အခန်း (၁၉၆)

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၉၆

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

လီမိသားစုက မွေးမြူထားသော လူမို​က်ဂိုဏ်းတစ်ခုပြီး တစ်ခုသည် သူတို့၏ အင်အားများကို စုစည်းကာ လီမိသားစု အပန်းဖြေစံအိမ်သို့ အကူအညီပေးရန် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

နှစ်နာရီကျော် ကြာပြီးနောက် နေမင်းကြီးသည် ကောင်းကင်ယံတွင် မြင့်မားစွာ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် သုံးထောင်သည် လီမိသားစု အပန်းဖြေစံအိမ်ကို ဝိုင်းရံထားဆဲ ဖြစ်ပြီး ငှက်တစ်ကောင်ပင် အပြင်ထွက်ခွင့် မပေးပေ။

သူတို့သည် လီမိသားစု အပန်းဖြေစံအိမ်အား လူသတ်သမား ကန်ရှန်ကို လွှဲပေးရန်နှင့် လီချန်ချန်အား အဖမ်းခံရန် ထပ်ခါတလဲလဲ တောင်းဆိုနေကြသည်။ လီမိသားစု အပန်းဖြေစံအိမ်သည် ရန်သူ့နိုင်ငံနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ပြီး စစ်ရေး မဟာဗျူဟာ ပစ္စည်းများကို တရားမဝင် ကုန်သွယ်နေသည်ဟု စွပ်စွဲထားသည်။

အပန်းဖြေစံအိမ် အတွင်းရှိ စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာသည် အထူးသတိထားနေပြီး ပြင်းထန်သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု အခြေအနေတွင် ရှိနေကြသည်။

လီမိသားစု အပန်းဖြေစံအိမ်မှ အမြင့်ဆုံး အချက်ပြမှုကို ရရှိပြီးနောက် ဂိုဏ်းများ တစ်ဖွဲ့ပြီး တစ်ဖွဲ့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လီမိသားစု အပန်းဖြေစံအိမ် အပြင်ဘက်၌ လူဦးရေ နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင်နီးပါး ပေါ်လာသော်လည်း အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက မှတ်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လူတိုင်း မျက်နှာဖုံး တပ်ထားကြသည်။

အခြေအနေ တစ်ခုလုံးသည် အလွန် ရှုပ်ထွေးလာသည်။

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ စစ်သည်သုံးထောင်သည် လီမိသားစု အပန်းဖြေစံအိမ်ကို ဝိုင်းရံထားကြပြီး လီမိသားစု ထိန်းချုပ်ထားသော ဂိုဏ်းဝင် နှစ်ထောင်မှ သုံးထောင်ခန့်သည် လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်ကာ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် တပ်ဖွဲ့ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး ရန်လိုစွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ဤသည်မှာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခံရပြီး ပြန်လည် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့နေသော အခြေအနေ ဖြစ်ကာ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်များသည် အရေအတွက် အားဖြင့် အားနည်းသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

ဝိုင်းရံခံရချိန်မှစ၍ အချိန်အတော်ကြာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် လီမိသားစု အပန်းဖြေစံအိမ် အတွင်းရှိ လီချန်ချန်နှင့် အခြားသူများသည် ယခင်က ခံစားခဲ့ရသော တင်းမာမှုကို မခံစားရတော့ပေ။

ထို့အပြင် ကူညီရန် ရောက်ရှိလာသော ဂိုဏ်းဝင်များသည် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်များကို သိပ်မကြောက်ကြတော့ဘဲ ညည်းညူ ဆဲဆိုကာ ပြဿနာ စတင် ရှာလာကြသည်။

နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားသော်လည်း အပြင်ဘက်ရှိ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် လှုပ်ရှားရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြရာ ယင်းက သူတို့သည် ဟောင်သာဟောင်ပြီး မကိုက်ရဲသော ခွေးများ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

“ ဟားဟား...။ လူတိုင်းက အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက အစွမ်းထက်တယ် ပြောကြပေမဲ့ ဘာမှလည်း မဟုတ်ပါလား။ ”

“ ဒီနေ့ ငါတို့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးက မိန်းမစိုး နည်းနည်းလောက်ကို သတ်ပြီး မိန်းမစိုးဂိုဏ်းရဲ့ မောက်မာမှုကို ချိုးနှိမ်ပစ်မယ်။ ”

“ သူ့ကို သတ်ပြီးရင် ဘောင်းဘီ ချွတ်ကြည့်မယ်။ ဝှေးစေ့မပါတဲ့ ယောက်ျားက ဘယ်လိုပုံစံလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရတာပေါ့။ ”

