အခန်း (၁၈၄)

ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကျင်းကွမ်၏ လက်မောင်းကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ပြင်းထန်လှသော အားဖြင့် ညှစ်ခြေလိုက်ရာ ထိုသိုင်းပညာရှင်မှာ နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာပျက်သွားရသည်။

"မင်းက ငါ့ကို ကျီစယ်နေတာလား"

သူက မေးလိုက်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"စစ်မှန်တဲ့ ခွန်အားဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ငါ မင်းကို ပြပေးမယ်"

သူသည် ကျင်းကွမ်၏ လက်မောင်းကို အင်အားသုံး၍ ပိုမိုဖိနှိပ်လိုက်သည်။ မိမိ၏ အသာစီးရမှုကို အရသာခံရင်း ဂိုဏ်းချုပ်၏ အပြုံးမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် သူ မမျှော်လင့်ထားသော အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်သူ၏ လက်ချောင်းများအောက်တွင် ထူးဆန်းသော တဂျွတ်ဂျွတ် မြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

"ဟမ်"

ကျင်းကွမ်က ဒီလောက်တောင် နုနယ်နေတာလားဟု သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ လက်မောင်းတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ကြီးမားသော သစ်တုံးကြီးတစ်တုံး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အသွင်ယောင်ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဟွမ်းမုန့်နှင့် သူမဘေးတွင် ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာမရဘဲ ရပ်နေသော ကျင်းကွမ်တို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့ အကြည့်ချင်း ခဏမျှ ဆုံသွားပြီးနောက်တွင်မူ ထိုနှစ်ဦးစလုံးမှာ မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ပျော်ဝင်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်သည် ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျင်းကွမ်က နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ပြုလုပ်ရန် လက်သီးကို မြှောက်ကာ သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာပြန်သည်ကို တွေ့ရသည်။ သူသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ထိုတိုက်ကွက်ကို ဖမ်းဆွဲရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်၌ သံမဏိဓားတစ်လက်က အသားထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည့် ခံစားချက်ကို သူ အထင်အရှား ခံစားလိုက်ရသည်။ ရန်သူ့ပတ်လည်မှ မီးခိုးငွေ့များ လွင့်ပြယ်သွားသောအခါ ပေါ်လာသူမှာ ကျင်းကွမ်မဟုတ်ဘဲ တိုးတိုးတိတ်တိတ် အရိပ်ဂိုဏ်းမှ အန်းကျင်ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ ဓားဖျားတွင် သွေးများ စွန်းထင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ပြန်လည် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် အန်းကျင်သည်လည်း မီးခိုးငွေ့အဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်ရာ နာကျင်နေသော ဒဏ်ရာတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်ခက်ထန်သွားပြီး အစောပိုင်းက ရွှန်းရွှန်းဝေနေသော အပြုံးများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်လိုက်ရာ ဂိုဏ်းချုပ် လေးဦးကို တွေ့ရသော်လည်း ဟွမ်းမုန့်ကိုမူ ရှာမတွေ့တော့ပေ။ ထိုအခါမှ သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်ထိုမိန်းမသည် အားလုံးထဲတွင် အန္တရာယ်အရှိဆုံး ဖြစ်နေကြောင်းပင်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ဖိနှိပ်ခံထားရသဖြင့် သူမက ထိုအားနည်းချက်ကို အသုံးချကာ အဆင့်မြင့် အသွင်ယောင်အတတ်များဖြင့် သူ့ကို လှည့်စားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် အုပ်စုထဲတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူ့အတွက် အနီးကပ်ဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာသည်။ ကျန်ရှိသောသူများကို ကြည့်ရင်း မည်သူက အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး မည်သူက အသွင်ယောင်ဖြစ်သည်ကို သူ၏အာရုံက မခွဲခြားနိုင်တော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။ ကစားနေရမည့် အချိန်မဟုတ်တော့ပေ။ ရန်သူများကို လျှော့တွက်ပြီး ဆက်လက် ကစားနေမည်ဆိုပါက သူ ဤတိုက်ပွဲမှ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

[အဲဒီ ဟွမ်းမုန့်ကတော့ တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ အခြေအနေကို အပိုင်အသုံးချသွားတာပဲ]

ဧကရီက လီယောင်း၏ အသိစိတ်ထဲမှနေ၍ မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

"ဟွန်း"

လီယောင်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အထင်သေးသလို တုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဟွမ်းမုန့်၏ အသွင်ယောင်အတတ်များမှာ အန္တရာယ်ရှိလှသည်။

မိစ္ဆာမတွေက ယောက်ျားတွေကို မြှူဆွယ်ဖမ်းဆီးဖို့ ဒီလိုအတတ်မျိုးတွေ သုံးတတ်ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား အကယ်၍ သူမကသာ တကယ်ပဲ…..

