အခန်း (၁၉၉)

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၁၉၉

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

ထိုအချိန်တွင် လီဝမ်ဟွေ့သည် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် သုံးထောင်ကို ဦးဆောင်၍ လီမိသားစု အပန်းဖြေစံအိမ်ရှိ ဧကပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ရေကန်များကို ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။ အားကောင်းသော ဒူးလေး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တဖန် ပစ်ခတ်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။ ကျောက်ခဲပစ်စက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကိုလည်း အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးတွင် နေရာချထားသည်။ ဓားမိစ္ဆာ လီတောက်ကျိန်းသည် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိဘဲ မဏ္ဍပ်ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေပြီး အပြင်ဘက်ရှိ လီဝမ်ဟွေ့၏ စစ်တပ်ကို လုံးဝ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် လီချန်ချန်သည် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်ပြီး မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“ လီဝမ်ဟွေ့။ လီထျန်နန် ဘယ်မှာလဲ။ ”

လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။

“ သေပြီ။ ”

“ နင် ဘယ်လိုလုပ် ရဲရတာလဲ။ အဲဒါ ငါ့အဖေရဲ့ သွေးသောက်ညီအကိုလေ။ ” လီချန်ချန် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ “ ငါ့အဖေက မင်းတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်မှာ မကြောက်ဘူးလား။ ”

ထိုကဲ့သို့ မိုက်မဲပြီး မောက်မာသော စကားများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လီဝမ်ဟွေ့သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြရုံသာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် လက်မောင်းများ ပြတ်နေသော ကန်ရှန်ကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး လီချန်ချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပြသလိုက်သည်။ လီချန်ချန်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ ဒါက ဘာသဘောလဲ။ ဒီလိုလုပ်ရုံနဲ့ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား။ ”

ကန်ရှန်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက လီချန်ချန်ကို တစ်ဖက်သတ် ချစ်ကြိုက်ခဲ့ပြီး နောင်တရခြင်း မရှိဘဲ သူမအပေါ် လုံးဝ စွဲလမ်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် လီချန်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ သူသည် အတော်အတန် နာခံတတ်သော လက်ပါးစေ တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။

“ အင်ပါယာက အားနည်းနေတော့ မယ်တော်ကြီးနဲ့ ဧကရီတောင် မင်းကို ချော့မော့ ဆက်ဆံနေရတာ မင်းက အခွင့်ကောင်းယူပြီး အရမ်း မောက်မာနေတယ်။ ငါ့ တာ့နင်အင်ပါယာက ပြည်သူတွေကို အညစ်အကြေးတွေလို သဘောထားတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ မင်းက ဘာကိုမှမကြောက်ဘဲ တုပိုင်ကို သတ်ချင်ခဲ့တာ။ ငါ့မှာ တခြား ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး။ မင်း ဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်အောင် ပြချင်ရုံပဲ။ နောက်တစ်ခါ ငါ့ တာ့နင်အင်ပါယာက ပြည်သူတွေကို သတ်ချင်စိတ် ပေါက်လာရင် ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်ပါ။ ”

“ စလိုက်ကြစို့။ ” လီဝမ်ဟွေ့ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဉာဏ်ထက်မြက်သော အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အရာရှိတစ်ဦး ရှေ့ထွက်လာပြီး ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ကန်ရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင် မွှန်းလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ အရိုးတခြားအသားတခြားဖြစ်အောင် မွှန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤလင်းချီဟု ခေါ်သော နှိပ်စက်နည်းသည် နှေးကွေးစွာ ပြုလုပ်ရသော်လည်း ကန်ရှန်အပေါ် ပြုလုပ်နေသော လင်းချီ ကွပ်မျက်မှုသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်နေသည်။ အစပိုင်းတွင် ကန်ရှန်သည် အလွန် ခေါင်းမာပြီး အံကြိတ်ကာ အော်သံ အနည်းငယ်မျှပင် မထွက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် နှစ်မိနစ် ကြာပြီးနောက် သူသည် နာကျင်မှုနှင့် နှလုံးသားထဲမှ အေးစက်သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ အားးးး။ အားးးး။ အားးးး။ အားးးး။ ”

