ့ကို စိတ်မပူပါစေနဲ့။ ” လီဝမ်ဟွေ့ ငိုကြွေးလျက် ပြောလိုက်သည်။

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ လီလျန်တင်းသည် ကျောခိုင်းလိုက်ပြီး မျက်နှာကြက်ကို မော့ကြည့်ကာ အက်ကွဲသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ ထွက်သွား။ ကွမ်ရှီးကို ပြန်တော့။ မင်း ကြိုက်တာ လုပ်တော့။ ငါ မင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး။ အမိန့်မရဘဲ မြို့တော်ကို ပြန်မလာနဲ့။ မင်းလို သားမိုက်ကို ငါ ထပ်မတွေ့ချင်တော့ဘူး။ ”

လီဝမ်ဟွေ့သည် သုံးကြိမ် ထပ်မံ ဦးခိုက်လိုက်ပြီး မျက်ရည်များကို အတင်း ထိန်းချုပ်ကာ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူ ထိန်းချုပ်ထားသော ရှိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ လီလျန်တင်းသည် လူတိုင်းကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲသို့ တည့်တည့် ဝင်သွားပြီး ထိန်းချုပ်ထားသော မျက်ရည်များကို ကျဆင်းခွင့် ပြုလိုက်လေသည်။

အန်နမ်နိုင်ငံရှိ လျှို့ဝှက်ကျွန်းတစ်ကျွန်း။ ကျွန်းသည် သေးငယ်ပြီး စတုရန်းကီလိုမီတာ ဒါဇင်ခန့်သာ ရှိကာ ကျောက်ဆောင်များ ထူထပ်ပြီး သစ်တောများ အုံ့ဆိုင်းနေသည်။

ကျွန်းအလယ်တွင် ရေကန်တစ်ခု ရှိပြီး ရေကန်ဘေးတွင် ဝါးဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသော ခြံဝန်းတစ်ခု ရှိသည်။ ဆရာသခင်ကြီး နင်ဇောင်ဝူသည် ဓားတစ်လက်တည်းဖြင့် ကျွန်းငယ်လေးပေါ်သို့ တက်လာပြီး ထူထပ်သော တောအုပ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကျွန်းအလယ်ရှိ ဝါးခြံဝန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤသည်မှာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ခူအီ၏ လျှို့ဝှက်စခန်း ဖြစ်ရမည်။ အပြင်ဘက်ရှိ ရေကန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အတွင်းဘက်ရှိ ဝါးအိမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

နင်ဇောင်ဝူသည် မျက်လုံးများကို ခေတ္တ မှိတ်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းကာ အသက်အောင့်ထားလိုက်သည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ဓားလက်ကိုင်ရိုးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဝါးအိမ်ခြံဝန်းထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ဝင်သွားသည်။

“ ဝေါ...။ ”

အရိပ်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဝါးအိမ်ပေါ်တွင် အသက် ၅၀ နီးပါး အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဂျပန်နင်ဂျာတစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ယိုးဒယားနိုင်ငံ၏ သိုင်းပညာရှင်ဟု ဆိုသော်လည်း ဂျပန်အင်ပါယာ၏ ဆာမူရိုင်း တစ်ဦးကဲ့သို့ အမြဲ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည်။

သူသည် အရပ်မရှည်ဘဲ ၅ ပေ ၇ လက်မအောက်သာ ရှိကာ ပိန်ပါးသော ခန္ဓာကိုယ် ရှိသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် ဓားဖြင့် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ စူးရှနေပြီး မျက်လုံးများသည် အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စူးရှကာ ရက်စက်ပုံ ပေါက်နေသည်။

သူသည် ကျန်းနန်နယ်စားမင်း ဆုန်ချွဲကို လုပ်ကြံခဲ့သော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ခူအီပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျန်းနန်နယ်စားမင်း၏ ဘေးနားမှ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် ဒါဇင်နှင့်ချီကို တစ်ဦးတည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်သော ကျန်းနန်နယ်စားမင်းကိုပင် ဒဏ်ရာရလုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

“ ဝေါ....။ ”

လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ခူအီသည် ဝါးအိမ် ဒုတိယထပ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပထမထပ်ရှိ ပြတင်းပေါက်တွင် တိုက်ရိုက် ပေါ်လာသည်။

အပိုင်း ၁၈၁ ပြီး။