ဤဂိုဏ်းဝင်များသည် အများအားဖြင့် လူရမ်းကားများ ဖြစ်ကြသည်။ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်များက တိုက်ခိုက်မည့် လက္ခဏာ မပြသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် အလွန် ရိုင်းစိုင်းသော စကားလုံးများကို အသုံးပြု၍ စော်ကားလာကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လီထျန်နန်သည် တံတိုင်းပေါ်သို့ တက်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

“ အပြင်က အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး လူတွေ။ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားကြ။ မဟုတ်ရင် ငါ အထဲကရော အပြင်ကရော တိုက်ခိုက်လိုက်ရင် မင်းတို့ရဲ့ နိဂုံးက မဝေးတော့ဘူး။ ”

“ ငါ ငါးကနေ ရေတွက်မယ်။ မင်းတို့ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားတာ ကောင်းမယ်နော်။ အေး မဟုတ်ရင် မင်းတို့အကုန်လုံးကို ငါသတ်ပြစ်မယ်။ ”

“ ငါး...။ ”

“ လေး...။ ”

“ သုံး...။ ”

**--**--**--**--**--**--**--**

ထိုစဉ် မနီးမဝေးမှ လျင်မြန်သော မြင်းခွာသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး ကွပ်ကဲရေးမှူး လီဝမ်ဟွေ့သည် မိုင်အနည်းငယ် ရောက်တိုင်း မြင်းလဲလှယ်ကာ ၁၃ နာရီကျော်ကြာ ရူးသွပ်စွာ စီးနင်းလာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လျန်ကျိုးစီရင်စုနှင့် လီမိသားစု အပန်းဖြေစံအိမ် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်သုံးထောင်သည် အားတက်သွားကြသည်။

‘အရှင်မင်းကြီး လီဝမ်ဟွေ့ ရောက်လာပြီ။ သူတို့ရဲ့ အားကိုးရာ မဏ္ဍိုင်ကြီး ရောက်လာပြီ။’

မရောက်လာသေးသည့် လီဝမ်ဟွေ့သည် အဝေးမှ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ တိုက်...။ သတ်...။ သတ်...။ သတ်...။ ”

“ သတ်။ ”

ချက်ချင်းပင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် သုံးထောင်သည် မြားများကို မီးရှို့ပြီး လေးများကို ဆွဲတင်လိုက်ကြသည်။

“ ရွှီးးး။ ရွှီးးး။ ရွှီးးး။ ရွှီးးး။ ရွှီးးး။ ရွှီးးး။ ရွှီးးး။ ရွှီးးး။ ”

“ ဝုန်းးးး။ ဝုန်းးးး။ ဝုန်းးးး။ ဝုန်းးးး။ ဝုန်းးးး။ ဝုန်းးးး။ ”

ကျောက်ခဲပစ်စက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ရူးသွပ်စွာ တရစပ် ပစ်ခတ် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးများသည် တစ်တုံးပြီး တစ်တုံး လီမိသားစု အပန်းဖြေစံအိမ် အတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက် ထိမှန်သွားသည်။

လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေမည့် သတ်ဖြတ်ပွဲကြီးသည် လျန်ကျိုးစီရင်စုတွင် စတင်လာ၏။ ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး ကွပ်ကဲရေးမှူးဟောင်း ဝမ်ရင်သည် ဟန်ကျိုးတွင် ရာထူးလက်ခံရန်အတွက် ကွေ့လင်မှ ညတွင်းချင်း ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ပေါင်ကြားရှိ ဒဏ်ရာမှ သွေးထွက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ကွေ့လင်စီရင်စုတွင် ၁၅ မိနစ်ခန့်ပင် ပိုမနေချင်တော့ပေ။ သူ၏ ရာထူးသစ်သို့ သွားရောက်ရန်အတွက် လူခြောက်ယောက်၊ ခုနစ်ယောက်ခန့်သာ လိုက်ပါ ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး ယင်းမှာလည်း လီဝမ်ဟွေ့က သနားသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ့အတွက် လူတစ်ယောက်မှပင် ချန်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ရထားလုံးပေါ်တွင် သူ၏ ဒဏ်ရာကို ကုသပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် သိပ်မနာကျင်တော့ပေ။ သို့သော် သူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အရှက်ရနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များလည်း ပြည့်နှက်နေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သူသည် ဟန်ကျိုး အထည်အလိပ်ဗျူရို၏ ကြီးကြပ်ရေးမှူး မိန်းမစိုး ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်ပြီး ယင်းသည် တတိယအဆင့် ရာထူးကြီး ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် မြို့တော်သို့ ပြန်သွားနိုင်လျှင် အခမ်းအနားဌာနတွင် ရာထူးတစ်ခုပင် ရရှိနိုင်သည်။

