အခန်း (၁၉၁)

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၉၁

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

“ ဒါပေမဲ့ ဝဲကတော့ ဓားသိုင်းကို သင်ယူဖို့အတွက် မင်းရဲ့ ရွှမ်းချီ အတွင်းအားကို အရင် နိုးထရမယ်။ ” နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။ “ ဝဲကတော့ စွမ်းအင်စက်ကွင်း တစ်ခုရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ဖန်တီးဖို့ မင်းမှာ ရွှမ်းချီ အနည်းငယ်တော့ ရှိဖို့ လိုတယ်။ ”

ရွှမ်းချီ အတွင်းအားကို နိုးထခြင်းသည် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်အတွက် အရေးအကြီးဆုံး သတ်မှတ်ချက် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး စိတ်စွမ်းအား နိုးထခြင်းထက်ပင် ပိုအရေးကြီးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သိုင်းပညာရှင် တစ်သောင်းတွင် တစ်ယောက်သာ စိတ်စွမ်းအား နိုးထနိုင်သော်လည်း သိုင်းပညာရှင် အများစုသည် ရွှမ်းချီကို နိုးထနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရွှမ်းချီ နိုးထပြီးမှသာ အတွင်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပြီး ဓားစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ကာ စစ်မှန်သော သိုင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရွှမ်းချီ နိုးထခြင်း ဆိုသည်မှာ မည်သည်နည်း။ ယင်းမှာ ဆရာတစ်ဦးက သင့်ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ အတွင်းအား စီးကြောင်း တစ်ခု ထည့်သွင်းပေးခြင်း ဖြစ်ပြီး ယင်းသည် မျိုးစေ့ ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ ဆရာက ပိုမို စွမ်းအားကြီးလေ မျိုးစေ့က ပိုမို အားကောင်းလေ ဖြစ်သည်။ မျိုးစေ့ အားကောင်းမကောင်း ဆိုသည်မှာ တပည့် ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းရှိ ဒန်တျန်၏ စွမ်းရည်ပေါ်တွင် လုံးဝ မူတည်သည်။

ဤရွှမ်းချီ မျိုးစေ့သည် တပည့်၏ ဒန်တျန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် တပည့်သည် ယင်းကို ခံစားသိရှိရန် လိုအပ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ သွေးကြောများမှတစ်ဆင့် လှည့်ပတ် စီးဆင်းစေရန် ထိန်းချုပ်ကာ စိတ်ကြိုက် ထုတ်လွှတ်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ရွှမ်းချီကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် အသက်ရှူနည်းကို သင်ယူထားသရွေ့ လေထုထဲမှ ရွှမ်းချီကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး သင့် ဒန်တျန် အတွင်း၌ ကိုယ်ပိုင် အတွင်းအား အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

အတိုချုပ် ပြောရလျှင် ဒန်တျန်သည် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ ရေတွင်းနှင့် တူပြီး ရွှမ်းချီသည် ရေတွင်းထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်နေသော ရေနှင့် တူသည်။

ကျင့်ကြံမှု အဆင့် မြင့်မားခြင်း ရှိမရှိသည် ဒန်တျန် ကြီးမားခြင်း ရှိမရှိနှင့် သွေးကြောများ သန်မာခြင်း ရှိမရှိအပေါ် မူတည်သည်။ သို့မှသာ ပိုမို များပြားပြီး အားကောင်းသော ရွှမ်းချီကို လက်ခံနိုင်ကာ ပိုမို ပြင်းထန်သော အတွင်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရွှမ်းချီ နိုးထခြင်းကို အဆင့် နှစ်ဆင့် ခွဲခြားထားသည်။ ပထမအဆင့်မှာ ဒန်တျန်ကို လှုံ့ဆော်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအဆင့်မှာ သွေးကြောများနှင့် သွေးကြောမကြီးများကို လှုံ့ဆော်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆရာသည် ဒန်တျန်ကို လှုံ့ဆော်ရန် တာဝန်ရှိပြီး တပည့်သည် ဒန်တျန် စွမ်းအင်ကို အတွင်းအားအဖြစ် လမ်းညွှန်ရန်နှင့် သွေးကြောများနှင့် သွေးကြောမကြီးများကို လှုံ့ဆော်ရန် တာဝန်ရှိသည်။

