အခန်း (၁၉၄)

နေရာဒေသအသစ်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယွင်ရှန်းသည် တော်ဝင်မှော်အကယ်ဒမီတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများအရ ခမ်းနားထည်ဝါသော အရာများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ညစ်ပတ်စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာများနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားပျက်ပြားမှုများ ဖုံးကွယ်နေတတ်သည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

လျိုချင်း ပြောပြသော ဖြစ်ရပ်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က အပြင်ခန်းမမှ အမျိုးသမီးသိုင်းသမားတစ်ဦးနှင့် ကျန်းကျစ်ဖော်တို့ကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ဟောင်းနွမ်းနေသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

လျန်ရှန့်နှင့် လျိုချင်းတို့မှာ ညီအစ်မအရင်းအချာကဲ့သို့ ရင်းနှီးကြသည်။ လျန်ရှန့်၏ သိုင်းပါရမီမှာ လျိုချင်းထက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျသော်လည်း သူမသည် အမျိုးသမီးသိုင်းသမားများကြားတွင် ရှားရှားပါးပါး အလှပိုင်ရှင်လေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကြွက်သားအဖုအထစ်များဖြင့် တောင့်တင်းလှသော အမျိုးသမီးများကြားတွင် သူမ၏ အလှမှာ ရေပေါ်တွင် ပေါ်ထွန်းလာသော ကြာပန်းလေးတစ်ပွင့်အလား ထင်ရှားလှသည်။

လျန်ရှန့် သိုင်းကျောင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်ချိန်တွင် အသက် ၁၁ နှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူမ၏ အလှကြောင့် လူအများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ချက်ချင်း ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဆင်းရဲသော မိသားစုမှ လာသော လျန်ရှန့်သည် ထိုနှောင့်ယှက်မှုများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဝူရွှမ်း ဝူကျိခန်းမမှတစ်ဆင့် နောင်တွင် မဟာကျိုးစစ်တပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ သူမ၏ မောင်လေး၊ ညီမလေးများအတွက် လမ်းခင်းပေးနိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်ထားသူဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းကျစ်ဖော် သိုင်းကျောင်းတွင် နည်းပြဖြစ်လာပြီးနောက် မတော်တဆ ဆုံတွေ့မှုတစ်ခုတွင် လျန်ရှန့်ကို စိတ်ဝင်စားသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ကြပေ။

ကျန်းကျစ်ဖော်သည် အတွင်းခန်းမမှ သိုင်းသမားတစ်ဦး ဖြစ်ရုံသာမက ဆေးခန်းမမှ အကြီးအကဲကျန်း ၏ တစ်ဦးတည်းသော သားလည်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ သိုင်းအဆင့်မှာလည်း သူ၏ ဖခင်ပေးသော အစွမ်းထက် ဆေးလုံးများကြောင့် မြင့်မားလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သိုင်းသမားများအတွက် ဆေးခန်းမမှ ဆေးလုံးများမှာ အလွန်အရေးကြီးလှသဖြင့် အကြီးအကဲကျန်း၏ အရှိန်အဝါအောက်တွင် ကျန်းကျစ်ဖော်မှာ ဝူရွှမ်း ဝူကျိခန်းမအတွင်း မောက်မာရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူနေခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့အား တိုင်ကြားလျှင်ပင် အကြီးအကဲကျန်းက နောက်ကွယ်မှ အေးချမ်းသွားအောင် ဖြေရှင်းပေးလေ့ရှိသည်။

လျန်ရှန့်နှင့် ဆုံပြီးနောက် ကျန်းကျစ်ဖော်သည် သူမအား မပြတ်တမ်း နှောင့်ယှက်တော့သည်။ လူရှေ့တွင် ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူရုံသာမက သီးသန့်သင်ကြားပေးမည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် သူမကို တစ်ယောက်တည်း ထွက်လာရန် အကြိမ်ကြိမ် ခေါ်ယူခဲ့သည်။ လျန်ရှန့်က ငြင်းဆန်ပါက သူသည် အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုးဖြင့် သူမအား ဒုက္ခပေးပြီး လေ့ကျင့်ရေးတာဝန်များကို အဆမတန် တိုးမြှင့်ခိုင်းစေတတ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လျန်ရှန့်သည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သိုင်းကျောင်းသို့ တိုင်ကြားခဲ့သော်လည်း တိုင်ကြားပြီး မကြာမီမှာပင် သူမသည် ပြင်ပသို့ ထွက်ခွာရင်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တော့သည်။

