ရွေးချယ်ပြောပြခြင်း
Vol. 13 Ch. 146
တစ်လဆိုသော အချိန်ကာလမှာ လျင်မြန်စွာပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။
ထန်ထျန်းနှင့် လီဟုန်တို့က လျှို့ဝှက် နယ်မြေအတွင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် စင်မြင့်ဆီသို့ စောစီးစွာပင် ရောက်ရှိနေကြပေသည်။
သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် ဤနေရာမှတစ်ဆင့် အပြင်လောကသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာကြရမည် ဖြစ်၏။
အကယ်၍ အချိန်မီ ရောက်မလာနိုင်သူများ ရှိပါက ထိုသူတို့က နယ်မြေအတွင်း၌ပင် ထာဝရ ပိတ်မိနေတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
ရှောင်မောက်ကိုမူ ထန်ထျန်းက သူ၏ ထူးဆန်းသော ဥအတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ထည့်သွင်းထားပြီး ဖြစ်၏။ ၎င်းက ထန်ထျန်းနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းရာချီကြာအောင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် ဤကမ္ဘာငယ်လေးမှ ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
အချိန်ကုန်ဆုံးရန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများလည်း တဖွဲဖွဲ ရောက်ရှိလာကြပေသည်။
အစကနဦး ဝင်ရောက်စဉ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ ထက်ဝက်ခန့် လျော့နည်းသွားသည်ကို ထန်ထျန်း သတိပြုမိလိုက်၏။
ထိုသူတို့က နယ်မြေရှာဖွေစဉ်အတွင်း သေဆုံးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်စေ၊ သယံဇာတ လုယူကြရာမှ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်စေ တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးမှာ ဆန်းကြယ်သည့် အရာမဟုတ်တော့ပေ။
ကျီယန်ဂိုဏ်းနှင့် ဝူဒင် နန်းတော် လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းသားများ၏ အခြေအနေမှာမူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှပေသည်။
လျူလီပင်လယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ ရုတ်တရက် သောင်းကျန်းမှုကြောင့် သူတို့အဖွဲ့မှာ ဆယ်ပုံ ခုနစ်ပုံခန့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရသဖြင့် အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းလှ၏။
ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း အံ့အားသင့်ကာ ဝိုင်းဝန်းကြည့်ရှုနေကြပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင် အတွေ့အကြုံများအရ ဤကဲ့သို့သော အထိအခိုက် အကျအဆုံးမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေ၏။
"ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မတော်တဆမှုတစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့တာလား" ဟု လူအများက ထင်ကြေးပေးနေကြသော်လည်း မည်သူမျှ သွားရောက် မေးမြန်းခြင်း မပြုရဲကြပေ။ ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် သွားစပ်စုခြင်းမှာ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးခြင်းနှင့် အတူတူပင် မဟုတ်ပါလား။
ထိုစဉ် ထန်ထျန်းက သူဝင်ရောက်ခဲ့သည့် အဝင်လမ်းမှ ကျီယန်ဂိုဏ်းသားများ ပြန်ရောက်လာသည်ကို သတိထားမိလိုက်၏။ မလိုအပ်သော ပြဿနာများ မဖြစ်ပွားစေရန်အတွက် သူက ထိုသူများနှင့် ဝေးရာသို့ ရှောင်ရှားလိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများကြားထဲတွင် ရောနှောကာ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နေလိုက်ပေသည်။
အတန်ကြာသော် ပြန်ရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ကောင်းကင်ယံမှ နူးညံ့သော အလင်းတန်းများ ကျရောက်လာပြီး လူအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။
ဟင်းလင်းပြင်လှိုင်းများမှာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် မြင်ကွင်းများ ပြောင်းလဲသွားကာ လူအားလုံးက လျူလီနယ်မြေမှ ထွက်လာ၍ ပြင်ပကမ္ဘာကြီးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။
အပြင်လောကမှာမူ ယခင်အတိုင်းပင် စည်ကားနေဆဲ ဖြစ်ပေ၏။
