အခန်း (၁၈၉)

ယွင်ရှန်းသည် ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီးသိုင်းသမားများကို အနီးကပ် လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်တွင်တုန်းက သေချာကြည့်ရန် အခွင့်အရေးမရခဲ့သော်လည်း ယခုကြည့်လိုက်မှ ဝူရွှမ်း ဝူကျိခန်းမသည် မဟာကျိုးနိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းသိုင်းကျောင်း ဖြစ်ထိုက်ကြောင်း သူမ ဝန်ခံလိုက်ရသည်။

ဝူကျိတိုက်ကြီးတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲသွေးများက မှော်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သလို ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကိုလည်း ပြောင်းလဲပေးနိုင်သဖြင့် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးကြား ကွာခြားချက်မှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားခြင်းမရှိပေ။ အမျိုးသမီးများသည် သဘာဝအရ အမျိုးသားများထက် အားအင်နည်းပါးနိုင်သော်လည်း သင့်တော်သော သားရဲသွေးနှင့် ဆေးစွမ်းကောင်းများကို အသုံးပြုပါက အမျိုးသားများထက် မနိမ့်ကျသော ခွန်အားနှင့် ကြံ့ခိုင်မှုကို ရရှိနိုင်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် မှော်လောကတွင်ဖြစ်စေ သိုင်းလောကတွင်ဖြစ်စေ ထူးချွန်ထက်မြက်သော အမျိုးသမီးများစွာ ရှိနေကြပြီး မဟာကျိုးစစ်တပ်အတွင်း၌ပင် အမျိုးသမီး စစ်သူကြီးများ ရှိနေကြသည်။ ဝူရွှမ်း ဝူကျိခန်းမသည်လည်း ကျောင်းသားရွေးချယ်ရာတွင် ကျားမ ခွဲခြားခြင်းမရှိဘဲ တန်းတူရည်တူ သဘောထားရာ နှစ်စဉ်စုဆောင်းသော သင်တန်းသားများ၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်မှာ အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြသည်။

ယခု ယွင်ရှန်း၏ အဆောင်ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့နေသော အမျိုးသမီးသိုင်းသမားအုပ်စုမှာ အသက် ၁၃ နှစ်၊ ၁၄ နှစ်အရွယ်များဖြစ်ကြပြီး အရပ်အမောင်း မြင့်မားသွယ်လျကြသည်။ ဝူကျိတိုက်ကြီးမှ မိန်းကလေးများသည် အရွယ်ရောက်မှု မြန်ဆန်ကြသည့်အပြင် သိုင်းပညာကိုပါ လေ့ကျင့်ထားကြသဖြင့် အရွယ်ရောက်ပြီးသူများနှင့်ပင် တူနေကြသည်။ သူမတို့ တစ်ဒါဇင်ခန့် အတူတူရပ်နေသည်မှာ လူသားတံတိုင်းကြီးတစ်ခုအလား ရှိနေပြီး သာမန်မှော်ဆရာတစ်ဦးဆိုလျှင် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးရမည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော် ယွင်ရှန်းမှာ သာမန်မှော်ဆရာတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

ယွင်ရှန်း ဝိုင်းပယ်ခံနေရခြင်းမှာ သူမ၏ မှော်ဆရာအဆင့်အတန်းကြောင့်သာမက ချန်ပိုင်ကြောင့်လည်း ပါဝင်နေသည်။ ချန်ပိုင်သည် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သူဖြစ်ရာ အမျိုးသမီးသိုင်းသမားများကြားတွင် အလွန်ရေပန်းစားသော အစ်ကိုကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော သူတို့၏ အသည်းကျော်ကို ယွင်ရှန်းက အရှက်ရအောင် လုပ်ခဲ့သည်ဟု သူတို့က ယူဆထားကြသဖြင့် ဒေါသတကြီးဖြင့် လာရောက်ရန်စနေကြခြင်းပင်။

တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် မှော်ဆရာများသည် နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်များအဖြစ် လူသိများကြသည်။ ထို့အပြင် ယွင်ရှန်းတို့အဖွဲ့မှာ အကြီးအကဲလျူ၏ မှော်ပိတ်ပင်ခြင်းခံထားရသဖြင့် သူတို့၏ မှော်တောင်ဝှေးများမှာ အလှပြတုတ်များအလား အသုံးမဝင်တော့ကြောင်း အားလုံးက သိထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် အမျိုးသမီးသိုင်းသမားများမှာ ယွင်ရှန်းကို အနိုင်ရရန် လုံးဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့က ခြိမ်းခြောက်လိုက်ရုံဖြင့် ဤမှော်ဆရာမလေးမှာ အထုပ်အပိုးပြင်ပြီး ထွက်ပြေးသွားမည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း ယွင်ရှန်းမှာမူ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ထူးဆန်းစွာ တည်ငြိမ်နေသည်။

