လမ်းခွဲ ခြင်း
Vol. 13 Ch. 147
ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၏ စည်းကမ်းချက်များမှာ အလွန်ပင် တင်းကျပ်လှပေသည်။ အကယ်၍ ထိုစဉ်က ရှုပ်ထွေးနေသည့် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ထန်ထျန်းကို အပြတ်မရှင်းနိုင်ခဲ့ပါက ထျန်းယန်ရှန်းက သူ၏ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ရပ်အတွက် ထိုက်တန်သော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရတော့မည် ဖြစ်၏။
အတော်ကြာအောင် ပြောဆိုပြီးနောက်တွင်မူ ချီယွမ်က စိတ်ကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်ကာ "အဖိုးကြီးလီကတော့ ဒီကိစ္စကို သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပါ့မယ်လို့ ပြောတယ်"
"မင်းရဲ့ အခု အဆင့်အတန်းနဲ့ အခွင့်အရေးက အရင်လိုမဟုတ်တော့ဘူး၊ ဘယ်သူမဆို မင်းကို လွယ်လွယ်နဲ့ လာတိုက်ခိုက်လို့ မရပါဘူး။
စိတ်ချပါ... ဂိုဏ်းဘက်က မင်းအတွက် ကျေနပ်စရာကောင်းတဲ့ အဖြေတစ်ခု ပေးမှာပါ" ဟု ချီယွမ်က ဆိုလေသည်။
ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း ဂိုဏ်းဘက်မှ ပေးမည့် အဖြေဆိုသည်ကို သူ စိတ်မဝင်စားလှချေ။
ဤကိစ္စကို သူကိုယ်တိုင်သာ ဖြေရှင်းမည် ဖြစ်ပေသည်။
"ဒါနဲ့..."
ချီယွမ်က ရုတ်တရက် သတိရသွားဟန်ဖြင့် "ကျီယန်ဂိုဏ်းဘက်မှာ တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။
သူတို့ ဒီလောက်အထိ အသေအပျောက်များတယ်ဆိုတာ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"
ထန်ထျန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "ကျွန်တော် လည်း သေချာတော့ မသိဘူး။
အဲဒီနေရာကနေ ထွက်လာပြီးနောက်မှာ ကျွန်တော် က ဘေးကင်းမယ့် နေရာတစ်ခုမှာပဲ အေးဆေး ကျင့်ကြံနေခဲ့တာ။
ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံနေတုန်းမှာ လျူလီပင်လယ်ဘက်က ထူးခြားတဲ့ လှုပ်ခတ်မှုတချို့ကိုတော့ ခံစားမိတယ်။
ဝိညာဉ်သားရဲဒီရေလှိုင်းလို မျိုးပဲ"
ချီယွမ်မှာ မှင်တက်သွားပြီး "သားရဲဒီရေလှိုင်း ဟုတ်လား။
မင်း သေချာလား"
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းရာချီတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေအရ လျူလီနယ်မြေထဲက သားရဲတွေက တော်တော်လေး ယဉ်ပါးကြတာလေ။ သူတို့ နယ်မြေထဲကို အတင်းဝင်မနှောင့်ယှက်သရွေ့တော့ အပြင်လူကို အရင် စတိုက်ခိုက်လေ့ မရှိဘူး"
ထန်ထျန်းက "အဲဒီတုန်းက အခြေအနေနဲ့ စွမ်းအားလှိုင်းတွေကို ကြည့်ရတာတော့ သားရဲဒီရေလှိုင်း ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် လည်း အဝေးကနေပဲ လှမ်းမြင်ခဲ့တာဆိုတော့ အသေးစိတ်ကိုတော့ ကျီယန်ဂိုဏ်းသားတွေကိုပဲ မေးကြည့်ရမှာပေါ့"
ချီယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။ "ထားလိုက်ပါတော့ဗျာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး။
ကျီယန်ဂိုဏ်းသားတွေ ဘယ်လိုပဲ သေသေ... ငါတို့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။
ကြည့်ရတာ သူတို့တွေ လောဘကြီးလွန်းလို့ ကောင်းကင်က ဒဏ်ခတ်လိုက်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"
နယ်မြေဝင်ခွင့် တစ်နေရာအတွက် ရှန့်ထန်းတာအို ကျောက်စိမ်း အတုံးနှစ်ဆယ် တောင်းခဲ့သည့် ကိစ္စကို ချီယွမ်က ယခုတိုင် အငြိုးထားနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
ထို့နောက် သူက ပြုံးစိစိဖြင့် "ကျောက်စိမ်းလေး ... မင်း ဒီတစ်ခေါက်တော့ တော်တော်လေး တိုးတက်လာမှာပဲနော်။
ပေါင်းစည်းခြင်း နှောင်းပိုင်း အဆင့်လောက်တင် မကဘူးမလား။ လီဟုန်လေးတောင် အလယ်အလတ် အဆင့် ရောက်နေပြီဆိုတော့..."