သူမသည် ခုနစ်ရက်တိတိ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ခုနစ်ရက်အကြာတွင် လျိုချင်းနှင့် အခြားအမျိုးသမီးများက လျန်ရှန့်ကို ပြန်လည်တွေ့ရှိချိန်တွင် သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင်လည်း ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေရှာသည်။ ထိုခုနစ်ရက်အတွင်း လျန်ရှန့်အပေါ် မည်မျှရက်စက်သော အပြုအမူများ ကျူးလွန်ခံခဲ့ရသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

သူမကို သိုင်းကျောင်းသို့ ပြန်ခေါ်လာပြီးနောက် လျိုချင်းသည် လူအများ၏ တားမြစ်ချက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျန်းကျစ်ဖော်ကို သွားရောက်ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ထိုကိစ္စမှာ ဒုတိယခန်းမမှူးထံအထိ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း ကျန်းကျစ်ဖော်ကမူ ထိုခုနစ်ရက်အတွင်း သူသည် သိုင်းကျောင်းမှ လုံးဝထွက်မသွားကြောင်း သက်သေအများအပြားဖြင့် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

သက်သေအမြောက်အမြားက သူမ၏စကားကို ဆန့်ကျင်နေကြသဖြင့် ဒုတိယခန်းမမှူးသည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုကိစ္စကို ဖုံးဖိထားရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘဲ လျန်ရှန့်ကို သိုင်းကျောင်းမှနေ၍ သူမ၏ဇာတိမြို့သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်ရလေသည်။

လျန်ရှန့် အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် သူမသည် ရေတွင်းထဲသို့ ခုန်ချကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားခဲ့သည်ဟူသော သတင်းဆိုး ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ လျိုချင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အရူးအမူး ဇောက်ချလုပ်ကိုင်တော့သည်။ အမျိုးသမီးများ၏ သဘာဝခွန်အားမှာ အမျိုးသားများကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း အကြီးအကဲကျန်းကဲ့သို့သော နောက်ခံနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ မရှိပါက သူမအတွက် တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းများဖြင့် အစားထိုးရန်ဖြစ်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိသွားခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏သူငယ်ချင်းကောင်း လျန်ရှန့်အတွက် ကူညီလက်စားချေပေးနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လေ့ကျင့်ရန် အခက်ခဲဆုံးသော သိုင်းကွက်များကိုသာ ရွေးချယ်ကျင့်ကြံခဲ့သည်။

"အခုဆိုရင် ငါ ဘာလို့ အပြင်ခန်းမကနေ မထွက်ခဲ့တာလဲဆိုတာ နင် နားလည်လောက်ပါပြီ

လျိုချင်းသည် ရင်ထဲမှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်ရသလို ပြောလိုက်သည်။

လျန်ရှန့်ကို ခေါ်ထုတ်သွားသည့် မြင်ကွင်းမှာ သူမ၏အိမ်မက်များတွင် မကြာခဏ ပေါ်လာတတ်ပြီး လျိုချင်းအတွက် ကျော်လွှားရခက်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဝူရွှမ်း ဝူကျိခန်းမတွင် ရှိနေသရွေ့ ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်ဆိုးမျိုး ထပ်မံမဖြစ်ပွားစေရန်နှင့် ဒုတိယမြောက် လျန်ရှန့် ပေါ်မလာစေရန် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆိုထားခဲ့သည်။

"နင်က နင့်ရဲ့အရည်အချင်းအစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ပြီး အပြင်ခန်းမမှာ နေခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ မိုက်မဲတဲ့လုပ်ရပ်ဆိုတာ နင် မသိဘူးလား။ နင့်ရဲ့အနာဂတ်ကို တားဆီးထားရုံတင်မကဘူး။ ကျန်းကျစ်ဖော်ရဲ့ ယုတ်မာမှုတွေကိုလည်း နင် အမြစ်ပြတ်အောင် မတားနိုင်ဘူး။ စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်... မြက်ပင်ကို ရှင်းချင်ရင် အမြစ်ကနေ နုတ်ရတယ်တဲ့။ ပြင်းထန်တဲ့ရောဂါအတွက် အစွမ်းထက်တဲ့ဆေး လိုအပ်တယ်။ ကျန်းကျစ်ဖော်က ပြဿနာအစစ်အမှန် မဟုတ်ဘူး။ အကြီးအကဲကျန်းကမှ ဒီပြဿနာရဲ့ အရင်းအမြစ်ပဲ"

