အခန်း (၁၈၇)

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာသည် ဝမ်ရှန်းစော်ဘွားအိမ်တော်၊ ဟုန်ဟယ်နယ်စားအိမ်တော် ဖြစ်ပြီး ကွေ့လင်ရှိ အနောက်တောင်ပိုင်း ဒေသခံအာဏာရှင် တစ်ခုလုံး၏ အကြီးမားဆုံး အမာခံစခန်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှန်းစော်ဘွားနယ်မြေတွင် သံသတ္တုတွင်း အများအပြား ရှိသောကြောင့် ဂျာချင်လူမျိုးများထံ ရောင်းချသော နှစ်စဉ် သံကုန်သွယ်မှု တစ်ခုတည်းကပင် ငွေတုံး တစ်သန်းခန့် ရှိပြီး ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်တွင် ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ကြသည်။ ဤနေရာတွင် တကယ့်ကို ဖြုန်းတီးလွန်းသော စားပွဲသောက်ပွဲ မြင်ကွင်းများ ရှိသည်။ ဤနေရာတွင် ဂေါ်ဖီထုပ် တစ်ပွဲကို ငွေတုံး သုံးတုံး အမှန်တကယ် ပေးရသည်။

ဘုရင်ခံ၊ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၊ တပ်စောင့်ကွပ်ကဲရေးမှူး၊ ကျူးဝူယာ၊ ကွေ့တုန်းယန် စသည်ဖြင့် အတိုချုပ်အားဖြင့် ကွမ်ရှီးရှိ လူကြီးလူကောင်း အားလုံးသည် ရက်အနည်းငယ်လျှင် တစ်ကြိမ် ဤနေရာသို့ လာရောက် စားသောက်ကြပြီး အရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ဆွေးနွေးကြသည်။ ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်၏ တာဝန်ခံမှာ အနောက်တောင်ပိုင်း ဒေသခံအာဏာရှင် လီရူဟိုင်၏ လူယုံ ကန်လော့ ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် အခြားသော ဝိသေသလက္ခဏာ တစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ သူသည် တုပိုင်ကို မြားဖြင့် ပစ်ခတ်ခဲ့ပြီး အသက်အန္တရာယ် ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သော ကန်ရှန်၏ အစ်ကို ဖြစ်သည်။ ဤကန်လော့သည် ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်၏ မန်နေဂျာသာ ဖြစ်သော်လည်း ဘုရင်ခံ၊ တပ်စောင့်ကွပ်ကဲရေးမှူးတို့နှင့် ရယ်မော စကားပြောဆိုနိုင်ပြီး နိုင်ငံရေး ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးကာ တိုင်းပြည်နှင့် ပတ်သက်ပြီး အမိန့်ပေးနေသူ တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ထင်ရသည်။

အင်ပါယာကို ဤမျှ အားနည်းသွားစေပြီး လီမိသားစုအပေါ် မှီခိုအားထားရအောင် မည်သူက ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။ ကန်လော့သည် ကွေ့လင်ရှိ လီမိသားစု၏ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်သည်။ အရောင်းအဝယ်များနှင့် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များ အားလုံးကို သူ့မှတစ်ဆင့် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရသည်။

ထို့အပြင် ကွမ်ရှီးရှိ လူကြီးလူကောင်း အများစုသည် ကန်လော့ထံမှ ငွေကြေး ရရှိကြသည်။ ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်သည် နေ့စဉ် ရွှေတွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ကွမ်ရှီးရှိ လူကြီးလူကောင်း အများအပြားသည် ရှယ်ယာများ ပါဝင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကန်လော့သည် တစ်ခါတစ်ရံ အဆင့်လေးအောက် အရာရှိများကို တွေ့ဆုံရန်ပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ တွေ့ဆုံလျှင်လည်း ခဏတာမျှသာ ကြည့်ရှုလေ့ ရှိသည်။

ဝမ်ရင်သည် သူ့ထံမှ နှစ်စဉ် ငွေတုံး တစ်သောင်းကျော် ရယူလေ့ ရှိသော်လည်း ကန်လော့သည် ဝမ်ရင်ကို ကိုယ်တိုင် ဧည့်ခံလေ့ သိပ်မရှိပေ။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် လီဝမ်ဟွေ့သည် ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ ကွပ်ကဲရေးမှူး ရာထူးသို့ တိုးမြှင့်ခံခဲ့ရပြီး ယင်းသည် အဆင့် ၄ ရာထူး အတိအကျ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်၏ မန်နေဂျာ ကန်လော့သည် ထိပ်ဆုံးထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ ကွမ်ရှီးဘုရင်ခံ လော့ဝမ်၊ အိမ်ရှေ့စံ၏ ဆရာဟောင်း ကွေ့တုန်းယန်နှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ အရက်သောက်နေသည်။