လူအများအပြားမှာ သူတို့၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများနှင့် သူငယ်ချင်းများကို မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြိုနေကြပေသည်။
သို့သော် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် လူအများစုမှာ မျက်လုံးပြူးသွားကြရ၏။
"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ"
"ဘာလို့ လူ ဒီလောက်ပဲ ကျန်တော့တာလဲ"
"မတော်တဆမှု တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့တာလား"
လူအများက ဝိုင်းဝန်းအော်ဟစ် မေးမြန်းနေကြပေသည်။
သို့သော် မကြာမီမှာပင် ထူးခြားချက်တစ်ခုကို သူတို့ သတိထားမိသွားကြ၏။
"မဟဟုတ်သေးဘူး... တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတွေဘက်ကတော့ ထုံးစံအတိုင်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျီယန်ဂိုဏ်းနဲ့ တခြား ဝူဒင်နန်းတော် လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းတွေကတော့ အသေအပျောက် တော်တော်များနေတာပဲ"
"အဲဒီလူတွေအားလုံးက လျူလီပင်လယ်ကို သွားတဲ့သူတွေပဲ"
"ဒါဆိုရင် လျူလီပင်လယ်ထဲမှာ တစ်ခုခု..."
လူအများမှာ အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားကြသဖြင့် မျက်နှာတွင် အံ့ဩရိပ်များ ယှက်သန်းကုန်ကြတော့၏။
ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ခဲလှပေသည်။
လူအများ အံ့ဩနေကြစဉ်မှာပင် ထန်ထျန်းက ချီယွမ်ကို ရှာတွေ့သွားပြီး သူရှိရာသို့ အမြန်သွားလိုက်လေသည်။
"ကျောက်စိမ်းလေး "
ချီယွမ်က အကျယ်ကြီး ရယ်မောကာ "ဟားဟား... မင်း ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုတာ ငါသိသားပဲ" ဟု ဆိုကာ ထန်ထျန်းကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူက တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် "သေစမ်း ... မင်း ကြည့်ရတာ အများ ကြီး ပြောင်းလဲသွားသလိုပဲ။
မင်း ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်တဲ့ အဆင့်ကိုတောင် ရောက်သွားပြီလို့တော့ မပြောနဲ့နော်"
သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ထန်ထျန်း၏ ပါရမီဖြင့်ဆိုလျှင် တစ်လအတွင်း ပေါင်းစည်းခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်အထိ ရောက်နိုင်သော်လည်း ယခုမူ ထိုထက်ပင် ကျော်လွန်နေပုံရသဖြင့် သူ သံသယဝင်သွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ချီယွမ်၏ မေးခွန်းကို ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး "လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ကိစ္စအချို့ ဖြစ်ခဲ့လို့ပါ။
ပြန်ရောက်မှပဲ အေးအေးဆေးဆေး ပြောပြမယ်"
ဤအချိန်တွင် ကျီယန်ဂိုဏ်းသားများမှာ အပြင်ကလူများနှင့် စတင်တွေ့ဆုံနေကြပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူနှင့် စစ်နတ်ဘုရားခန်းမ များ၏ ပဋိပက္ခအကြောင်း မကြာမီ ထွက်ပေါ်လာတော့မည်မှာ သေချာလှပေသည်။
ထို့ကြောင့် ဤနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အဆုံးမှာတော့ ဤနေရာက ကျီယန်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေ မဟုတ်ပါလား။
ချီယွမ်က ကျီယန်ဂိုဏ်းဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားပုံရသဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ ထန်ထျန်းတို့နှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။
ခဏအကြာတွင် မြို့လယ်ရှိ အိမ်ကလေးအတွင်း၌
ထန်ထျန်း၊ ချီယွမ်နှင့် လီဟုန်တို့က ကျောက်စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်နေကြပြီး စားသောက်ဖွယ်ရာများမှာလည်း အဆင်သင့် ရှိနေပေသည်။
"တကယ် ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"
ချီယွမ်က မေးလိုက်၏။ "ကျီယန်ဂိုဏ်းသားတွေ ဒီလောက် အသေအပျောက်များတာ တစ်ခါမှ မရှိဖူးဘူး"
ထန်ထျန်းက မွှေးကြိုင်လှသော အရက်ကို တစ်ငုံမြည်းလိုက်ပြီး စားပွဲကို လက်ချောင်းဖြင့် အသာတောက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပြလေတော့သည်။ "ကိစ္စက ဒီလိုဗျ...