ဝမ်ရင်သည် သူ နောက်တန်းသို့ ဆုတ်ခွာပြီး အနားယူရတော့မည်ဟု မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

မျှော်လင့်မထားဘဲ ရာထူးတစ်ဝက် တိုးမြှင့်ခံရပြီး အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးတွင် စစ်မှန်သော မိန်းမစိုးကြီး တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည့် မိန်းမစိုးကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ရည်မှန်းချက် အချို့ ပေါက်ဖွားလာပြီး အခမ်းအနားဌာနတွင် ရာထူးတစ်ခု ရရှိရန် ကြိုးစားနိုင်ကောင်း ကြိုးစားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အခမ်းအနားဌာနသည် ဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်များကို အတည်ပြုပေးပိုင်ခွင့် ရှိသဖြင့် နန်းတွင်း အစိုးရအဖွဲ့နှင့် တန်းတူနီးပါး ရှိသည်။ အခမ်းအနားဌာနမှ အကြီးအကဲ မိန်းမစိုး အချို့ကို အတွင်းဝန်ကြီးများ ဟု ရည်ညွှန်းလေ့ ရှိကြသည်။

“ လီဝမ်ဟွေ့။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ မောက်မာပြီး အာဏာပြပြ၊ ငါက မင်းကို မြင့်မားတဲ့ နေရာကနေ ငုံ့ကြည့်နေဦးမှာပဲ။ ငါ့ရာထူးက မင်းထက် မြင့်နေတုန်းပဲ။ ”

“ ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ မင်းက လီမိသားစု စော်ဘွားအိမ်တော်က လူတစ်ယောက်ကို သတ်ရဲတယ်လား။ မင်း သေပြီ။ မင်း သေပြီ...။ ”

“ ငါ မင်းကို စွပ်စွဲပြစ်တင်မယ်။ စွပ်စွဲပြစ်တင်မယ်။ မင်းကို သတ်မယ့် ဓားတွေထဲက တစ်ချောင်းက ငါ့ဓား ဖြစ်ပြီး အဲဒါက သေစေနိုင်တဲ့ ဓားချက် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ”

ထို့နောက် ဝမ်ရင်သည် နာကျင်မှုကို လစ်လျူရှုကာ ချက်ချင်း ထလိုက်ပြီး ရထားလုံး အတွင်း၌ပင် လီဝမ်ဟွေ့ကို တိုက်ခိုက်သော အသနားခံစာ တစ်စောင် ရေးသားလိုက်သည်။ စာလုံးရေ ထောင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်သော အသနားခံစာတွင် လီဝမ်ဟွေ့သည် နောက်ကွယ် ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိကြောင်း၊ အာဏာပြပြီး အာဏာလုယူကြောင်း၊ ပြည်သူလူထု၏ စိတ်ကို သိမ်းသွင်းရန် ကြိုးစားကြောင်း၊ လီမိသားစု စော်ဘွားကို ပုန်ကန်အောင် ဖိအားပေးကြောင်းနှင့် ကွမ်ရှီးတွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် လွတ်လပ်သော နိုင်ငံတစ်ခု တည်ထောင်ရန် ဖရိုဖရဲ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူချင်နေကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

အတိုချုပ် ပြောရလျှင် ဝမ်ရင်၏ အသနားခံစာထဲမှ စာလုံးတိုင်းသည် သွေးဆာနေသော ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အားလုံးက လီဝမ်ဟွေ့ကို သေစေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ဤအသနားခံစာသည် တကယ့်ကို ထူးချွန်သည်ဟု ပြောရပေမည်။ လီဝမ်ဟွေ့ အဂတိလိုက်စားကြောင်း စာလုံးတစ်လုံးမှ မပါဝင်ဘဲ သူသည် ပြည်သူလူထု၏ စိတ်ကို သိမ်းသွင်းချင်ကြောင်း၊ အာဏာလုယူရန် နောက်ကွယ် ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိကြောင်းနှင့် စော်ဘွားများကို ပုန်ကန်အောင် ဖိအားပေးရန် နောက်ကွယ် ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိကြောင်းသာ ဖော်ပြထားသည်။