[လူတိုင်းက မင်းကို ဒုက္ခပေးဖို့ ချောင်းနေကြတာ မဟုတ်ပါဘူး]

ဧကရီက လီယောင်း၏ အတွေးလွန်ကဲမှုများ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ မဖြစ်လာမီ ပြတ်ပြတ်သားသား ကြားဝင်တားဆီးလိုက်သည်။

[တိုက်ပွဲကိုပဲ အာရုံစိုက်စမ်းပါ]

သူမက ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း ဧကရီကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်မအေးနိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။ သူမသည် အလွန်ကြီးမားသော လောင်းကြေးတစ်ခုကို ထပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ထူးကဲလှသော ဝိညာဉ်အာရုံကြောင့် ကောင်းအောက်ထျန်း၏ ဝိညာဉ်ပုံတူ ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ခိုးဝင်သွားသည်ကို သူမ မသိဘဲ မနေပေ။ သို့သော် ဤအချက်ကို လီယောင်းအား ပြောပြလိုက်ပါက ထိုမိန်းကလေးသည် တိုက်ပွဲအစီအစဉ်ကို စွန့်ခွာသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ အပင်ပန်းခံ ပြင်ဆင်ထားသမျှ အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ရှန်းယွီ၏ ပါးနပ်မှုကိုသာ ယုံကြည်ကိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ အကယ်၍ ရှန်းယွီ၏လက်ထဲတွင် လီယောင်းကို ပေးခဲ့သည့် အဆောင်စာရွက်မျိုး နောက်ထပ်တစ်ရွက်သာ ရှိနေမည်ဆိုလျှင် ၎င်းကို ဝိညာဉ်ပုံတူအပေါ် အောင်မြင်စွာ အသုံးချနိုင်ခဲ့ပါက ဂိုဏ်းချုပ်၏ အဓိကကိုယ်ထည်မှာ ခဏတာ ဝေဝါးသွားပေလိမ့်မည်၎င်းက လီယောင်း၏ အဆောင်စာရွက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးကို ဖန်တီးပေးမည် ဖြစ်သည်။

ဧကရီသည် ဤအခြေအနေ၏ အန္တရာယ်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ အကယ်၍ ရှန်းယွီသာ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် လီယောင်းသည် သူမကို မည်သည့်အခါမျှ ခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူမ ဤစွန့်စားမှုကို လုပ်ရပေမည်။ ရှန်းယွီသည် အလွန်တရာ ပါးနပ်သူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ သူ ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့် အရှုံးပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ ပြင်းပြစွာ မျှော်လင့်နေမိသည်။

ဂိုဏ်းချုပ် ငါးဦးမှာ တိကျသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် လှုပ်ရှားနေကြပြီး သားကောင်ကို ဝိုင်းအုံနေသော မုဆိုးများကဲ့သို့ ကောင်းအောက်ထျန်းကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ ရွှေအနားသတ်

ဂိုဏ်းမှ ဝမ်ကျန့်က စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သူ၏ဓားမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှပြီး အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ တိုးဝင်လာသော ချီဓားသွားပေါင်း ထောင်ချီ၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ အတားအဆီးနှင့် ထိတွေ့ကာ ပျက်စီးသွားသော်လည်း သူတို့၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်မှာ အာရုံလွှဲရန်သာ ဖြစ်သည်။

သံလက်သီးဂိုဏ်းမှ ကျင်းကွမ်သည် ထိုဟာကွက်ကို အမိအရဖမ်းဆွဲကာ သူ၏ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ထည်ဖြင့် ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာသည်။ သူ၏ ကိုယ်လုံးမှာ ကြီးမားသော်လည်း လှုပ်ရှားမှုမှာမူ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။ သူ၏ လက်သီးများတွင် ရွှေရောင်စွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းလျက် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ကွက်များကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထိုးနှက်တော့သည်။ ရိုက်ချက်တိုင်းမှာ တောင်တန်းများကိုပင် ဖြိုခွင်းနိုင်လောက်အောင် အားပါလှသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ပထမသုံးချက်ကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း စတုတ္ထမြောက် ရိုက်ချက်မှာမူ သူ၏ နံရိုးများဆီသို့ အားပါပါ ကျရောက်သွားသဖြင့် သူ နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားရတော့သည်။

သူတို့၏ အဖွဲ့လိုက်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာကောင်းကြောင်း ကောင်းအောက်ထျန်း ဝန်ခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ၏အမြင်တွင်မူ ဤသည်မှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် လေဟာနယ်လှိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည့် လက်ဝါးရိုက်ချက်ဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ထိုလှိုင်းမှာ လေထုကို ဖြတ်သန်း၍ ကျင်းကွမ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

"အခုပဲ"

ဓားသွားတစ်ထောင်ဂိုဏ်းမှ ဘိုင်ဝူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ တိုးတိုးတိတ်တိတ် အရိပ်ဂိုဏ်းမှ အန်းကျင်သည် မည်သည့်နေရာမှန်းမသိ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူမ၏ မှောင်မည်းသော ဓားဖြင့် ထိုလေဟာနယ်လှိုင်းကို ကြားဖြတ်ခုခံလိုက်သည်။ သူမသည် ၎င်းကို တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်ခြင်းမျိုး မလုပ်ဘဲ ထိုလှိုင်း၏ အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးချကာ စွမ်းအင်များကို မူလပိုင်ရှင်ထံသို့ ပြန်လည် လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘိုင်ဝူသည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ တိုးဝင်လာမည့် ဝိညာဉ်ဓားအစင်းပေါင်း ရာချီကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ ဂိုဏ်းချုပ်အနေဖြင့် သူ၏အာရုံကို ခွဲဝေအသုံးပြုရန် အတင်းအကျပ် အခြေအနေ ဖန်တီးလိုက်တော့သည်။

