အခန်း (၁၈၅)

ခဏအကြာတွင် လီဝမ်ဟွေ့သည် ဝမ်ရင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်လာပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ လီဝမ်ဟွေ့က ကွပ်ကဲရေးမှူးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။ ”

လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခြင်း အခမ်းအနား မပြုလုပ်ရသေးသဖြင့် ဝမ်ရင်သည် ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ ကွပ်ကဲရေးမှူး ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် လီဝမ်ဟွေ့၏ မျက်နှာသည် အေးစက်နေသော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားသည် မီးတောင်ပေါက်ကွဲတော့မည့်အလား အကန့်အသတ်မဲ့သော ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်က သူ ဟူပေပြည်နယ်တွင် ရှိနေစဉ်ကပင် တုပိုင် အဆိပ်ခတ်ခံရပြီး လုပ်ကြံခံလိုက်ရကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့သည်။

ထိုအမှုကို ကျူးလွန်ခဲ့သူများမှာ အနောက်တောင်ပိုင်းအင်ပါယာ၏ ဒေသခံအာဏာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး မည်သူမျှ မပြစ်မှားရဲကြသော လီမိသားစုနှင့် လီရူဟိုင်၏ အချစ်ဆုံးသမီး လီချန်ချန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

လီဝမ်ဟွေ့၏ နှလုံးသားထဲမှ ဒေါသနှင့် လူသတ်လိုသော ဆန္ဒကို မည်သည့် စကားလုံးဖြင့်မျှ ဖော်ပြနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ယခုအခါ မပေါက်ကွဲရသေးသော မီးတောင်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ ယခင်က ဝမ်ရင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ယုတ်မာမှုများကို သူ သိရှိထားသော်လည်း တုပိုင်၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် သူ့မွေးစားသားကို သတ်ကာ ကွမ်ရှီးမှ မိမိဆန္ဒအလျောက် ပြောင်းရွှေ့ပေးခဲ့ရသည်။

အဓိကအချက်မှာ လီဝမ်ဟွေ့၏ လက်ရှိ အကြီးမားဆုံး ရန်သူသည် လီမိသားစု ဖြစ်သောကြောင့် အာရုံစူးစိုက်မှုကို လွဲမှားခံ၍ မရပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဝမ်ရင်ကို အစွမ်းကုန် ဂရုတစိုက် ဦးညွှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့၏ အလွန် ရိုသေလေးစားသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အရက်သောက်နေသော ဝမ်ရင်သည် ပို၍ပင် ဘဝင်မြင့်သွားပြီး လီဝမ်ဟွေ့ကို လီလျန်တင်းက စွန့်ပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို ဤမျှ လေးစားနေခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ယုံကြည်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဝမ်ရင်သည် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် မှီထိုင်လိုက်ပြီး ထိုင်နေရာမှ မထဘဲ ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ ဝမ်ဟွေ့ ရောက်လာပြီလား။ ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ခင်ဗျားက အရေးအကြီးဆုံး အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး တပ်စောင့်ကွပ်ကဲရေးမှူး ရာထူးကို ရရှိသွားပြီပဲ။ ”

လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။

“ ကျွန်တော်မျိုးက အရှင်ဝမ်ကို လာရောက် နှုတ်ဆက်တာပါ။ ”

သူသည် ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ တရားဝင် တံဆိပ်တုံးကို လာရောက် တောင်းဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တံဆိပ်တုံး ရရှိမှသာ သူ၏ နောက်တစ်ဆင့် အစီအစဉ်များကို တရားဝင် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ ဟုတ်လား။ ဘာလို့ ဒီလောက် အလောတကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ။ ” ဝမ်ရင်က တရားဝင် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။

“ ဝမ်ရှန်းစော်ဘွားအိမ်တော်က လီမိသားစုဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အဖွဲ့ဝင်တွေကို အကြောင်းမဲ့ သက်သက် ထိခိုက်နစ်နာစေခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် လက်စားချေချင်တယ်။ ”