ပထမဆုံး ဆယ်ရက်ကတော့ အရာအားလုံး အေးဆေးပဲ..."
ထို့နောက် ထန်ထျန်းက လျှို့ဝှက် နယ်မြေအတွင်း တစ်လတာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို ချီယွမ်အား ပြောပြလေသည်။
သို့သော်လည်း အရာအားလုံးကိုတော့ မဟုတ်ဘဲ အချို့သော အချက်အလက်များကိုသာ ရွေးချယ်ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။
သူနှင့် လီဟုန်တို့ နယ်မြေထဲသို့ ရောက်ပြီးနောက် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လျူလီရေတွင်း တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြောင်း ထိုနေရာ၌ လျူလီနယ်မြေ၏ ဆန်းကြယ်မှုကို စတင်သိရှိခဲ့ရကြောင်း သူ ပြောပြခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင်လည်း ကံတရားက သူတို့ဘက်မှာ ရှိနေသဖြင့် ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာပင် လျူလီအိုင် တစ်ခုကို ထပ်မံတွေ့ရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုက်၏။
သို့သော် အစီအရင်ကို ဖွင့်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် ပေါင်းစည်းခြင်း နှောင်းပိုင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြောင်း သို့သော် ထိုသူတို့မှာ သူ၏ လက်ချက်ဖြင့်ပင် ဇာတ်သိမ်းသွားခဲ့ရကြောင်း ပြောပြလိုက်ပေသည်။
ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ချီယွမ်က အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဒါပေါ့... အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်အောက်မှာ မင်းကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ ရှိမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိပြီးသားပါ။
ဒါပေမဲ့ မင်း ကံကောင်းသွားတာက အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ပြီးတယ့် ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်နဲ့ မတွေ့ခဲ့တာပဲ။ မဟုတ်ရင်တော့ အဲဒီအိုင်ကို လက်လွှတ်လိုက်ရမှာ သေချာတယ်"
ထန်ထျန်းက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။
ဘေးမှ လီဟုန်မှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရှိနေ၏။ သူသည် ထန်ထျန်း၏ လိမ်ညာမှု များကို မည်သည့်အခါမျှ ဝင်ပြောမည် မဟုတ်ပေ။
"အဲဒီနောက်မှာ လီဟုန်ကို အဲဒီမှာပဲ ကျင့်ကြံဖို့ ထားခဲ့ပြီး ကျွန်တော် ကတော့ တခြားနေရာတွေကို ဆက်ရှာရင်း ကျီယန်ဂိုဏ်းဆီက သတင်းကို စောင့်နေခဲ့တယ်။
ဆယ်ရက်မြောက်တဲ့နေ့မှာတော့ သတင်းရောက်လာခဲ့တယ်"
ထန်ထျန်းက ဆက်ပြောပြလေသည်။ "ကျီယန်ဂိုဏ်းတပည့်တွေရဲ့ လမ်းပြမှုနဲ့ ကျွန်တော် လျူလီပင်လယ်ထဲကို ချောချောမွေ့မွေ့ ဝင်နိုင်ခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ကျင့်ကြံဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာတဲ့ ဧည့်သည် ငါးယောက်နဲ့ တိုးပါလေရော။
သူတို့က စစ်နတ်ဘုရားခန်းမ က လူတွေပဲ"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချီယွမ်က ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး "စစ်နတ်ဘုရားခန်းမလား
သူတို့က ဘာလာလုပ်တာလဲ"