ပိုးထည်များကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ချောမောခန့်ညားကာ မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်နေသော သူသည် ဘုရင်ခံ၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် မည်သည့် အားနည်းချက်ကိုမျှ မပြသပေ။

“ အရှင်မင်းကြီး။ လီဝမ်ဟွေ့က ခင်ဗျားရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အရေးပါတဲ့လူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ လီမိသားစုရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ သူက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ” ကန်လော့က ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး ကွပ်ကဲရေးမှူး ဆိုတာ အဆင့် ၄ အရာရှိ၊ ကွေ့လင်မြို့စားကလည်း အဆင့် ၄ အရာရှိပဲ မဟုတ်လား။ မနေ့က သူ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်ကို အရက်လာသောက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ဂုဏ်ပြုစကား ပြောချင်တယ်လို့ ပြောတယ်။ ကျွန်တော်က မအားဘူးလို့ ပြောပြီး အစေခံတွေကို မောင်းထုတ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား သိလား။ သူက ကျွန်တော့်အခန်းတံခါးဝမှာတင် အဲဒီအရက်ခွက်ကို မော့သောက်လိုက်ပြီး ငါ အကုန်သောက်လိုက်ပြီ။ မင်း ကြိုက်သလိုသာ သောက်တော့လို့ ပြောသွားသေးတယ်။ ”

ကွမ်ရှီးဘုရင်ခံ လော့ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။

“ ကွေ့လင်မြို့စားက ဒီကို ရောက်တာ မကြာသေးဘူးလေ။ ခင်ဗျားက ဘုရားလောင်းတစ်ဆူ ဆိုတာ သိလို့ သူက မစောင့်နိုင်ဘဲ လာပြီး ဂါရဝပြုတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက သူ့ကို မျက်နှာသာ မပေးလိုက်ဘူးပဲ။ ”

ကန်လော့က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

“ သူလည်း ငွေဝေစု ရမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့အားလုံး ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို မျှဝေကြတာပဲ။ မျက်နှာသာ ပေးဖို့က သိပ် အရေးမကြီးပါဘူး။ ”

တောင်ပိုင်းပင်လယ် သိုင်းကျောင်းတော်၏ ကျောင်းထိုင် ကျူးဝူယာက ပြောလိုက်သည်။

“ အစ်ကိုကန်လော့။ ခင်ဗျားက လီမိသားစု စော်ဘွားကို ကိုယ်စားပြုတာလေ။ အခု အင်ပါယာက အန်နမ်နိုင်ငံကို စစ်တပ် စေလွှတ်လိုက်ပြီ ဆိုတော့ အင်ပါယာ အနောက်တောင်ပိုင်း တစ်ခုလုံးရဲ့ လုံခြုံရေးက လီမိသားစုအပေါ်မှာပဲ လုံးဝ မူတည်နေပြီ။ ဒီအချိန်မှာ သခင်ကြီး လီရူဟိုင်သာ ချောင်းတစ်ချက် ဟလိုက်ရင် မြို့တော်မှာရှိတဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်တောင် တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားအနေနဲ့ လီဝမ်ဟွေ့ကို အလေးအနက် မထားတာ သေချာပါတယ်။ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက ဘယ်လောက်ပဲ မောက်မာပါစေ လီမိသားစုရဲ့ ဆံခြည်တစ်မျှင်ကိုတောင် လာထိရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ”

“ ဧကရာဇ်တစ်ပါးက ဒီလောက် သနားစရာကောင်းနေတာ တော်တော် ရှားပါးတာပဲ။ ” ဝမ်ရှန်းမျှော်စင် စားသောက်ဆိုင် မန်နေဂျာ ကန်လော့က နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ တာ့နင်မင်းဆက်၏ လက်ရှိ အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံတစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဧကရာဇ်ကို ဗြောင်ကျကျ လှောင်ပြောင်နေကြသည်။ မင်မင်းဆက် နှောင်းပိုင်းမှ အရာရှိများသည်လည်း ဧကရာဇ်ကို လူသိရှင်ကြား မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ကြဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ထေ့ငေါ့သည့် လေသံမျိုးကို အသုံးပြုခဲလှသည်။

ကွမ်ရှီးဘုရင်ခံ လော့ဝမ်သည် မည်သို့ ပြန်ပြောရမည်မသိ ဖြစ်နေပြီး အနေရခက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် တောင်ပိုင်းပင်လယ် သိုင်းကျောင်းတော်၏ ကျောင်းထိုင် ကျူးဝူယာက ပြောလိုက်သည်။