ကောင်းအောက်ထျန်းသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဝင်လာသော တိုက်ကွက်များကို ဖြိုခွဲပစ်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဖုန်မှုန့်များ လွင့်ပြယ်သွားသောအခါ ကျင်းကွမ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ရပြန်ပြီဟု သူ ထင်လိုက်သည်။ သန်မာလှသော ထိုကိုယ်ထည်ကြီးမှာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသော်လည်း ကောင်းအောက်ထျန်း၏ တန်ပြန်တိုက်စစ် ထိမှန်သွားချိန်တွင် ကျင်းကွမ်၏ ပုံရိပ်မှာ မြူခိုးများအဖြစ် ပျော်ဝင်သွားပြန်သည်။

"အသွင်ယောင်လား"

သူက အော်ဟစ်လိုက်စဉ် သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဘိုင်ဝူ၏ ဓားမှာ သူ၏လည်ပင်းဆီသို့ ကျဆင်းလာနေသည်ကို တွေ့ရသော်လည်း ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ၎င်းမှာလည်း လွင့်ပြယ်သွားပြန်သည်။ သူလှည့်ကြည့်သမျှ နေရာတိုင်းတွင် တိုက်ခိုက်သူ ပုံရိပ်ယောင်များ ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်တွင် ဝမ်ကျန့် ညာဘက်တွင် အန်းကျင်တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ သူ့ကို ခုခံရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်နေပြီးမှ ၎င်းတို့မှာ လှည့်စားမှုများသာ ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်သွားတော့သည်။

ထိုဗရုန်းဗရုန်းဖြစ်နေသည့် ကြားထဲမှပင် အစစ်အမှန် တိုက်ကွက်များက တစ်ချက်တစ်ချက် ကျရောက်လာသည်အန်းကျင်၏ အရိပ်ဓားက သူ၏ကျောပြင်ကို ဓားရာပေးသွားလိုက် ကျင်းကွမ်၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လက်သီးက သူ၏ကျောက်ကပ်ဆီသို့ ရိုက်ခတ်သွားလိုက်နှင့် ဖြစ်နေသည်။ ရိုက်ချက်တိုင်းမှာ ဟွမ်းမုန့်၏ အသွင်ယောင်များကြောင့် သူ အာရုံလွဲနေချိန်နှင့် အတိအကျ ကိုက်ညီနေတော့သည်။

အစစ်အမှန် ဟွမ်းမုန့်မှာမူ စစ်မြေပြင်၏ အစွန်အဖျားတွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ အသွင်ယောင်အတတ်များကို ထိန်းသိမ်းရန် လက်ချောင်းများဖြင့် ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများကို ဖော်ဆောင်နေသည်။ သူမ၏ အာရုံစိုက်ထားသော မျက်နှာအမူအရာအောက်တွင် မောပန်းနွမ်းနယ်မှုများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယခင်က ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ရန်သူမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရန် ဤမျှရှုပ်ထွေးလှသော အသွင်ယောင်များကို တစ်ခါမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးပေ။

ကောင်းအောက်ထျန်းသည် သူ၏ သာလွန်လှသော စွမ်းအားများရှိလင့်ကစား ပို၍ပို၍ စိတ်ပျက်လာသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများကို မြေလှန်ပစ်နိုင်လောက်သည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်တိုက်ကွက်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်များမှာမူ ဟွမ်းမုန့်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ထိုပျက်စီးမှုများကြားမှ ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းနေကြသည်။ တစ်ဦးဦးက အန္တရာယ်ရှိလာလျှင် နောက်တစ်ဦးက ချက်ချင်း ကြားဝင်ကူညီသည်။ သူက ဝမ်ကျန့်ကို အသာစီးရရန် ဖိအားပေးလိုက်လျှင် အန်းကျင်၏ အရိပ်သိုင်းကွက်များက သူ့ကို တိုက်စစ်ရပ်တန့်ရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ပြန်သည်။

တစ်နာရီနီးပါးခန့် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဂိုဏ်းချုပ်၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းမှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများစွာမှ သွေးများ စီးကျနေသည်တစ်ခုချင်းစီမှာ ပြင်းထန်ခြင်းမရှိသော်လည်း စုပေါင်းအကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ စတင်နှေးကွေးလာသည်။ ပို၍ဆိုးသည်မှာ ဟွမ်းမုန့်၏ မရပ်မနား အသွင်ယောင်များကြောင့် မည်သည့်အချိန်တွင် မည်သူက အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်ကို သူ မခွဲခြားနိုင်တော့ခြင်းပင်။

"ဒီလို ဆက်သွားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားရင်း သူတွေးလိုက်သည်။ သူ တစ်ခုခုလုပ်မှ ဖြစ်တော့မည်...