လျန်ရှန့်အကြောင်း ကြားပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် ကျန်းကျစ်ဖော်အပေါ် ပိုမို၍ပင် စက်ဆုပ်ရွံရှာသွားမိသည်။ ယွင်ရှန်းသည် ဝူကျိခန်းမသို့ ရောက်ရှိစဉ်က ပြဿနာရှာရန် အစီအစဉ်မရှိခဲ့သော်လည်း တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်းဖြင့် ပြဿနာများက သူမထံသို့သာ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်လာတတ်စမြဲပင်။

လျိုချင်း၏ ညနှောင်းပိုင်း လာရောက်တွေ့ဆုံမှုနှင့် သူမ၏ပုံပြင်က သူမ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းစေသည်။ သူမ အတွင်းခန်းမသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် ယွင်ရှန်းအား သူမ၏နေရာတွင် အစားထိုးကာ အပြင်ခန်းမမှ အမျိုးသမီးသိုင်းသမားများကို စောင့်ရှောက်ပေးစေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ လျိုချင်း၏အမြင်တွင် ယွင်ရှန်းမှာ ထိုနေရာအတွက် အထူးကဲဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်ပင်။

ယွင်ရှန်းမှာလည်း မတတ်သာဘဲ လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။ သူမ ဘယ်နေရာကိုသွားသွား မမကြီးဟူသော ဘွဲ့ထူးကို လုံးဝဖယ်ရှား၍ မရနိုင်ပုံပေါ်သည်။

"စိတ်ချပါ... နင့်ကို ငါ ကတိပေးပြီးပြီပဲ။ ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးမယ်။ မနက်ဖြန်မနက်ကျရင် အပြင်ခန်းမက အမျိုးသမီးသိုင်းသမားအားလုံးကို ငါ့ဆီ လာခိုင်းလိုက်ပါ"

ယွင်ရှန်းသည် အခြေအနေကို သတိပြုမိသွားပြီး အစီအစဉ်တစ်ခု စဉ်းစားလိုက်သည်။ ကျန်းမိသားစု သားအဖ၏ သြဇာအာဏာကို တစ်ညတည်းနှင့် ဖယ်ရှားပစ်ရန် မလွယ်ကူသော်လည်းလောလောဆယ်တွင် ကျန်းကျစ်ဖော်ကို သင်ခန်းစာကောင်းကောင်း ပေးနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို သူမ ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

လျိုချင်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် တရားထိုင်ခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဆရာဝန်ကြီးဖန် ပေးခဲ့သော ဆေးညွှန်းကို ထုတ်ယူကာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များဖြင့် တစ်ညလုံး သုတေသနပြုရန် စိတ်နှစ်မြှုပ်လိုက်တော့သည်။

သန်းခေါင်ယံအချိန်ရောက်မှသာ ယီပိုင်မင်းနှင့် ချန်ပိုင်တို့သည် ကျိန်စာသင့်နေသော တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်း စစ်တုရင်ပွဲမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ကြတော့သည်။

ချန်ပိုင်မှာ အားအင်ကုန်ခမ်းကာ လူကောစိတ်ပါ နုံးချိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော သိုင်းကွက်အခြေခံ စစ်တုရင်မှာ အပြင်တွင် တကယ်တိုက်ခိုက်ရသည်ထက်ပင် ပိုမိုပင်ပန်းလှသည်။ သိုင်းစိတ်ဓာတ်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ယီပိုင်မင်းမှာ မကုန်ခမ်းနိုင်သော စွမ်းအင်များရှိသည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်အလားပင်။

ချန်ပိုင်က စိတ်ထဲမှ ညည်းတွားမိသည်။

ဒီလောက် ပင်ပန်းမယ်မှန်းသိရင် ကျိုရှောင်နဲ့အတူ ဒုတိယခန်းမမှူးနောက်ကို လိုက်သွားတာကမှ တော်ဦးမယ်။ အခုတော့ ဒီမှာနေပြီး ယီပိုင်မင်းရဲ့ ညှဉ်းပန်းမှုကို လူကောစိတ်ပါ ခံနေရတယ်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း ယီပိုင်မင်းသည် သွေးတိမ်တိုက်သားရဲအမြောက်အမြားကို သုတ်သင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ဂုဏ်ထူးများမှာ အလွန်ပင် များပြားလာခဲ့သည်။ သူ့အပေါ် အမြဲတမ်း အေးစက်ခဲ့သော မဟာကျိုးဧကရာဇ်ပင်လျှင် ယခုအခါ ယီပိုင်မင်းကို အထင်ကြီးလာခဲ့ပြီး သီးသန့် ပိုင်မင်းစံအိမ်တစ်ခုကိုပင် လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးသနားခဲ့သည်။