လီဝမ်ဟွေ့ ပုန်ကန်ချင်သည်ဟု စာလုံးတစ်လုံးမှ မပါဝင်သော်လည်း စာလုံးတိုင်းက လီဝမ်ဟွေ့တွင် ကြီးမားသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြသနေသည်။

ထိုစဉ် ရထားလုံး ရပ်တန့်သွားသည်။ “ ဘာလို့ ရပ်တာလဲ။ ဆက်မောင်းလေ။ ” ဝမ်ရင် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ မိန်းမစိုးဝမ်။ ကျွန်တော်တို့ အခု သွားလို့ မရတော့ဘူး။ ” အပြင်ဘက်မှ ယုံကြည်စိတ်ချရသော စစ်သည်က ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရင်သည် ရထားလုံး ပြတင်းပေါက် လိုက်ကာကို ဖွင့်လိုက်ရာ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ရှေ့နှင့် နောက် လမ်းများကို ပိတ်ဆို့ထားကြပြီး တောင်ပေါ်တွင် လေးနှင့် ဒူးလေးများ ကိုင်ဆောင်ထားသော အခြားသူ တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိနေသည်ကို ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

“ ဝမ်ရင်။ အရှင်မင်းကြီး လီဝမ်ဟွေ့က နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။ ” အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ခေါင်းဆောင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ လီဝမ်ဟွေ့က ငါ့ကို အရှက်ခွဲရဲပေမဲ့ ငါ့ကို မသတ်ရဲပါဘူး။ ငါက ရေကြောင်း ကုန်သွယ်ရေးရုံးရဲ့ မိန်းမစိုးကြီး၊ တတိယအဆင့် ရာထူးကြီး တစ်ယောက်ကွ။ ”

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်သည်။ “ ဒီလောကကြီးမှာ ကျွန်တော်တို့ အရှင်မင်းကြီး လီဝမ်ဟွေ့ မလုပ်ရဲတာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။ စလိုက်ကြစို့။ ”

အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်။

“ ရွှီးးးးး။ ရွှီးးးးး။ ရွှီးးးးး။ ရွှီးးးးး။ ရွှီးးးးး။ ”

စစ်သည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် သူတို့၏ ဒူးလေးများကို ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ဝမ်ရင်ကို လိုက်ပါပို့ဆောင်သော စစ်သည် ခုနစ်ဦးစလုံး အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ဝိုင်းရံမှုကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ကြသည်။ စစ်သည် ခေါင်းဆောင်သည် သိုင်းပညာ အလွန် ကျွမ်းကျင်ပြီး အနည်းဆုံး အင်ပါယာ၏ တတိယအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် ဝမ်ရင်ကို ဖမ်းဆွဲပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။ “ မိန်းမစိုးဝမ်။ မသေခင် ပြောချင်တာများ ရှိလား။ အရှင်မင်းကြီး လီဝမ်ဟွေ့ဆီ ပေးချင်တဲ့ စကားပါး ရှိလား။ ” အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အစောင့် ခေါင်းဆောင်က မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရင်သည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအချိန်တွင် သူ့စိတ်အာရုံသည် မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး မကြာသေးမီက လီဝမ်ဟွေ့ ပြောခဲ့သော စကားကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။

“ မင်းတို့က လီဝမ်ဟွေ့ရဲ့ လူတွေ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့က... ငါ့မွေးစားအဖေရဲ့ လူတွေ မဟုတ်လား။ ” ဝမ်ရင် ဝမ်းနည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ လီဝမ်ဟွေ့က ရန်သူတွေကို သတ်တဲ့နေရာမှာ ရက်စက်ပြီး စည်းကမ်းမရှိပေမဲ့ အင်ပါယာ အတွင်းက လူတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် စည်းကမ်း ရှိတယ်။ သူ ငါ့ကို ဒီလို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ငါ့ကို သတ်ချင်ရင်တောင် ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေအထောက်အထား ရှိမှ။ ခွင့်ပြုချက် တောင်းပြီးမှ လုပ်မှာ။ ”

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ခေါင်းဆောင်သည် မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ရာ မျက်နှာ ပေါ်လာသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူသည် ဝမ်ရင်၏ မွေးစားဖခင်၊ အခမ်းအနားဌာနမှ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီး တစ်ဦး၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်နေသည်။