ထန်ထျန်းက အရက်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့် ကို သတ်ဖို့ လာတာပေါ့"
ချီယွမ်မှာ မှင်တက်သွားရလေသည်။
"သူတို့ကို ထျန်းယန်ရှန်းက လွှတ်လိုက်တာ။ ရာဇဝတ်သားကို ဖမ်းဆီးတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ကျွန်တော့် ကို အခွင့်သာတုန်း အပြတ်ရှင်းဖို့ ကြံစည်ခဲ့ကြတာပဲ။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် က နည်းလမ်းအချို့ကို သုံးပြီး သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကနေ လွတ်အောင် ပြေးခဲ့တယ်။
ဒီကိစ္စကို ကျီယန်ဂိုဏ်းသားတွေအားလုံးလည်း မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ကြတယ်" ဟု ထန်ထျန်းက ဆိုလိုက်၏။
ချီယွမ်က ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် အရှိန်ပြင်းပြင်း ထိုးလိုက်ကာ "တောက်
အဲဒီကောင်တွေကတော့... ငါတို့ ထွက်လာတုန်းက ဘယ်သူမှ မသိပါဘူးဆိုမှ အဲဒီခွေးသားတွေက သတင်းကို ဘယ်လိုရသွားတာလဲ"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းကို အသာခါယမ်းရင်း "ငါတို့ ထွက်လာတာ ကြာပြီဆိုတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေရင်တော့ သဲလွန်စ ရနိုင်တာပဲ။
ဖြစ်နိုင်တာက ထျန်းယန်ရှန်းက ကျွန်တော် တို့ကို အကြာကြီးကတည်းက စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"
ချီယွမ်က အံကြိတ်ရင်း "သေစမ်း
ဘယ်လိုမှ တားမရပါလား။ အဲဒီနောက်မှာကော... သူတို့ မင်းကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခပေးသေးလား"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါပြကာ "ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ပြောပြလိုက်ပြီးနောက်မှာတော့ သူတို့ လက်လျှော့သွားကြပါတယ်။
သူတို့လည်း ကျီယန်ဂိုဏ်းသားတွေရဲ့ ရှေ့မှာ ငါ့ကို အတိအလင်း သတ်ဖို့တော့ မရဲကြဘူးလေ။
ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကြားမှာ ပဋိပက္ခတော့ အနည်းငယ် ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ငါ နည်းလမ်းအချို့ကို သုံးပြီး အဝင်လမ်းကနေ ထွက်ခဲ့လိုက်တယ်။
နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာတော့ ငါလည်း မသိတော့ဘူး"
ဤသည်မှာ သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော စကားများပင် ဖြစ်ပေ၏။
ကျီယန်ဂိုဏ်းသားများက ဤကိစ္စကို အထက်သို့ တင်ပြတော့မည်ဖြစ်ကာ စစ်နတ်ဘုရားခန်းမ မှလည်း လူပျောက်နေသဖြင့် လာရောက် စုံစမ်းတော့မည်မှာ သေချာလှသည်။ ထို့ကြောင့် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးထားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ချီယွမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ "ချီးပဲ ထျန်းယန်ရှန်းဆိုတဲ့ ကောင်စုတ်က ဒီလောက်အထိ လုပ်ရဲတယ်ပေါ့။
အဲ့ရာထူး ကို ဆက်ခံချင်နေတာလား... အိမ်မက်ပဲ မက်နေလိုက်
အခုချက်ချင်း ငါ ဒီကိစ္စကို မဟာအကြီးအကဲ လီထျန်းဟွာဆီ သတင်းပို့လိုက်မယ်၊ အဲဒီကောင်ကို အပြတ်ရှင်းခိုင်းရမယ်" ဟု ဆိုကာ သူ၏ သတင်းပို့ ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူ၍ မဟာအကြီးအကဲနှင့် စတင် ဆက်သွယ်လေတော့သည်။