အခြား သိုင်းပညာ ကျောင်းသားများအတွက် ရွှမ်းချီ နိုးထခြင်းသည် ရှည်လျားသော လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်ပြီး ထူးချွန်သော ပါရမီ ရှိသူများပင်လျှင် နှစ်ဝက်ကျော် ကြာမြင့်တတ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် များပြားလှသော သွေးကြောများနှင့် သွေးကြောမကြီးများကို မှတ်သားရုံ သက်သက်ဖြင့် အချိန်အကြာကြီး ယူရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မှတ်သားပြီးနောက် ဤသွေးကြောများနှင့် သွေးကြောမကြီးများမှတစ်ဆင့် ရွှမ်းချီ မျိုးစေ့ စီးဆင်းမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း ရွှမ်းချီ လည်ပတ်မှု တစ်ပတ် ပြီးဆုံးစေရန် ပြုလုပ်ရာတွင် အချိန် ပိုမို လိုအပ်သည်။

အတိုချုပ် ပြောရလျှင် ယင်းသည် အလွန် ရှုပ်ထွေးပြီး ခက်ခဲသော လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်သော်လည်း သိုင်းပညာရှင် အများစု ပြီးမြောက်အောင်မြင်နိုင်သော လုပ်ငန်းစဉ်လည်း ဖြစ်သည်။ ပါရမီ မြင့်မားသူများသည် နှစ်ဝက်အတွင်း ပြီးမြောက်နိုင်ပြီး ပါရမီ နိမ့်သူများသည် ရွှမ်းချီ နိုးထခြင်းကို နှစ်နှစ်အတွင်း ပြီးမြောက်နိုင်သည်။

ဤပါရမီသည် အဓိကအားဖြင့် ဉာဏ်ပညာနှင့် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းအပေါ် မူတည်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် တုပိုင် ရွှမ်းချီ နိုးထခြင်း ပြီးမြောက်ရန် အချိန် မည်မျှ ကြာမည်နည်း။

အလွန် တိုတောင်းသည်။ အလွန် တိုတောင်းသည်။ အလွန် တိုတောင်းလွန်းလှသည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

“ ကလေး။ မျက်လုံးကို မှိတ်ထား။ ငါ မင်းရဲ့ ဒန်တျန်ကို လှုံ့ဆော်ပြီး ရွှမ်းချီ မျိုးစေ့ တစ်ခု ထည့်ပေးမယ်။ ” နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။

တုပိုင် မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။ နင်ဇောင်ဝူသည် လက်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ တုပိုင် ရင်ဘတ်ရှိ ထန်ကျုံး သွေးကြောမကြီးကို ဖိလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ကြည်လင်သော စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးတစ်ခု စီးဝင်လာသည်။ ဤသည်မှာ ရွှမ်းချီ မျိုးစေ့ ဖြစ်ပြီး နင်ဇောင်ဝူ၏ အသန့်ရှင်းဆုံးနှင့် အားအကောင်းဆုံး အတွင်းအား ဖြစ်သည်။

နင်ဇောင်ဝူ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ဤရွှမ်းချီ မျိုးစေ့သည် ထန်ကျုံး သွေးကြောမကြီးမှတစ်ဆင့် အောက်သို့ ဆင်းသက်သွားပြီး တုပိုင်၏ ဒန်တျန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဤအချိန်တွင် တုပိုင်၏ ဒန်တျန်သည် ဘာမှ မရှိသော ဟင်းလင်းပြင် ဖြစ်ပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။

ဆရာသခင်ကြီးသည် ရွှမ်းချီ မျိုးစေ့ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ရက်စက်စွာ ဗုံးကြဲချလိုက်သည်။