“ ဒီတစ်ခါ လီမိသားစု လက်ချက်နဲ့ တုပိုင် သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဟုတ်လား။ ”

ကန်လော့က ပြောလိုက်သည်။

“ ဟုတ်တယ်။ ကျုပ်ညီ ကန်ရှန်က လက်စွမ်းပြလိုက်တာလေ။ အဲဒီ တရိစ္ဆာန်ကောင်လေးကို သေလုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်လိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ သူ့မြားမှာ သုတ်ထားတဲ့ အဆိပ်က ပြင်းထန်လွန်းလို့ အပြင်လူ ဘယ်သူမှ မကုနိုင်ဘူး။ တုပိုင်ရဲ့ အသက်က သေခါနီးဖြစ်နေပြီ။ ကျန်းနန်နယ်စားကတော်နဲ့ သခင်လေး နှစ်ယောက်စလုံးက တုပိုင်ကို ကုသပေးဖို့ ကျွန်တော့် သခင်မလေးကို လာတောင်းပန်ကြတယ်။ ဘယ်လိုအဆိပ်မျိုးလဲ ဆိုတာ ပြောပြရင် သူတို့ဘာသာ ကုသမယ်လို့တောင် ကမ်းလှမ်းကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့် သခင်မလေးက သူတို့ကို လုံးဝ လစ်လျူရှုပြီး မောင်းထုတ်လိုက်တယ်။ ”

ကန်လော့သည် အရက်တစ်ခွက်ကို သောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ ဒါတင် မကသေးဘူး။ တုပိုင်ကို ကုသရဲတဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တွေနဲ့ ဆရာဝန်တွေ အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်။ ”

ကွမ်ရှီးဘုရင်ခံ လော့ဝမ်နှင့် အခြားသူများသည် ချက်ချင်းပင် အားကျခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်း မျက်ဝန်းများကို ပြသလိုက်ကြသည်။ နင်ဇောင်ဝူ အချိန်မီ ရောက်ရှိလာသဖြင့် တုပိုင် သေဆုံးလောက်မည် မဟုတ်ကြောင်း သတင်းရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

“ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ လီဝမ်ဟွေ့ကို ကျားတစ်ကောင်လို နေ့တိုင်း ကြောက်နေကြတာ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ တကယ့်ကို နားမလည်နိုင်စရာ ရယ်စရာ ဖြစ်နေတယ်။ ” ကန်လော့က ပြောလိုက်သည်။ “ ကျွန်တော့် လီမိသားစုက တုပိုင်ရဲ့ မြင်းကို ယူလိုက်တုန်းက အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက စကားတစ်ခွန်းတောင် ဟရဲလို့လား။ ကျွန်တော့်ညီ ကန်ရှန်က တုပိုင်ကို မြားနဲ့ ပစ်သတ်ခဲ့တာ အခု လျန်ကျိုးစီရင်စုမှာ သက်သောင့်သက်သာ နေပြီး မြို့ထဲမှာ နေ့တိုင်း လျှောက်သွားနေတာပဲ။ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက လက်စားချေဖို့မပြောနဲ့ အီးတောင်ကျယ်ကျယ်မပေါက်ရဲဘူးလေ။ ဒါကြောင့် တုပိုင်ဆိုတာ ကျွန်တော့် လီမိသားစုအတွက် ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို သတ်ရတာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ချေမှုန်းလိုက်သလိုပဲ။ လီဝမ်ဟွေ့ ဆိုရင်လည်း ကျွန်တော့်မျက်လုံးထဲမှာ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ ”

ချက်ချင်းပင် လော့ဝမ်၏ မျက်နှာထားသည် ပို၍ပင် အနေရခက်လာသည်။ ကန်လော့သည် တမင်တကာ မောက်မာနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။ ယခင်က ကန်လော့သည် အတော်အတန် နှိမ့်ချတတ်သော်လည်း ကျန်းနန်နယ်စားမင်းက စစ်သည် တစ်သိန်းကို ဦးဆောင်ပြီး အန်နမ်နိုင်ငံသို့ ချီတက်သွားချိန်မှစ၍ ကန်လော့သည် ပိုမို မောက်မာလာခဲ့သည်။ ဤသည်ကို ကွမ်ရှီးရင်ပြင်အား အခြားတစ်နည်းဖြင့် စောင့်ကြည့် ထောက်လှမ်းခြင်းဟု ယူဆနိုင်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူတို့သည် ပိုမိုမြင့်မားသော တောင်းဆိုမှုများကို ပြုလုပ်လာပေလိမ့်မည်။ အင်ပါယာ အနောက်တောင်ပိုင်း တစ်ခုလုံး၏ လုံခြုံရေးကို လီမိသားစု လက်ထဲတွင် လုံးလုံးလျားလျား ရောက်ရှိသွားအောင် မည်သူက ဖန်တီးပေးခဲ့သနည်း။ လီရူဟိုင်သည် လူဦးရေ သိန်းချီနှင့် စစ်သည် အင်အား ခုနစ်သောင်း၊ ရှစ်သောင်းခန့် ရှိသော ပြည်နယ်နှစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ အကယ်၍ သူသာ အိပ်ရာထဲတွင် ကိုယ်တစ်ဖက် လှည့်လိုက်ပါက မြို့တော်ရှိ ဧကရာဇ်ပင် အိပ်ပျော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ကန်လော့ ဤမျှ မောက်မာသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