ဝမ်ရင် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

“ ခင်ဗျားက ဘယ်လို လက်စားချေဖို့ စီစဉ်ထားလို့လဲ။ ”

လီဝမ်ဟွေ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တစ်ခုလုံးကနေ တိုက်ခိုက်မှု စတင်ပြီး လီမိသားစု အပန်းဖြေစံအိမ်က လူတွေ အပါအဝင် ကွမ်ရှီးမှာ ရှိတဲ့ လီမိသားစုဝင် အားလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်း ပစ်မယ်။ ”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရင်သည် ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် အရက်မူး ပြေသွားပြီး သူ့နားသူပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

လီမိသားစုသည် အင်ပါယာ အနောက်တောင်ပိုင်းတွင် အင်အားအကြီးဆုံး ဒေသခံ အာဏာရှင် ဖြစ်ပြီး ယင်းတို့၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ကွမ်ရှီးပြည်နယ် တစ်ခုလုံးသည် ဆန်ကောပေါက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လီမိသားစုသည် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်အတွင်း ဆိုင်ခန်းများ၊ အပန်းဖြေစံအိမ်များ၊ မြင်းဇောင်းများ၊ လက်မှုပညာသည်ဆိုင်များ၊ ဆိပ်ကမ်းများနှင့် ဂိုဏ်းပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

လီမိသားစုတွင် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေသော အဖွဲ့ဝင် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိသည်။

တုပိုင်ကို လီမိသားစုက အဆိပ်ခတ်ခဲ့သောကြောင့် လီဝမ်ဟွေ့သည် ကွမ်ရှီးရှိ လီမိသားစုဝင် အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လီမိသားစုသည် ကွမ်ရှီးတွင်သာမက အင်ပါယာ အနောက်တောင်ပိုင်း တစ်ခုလုံးတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အခြားအရာများကို ထားပြီး ကွေ့လင်စီရင်စုရှိ ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်ကို ဥပမာအနေဖြင့် အရင်ကြည့်ရမည်။ ယင်းသည် ကွမ်ရှီးရှိ လီမိသားစု၏ အရေးအကြီးဆုံး အမာခံစခန်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်၏ မန်နေဂျာ ကန်လော့သည် လီရူဟိုင်၏ လူယုံဖြစ်ပြီး ကွမ်ရှီးရှိ လီမိသားစု၏ ကိုယ်စားလှယ်လည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဘုရင်ခံနှင့် ရယ်မော စကားပြောလေ့ ရှိပြီး အဆင့် ၄ အရာရှိ တစ်ဦးကိုပင် ဂရုစိုက်လေ့ မရှိပေ။

ယခု လီဝမ်ဟွေ့က ကွမ်ရှီးရှိ လီမိသားစုဝင် ထောင်ပေါင်းများစွာ အားလုံးကို သတ်ပစ်ချင်နေသည်လား။ လီချန်ချန်သည် ယခု လီမိသားစု၏ အပန်းဖြေစံအိမ်တွင် နေထိုင်လျက် ရှိသည်။

“ မင်း... မင်း ရူးသွားပြီလား။ ” ဝမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။ “ အင်ပါယာက အခု အန်နမ်နိုင်ငံကို စစ်တပ် စေလွှတ်နေပြီး အနောက်တောင်ပိုင်း တစ်ခုလုံးက အလွန် အားနည်းနေတယ် ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား။ ကွမ်ရှီးက လီမိသားစုဝင် အားလုံးကို မင်း သတ်ပစ်လိုက်ရင် လီမိသားစုကို ပုန်ကန်အောင် မင်း တွန်းအားပေးနေတာလား။ ”

လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။ “ ကျွန်တော် သိတာကတော့ စော်ဘွားတစ်ယောက်သာသာ ရှိတဲ့ လီမိသားစုက အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးမှာ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ပြီး ကျွန်တော့် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက လူတွေကိုတောင် စိတ်ကြိုက် သတ်ဖြတ်ရဲတယ်။ သူတို့က အရမ်း မောက်မာပြီး အာဏာပြလွန်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့သာ လက်တုံ့မပြန်ရင် ကျွန်တော့် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက ဘယ်မှာလဲ။ အင်ပါယာရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက ဘယ်မှာလဲ။ ဒါ့အပြင် ကွမ်ရှီးမှာ ရှိတဲ့ လီမိသားစုရဲ့ အမာခံစခန်း အားလုံးက တရားမဝင်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းလို့ ရတယ်။ ”

ဝမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။ “ လီမိသားစုကို ပုန်ကန်အောင် ဖိအားပေးလိုက်ရင် မင်းနဲ့ငါ နှစ်ယောက်စလုံးက ထာဝရ အပြစ်သားတွေ ဖြစ်သွားပြီး အစိတ်စိတ်မွှာမွှာလှီးဖြတ်တဲ့ ကွပ်မျက်မှုကို ခံရလိမ့်မယ်။ ”

လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။ “ သူတို့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိတဲ့ ရှားလုံစော်ဘွားအိမ်တော်က အရှိန်အဟုန်နဲ့ အာဏာကြီးထွားလာနေပြီး လီမိသားစုအတွက် တကယ့် ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်နေတာမို့ လီမိသားစုက တကယ်တမ်း ပုန်ကန်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ လီမိသားစုသာ ပုန်ကန်ရင် ရှားလုံစော်ဘွားက အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ရရှိသူ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် လီမိသားစုက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်ကောင်း တုံ့ပြန်နိုင်ပြီး ပုန်ကန်တော့မယ့် ပုံစံမျိုးတောင် လုပ်ပြနိုင်ပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့ လုံးဝ ပုန်ကန်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘူး။ ”

လီဝမ်ဟွေ့သည် ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကွမ်ရှီးရှိ လီမိသားစု၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းဖြင့် တုပိုင်အတွက် လက်စားချေနိုင်ရုံ သာမက ကွမ်ရှီးရှိ လီမိသားစု၏ အမာခံစခန်း အားလုံးကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဆရာသခင်ကြီး နင်ဇောင်ဝူသည် တုပိုင်ကို ကယ်တင်ရန် လျန်ကျိုးစီရင်စုသို့ သွားရောက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခိုစာမှတစ်ဆင့် သတင်းရရှိထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် တုပိုင်၏ အသက်အန္တရာယ် ကင်းဝေးလောက်ပေသည်။

သို့သော် လီဝမ်ဟွေ့သည် လက်စားချေလိုစိတ် ပြင်းပြနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကွမ်ရှီးဒေသ တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲသွားစေမည့် ရူးသွပ်သော လက်စားချေမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့်သာ သူသည် ကမ္ဘာလောကရှိ လူတိုင်းကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက လီဝမ်ဟွေ့သည် တုပိုင်၏ မွေးစားဖခင် ဖြစ်ရန် မည်သို့ မျက်နှာပြနိုင်မည်နည်း။ လီဝမ်ဟွေ့သည် ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးကို တာဝန်ယူရန် မည်သို့ မျက်နှာပြနိုင်မည်နည်း။ အနာဂတ်တွင် တော်ဝင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးကိုရော မည်သို့ တာဝန်ယူနိုင်မည်နည်း။

လီဝမ်ဟွေ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ မိန်းမစိုးဝမ်အနေနဲ့ ပြောမပြနိုင်တဲ့ အကြောင်းပြချက်တချို့ကြောင့် ဟန်ကျိုးကုန်ထုတ်လုပ်ရေးဗျူရိုရဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ရာထူးကို ရရှိထားပြီးပြီ ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် အခုပဲ သွားပြီး ရာထူးလက်ခံလိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ မသွားခင် ကျွန်တော်တို့ တရားဝင် လွှဲပြောင်းပေးအပ်မှု လုပ်ရမယ်။ ကျွန်တော်က လီမိသားစု စော်ဘွားကို ပုန်ကန်အောင် ဖိအားပေးခဲ့ရင်တောင် ခင်ဗျား မိန်းမစိုးဝမ် အနေနဲ့ ဘာတာဝန်မှ ယူစရာ မလိုပါဘူး။ ”