“ ဝုန်း...။ ” တုပိုင်၏ ဒန်တျန် ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားသည်။

ထို့နောက် ဒန်တျန် ဟု ခေါ်သော အသွင်မဲ့ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ယင်းသည် လှုံ့ဆော်ခံထားရသော ဒန်တျန် ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ ဤအချိန်တွင် ဒန်တျန်သည် အလွန် သေးငယ်နေသေးပြီး ရွှမ်းချီ မျိုးစေ့ အနည်းငယ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ မင်းရဲ့ ဒန်တျန်က သာမန် အရည်အသွေးပဲ ရှိတယ်။ ထူးခြားမနေဘူး။ ” နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။ “ နင်ရွှဲ့နဲ့ ယွီကျိန်းရဲ့ ဒန်တျန်တွေကို ငါ ဖွင့်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ မိဖုရားကျင်း ဖွင့်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ မူလ ဒန်တျန်တွေက မင်းဟာထက် ငါးဆလောက် ကြီးတယ်။ ”

တုပိုင်သည် ဤရလဒ်အတွက် လုံးဝ အံ့သြခြင်း မရှိပေ။ နင်ရွှဲ့နှင့် ယွီကျိန်းတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သိုင်းပညာ ပါရမီသည် တုပိုင်ထက် အဆများစွာ သာလွန်သည်။

နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။ “ သေချာတာကတော့ သိုင်းလောရဲ့ပုံမှန်နိယာမတွေနဲ့ စည်းမျဉ်းအားလုံးက မင်းအတွက် အသုံးမဝင်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက ဉာဏ်ကြီးရှင် ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းကို ကျော်လွန်ပြီး သရဲဘီလူးတစ်ကောင် ဖြစ်နေလို့ပဲ။ ”

ရွှမ်းချီ နိုးထခြင်း၏ ပထမအဆင့် ဖြစ်သော ဒန်တျန်ကို လှုံ့ဆော်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ နောက်တစ်ဆင့်က မင်းရဲ့ သွေးကြောတွေနဲ့ သွေးကြောမကြီးတွေကို လှုံ့ဆော်ဖို့ပဲ။ ဒါကို မင်းဘာသာ လုပ်ရမယ်။ ” နင်ဇောင်ဝူက ပြောလိုက်သည်။ “ မင်းရဲ့ ဒန်တျန်ကို ခံစားကြည့်။ ဒန်တျန်ထဲက ရွှမ်းချီကို ခံစားကြည့်။ ပြီးရင် သူ့ရဲ့ ရွေ့လျားမှုကို ထိန်းချုပ်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးကြော အားလုံးကနေ လှည့်ပတ် စီးဆင်းစေပြီးရင် ဒန်တျန်ဆီ ပြန်ပို့လိုက်။ ဒါဆို ဒုတိယအဆင့် ပြီးမြောက်သွားပြီ။ ရွှမ်းချီ နိုးထခြင်းလည်း ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ။ ”

ဆရာသခင်ကြီး ပြောပုံအရ ရိုးရှင်းသော်လည်း လက်တွေ့တွင် ယင်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှုပ်ထွေးပြီး ခက်ခဲသော လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာ အကယ်ဒမီ အများစုတွင် ဒန်တျန်ကို ခံစားသိရှိရန် လခွဲကျော် ကြာမြင့်တတ်ပြီး ဒန်တျန် အတွင်းရှိ ရွှမ်းချီကို ထိန်းချုပ်ရန် ပိုမို ကြာမြင့်တတ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ ရာပေါင်းများစွာသော သွေးကြောများမှတစ်ဆင့် ရွှမ်းချီ ရွေ့လျားမှုကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် ပို၍ ခက်ခဲသည်။ ရွှမ်းချီ လည်ပတ်မှု တစ်ပတ်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ပြီး ဒန်တျန်ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိစေရန် မည်မျှ အကြိမ်ပေါင်း သောင်းချီ ကျရှုံးရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။ ဉာဏ်ကြီးရှင်များပင်လျှင် ရွှမ်းချီ နိုးထရန် ခြောက်လ ကြာမြင့်သည် ဆိုသော အချက်မှာ လုံးဝ မှန်ကန်သည်။