လီဟုန်က နှာခေါင်းကို အသာပွတ်လိုက်၏။ 'လီဟုန်လေး' ဆိုသော ခေါ်ဝေါ်မှုကို သူ သဘောမကျမှန်း သိသာလှပေသည်။
ထန်ထျန်းကမူ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေပြီး သူ၏ အဆင့်အမှန်ကို ထုတ်မပြောဘဲ "အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အောက်မှာတော့ ကျွန်တော့် ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ ရှားလိမ့်မယ်။
တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် နဲ့ဆိုရင်တောင် ကျွန်တော် ယှဉ်တိုက်နိုင်စွမ်း ရှိကောင်းရှိနိုင်မှာပါ"
ချီယွမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကာ "အိုး... လေသံက မသေးလှပါလား
မင်း တကယ်ပဲ အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရခဲ့ပုံပဲ။
ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တက်တာက တစ်ပိုင်း၊ ဝိညာဉ် အဆင့် ကလည်း လိုက်မီဖို့ လိုတယ်နော်။ အဆင့် တက်လာတာနဲ့တင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးမနေနဲ့ "
၎င်းမှာ စေတနာဖြင့် သတိပေးခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ထန်ထျန်းက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။
တကယ်တော့ သူ ပြောလိုက်သည်မှာ အတော်လေး လျှော့ပြောထားခြင်းသာ ဖြစ်၏။
အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ကို ထားလိုက်ပါတော့... တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ များထဲတွင်ပင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရနိုင်ပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍သာ သူ အနန္တတာအိုနိယာမ ကို အသုံးပြုလိုက်ပါက မည်မျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားမည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်တော့ပေ။
"ပြန်ရောက်ရင်တော့ သေချာလေး ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပါ့မယ်" ဟု ထန်ထျန်းက ဆိုလိုက်ပြီးနောက် "ဒါနဲ့ ဂိုဏ်းဘက်မှာရော မကြာသေးခင်က ထူးခြားတာရှိသေးလား" ဟု မေးလိုက်၏။
ချီယွမ်က "အရေးကြီးတာတော့ ဘာမှမရှိပါဘူး။
မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား အမွှာညီအစ်မ နှစ်ယောက်ကတော့ အဆင့် သွားကြပြီ။ အခြေခံ တော်တော်ကောင်းတာမို့ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံတိုက်ပွဲ ကိုတော့ အေးဆေး ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာပါ။
ကုရှောင်းရွှယ်ဘက်ကလည်း အဆင်ပြေပါတယ်။ ဟန်ဟိုင်ကလည်း သိပ်ပြီး လာမနှောင့်ယှက်တော့ဘူး။
လုချန်းကျီနဲ့ ထျန်းယန်ရှန်းကတော့ အခုထိ ပြိုင်နေတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခု မင်းနဲ့ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စပြီးရင်တော့ ထျန်းယန်ရှန်းတစ်ယောက် ရှေ့ဆက်ဖို့ ခက်သွားပါပြီ။
ဪ... နောက်တစ်ချက်ကတော့ မိုမိသားစုက ကောင်မလေး ပြန်ရောက်နေပြီ"
ထန်ထျန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။ မိုရှောင်းရှောင်းက နှစ်မကုန်ခင် ပြန်လာမည်ဟု ပြောခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
မိုမိသားစု၏ ဩဇာအာဏာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှပေ၏။ ထင်ရှားလှသော ပြစ်မှုများကိုပင် ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြေရှင်းနိုင်သည်မှာ မလွယ်လှပေ။
"သူမကော အဲဒီ ရာထူးအတွက် ဆက်ပြီး ပြိုင်ခွင့်ရှိဦးမလား"
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