ထို့နောက် လီဝမ်ဟွေ့သည် လက်ကို ဆန့်တန်းကာ ပြောလိုက်သည်။

“ ကျေးဇူးပြုပြီး ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး ကွပ်ကဲရေးမှူးရဲ့ တံဆိပ်တုံးကို ကျွန်တော့်ဆီ ပေးပါ။ ”

လီဝမ်ဟွေ့သည် ကွမ်ရှီးရှိ လီမိသားစုဝင် ထောင်ပေါင်းများစွာကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးကို တရားဝင် အမိန့်ပေးနိုင်ရန်အတွက် ငြိမ်းချမ်းရေးမင်းကြီး၏ တံဆိပ်တုံးကို ရယူရန် လိုအပ်သည်။

ဝမ်ရင်၏ မျက်နှာသည် အေးစက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ လီဝမ်ဟွေ့။ မင်းက အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲချုပ်ကို ပြစ်မှားထားပြီးပြီ။ မင်းက ဘာအခွင့်အရေးနဲ့ ငါ့ကို ဒီလောက် မလေးမစား လုပ်ရတာလဲ။ မင်းက သာမန် တုပိုင်တစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းရဲတယ်။ ငါ မင်းကို အာဏာပိုင်တွေဆီ သေချာပေါက် တိုင်တောမယ်။ ”

“ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး ကွပ်ကဲရေးမှူးရဲ့ တရားဝင် တံဆိပ်တုံး ဟုတ်လား။ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ငါ မင်းကို မပေးနိုင်ဘူး။ ” ဝမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ နန်းတွင်းကနေ ကျွန်တော့်ကို ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးရဲ့ ကွပ်ကဲရေးမှူးအဖြစ် ခန့်အပ်တဲ့ အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်ပြီးပြီ။ ခင်ဗျားသာ တာဝန် မလွှဲပြောင်းပေးဘူး ဆိုရင် ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်ကို ဖီဆန်တာပဲ မဟုတ်လား။ ”

“ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်ကို ဖီဆန်တယ် ဟုတ်လား။ ဒါပေါက် မဟုတ်ပါဘူး။ ” ဝမ်ရင်က ယုတ်မာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ ငါ တကယ် စိတ်မကောင်းပါဘူး။ မင်းပြောတဲ့ ဟန်ကျိုးကုန်ထုတ်လုပ်ရေးဗျူရိုမှာ ရာထူးယူဖို့ အမိန့်ပေးထားတဲ့ အမိန့်တော်ကို ငါ မမြင်ရသေးသလို အမိန့်တော် လာပို့တဲ့ မိန်းမစိုးလည်း ရောက်မလာသေးဘူး။ အမိန့်တော် ရောက်လာတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ တရားဝင် တံဆိပ်တုံးကို လွှဲပေးမယ်။ လောလောဆယ်တော့ ငါက ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးရဲ့ ကွပ်ကဲရေးမှူး ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ မင်း ထွက်သွားလို့ ရပြီ။ ”

အမိန့်တော် လာပို့သော မိန်းမစိုးသည် လျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဤဝမ်ရင်သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ပြောဆိုပြီး ဗြောင်လိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ရာထူးတံဆိပ်တုံးကို လီဝမ်ဟွေ့အား လက်မလွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး လီဝမ်ဟွေ့က လီမိသားစုကို ဒုက္ခပေးမည့် အရေးကို တားဆီးရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

