အခန်း (၁၈၃)

ဤသည်မှာ သူ၏ ပါရမီအရှိဆုံး တပည့်ဖြစ်ပြီး တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သူ အလွန် ချစ်မြတ်နိုးလာသော တပည့်လည်း ဖြစ်သည်။ သူ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဤကဲ့သို့ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

လက်သည်တရားခံမှာ အင်ပါယာ အနောက်တောင်ပိုင်းရှိ ဒေသခံ အာဏာရှင်များ ဖြစ်သော ဝမ်ရှန်း စော်ဘွားအိမ်တော်မှ လီမိသားစု ဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ နင်ဇောင်ဝူသည် ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသတကြီးဖြင့် ထိုစကားများကို ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“ တာ့နင်မင်းဆက်က ကျဆုံးတော့မှာပဲ။ မကြာခင် အဆုံးသတ်ရတော့မှာပဲ...။ ”

အင်ပါယာသည် အားနည်းနေသဖြင့် ဒေသခံ စော်ဘွားတစ်ဦးကို ဤမျှ မောက်မာပြီး ဗိုလ်ကျခွင့် ပြုထားရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ခူအီကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော ဆရာသခင်ကြီး၏ ဂုဏ်ယူမှုသည် လုံးဝနီးပါး ပျက်စီးသွားပြီး စိတ်ပျက်မှုနှင့် နာကျင်မှုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်က ပြောလိုက်သည်။

“ ဆရာသခင်ကြီး။ တုပိုင်ကို ကယ်နိုင်သေးလား။ ဘယ်လောက်ပဲ ပေးဆပ်ရပါစေ ကျွန်မ သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ”

နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။

“ သူ့ကို ကယ်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့ အရမ်း လွယ်ကူတယ်။ သူက မြေအောက်အက်ကြောင်းတွေမှာ ပေါက်ဖွားတဲ့ အလင်းရောင် ထုတ်လွှတ်တဲ့ သတ္တဝါ တစ်မျိုးဖြစ်တဲ့ မိစ္ဆာအမြီးလိပ်ပြာရဲ့ အဆိပ်မိနေတာ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အမှုန်တွေက အရမ်းအဆိပ်ပြင်းပြီး လူအများစုအတွက် ကုသဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ ဆေးလုံးတစ်လုံး ဖော်စပ်လိုက်ရုံပဲ။ ”

ဤသည်မှာ ဆရာသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးနီးပါးကို စွမ်းဆောင်နိုင်သော ဆရာသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း အင်ပါယာ၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် လုံးဝ အကူအညီမဲ့နေပြီး အဆိုးမြင်ကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ရုံသာ တတ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် နင်ဇောင်ဝူ ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ အိပ်စက်ခြင်း မရှိခဲ့သော သူမသည် ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ နင်ဇောင်ဝူထံမှ အတည်ပြုချက် ရရှိပြီးနောက် မေ့လဲသွားလေသည်။

နင်ဇောင်ဝူသည် သူမကို အမြန် တွဲကူလိုက်ပြီး မျက်ခွံများကို ဖွင့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ မင်းလည်း အဆိပ်မိနေတာလား။ မင်းက တကယ့်ကို မိုက်မဲတဲ့ မိန်းကလေးပဲ။ ကိုယ်တိုင် အဆိပ်မိနေတာကို ကုသမှု မခံယူဘူး။ မင်း သွယ်ဝိုက်ပြီး အဆိပ်မိထားတာပဲ။ မင်း တုပိုင်ရဲ့ အဆိပ်သွေးတွေကို စုပ်ထုတ်ပေးခဲ့တာလား။ ”

သို့သော် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်သည် မေ့လဲနေပြီ ဖြစ်၍ သူ့ကို ပြန်မဖြေနိုင်တော့ပေ။

“ ဟူး...။ ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အကြွေးလဲ။ ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အကြွေးလဲ...။ ”

နင်ဇောင်ဝူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်ကို တုပိုင်နှင့် ယှဉ်လျက် ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်သည်။

သူသည် အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရန်အတွက် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို အမြန်ဆုံး စုဆောင်းရမည် ဖြစ်ပြီး အကြီးတစ်လုံး။ အငယ်တစ်လုံး ဆေးလုံးနှစ်လုံး ဖော်စပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဤပစ္စည်းများသည် တောင်နက်ကြီးများထဲတွင် အများဆုံး တွေ့ရှိရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆိပ်များ သို့မဟုတ် မြေအောက်နက်နက်မှ စွမ်းအင်သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။

“ အဟွတ်... အဟွတ်... အဟွတ်...။ ”