သူမက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ငါ အကြံပေးမယ်... ဘေးကို ဖယ်ပေးကြပါ။ ငါက စိတ်ရှည်တဲ့လူစားမျိုး မဟုတ်သလို သည်းခံနိုင်စွမ်းလည်း သိပ်မရှိဘူး" ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီကိုပဲ ပြန်သွားလိုက်စမ်းပါ။ သိုင်းကျောင်းဆိုတာ နင့်လိုလူတွေ လာရမယ့်နေရာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုသို့ပြောကာ မိန်းကလေးများက ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။ သို့သော် ယွင်ရှန်း၏ အေးစက်လှသော အကြည့်နှင့် တိုးလိုက်ချိန်တွင် သူတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာ ရုတ်တရက် ခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ သာမန်မှော်ဆရာမများနှင့် မတူဘဲ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ထိုအထဲမှ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပုံရသော သိုင်းသမားမလေးက ယွင်ရှန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း "နင် နေချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သိုင်းကျောင်းရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရမယ်။ ငါတို့အားလုံးက ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားပြီးမှ ဒီထဲကို ဝင်ခွင့်ရခဲ့တာ။ နင်ကော အလေးမမြင်းစီးဟန်ကို တစ်နာရီကြာအောင် လုပ်နိုင်လား။ ဒါမှမဟုတ် ပေါင်တစ်ရာကျော်လေးတဲ့ ကျောက်ခြင်ေ္သ့ရုပ်ကို မနိုင်လား။ ဒါမှမဟုတ် အဆင့် ၃၊ အဆင့် ၄ ရှိတဲ့ ဗိုက်ဆာနေတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲကို လက်ဗလာနဲ့ သတ်နိုင်လား" ဟု စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

မဟာကျိုးနိုင်ငံရှိ သိုင်းသမား ရာဂဏန်းတွင်မှ နှစ်ဦးခန့်သာ ဤစမ်းသပ်မှုများကို အောင်မြင်နိုင်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ အနီရောင်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ယောက်ျားလေးများထက်မနိမ့်သော သတ္တိနှင့် ခွန်အား ရှိကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အသုံးမကျသော မှော်ဆရာမတစ်ဦး သူတို့၏ မြင့်မြတ်သော သိုင်းကျောင်းထဲသို့ ဝင်လာခြင်းကို အလွယ်တကူ လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

"ပေါင်တစ်ရာကျော်လေးတဲ့ ကျောက်ခြင်္သေ့ရုပ်လား... ကောင်းပြီ ငါ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံတယ်။ တကယ်လို့ ငါ အဲဒီကျောက်ရုပ်ကို မနိုင်ရင် ဒီကနေ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားမယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါသာ နိုင်သွားရင်... ဒီအဆောင်ခန်းတစ်ခုလုံးကို ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ သုံးမယ်"

ယွင်ရှန်းက ပြတ်သားစွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူမသည် စိမ်းစိုနုနယ်နေသေးသည့် ဤသိုင်းသမားမလေးများနှင့် တစ်ခန်းတည်း အတူတူမနေချင်သဖြင့် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သီးသန့်အခန်းရရန် ကြိုးပမ်းခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါနဲ့ ပြိုင်မလို့လား... ဒီပုပုလေးက။ ငါက ဘယ်သူလဲ သိရဲ့လား။ ငါက အပြင်ခန်းမရဲ့ အမျိုးသမီးသိုင်းသမားတွေထဲမှာ အဆင့် ၂၁ ရှိတဲ့ လျိုချင်းဟဲ့"

ထိုသို့ပြောကာ ထိုသိုင်းသမားမလေးက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံး ဟာသကို ကြားလိုက်ရသလို ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ အမျိုးသမီးသိုင်းသမားများမှာလည်း တခစ်ခစ်နှင့် မရပ်မနား ရယ်မောနေကြသည်။

ဝူရွှမ်း ဝူကျိခန်းမအတွင်း ကျား၊ မ စွမ်းအားကွာခြားချက် သိပ်မရှိဟု ဆိုသော်လည်း အဆင့်မြင့်တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်း ၁၀ မျိုးမှာ အမျိုးသားများသာ ကျင့်ကြံနိုင်သည့် အားအင်အခြေခံသိုင်းများဖြစ်သဖြင့် အပြင်ခန်းမနှင့် အတွင်းခန်းမရှိ အမျိုးသားသိုင်းသမားများက အမျိုးသမီးများထက် အနည်းငယ် ပိုမိုသာလွန်ကြသည်မှာ အမှန်ပင်။