ဤအော်သံများသည် တကယ့်ကို ကျောချမ်းဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။ လီချန်ချန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီလာပြီး မျက်နှာ အရောင်ပြောင်းလာသည်။ သူမ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး မကြည့်ဘဲ နေချင်သော်လည်း အားနည်းချက် ပြသရန် ဝန်လေးနေသဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။ သုံးမိနစ် ကြာပြီးနောက် ကန်ရှန် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ အရှင်မင်းကြီး လီဝမ်ဟွေ့။ ကျွန်တော် မှားသွားပါပြီ။ ကျွန်တော် မှားသွားပါပြီ။ ကျွန်တော် တုပိုင်ကို မလုပ်ကြံသင့်ခဲ့ပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို မြန်မြန် သတ်ပေးပါ။ မြန်မြန် သတ်ပေးပါ...။ ”

လီဝမ်ဟွေ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လက်မြန်သော ဓားသမားသည် ဓားကို ကန်ရှန်၏ နှလုံးတည့်တည့်သို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ကန်ရှန်သည် အော်သံ တစ်ချက်မျှ မထွက်ဘဲ သက်သာရာ ရသွားသည့် ပုံစံဖြင့် သေဆုံးသွားသည်။

“ ကန်ရှန်။ နင် သစ္စာဖောက်။ နင် ဘယ်လိုလုပ် အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်ရဲတာလဲ။ သစ္စာဖောက်။ နင် သေသင့်တယ်။ ” လီချန်ချန် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ကန်ရှန် သေဆုံးသွားပြီးနောက်တွင်ပင် သူမ ဒေါသထွက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကန်ရှန် သေဆုံးသွားခြင်းကို သူမ ဂရုမစိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံး အချိန်တွင် ကန်ရှန်က လီဝမ်ဟွေ့ကို အရှုံးပေးလိုက်ခြင်းက လီမိသားစု၏ သိက္ခာကို ကျဆင်းစေသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် အလွန်ဒေါသထွက်နေမိသည်။ လီဝမ်ဟွေ့ သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ မွေးရာပါ ရက်စက်ပြီး မောက်မာသော ဤမိန်းကလေးသည် ကယ်တင်၍ မရတော့ပေ။

“ တိုက်...။ ”

လီဝမ်ဟွေ့ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်သုံးထောင်သည် လေးများကို ဆွဲတင်ပြီး မြားများ တပ်ဆင်လိုက်ကြသည်။

“ ရွှီးးးး။ ရွှီးးးး။ ရွှီးးးး။ ”

မီးစွဲနေသော မြားမိုးများသည် ရေကန်အလယ်ရှိ ဘီဘိုမဏ္ဍပ်ပေါ်သို့ ရွာချလိုက်သည်။

“ ပစ်...။ ”

ကျောက်ခဲပစ်စက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ တဖန် ဟိန်းထွက်လာသည်။ ပေါင် တစ်ရာကျော် လေးသော ကျောက်တုံးကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် လေထဲတွင် မျဉ်းကွေးပုံစံ ပျံသန်းသွားပြီး ရေကန်ထဲရှိ မဏ္ဍပ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် ကြမ်းတမ်းသော အလှတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အနီးကပ်တွင်တော့ ကောင်းကင်ကြီးပြိုကျလာတော့ မတတ်ပင်။ မြားထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ကျောက်တုံးကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် မဏ္ဍပ်ငယ်လေး တစ်ခုပေါ်သို့ ရွာချလိုက်ရာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မဏ္ဍပ်သည် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့မည့်အလား ထင်ရသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပိုမို အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လီတောက်ကျိန်းသည် မြေကြီးပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အားကောင်းသော အတွင်းအား လှိုင်းလုံးတစ်ခု သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှု လှိုင်းလုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ ဖောင်းးးး။ ဖောင်းးးး။ ဖောင်းးးးး။ ဖောင်းးးးးး။ ”