နင်ဇောင်ဝူ ခဏကြာ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီးနောက် သွေးနောက်တစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရာ ရင်ဘတ်မှ ချုပ်ထားသော ဒဏ်ရာ ပေါက်ပြဲသွားပြီး သွေးများ ထပ်မံ ထွက်လာသည်။

သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး ကောင်းမွန်စွာ အနားယူသင့်သော်လည်း သူ၏ လေးနက်သော စွမ်းအင်နှင့် သိုင်းပညာကို ထပ်မံ အသုံးပြုရတော့မည် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနက်ရှိုင်းသော မြေအောက်ဂူများသည် အခြားကမ္ဘာမှ စွမ်းအင် ကျူးကျော်မှုကြောင့် ရောက်ရှိလာသော သတ္တဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန် အန္တရာယ်များသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ပြန်လည်သက်သာလာရေးအတွက် အလွန် ဆိုးရွားသည်။

သို့သော် တုပိုင်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သူ ထိုအရာအားလုံးကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

“ ငါ တောင်တစ်သောင်းဆီ သွားတော့မယ်။ ဒီအချိန်အတွင်း မင်းတို့ တုပိုင်နဲ့ သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်ကို ဂျင်ဆင်းပြုတ်ရည် နေ့တိုင်း ဆက်တိုက်ပေးပြီး သူတို့ရဲ့ အသက်စွမ်းအားကို ထိန်းထားရမယ်။ ” နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။

“ ဟုတ်ကဲ့။ ” လီစန်းနှင့် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်၏ ယုံကြည်ရသော အမျိုးသမီး စစ်သည်တော်က ပြောလိုက်သည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

သုံးရက်နှင့် သုံးည ကြာပြီးနောက် ဆရာသခင်ကြီး နင်ဇောင်ဝူ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူသည် ကိုယ်အလေးချိန် များစွာ ကျဆင်းသွားပြီး မျက်လုံးများ ချိုင့်ဝင်နေကာ တစ်ဝက်ခန့် ဖြူနေပြီ ဖြစ်သော ဆံပင်များသည် ယခုအခါ လုံးဝနီးပါး ဖြူသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ၁၂ ရက်နှင့် ၁၂ ညတိုင် အိပ်စက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ပထမဦးစွာ သူသည် ခူအီကို သတ်ဖြတ်ရန် မိုင်သုံးထောင် ခရီးနှင်ခဲ့သည်။ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဝူကျိုးစီရင်စုသို့ ပြန်လာရန် နောက်ထပ် မိုင်သုံးထောင် ခရီးနှင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် လျန်ကျိုးစီရင်စုသို့ တောင်ဘက်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် တုပိုင်၏ အဆိပ်ကို ကုသရန် ဆေးလုံးဖော်စပ်နိုင်မည့် ပစ္စည်းများ လုံလောက်စွာ စုဆောင်းရန်နှင့် စွမ်းအားကြီးသော ဗီဇပြောင်း သတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်ရန် တောင်တစ်သောင်း၏ ဂူများထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

တောင်တစ်သောင်းထဲတွင် ရှိနေစဉ် သုံးရက်နှင့် သုံးညအတွင်း သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော ဂူများကို ဖြတ်သန်းကာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးနှင်ခဲ့ပြီး စွမ်းအင်သတ္တဝါ အမျိုးအစား တစ်ထောင်ထက်မနည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ပစ္စည်းများ လုံလောက်စွာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဂူထဲ၌ပင် ဆေးလုံးကို တိုက်ရိုက် ဖော်စပ်ခဲ့ပြီး ရပ်နားခြင်း မရှိဘဲ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့သည်။ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံး အကြီးတစ်လုံးနှင့် အငယ်တစ်လုံးကို တုပိုင်နှင့် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်တို့၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး ဂျင်ဆင်းပြုတ်ရည်ကို ဖြည်းညင်းစွာ လောင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။

ဆေးစွမ်းပြမှုသည် အလွန် လျင်မြန်သည်။ တုပိုင်၏ မူလက မည်းမှောင်နေသော အသားအရေသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး အသက်ရှူသံ ပိုမို အားကောင်းလာကာ မျက်နှာသွေးရောင် ပိုမို လွှမ်းလာသည်။

သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်၏ ဆေးစွမ်းပြမှုသည် ပိုမို လျင်မြန်သည်။ ဆေးလုံး သောက်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လွှမ်းမိုးထားသော အဆိပ်ငွေ့ အရိပ်သည် မိုးတိမ်ကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်၏ မျက်ခွံများ စတင် လှုပ်ရှားလာပြီး နိုးလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ တုပိုင်... တုပိုင်...။ ”