ချီယွမ်က ရယ်လိုက်ရင်း "ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
သူမက အခု မတတ်သာလို့ ခေါင်းမာပြီး ပြန်လာရတာလေ။ မိုမိသားစုက ကျင့်ကြံသူ တွေသာ ဝိုင်းကာကွယ်မပေးထားရင် သူ တစ်စစီ ဖြစ်သွားတာ ကြာလှပြီ။
ငါတို့ရထားတဲ့ သတင်းတွေအရဆိုရင် သူ ပြန်လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က တောင် တောင်ထိပ် မှာ သူ ပျိုးထောင် ထားတဲ့ လူယုံတွေကို ပြန်ခေါ်ဖို့ပဲ။
ဒါပေမဲ့ အခုထိတော့ ဘာမှ မလှုပ်ရှားသေးဘူး၊ ဘာကို စောင့်နေတယ်ဆိုတာတော့ မသိဘူး"
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားမိ၏။ သူမက သူ့ကို စောင့်နေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူက ကတိအတိုင်း တောင် တောင်ထိပ်ကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သဖြင့် မိုရှောင်းရှောင်းကလည်း သူမ၏ အင်အားစုအားလုံးကို ထန်ထျန်းထံ လွှဲပြောင်းပေးပြီး ရာထူးအတွက် ကူညီတိုက်ခိုက်ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
ယခင်က ထန်ထျန်းက ထိုရာထူးကို သိပ်စိတ်မဝင်စားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အမှန်တကယ် လုယူရန် လိုအပ်လာပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းကဲ့သို့ စည်းကမ်းတင်းကျပ်သော နေရာတွင် အာဏာရှိမှသာ ဟန်ဟိုင်ကဲ့သို့သော သူများက သူ့ရှေ့တွင် ရမ်းကားရန် မရဲတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
"ဒါနဲ့ နောက်တစ်ချက် ရှိသေးတယ်"
ချီယွမ်က ဆက်ပြောလေသည်။ "တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းက ဝမ်ကန်းဆိုတဲ့လူ မင်းကို လာရှာတာ အကြိမ်ကြိမ်ပဲ။
ကြည့်ရတာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိနေပုံရတယ်"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။
သူ မထွက်လာခင်က ဝမ်ကန်းသည် ကုန်သွယ်ရေးအသင်း၏ ရှယ်ယာအချို့နှင့် ပတ်သက်ပြီး ထူးခြားချက်များ တွေ့ရှိထားခဲ့သဖြင့် အရေးကြီးသော သတင်းတစ်ခုခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထို့နောက် ထန်ထျန်းနှင့် ချီယွမ်တို့က အခြားကိစ္စများကို ဆက်လက်ပြောဆိုနေကြပြီး ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းသို့ အမြန်ဆုံး ပြန်ရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။
သို့သော် သူတို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် မဟာအကြီးအကဲ လီထျန်းဟွာထံမှ သတင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
ထိုသတင်းကို ဖတ်ပြီးနောက် ချီယွမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားတော့သည်။
"တောက်
ထျန်းယန်ရှန်းက ဂိုဏ်းမှာ မရှိဘူး။
လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်လောက်ကတည်းက သူ တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားခဲ့တာပဲ" ဟု ချီယွမ်က ဆိုလေသည်။
ထန်ထျန်းလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိ၏။ ထိုအချိန်မှာ သူ စစ်နတ်ဘုရားခန်းမ တပည့် ငါးယောက်ကို သတ်ခဲ့သည့် အချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်နေပေသည်။
"အဖိုးကြီးချီ... တကယ်လို့ ထျန်းယန်ရှန်းက သူ့ရဲ့ အကြံအစည် ပျက်သွားပြီဆိုတာ သိသွားရင် သူ ဘာလုပ်မယ် ထင်သလဲ"
ချီယွမ်က ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် "စစ်နတ်ဘုရားခန်းမက လူတွေက အရူးတွေပဲ။
သူတို့ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းရခက်တယ်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ အစွန်းရောက်တာတစ်ခုခု လုပ်ဖို့ များတယ်..."