မြားထောင်ပေါင်းများစွာသည် တုန်ခါမှု လှိုင်းလုံးနှင့် ထိတွေ့မိသောအခါ ကြေမွသွားသည်။ ကျောက်တုံးကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် တုန်ခါမှု လှိုင်းလုံး ရိုက်ခတ်ခံရပြီး လွင့်စင်သွားကြသည်။ လီတောက်ကျိန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ရွှမ်းချီ စွမ်းအင်သည် အားကောင်းသော စွမ်းအင် ဒိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး မြားအားလုံးကို ကြေမွစေကာ ကျောက်တုံးများ အားလုံးကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးနိုင်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် သုံးထောင်သည် လုံးဝ ကြောင်အသွားကြသည်။

ဤသည်မှာ ဆရာသခင်ကြီးတစ်ယောက်၏ ခွန်အားလော။ ကြောက်ဖို့ကောင်းလှသည်။ သိပ်ကိုမှ ကြောက်ဖို့ကောင်းလွန်းလှသည်။ သို့သော် လီဝမ်ဟွေ့သည် ဤမြင်ကွင်းအတွက် လုံးဝ အံ့သြခြင်း မရှိပေ။ ဆရာသခင်ကြီး တစ်ဦး မည်မျှ စွမ်းအားကြီးမားကြောင်း သူသည် မည်သူ့ထက်မဆို ပိုသိသည်။ နင်ဇောင်ဝူသည် ဆရာသခင်ကြီး အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ့မွေးစားဖခင် လီလျန်တင်းသည်လည်း ဆရာသခင်ကြီး အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

တာ့နင်အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးတွင် ဆရာသခင်ကြီး လက်တစ်ဆုပ်စာသာ ရှိသဖြင့် သူတို့၏ စွမ်းအားသည် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။ ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ အချို့သော ဆရာသခင်ကြီးများသည် သူတို့၏ သီးခြားနေထိုင်သော အဆင့်အတန်းကို ထိန်းသိမ်းရန် ဆန္ဒမရှိဘဲ အာဏာနှင့် အကျိုးစီးပွားအတွက် တက်ကြွစွာ ပါဝင်ပတ်သက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဓားမိစ္ဆာ လီတောက်ကျိန်းသည် ကြီးမားသော ဘေးဆိုးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကျုံးထိန်နှင့် ဝူချန်ချိုတို့သည် လီတောက်ကျိန်း၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်ကြောင့် လုံးဝ ကြောက်လန့်သွားကြပြီး လီဝမ်ဟွေ့ကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ ဆက်လုပ်။ ဆက်ပစ်။ ဆက်တိုက်။ နောက်ဆုံးကျရင် သူ့ရဲ့ အတွင်းအားနဲ့ ရွှမ်းချီ စွမ်းအင် လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားလိမ့်မယ်။ ” လီဝမ်ဟွေ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မှန်ပေသည်။ ဆရာသခင်ကြီး အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးသည် အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားသော်လည်း သူတို့ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး သေဆုံးအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆရာသခင်ကြီး အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် ဥပဒေမဲ့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ဘဲ နိုင်ငံတော်၏ ဥပဒေကို လေးစားရန် လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သိုင်းပညာ မည်မျှပင် မြင့်မားပါစေ အင်ပါယာက စစ်သည်ထောင်ချီကို စတေးရန် ဆန္ဒရှိပါက ပုန်ကန်သူကို သတ်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

လီတောက်ကျိန်း မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ့ရဲ့ ရွှမ်းချီ မကုန်ခင် အဲဒီနေ့က မင်းသေမယ့်နေ့ပဲ လီဝမ်ဟွေ့။ ”

လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။ “ ဒါဆို စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။ ”