တုပိုင် မျက်လုံးကို မှိတ်ပြီး သူ့ ဒန်တျန်ကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ မီးတောက် သို့မဟုတ် နက်ဗျူလာကဲ့သို့သော အလင်းနှင့် အရိပ် ဘောလုံး တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းသည် အလင်းနှင့် အရိပ်တို့၏ အသွင်မဲ့ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ့၏ ဒန်တျန် ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်း ဆိုသလိုပင်။ တစ်စက္ကန့်အောက် လျော့နည်းသော အချိန်အတွင်း တုပိုင်သည် သူ့ ဒန်တျန်ကို အာရုံခံနိုင်ပြီး အတွင်းသို့ ကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့သည်။ အခြားသူများ လခွဲခန့် အချိန်ယူရသော်လည်း သူသည် ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ ရွှမ်းချီကို ထိန်းချုပ်ရန် ဖြစ်သည်။ ပထမအဆင့်သည် စိတ်စွမ်းအား အားထုတ်မှုဖြင့် စတင်သည်။ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ ရွှမ်းချီကို မိမိစိတ်ဖြင့် မှတ်သားပြီးနောက် ထိန်းချုပ်ကာ လမ်းညွှန်ရသည်။

သေချာသည်မှာ ဤအဆင့်သည် စိတ်စွမ်းအား နိုးထရန် မလိုအပ်ပေ။ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များပင်လျှင် ရွှမ်းချီ ထိန်းချုပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်ရန် တစ်လခန့် လိုအပ်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကျရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခဏတာ အခိုက်အတန့်တွင် စိတ်မှတ်သားမှု ပြီးမြောက်သွားပြီး ရွှမ်းချီ ရွေ့လျားမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရရှိလာသည်။

သို့သော် တုပိုင်သည် ရွှမ်းချီ စိတ်မှတ်သားမှုကို ချက်ချင်း ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး ရွှမ်းချီကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ရွှမ်းချီကို ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ သွေးကြောများနှင့် သွေးကွက်များဆီသို့ ရွေ့လျားစေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဒန်တျန်ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိစေရန် ထိန်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် ပိုမို ခက်ခဲပြီး ပါရမီရှင်များပင် လေးလ ငါးလခန့် ကြာမြင့်တတ်သည်။ သို့သော် တုပိုင်သည်တော့ စက္ကန့် သုံးဆယ်သာ ကြာခဲ့သည်။ ဟုတ်ပါသည်။ စက္ကန့် သုံးဆယ်သာ ကြာခဲ့သည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ သွေးကြောမကြီး အားလုံးကို ဖြတ်သန်းကာ ရွှမ်းချီ စီးဆင်းမှုကို ထိန်းချုပ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဒန်တျန်ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိစေသည့် လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် စိတ်စွမ်းအား နိုးထပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပုံမှန် အခြေအနေမျိုးတွင် သိုင်းပညာ ဉာဏ်ကြီးရှင်များသည် ရွှမ်းချီ နိုးထခြင်းကို ဦးစွာ ပြီးမြောက်ကြပြီး စိတ်စွမ်းအား နိုးထခြင်း ပြီးမြောက်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်တတ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စိတ်စွမ်းအား နိုးထခြင်းသည် ပိုမို နက်နဲပြီး ပိုမို ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တုပိုင်သည် ထူးချွန်ထက်မြက်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် စိတ်စွမ်းအား နိုးထခြင်းကို ဦးစွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး ရွှမ်းချီ နိုးထခြင်းကို လွယ်ကူစွာ သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် တုပိုင်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး နက်နဲသော ဝဲကတော့ ဓားသိုင်းကို သင်ယူခဲ့ပြီး ထိုလုပ်ငန်းစဉ်သည်လည်း အလွန် လျင်မြန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