နှစ်ယောက်သား အကြည့်ချင်းဆုံသွားကြပြီး တူညီသော အဖြေတစ်ခုကို ရိပ်မိလိုက်ကြပေသည်။
ထန်ထျန်းကမူ စစ်နတ်ဘုရားခန်းမ တပည့် ငါးယောက်လုံးကို သူ သတ်ခဲ့မှန်း သေချာသိနေ၏။
အကယ်၍ ထျန်းယန်ရှန်းက ဤကိစ္စကို သိသွားပါက နောက်ထပ် လွှတ်လိုက်မည့်သူများမှာ ပို၍ပင် စွမ်းအားကြီးမားပေလိမ့်မည်။
သူတို့က တုယွမ်ချင်းကို သတ်ရန်အတွက်တောင်မှ အစစ်အမှန်အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံသူများ ကို လွှတ်ခဲ့သူများ မဟုတ်ပါလား။
ထန်ထျန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "အဖိုးကြီးချီ... ကျွန်တော် တို့ လမ်းခွဲပြီး ပြန်ကြတာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်။
အဲဒါမှ သူတို့ရဲ့ အကြည့်ကို ရှောင်ရှားနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများလိမ့်မယ်"
ချီယွမ်က ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ "ကျောက်စိမ်းလေး ... မင်း ငါ့ကို သုံးနှစ်သားကလေးများ မှတ်နေလား။
သူတို့က လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်ကတည်းက ထွက်လာတာဆိုရင် အခုချိန်မှာ မင်းကို စောင့်ကြည့်နေလောက်ပြီ။
မင်းက ငါ့ကို ဒုက္ခမရောက်စေချင်လို့ လမ်းခွဲခိုင်းတာ မဟုတ်လား"
ထန်ထျန်းက အနေခက်စွာ ပြုံးလိုက်မိ၏။ အမှန်ပင် သူ ထိုသို့ ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ချီယွမ်က ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။
ထျန်းယန်ရှန်းက မည်သူ့ကို လွှတ်လိုက်မည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သဖြင့် ချီယွမ်ကို ဘေးမသင့်စေချင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
စစ်နတ်ဘုရားခန်းမက လူများသာ တကယ်ရူးသွားပါက ချီယွမ်သည် တောင်ထိပ်တစ်ခု၏ သခင်ဖြစ်သည်ကိုပင် ဂရုစိုက်ကြမည် မဟုတ်ပေ။
"ကျွန်တော့် စကားကို နားထောင်ပါ"
ထန်ထျန်းက "အကိုကြီး လီဟုန်ကို ခေါ်ပြီး အရင်ပြန်နှင့်ပါ။ ကျွန်တော် ကတော့ ကျွန်တော့် ဘာသာ သပ်သပ် သွားမယ်။
စိတ်ချပါ... ကျွန်တော့် မှာ လွတ်အောင်ပြေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိပါတယ်။ အဲဒါက ကျွန်တော့် ရဲ့ ဝှက်ဖဲ ပဲ"
'ဝှက်ဖဲ' ဆိုသော စကားကို ကြားမှသာ ချီယွမ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားတော့သည်။
ကျင့်ကြံသူတိုင်းတွင် သူတစ်ပါးကို အလွယ်တကူ မပြောပြနိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိတတ်သည်ကို သူ နားလည်ပေသည်။
"ကောင်းပြီလေ"
ချီယွမ်က "မင်း ငါ့ကို မလိမ်နဲ့နော်။ ထျန်းယန်ရှန်းက မင်းထက် အရင် ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်နေတာမျိုးကို ငါ မတွေ့ချင်ဘူး"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ "စိတ်ချပါ...
ဘာမှမဖြစ်စေရဘူး" ဟု ကတိပေးလိုက်ပြီး သူ၏ ခွက်အတွင်းရှိ နောက်ဆုံးလက်ကျန် အရက်ကို သောက်ချလိုက်လေတော့သည်။