“ လီဝမ်ဟွေ့ မကြာခင် ကွမ်ရှီးကို ပြန်ရောက်လာတော့မယ်။ တုပိုင်ကို မြားနဲ့ ပစ်ခဲ့တာ ကျွန်တော့်ညီ ကန်ရှန် ဆိုတာ သိသွားရင် သူ ဘာလုပ်မလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် တကယ် သိချင်မိတယ်။ သူ ဘာများ လုပ်ရဲမှာမို့လို့လဲ။ ” ကန်လော့သည် အရက်အတော်များများ သောက်ထားပြီး သူ၏ အောင်နိုင်မှုကို ပိုမို ယစ်မူးလာသည်။ ထိုစဉ် အပြင်ဘက် လမ်းမပေါ်မှ အလျင်စလို ခြေသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် အစေခံတစ်ဦး အပြေးအလွှား ဝင်လာပြီး ဒူးထောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ မန်နေဂျာ။ ပြဿနာကြီး တက်ပါပြီ။ စစ်သည်တွေ အများကြီး ရောက်လာပြီး ကျွန်တော်တို့ ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်ကို ဝိုင်းထားလိုက်ပါပြီ။ ”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကန်လော့နှင့် ရောက်ရှိနေကြသော အခြား လူကြီးလူကောင်းများသည် လုံးဝ အငိုက်မိသွားကြသည်။

‘စစ်သည်တွေလား။ ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။’

လီဝမ်ဟွေ့သည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလို​က်သည်။ ကွေ့လင်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် တံဆိပ်တုံးကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီး ဗိုလ်ချုပ်များကို စုစည်းကာ ထိပ်တန်းစစ်သည် တစ်ထောင်ကို ဦးဆောင်၍ ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်သူကများ ကျားသစ်သည်းခြေ စားထားပြီး ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်ကို လာထိပါးရဲတာလဲ။ ”

“ ငါ့ကောင်တွေ။ အစောင့်တွေ အားလုံးကို စုစည်းလိုက်။ လေးတွေ၊ ဒူးလေးတွေ အဆင်သင့် ပြင်ထားကြ။ ငါ့ရဲ့ ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်နားကို လက်နက်ကိုင်ပြီး ကပ်လာတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ချက်ချင်း သတ်ပစ်။ ” ကန်လော့ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှ စစ်သည် တစ်ထောင်သည် ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်ကို လုံးဝ ဝိုင်းရံထားသည်။ သူတို့က ကြီးမားပြီး အားကောင်းသော ဒူးလေး ရာပေါင်းများစွာကို အသင့် ပြင်ထားကြသည်။ စစ်သည် အားလုံးသည် လေးများကို ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်ကို ချိန်ရွယ်ထားကြသည်။

လီဝမ်ဟွေ့ ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်ဟာ အန်နမ်သူပုန်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ပြီး ဂျာချင်လူမျိုးတွေနဲ့ တရားမဝင် ကုန်သွယ်မှုတွေ ပြုလုပ်ခဲ့တယ်။ လက်နက်တွေ လက်ဝယ်ထားရှိပြီး နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှု ကျူးလွန်ထားတယ်။ ချက်ချင်း လက်နက်ချပြီး အညံ့ခံကြ။ ဂျာချင်သံတမန်တွေနဲ့ တောင်ပိုင်းသူပုန်ဘုရင်ရဲ့ သံတမန်တွေကို လွှဲပြောင်းပေး။ ဒါမှမဟုတ်ရင် အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်။ ”

ကွမ်ရှီးဘုရင်ခံ လော့ဝမ်သည် ဝမ်ရှန်းမျှော်စင် အပေါ်ထပ်မှ အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လီဝမ်ဟွေ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ အေးစိမ့်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးသူ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

“ လီဝမ်ဟွေ့။ မင်း ရူးသွားပြီ။ မင်း ရူးသွားပြီပဲ။ ”

အပိုင်း ၁၈၇ ပြီး။