“ ဆက်ပစ်။ ဆက်တိုက်။ ” ထို့နောက် မီးမြားများသည် ရေကန်အလယ်ရှိ မဏ္ဍပ်ဆီသို့ တရစပ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးများသည် တစ်တုံးပြီး တစ်တုံး မရပ်မနား ရွာချလိုက်သည်။ ထိုတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းသည် ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါ်လာသည်။ လီတောက်ကျိန်း၏ အတွင်းအားသည် ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လာရောက် ထိမှန်သော မြားများကို ချေမှုန်းကာ ကျောက်တုံးကြီးများကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးသော တုန်ခါမှု လှိုင်းလုံးများကို ဖန်တီးပေးသည်။ ဤဓားမိစ္ဆာသည် သိုင်းပညာရှင် ဆရာသခင်ကြီးများအပေါ် လူတိုင်း၏ နားလည်မှုကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်လည် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပေးနေသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်က ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေပြီး အခြားတစ်ဖက်က ရူးသွပ်စွာ စွမ်းဆောင်ရည် ပြသနေသည်။ မဏ္ဍပ်ထဲသို့ မည်သည့် မြားမျှ ဖောက်ဝင်နိုင်ခြင်း မရှိသလို မည်သည့် ကျောက်တုံးမျှ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ လီချန်ချန်သည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရှိဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။

၁၅ မိနစ် ကြာပြီးနောက် လီတောက်ကျိန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီးနောက် နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလွန် နည်းပါးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း လက္ခဏာ တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်သည် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ရွှမ်းချီ ကုန်ခမ်းသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် လီတောက်ကျိန်း အန္တရာယ် ကျရောက်လိမ့်မည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် ကျူးဝူယာ၏ စစ်ကူတပ်ဖွဲ့ ရောက်မလာသေးပေ။ လီချန်ချန် သေမည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် လီရူဟိုင်၏ သွေးသားရင်း သမီး ဖြစ်သည်။ လီဝမ်ဟွေ့သည် လီမိသားစု စော်ဘွား ပုန်ကန်မှုကို လုံးဝ မလိုလားသောကြောင့် အများဆုံး အနေဖြင့် လီချန်ချန်၏ သိုင်းပညာကို ဖျက်ဆီးပြီး ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးထားရုံသာ ပြုလုပ်ပေလိမ့်မည်။

လီတောက်ကျိန်းသည် သိုင်းပညာ ဆရာသခင်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ပေမင်ဓားဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ လီဝမ်ဟွေ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ကိစ္စတွင် မည်သည့် ဖိအားမှ မရှိပေ။ အန္တရာယ်အရှိဆုံး အချိန် ရောက်ရှိလာ၏။ လီတောက်ကျိန်းသည် လီချန်ချန်ကို ကြည့်ကာ သူမနှင့်အတူ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကို အင်အားသုံး ဖောက်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ ထွက်သွားဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလား။ ” လီချန်ချန် မေးလိုက်သည်။ လီတောက်ကျိန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လီချန်ချန်က ပြောလိုက်သည်။ “ အရင်ဆုံး လီဝမ်ဟွေ့ကို သတ်။ ပြီးရင် တုပိုင်ကို သတ်။ ပြီးရင် အိမ်ပြန်ပြီး တာ့နင်အင်ပါယာက ကောင်စုတ်တွေ အားလုံး ကြောက်သွားအောင် စစ်တပ် စုစည်းဖို့ အဖေ့ကို ပြောမယ်။ ”

လီတောက်ကျိန်း ထပ်မံ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် လီချန်ချန်၏ လက်ကို ဆွဲကာ မဏ္ဍပ်မှ ထွက်ပြီး ကွေ့ကောက်နေသော တံတားအတိုင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လျှောက်သွားသည်။ သူတို့နှင့် လီဝမ်ဟွေ့၏ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်များကြား အကွာအဝေးသည် မီတာ တစ်ဒါဇင်သာ ရှိသည်။ ဆရာသခင်ကြီး တစ်ဦး တိုက်ခိုက်သောအခါ ရည်မှန်းချက်မှာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသေ သတ်ရန် ဖြစ်သည်။ ကျုံးထိန်၊ ဝူချန်ချို၊ သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်နှင့် အခြားသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အန္တရာယ်အရှိဆုံး အချိန် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။