“ ဟားဟားဟား...။ ” ဝမ်ရင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ အမှားလုပ်မိတာတောင် မိန်းမစိုးကြီး ရာထူးကို ဘာလို့ တိုးမြှင့်ခံခဲ့ရလဲ ဆိုတာ အခုမှ ငါ နားလည်တော့တယ်။ ဒီရာထူးက လီဝမ်ဟွေ့ကို မိန်းမစိုးကြီး တစ်ယောက် သတ်မှုနဲ့ စွပ်စွဲပြီး ထိခိုက်နစ်နာစေဖို့ကိုး။ ငါက နယ်ရုပ်တစ်ခု။ စတေးခံနယ်ရုပ် တစ်ခုပဲ။ ”

“ ဟားဟားဟား...။ ” ဝမ်ရင်၏ ရယ်သံသည် ညဉ့်ငှက်တစ်ကောင်၏ အသံကဲ့သို့ ပို၍ စူးရှလာသည်။

“ လီဝမ်ဟွေ့။ ငါ့ရာထူးတိုးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို မင်း စောစောကတည်းက မြင်ခဲ့တာပဲ။ ငါ ဟန်ကျိုးကို ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ မင်း ကောင်းကောင်း သိရက်နဲ့ ငါ့ကို သတိမပေးခဲ့ဘူး။ တားတောင် မတားခဲ့ဘူး။ မင်း ရက်စက်တယ်။ တော်တော် ရက်စက်တယ်...။ ”

ရယ်မောပြီးနောက် ဝမ်ရင်သည် လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ယုတ်မာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ နောက်ဆုံးကျတော့ ငါက ကိုယ့်လူလက်ချက်နဲ့ သေရတာပဲ။ လုပ်လိုက်။ မြန်မြန် လုပ်လိုက်။ လုပ်လိုက်တော့... ”

ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသတို့ လွှမ်းမိုးနေသော ဝမ်ရင်သည် မကြောက်တော့ပေ။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုထဲတွင် သူ သေချင်ရုံသာ ရှိတော့သည်။ အခမ်းအနားဌာန အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီး၏ လူယုံသည် ရှေ့တိုးလာပြီး ဝမ်ရင်၏ လည်ပင်းကို ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ စိတ်မပူပါနဲ့။ မြန်မြန် ပြီးသွားမှာပါ။ ငါတို့က မင်းခေါင်းကို ဖြတ်ရုံတင် မကဘူး။ အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာပြီး အကြောတွေကိုပါ ဆွဲထုတ်ပစ်မှာ။ ဒါမှ လီဝမ်ဟွေ့ရဲ့ မောက်မာမှုကို ပေါ်လွင်စေမှာလေ။ ”

“ လိင်အင်္ဂါ မရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဘိုးဘေး အုတ်ဂူထဲ ဝင်လို့ မရပါဘူး။ ငါ့ကို မင်းတို့ ကြိုက်သလိုသာ လုပ်ကြတော့။ ” ဝမ်ရင်သည် သေလူ မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ သေခြင်းတရားကို စောင့်မျှော်နေလိုက်သည်။

“ လီဝမ်ဟွေ့။ မင်း အောင်မြင်ပါစေလို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဒီအင်ပါယာက အတွင်းပိုင်းအထိ ပုပ်သိုးနေပြီ။ မင်း အောင်မြင်ပါစေလို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်ကွာ။ ”

ဤသည်မှာ ဝမ်ရင်၏ နောက်ဆုံး စကားများ ဖြစ်သည်။

“ ရွှမ်းးးးးး။ ” လျင်မြန်သော ဓားချက်တစ်ချက် ကျဆင်းလာသည်။

သူ့ခေါင်း ပြတ်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

ထို့နောက် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အဖွဲ့ဝင်များအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော ဤလူများသည် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ ဝမ်ရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် လုပ်ကာ အလောင်းကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးလိုက်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရထားလုံး အတွင်း၌ အသနားခံစာ တစ်စောင် တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယင်းသည် လီဝမ်ဟွေ့ကို စွပ်စွဲပြစ်တင်ထားသော ဝမ်ရင်၏ အသနားခံစာ ဖြစ်ပြီး ရေး၍ မပြီးသေးပေ။

အခမ်းအနားဌာန၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော စစ်သည်သည် ၎င်းကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ ကောင်းတယ်။ ကောင်းတယ်။ တကယ့်ဆောင်းပါးကောင်းပဲ။ ဒါက လီဝမ်ဟွေ့ရဲ့ နှလုံးသားကို ချိန်ရွယ်ထားတဲ့ သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်လူး ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းနဲ့ တူတယ်။ ”

အပိုင်း ၁၉၆ ပြီး။