ကွမ်ရှီးပြည်နယ်၊ ကွေ့လင်စီရင်စု၊ ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်။

“ အရှင်မင်းကြီး။ ဒါက ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်အခန်းပါ။ ” သူလျှိုတစ်ဦးက ဦးညွှတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်ရှိ လျှို့ဝှက်အခန်းသည် အလွန် လုံခြုံစွာ စောင့်ကြပ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လော့ဝမ်နှင့် အခြားသူများပင် မသိရှိကြပေ။ ကန်လော့နှင့် လီမိသားစု အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များသာ သိရှိကြသည်။

သေချာသည်မှာ အခြားတစ်ယောက်လည်း ရှိသေးသည်။ ယင်းမှာ ကန်လော့၏ အချစ်ဆုံး ချောမောသော အမျိုးသား ဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ထည့်သွင်းထားခဲ့သော အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး သူလျှို။ မိန်းမစိုး မဟုတ်သော အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်မှာ ကန်လော့ရဲ့ ကျွန်အဖြစ် နေခဲ့ရတာ မင်း အများကြီး အရှက်ကွဲခဲ့ရပြီ။ ဒီလို ဒုက္ခခံခဲ့ရတဲ့အတွက် ငါ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ”

“ ကျွန်တော် စိတ်မဆိုးပါဘူး။ အိမ်ကို လွမ်းရုံပါပဲ။ ” သူလျှို၏ မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကန်လော့သည် အမျိုးသား အချင်းချင်း စိတ်ဝင်စားသူ ဖြစ်ပြီး ဤသူလျှိုသည် အလွန် ချောမောလှပသောကြောင့် ကန်လော့၏ လူယုံနှင့် ချစ်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“ ဂျိန်း...။ ”

ရေအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားသော ဝမ်ရှန်းမျှော်စင်၏ မြေအောက်အခန်း ပွင့်သွားသည်။ ထို့နောက် လူတိုင်း ချက်ချင်း ကြောင်အသွားကြသည်။ စစ်မှန်သော ရွှေတွင်း တစ်ခု၏ ပုံစံကို သူတို့ မျက်မြင်တွေ့ရှိလိုက်ကြရသည်။ ဤနေရာသည် ကွမ်ရှီးရှိ လီမိသားစု၏ အမာခံစခန်း ဖြစ်ရုံသာမက လီမိသားစု ဘဏ်တိုက်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်လည်း ဖြစ်သည်။ ဤကြီးမားသော လျှို့ဝှက်အခန်း အတွင်း၌ ရွှေတောင် ငွေတောင်ကြီးများ ရှိနေသည်။

ဤနေရာရှိ ငွေတုံး တစ်တုံးစီသည် ၁၀ ကျင်းကျော်လေးပြီး ရွှေတုံး တစ်တုံးစီသည် ၃၀ ကျင်းကျော်လေးသည်။

ယင်းတို့သည် လျှို့ဝှက်အခန်း တစ်ခုလုံးကို နံရံကဲ့သို့ ပြည့်နှက်နေသည်။ လီဝမ်ဟွေ့၏ လူယုံ၊ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ စာရေးအရာရှိချုပ်သည် ကြီးမားသော စိတ်ဆန္ဒနှင့် စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အတွင်းရှိ ငွေများကို ရေတွက်ခဲ့သည်။

ငွေတုံး တစ်သန်း ကိုးသိန်းနှင့် ရွှေတုံး တစ်သိန်း တစ်သောင်း။

ဤနေရာ၌ စုဆောင်းထားသော ငွေပမာဏသည် ကွမ်ရှီးပြည်နယ် တစ်ခုလုံးအပေါ် ကောက်ခံသော နှစ်နှစ်စာ အခွန်ငွေထက် ကျော်လွန်နေသည်။

အပိုင်း ၁၉၁ ပြီး။