လီတောက်ကျိန်းသည် လီဝမ်ဟွေ့ကို သတ်တော့မည်။ ချက်ချင်းပင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာသည် လီဝမ်ဟွေ့ကို ဝိုင်းရံကာ အလယ်တွင် ကာကွယ်ပေးလိုက်ကြသည်။ လီဝမ်ဟွေ့ ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထား။ လီတောက်ကျိန်းကို သတ်။ လီချန်ချန်ကို သတ်။ ဘယ်လို တန်ဖိုး။ ဘယ်လို အကျိုးဆက်။ ဘယ်လို ပေးဆပ်ရမှုမျိုးမဆို ဂရုမစိုက်နဲ့။ ”

“ ဟုတ်ကဲ့။ ” အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး ကျွမ်းကျင်သူ ရာပေါင်းများစွာ ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် လီတောက်ကျိန်းနှင့် လီချန်ချန်ကို သတ်ရန် အသက် ရာပေါင်းများစွာ စတေးရမည့် အမြောက်စာ နည်းဗျူဟာကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။ လူများစွာ သေဆုံးရလိမ့်မည်။ လီဝမ်ဟွေ့နှင့် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော် အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ ခူအီကို သတ်ခဲ့သော နင်ဇောင်ဝူ၏ ဓားချက် စွမ်းအားသည် ဓားမိစ္ဆာ လီတောက်ကျိန်း၏ ဓားချက် စွမ်းအားနှင့် ယှဉ်နိုင်သော်လည်း သိပ်မကွာခြားလှပေ။ ထိုအချိန်တွင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် လီဝမ်ဟွေ့နှင့် သူ့လူများကို ဝိုင်းရံထားပြီး လေးများကို ဆွဲတင်ကာ မြားများ တပ်ဆင်လိုက်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီတောက်ကျိန်းသည် လီဝမ်ဟွေ့ကို သတ်ရန် ဓားချက်တစ်ချက်တည်းတွင် သူမ၏ အင်အား အားလုံးကို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီတောက်ကျိန်း၌ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ရွှမ်းချီ သို့မဟုတ် အတွင်းအား ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအချိန်က နင်ဇောင်ဝူကဲ့သို့ပင် သူသည်လည်း မိမိကိုယ်ကို မကာကွယ်နိုင်ဘဲ ခူအီ၏ ဓားဖြင့် အဆုတ်ကို ထိုးဖောက်ခံခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် လီတောက်ကျိန်းက လီဝမ်ဟွေ့ကို သတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်သည် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်များက မြားမိုးရွာချကာ လီတောက်ကျိန်းနှင့် လီချန်ချန် နှစ်ယောက်စလုံးကို သတ်ပစ်မည့် အခိုက်အတန့်လည်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လီဝမ်ဟွေ့၏ အပြတ်သားဆုံး အစီအစဉ် ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်နှင့်အတူ အသေခံ တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်မျှ ပေးဆပ်ရပါစေ သူသေလျှင်ပင် လီတောက်ကျိန်းနှင့် လီချန်ချန်ကို သတ်ရမည်။ လီတောက်ကျိန်းသည် လီဝမ်ဟွေ့၏ အစီအစဉ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သဘာဝကျကျ သိမြင်နိုင်ပြီး ရလဒ်ကိုပင် ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။ အခြေအနေက အလွန် ရိုးရှင်းသည်။ သူမ လီဝမ်ဟွေ့ကို သတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူမနှင့် လီချန်ချန် တို့လည်း မြားမိုးရွာချခံရပြီး သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။ အခြေအနေသည် ချက်ချင်း အလွန် တင်းမာလာသည်။ လီတောက်ကျိန်းသည် မသေချင်သလို လီဝမ်ဟွေ့နှင့်အတူ အသေခံရန်လည်း ဆန္ဒမရှိပေ။

အပိုင်း ၁၉၉ ပြီး။