ယွင်ရှန်း၏ ပြိုင်ဘက် လျိုချင်းမှာ သာမန်မိန်းကလေးများထက် အရပ်ပိုရှည်ကာ ၅ ပေ ၇ လက်မခန့် ရှိပြီး ကြွက်သားအဖုအထစ်များမှာ ကာယဗလမယ်တစ်ဦးအလား တောင့်တင်းလှသည်။ သူမကို မြင်လျှင် ယွင်ရှန်းမှာ ဟွမ်ထိန်မှ မုနန်ယန်ကို ပြေးသတိရမိသည်။ သို့သော် မုနန်ယန်က မှော်ဆရာမဖြစ်ပြီး လျိုချင်းမှာမူ စစ်စစ်ပေါက်ပေါက် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လျိုချင်းသည် ကြွားလုံးထုတ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူမသည် အပြင်ခန်းမရှိ အမျိုးသမီးများထဲတွင် အင်အားအကြီးဆုံးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံထားရသူဖြစ်သည်။ သူမ၏ သိုင်းစိတ်ဓာတ်မှာ အားအကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အရ သိုင်းဂုဏ်ထူးဆောင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုသာ ရှိတော့သည်။ အပြင်ခန်းမအတွင်း သတင်းများအရ လျိုချင်းသည် မကြာမီ အဆင့်တက်တော့မည်ဟုပင် အားလုံးက ထင်ကြေးပေးနေကြသည်။

လျိုချင်းသည် နေ့ဘက်တွင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်၌ ရှိမနေခဲ့ပေ။ အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်မှသာ ဖလှယ်ရေးကျောင်းသားတစ်ဦးက စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ပိုင်ကို လူရှေ့သူရှေ့ အရှက်ခွဲခဲ့ပြီး ဤအဆောင်သို့ မောက်မာစွာ တက်လာခဲ့ကြောင်း ကြားလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ လျိုချင်းသည် ငယ်စဉ်က ချန်ပိုင်ထံမှ သင်ကြားပြသမှုများ ရရှိခဲ့ဖူးသူဖြစ်ရာ သူမ၏ ကျေးဇူးရှင်ကို စော်ကားသူအား သင်ခန်းစာပေးရန် လူတစ်ဒါဇင်ခန့်ခေါ်ကာ ယွင်ရှန်းကို လာရောက်ဝိုင်းရံခဲ့ခြင်းပင်။

သူမ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ ယွင်ရှန်းကို ခြောက်လှန့်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ လူမှားသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤမှော်ဆရာမလေးမှာ မှော်တောင်ဝှေးနှင့် မှော်စွမ်းအားမရှိလျှင်ပင် အင်မတန် အားကိုးထိုက်သော ခိုင်မာမှုရှိနေသည်။

အပြင်ခန်းမ အဆင့် ၂၁ ပေါ့လေ... အတိုက်အခံလုပ်ဖို့ ပြိုင်ဘက်ကောင်းတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့သွားတာပဲ။ ကောင်းပြီ... ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ဘိုဘိုဆီက ရထားတဲ့ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်း အမှတ် ၂ ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရတာပေါ့ ဟု ယွင်ရှန်းက စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

"ပြောင်းနေဖို့ မလိုပါဘူး။ နင့်ကိုပဲ ငါရွေးတယ်။ အကြောင်းပြချက်က ရိုးရိုးလေးပဲ... နင်က သူတို့ထဲမှာ အတော်ဆုံးဖြစ်နေလို့။ ငါက အတော်ဆုံးလူနဲ့ပဲ ပြိုင်တာ"

ယွင်ရှန်း၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်သွားပြီး သူမ၏ အပြုံးမှာ ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။ လျိုချင်း၏ ရယ်သံမှာ တစ်စုံတစ်ဦးက သူမ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ကြက်ဥတစ်လုံး အတင်းထိုးထည့်လိုက်သကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

ဒီမှော်ဆရာမလေးက... အတော်လေးကို မောက်မာတာပဲ။

သင်ခန်းစာကောင်းကောင်း မပေးလိုက်လျှင်တော့ ပန်းတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်နီရတာလဲနဲ့ ဒုက္ခက ဘယ်လောက်ခါးသီးသလဲဆိုတာ သူမ သိမှာမဟုတ်တော့ပေ။

"ကောင်းပြီ... သတ္တိရှိလှချည်လား။ နင့်အပေါ် ငါ့အမြင် နည်းနည်းပြောင်းသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ ပြိုင်ပွဲကတော့ ပြိုင်ရမှာပဲ။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်မှာပဲ အပြတ်ရှင်းကြတာပေါ့။ အပြင်ခန်းမက ကွင်းပြင်က ဒီနေ့ ပျက်စီးနေပြီဆိုတော့... အတွင်းခန်းမဆီက ကွင်းတစ်ခု ခဏသွားချေးရအောင်"

လျိုချင်းသည်လည်း ပွင့်လင်းပြတ်သားသူဖြစ်ရာ သေးသွယ်နုနယ်ပုံရသော ဤမှော်ဆရာမလေးက သူမ၏ ချီစွမ်းအားကို ဘယ်လိုကျော်လွန်အောင် လုပ်ဆောင်မလဲဆိုသည်ကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေတော့သည်။