လီဝမ်ဟွေ့၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဤနေရာမှ စတင်ပြီး သတ်ဖြတ်ပွဲ ဆင်နွှဲရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

**--**--**--**--**--**--**--**

လျန်ကျိုးစီရင်စုရှိ လီမိသားစု အပန်းဖြေစံအိမ် အတွင်း။

ဓားမိစ္ဆာ လီတောက်ကျိန်းထံသို့ မဖိတ်ခေါ်ထားသော ဧည့်သည်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုသူသည် တစ်ကိုယ်လုံးကို အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြင့်မားပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာသည်။

“ တုပိုင် မသေသေးဘူး။ ” အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။

“ အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ” လီတောက်ကျိန်းက ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။ “ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ”

“ ငါတို့ သူ့ကို သေစေချင်တယ်။ ” အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။

လီတောက်ကျိန်းက ပြောလိုက်သည်။

“ ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ ဘာလို့ ကိုယ်တိုင် မလုပ်ကြတာလဲ။ ”

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။

“ သူ့ဘေးမှာ နင်ဇောင်ဝူနဲ့ လီဝမ်ဟွေ့တို့ ရှိနေတော့ သူ့ကို သတ်ဖို့က အရမ်း ခက်ခဲတယ်။ ငါတို့ သူ့ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် လီဝမ်ဟွေ့ရဲ့ လက်စားချေမှုက အရမ်း ပြင်းထန်လိမ့်မယ်။ ”

လီတောက်ကျိန်းက မေးလိုက်သည်။ “ ဒါဆို ခင်ဗျား ဆိုလိုချင်တာက ဘာလဲ။ ”

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။ “ ဆရာသခင်လီကို အသုံးချပြီး သူ့ကို သတ်ချင်တယ်။ ”

လီတောက်ကျိန်းက ပြောလိုက်သည်။

“ ခင်ဗျား တွေးတာ လွန်နေပြီ။ နှစ်တိုင်း ငါတို့ ပေမင်ဓားဂိုဏ်းက လူပေါင်းများစွာက လီဝမ်ဟွေ့နဲ့ လီလျန်တင်းတို့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးနေရတယ်။ ငါတို့က အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးကို မကြောက်ပေမဲ့ သူတို့ကို ရန်သွားမစချင်ဘူး။ တုပိုင်က အသေးအဖွဲ ဇာတ်ကောင်လေး တစ်ယောက်ပဲ။ ငါတို့ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ ”

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။ “ ဆရာသခင်လီအနေနဲ့ တုချန်ကို ရှင်းပစ်ပြီး ငါတို့အတွက် လမ်းရှင်းပေးဖို့ နည်းလမ်း သေချာပေါက် ရှိမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ ခင်ဗျားမှာ အခု လုံးဝ ပြည့်စုံတဲ့ အခွင့်အရေး ရှိနေတယ် မဟုတ်လား။ ကိစ္စပြီးသွားရင် ငါတို့ ခင်ဗျားကို လယ်မြေကောင်း ဧက ၃၉၀၀ ပေးမယ်။ ”

လယ်မြေကောင်း ဧက သုံးထောင်ကိုးရာ တုပိုင်၏ အသက်က တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။

ဤသည်က အနည်းငယ် ပုံမှန် မဟုတ်ပေ။ တုပိုင်သည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် အချို့သော အင်အားစုများ၏ စိတ်ထဲတွင် သူ့အသက်သည် လယ်မြေကောင်း ဧက ၃၉၀၀ ပင် တန်ဖိုး ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ဤသည်က ကြီးမားတဲ့ ပမာဏ ဖြစ်တဲ့အတွက် တစ်ဖက်လူမှာ နောက်ကွယ်က ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိရမယ်။

ယောင်္ကျားတစ်​ယောက်ကဲ့သို့ ပြုမူတတ်သည့် ဓားမိစ္ဆာလီတောက်ကျိန်းသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ သဘောတူတယ်။ ”

အပိုင်း ၁၈၅ ပြီး။