“ တုပိုင်။ ငါ ပင်လယ်ဓားပြ မလုပ်ချင်တော့ဘူး။ ငါ ဓားပြ မတိုက်ချင်တော့ဘူး။ နင် ငါ့နောက် လိုက်မှာလား။ နင် ဘယ်သွားသွား ငါ လိုက်ခဲ့မယ်လေ။ ဟုတ်ပြီလား။ ”

“ ငါ ဘာမှ မလိုချင်ဘူး။ နင့်ဘေးနားမှာပဲ နေချင်တာ။ ဟုတ်ပြီလား။ ”

သူမ ယောင်ရမ်း ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အသံသည် အထူးသဖြင့် အားနည်းနေပြီး တောင်းပန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဤသည်မှာ အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်၏ နှလုံးသားထဲမှ အစစ်မှန်ဆုံး အတွေး ဖြစ်သည်။ သူမသည် သွေးနဂါးဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် လုံးဝ မဖြစ်ချင်ပေ။ ပင်လယ်ဓားပြ ခေါင်းဆောင် လုံးဝ မဖြစ်ချင်ပေ။

အပြင်ပန်းတွင် တင်းမာသော်လည်း နှလုံးသားထဲတွင်မူ အနည်းငယ် ကိုးရိုးကားရားနိုင်ပြီး ရိုးသားသော မိန်းကလေး တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်ဓားပြ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခြင်းက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် သိိမ်ငယ်စိတ် ဝင်စေသည်။ အထူးသဖြင့် တုပိုင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းနန်နယ်စားမင်းသည် သူမအပေါ် ကြီးမားသော ကျေးဇူးရှိခဲ့သဖြင့် ပြန်လည် ပေးဆပ်ရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

ဆရာသခင်ကြီး နင်ဇောင်ဝူသည် ခံစားလွယ်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပူနွေးလာပြီး မျက်ရည်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

“ သနားစရာ ကလေးမလေး။ ” နင်ဇောင်ဝူသည် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်၏ နဖူးမှ ချွေးများကို ကြင်နာစွာ သုတ်ပေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တုပိုင်၏ စိတ်အာရုံ နက်ရှိုင်းသော နေရာ၌ သူသည် ရက်ပေါင်းများစွာ သတိမေ့မြောနေပြီး သေမင်းအရိပ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း ဝဲပျံနေသည်။

တုပိုင် ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးကတည်းက ဤမျှ မတရားမှုမျိုး သို့မဟုတ် ဤမျှ ဆုံးရှုံးမှုမျိုး တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

သတိမေ့လဲကျသွားသော တခဏချင်းတွင် တုပိုင်၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိခဲ့သည်။ လီချန်ချန်ကို သတ်ပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

မည်မျှ ပေးဆပ်ရပါစေ။ မည်သည့် အကျိုးဆက် ဖြစ်ပါစေ စော်ဘွားမင်းသမီး လီချန်ချန်ကို သတ်ပစ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ နောင်မှ မဟုတ်။ ယခုချက်ချင်း။ ယခုချက်ချင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထူးဆန်းပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အသံတစ်သံ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“ မစ်ရှင်အသစ် စတင်ပါပြီ။ လီချန်ချန်အား သတ်ဖြတ်ခြင်း။ ”

**--**--**--**--**--**--**--**

လီဝမ်ဟွေ့။ ဟူပေပြည်နယ်။

သူသည် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှ စာပို့ခိုဖြင့် သတင်းစကား တစ်စောင် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ တုပိုင်သည် မိန်းကလေးလီ၏ လက်ချက်ဖြင့် အဆိပ်မိနေပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်နေကြောင်း အသိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် လီဝမ်ဟွေ့ ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။

“ တခြားသူတွေက လီမိသားစုကို စော်ကားဖို့ မရဲပေမဲ့ ငါကတော့ ရဲချင် ရဲလိမ့်မယ်။ ”

“ တုပိုင်။ ငါ့သား။ မင်းအဖေက ကောင်းကင်ကြီး သွေးတွေနဲ့ ပြည့်သွားတဲ့အထိ ဘယ်လို သတ်ဖြတ်ပြမလဲ ဆိုတာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်။ ”

“ မစ်ရှင်အသစ် စတင်ပါပြီ။ လီချန်ချန်အား သတ်ဖြတ်ခြင်း။ ”

“ တာဝန်အောင်မြင်မှု ဆုလာဘ် (၁)။ ယန်ချီတန်ဖိုး ၁၀ မှတ် တိုးလာပါမည်။ ”