သို့သော် ယီပိုင်မင်းက ထိုစံအိမ်တွင် မနေဘဲ ဝူရွှမ်း ဝူကျိခန်းမမှာသာ ဆက်နေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုမူ ချန်ပိုင်လည်း မသိသလို သိချင်စိတ်လည်း မရှိပေ။

စစ်တုရင်ပွဲပြီးသည်နှင့် ခြံဝင်းအတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ဦးက ယနေ့ည လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို တစ်လုံးမကျန် ယီပိုင်မင်းနှင့် ချန်ပိုင်တို့ထက် လာရောက်သတင်းပို့သည်။ ချန်ပိုင် လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။

ငယ်စဉ်က ယီပိုင်မင်းနှင့်အတူ နန်းတော်ဟောင်းတွင် ဆော့ကစားစဉ်ကတည်းက ယီပိုင်မင်းကို ကွယ်ရာမှ ကာကွယ်ပေးနေသော အမည်မသိ အင်အားစုတစ်ခု ရှိနေကြောင်း ချန်ပိုင် သတိထားမိခဲ့ဖူးသည်။ သူနှင့် ကျိုရှောင်တို့ကမူ ၎င်းမှာ ကွယ်လွန်သူ မိဖုရားခေါင်ကြီးလီ ချန်ထားခဲ့သော လူများ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်။

ယီပိုင်မင်း၏ မိခင် မိဖုရားကြီးလီနှင့် ပတ်သက်၍ နန်းတော်အတွင်း ကောလာဟလများစွာ ရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ချန်ပိုင်တို့မှာ အလွန်ငယ်သေးသော်လည်း မိဖုရားကြီးလီသည် မဟာကျိုးဧကရာဇ် နန်းတက်နိုင်ရန်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ပံ့ပိုးကူညီသူဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မှတ်မိနေကြသည်။ သူမသည် ဒဏ္ဍာရီလာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမတွင် ဧကရာဇ်၏ တပ်ဖွဲ့များနှင့် ယှဉ်နိုင်သော မြေအောက်ကမ္ဘာ အစောင့်တပ်များ ရှိသည်ဟုပင် သတင်းကြီးခဲ့သည်။

မိဖုရားကြီးလီ၏ ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်မှုက ယီပိုင်မင်းအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူမ ချန်ထားခဲ့သော မြေအောက်ကမ္ဘာဌာနမှာလည်း...

ချန်ပိုင် ထပ်မစဉ်းစားတော့ပေ။ ယီပိုင်မင်းသည် နောင်တွင် မည်သို့သောသူ ဖြစ်လာပါစေ သူတို့သည် သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ကတော့ ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ပေ။

"စိတ်မဝင်စားဘူး"

"အဲဒီ ဖလှယ်ရေးကျောင်းသားတွေဆိုတာ... ဒီမနက်က မင်းကို ပတ်ချာလည်အောင် လုပ်သွားတဲ့ မှော်ဆရာမလေးလား"

ယီပိုင်မင်းက စစ်တုရင်ရုပ်များကို ကစားရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် သူမပဲ။ အပြင်ခန်းမရဲ့ အာဏာကတော့ ပြောင်းလဲတော့မယ့်ပုံပဲ။ အဲဒီ နှုတ်သီးကောင်းတဲ့ ကောင်မလေးက အတော်ကို ရင်ဆိုင်ရခက်တာ။ ကျန်းမိသားစု သားအဖတွေလည်း သိုင်းကျောင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ကောင်းစားတဲ့နေ့တွေ ကုန်တော့မှာပဲ"

ချန်ပိုင်က ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက အဲဒီ မှော်ဆရာမလေးအပေါ် အတော်ယုံကြည်ချက် ရှိနေပါလား"

ယီပိုင်မင်းက ချန်ပိုင်၏ ပြဿနာတက်သည်ကို ပျော်တတ်သော အကျင့်ကို မအံ့သြတော့ပေ။

"သူမက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ သတ္တဝါလေးတစ်ကောင်ပဲ။ သူမကို မြင်တိုင်း တစ်ခုခုတော့ အံ့သြသွားစေရတာ။ မင်း စိတ်ဝင်စားရင် တစ်နေ့ကျရင် ငါ မိတ်ဆက်ပေးမယ်။ တကယ့် အလှလေးနော်"

ချန်ပိုင်က လူရှုပ်တစ်ဦးကဲ့သို့ လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယီပိုင်မင်း၏ လက်ထဲမှ စစ်တုရင်ရုပ်မှာ အနည်းငယ် တုန့်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝေဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် "စိတ်မဝင်စားဘူး" ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် သူမမှအပ အခြားမည်သည့် အမျိုးသမီးကိုမျှ သူ စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။