“ တာဝန်အောင်မြင်မှု ဆုလာဘ် (၂)။ စစ်သည်အင်အား ၁၀၀,၀၀၀ ပိုင်ဆိုင်ခွင့် လုပ်ငန်းစဉ် အောင်မြင်စွာ စတင်ပါပြီ။ ”

“ လီချန်ချန်ကို သတ်ဖြတ်မယ့် မစ်ရှင်ကို လက်ခံမှာလား။ ” လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းနှင့် အရိပ်က မေးလိုက်သည်။

အိပ်ပျော်နေရင်းပင် တုပိုင်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ ဖြေလိုက်သည်။ “ လာစမ်းပါ။ ”

သူသည် ထိုမိန်းမယုတ်ကို အမြန်ဆုံး သတ်ပစ်ချင်နေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ယခု အိပ်မက်စနစ်ကလည်း ဤမစ်ရှင်ကို စတင်လိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ တုံ့ဆိုင်းနေစရာ အကြောင်း ဘာရှိသေးသနည်း။

တုပိုင်သည် ယခင်က ဤမျှ မတရားမှုမျိုး တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ မြင်းစီးပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ရခဲ့သော်လည်း တုပိုင်သည် သူ၏ အဖိုးတန် ဖာဂါနာမြင်းကို ပြန်လည် မရယူနိုင်ခဲ့ဘဲ ထိုမိန်းမယုတ် လီချန်ချန်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုသာ ခံခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် လီမိသားစုမှ လေးသည်တော်က သူ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး အသက်သေလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် တုပိုင်သည် ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် တည်ငြိမ်မှု အားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ မည်သည့် အကျိုးဆက် ဖြစ်ပါစေ လီချန်ချန်ကို သတ်ပစ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ထိုမိန်းမယုတ်ကို သတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ လီချန်ချန်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်သည် အလွန် ရက်ရောပြီး အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်။

ယန်ချီစွမ်းအင်သည် တုပိုင်အတွက် အရေးကြီးဆုံး အရာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ ပြန်လည် သက်သာလာရန်နှင့် သာမန် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် အရေးပါသော အရာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယန်ချီတိုးစေသော မည်သည့် တာဝန်မဆို အလွန် အရေးကြီးသည်။

ထို့ပြင် ဆုလာဘ် (၂) သည် ပိုမို နက်နဲပြီး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်။ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဆုလာဘ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

စစ်တပ်အင်အား ၁၀၀,၀၀၀ ရရှိမည် ဟုတ်သည်လော။ ဤသည်က မည်သည်ကို ဆိုလိုသည်နည်း။ ကျန်းနန်နယ်စားမင်း၏ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ တပ်မတော်သည်ပင် ၁၀၀,၀၀၀ ထက် မပိုသော်လည်း သူသည် တောင်ပိုင်းအင်ပါယာ တစ်ခုလုံး၏ ကျောရိုး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ ထိုစစ်သည် ၁၀၀,၀၀၀ သည် သူ့ပိုင်ဆိုင်မှု အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘဲ သူက စစ်သေနာပတိချုပ် အနေဖြင့် ကွပ်ကဲနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ စစ်တပ်အင်အား ၁၀၀,၀၀၀ ကို ရယူခြင်းနှင့် စစ်တပ်အင်အား ၁၀၀,၀၀၀ ကို ကွပ်ကဲခြင်းသည် လုံးဝ ကွဲပြားသော သဘောတရားများ ဖြစ်သည်။

ဤစစ်သည် ၁၀၀,၀၀၀ သည် တုပိုင်၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အား လုံးလုံး ဖြစ်လာမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။

အကယ်၍ စစ်သည် ၁၀၀,၀၀၀ အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ရရှိခဲ့လျှင် လက်ထဲရှိ အာဏာသည် အံ့သြဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလာမည် ဖြစ်သည်။ အချို့သော ရှုထောင့်များတွင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပြီး ခြေတစ်ချက် ဆောင့်လိုက်ရုံဖြင့် အင်ပါယာတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားနိုင်သည်။

လီချန်ချန်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက စစ်သည်အင်အား ၁၀၀,၀၀၀ ရရှိမည့် အစီအစဉ်ကို စတင်စေမည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်လော။ တုပိုင်သည် ယင်း၏ သဘောတရားကို လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

အတိုချုပ် ပြောရလျှင် လီချန်ချန်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် မြှားဒဏ်ရာအတွက် လက်စားချေရာ ရောက်ရုံသာမက အံ့သြဖွယ် ဆုလာဘ်ကိုလည်း ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤမိန်းမယုတ်ကို လုံးဝ သတ်ပစ်ရမည်။

အပိုင်း ၁၈၃ ပြီး။