← Chapters

ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးနှင့် ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲ

Vol. 13 Ch. 151

ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးနှင့် ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲ

Vol. 13 Ch. 151

​"သခင်လေး"

​ကောင်းကင်ထက်မှ ရွှေအင်မော်တယ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ဝါးကြီးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။ အတိုင်းအဆမရှိသော အင်မော်တယ် စွမ်းအားများ စီးဆင်းကျလာပြီး ထန်ထျန်း ဖန်တီးခဲ့သော စွမ်းအားမုန်တိုင်းကို ခဏချင်းပင် လွှမ်းမိုးပစ်လိုက်လေသည်။

​ထိုစွမ်းအားမုန်တိုင်းထဲတွင် နိယာမစွမ်းအားများ ပါဝင်နေသော်လည်း ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ရာ ပမာဏများပြားလှသော အင်မော်တယ် စွမ်းအားများ၏ တိုက်စားမှုအောက်တွင် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားရတော့၏။

သို့သော် မုန်တိုင်းအလယ်မှ မြင်ကွင်း ပေါ်ထွက်လာသောအခါ ရွှေအင်မော်တယ် ၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်မှာ ကျုံ့သွားရလေသည်။

​ထန်ထျန်းနှင့် ထျန်းယန်ရှန်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် နေရာတွင် ထန်ထျန်းတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေတော့၏။

ထျန်းယန်ရှန်း၏ အရိပ်အယောင်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ပြာတစ်စပင် မကျန်ခဲ့ချေ။

ကြည့်ရသည်မှာ အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေဖျက်ခံလိုက်ရသည့်အတိုင်းပင်။

​"သေစမ်း"

"သူ့ကို အခုချက်ချင်း ဖမ်း"

​ရွှေအင်မော်တယ်က ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ နီမြန်းလာခဲ့သည်။ အခြေအနေမလှတော့ဟု ထင်ရသော ထန်ထျန်းက ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ရုတ်တရက် ထုတ်သုံးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

သူတို့ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားသည့် ခဏလေးအတွင်းမှာပင် အဖြစ်ဆိုးက ဖြစ်သွားခဲ့ရသဖြင့် တားဆီးရန် အချိန်မမီတော့ချေ။

​အကယ်၍ ထျန်းယန်ရှန်းသာ ဒီမှာ အမှန်တကယ် သေသွားခဲ့လျှင် သူတို့လေးယောက်လုံး အပြစ်မှ လွတ်မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုကောင်လေး၏ အဆင့်အတန်းက သာမန်လူ မဟုတ်ပါလား

သို့သော် ဖြစ်ပြီးသမျှ ဖြစ်ခဲ့ပြီမို့ ထန်ထျန်းကို အရင်ဖမ်းရန်သာ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

​ရွှေအင်မော်တယ် ၏ အမိန့်အရ ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးက ချက်ချင်း လက်နက်ထုတ်လိုက်ကြသည်။ ထူထဲလှသော အင်မော်တယ် သံကြိုး အမြောက်အမြားမှာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ခဏချင်းမှာပင် ထန်ထျန်းကို တုပ်နှောင်လိုက်၏။ ထန်ထျန်း၏ ကျင့်ကြံမှုကိုပါ ထိုသံကြိုးများဖြင့် ချိတ်ပိတ်ထားလိုက်ကြပေသည်။

​သို့သော် သူတို့ အံ့ဩသွားရသည်မှာ ထန်ထျန်းက ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြုဘဲ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသည့်ပုံ ပေါ်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

​"ထန်ထျန်း... မင်း သူ့ကို တကယ် သတ်လိုက်တာလား"

"မင်းကတော့ သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့"

ရွှေအင်မော်တယ် က အံကြိတ်ရင်း အေးစက်စွာ ဆိုလေသည်။

​ထန်ထျန်းက ခေါင်းမော့၍ ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့ သေရမှာလဲ"

"သူက လုံးဝ သေသွားတာမှ မဟုတ်တာ"

"မင်းရဲ့ သခင်က သူ့မှာ အသက်ဘေးက လွတ်နိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းကို မပြောပြထားဘူးလား"

​ရွှေအင်မော်တယ် နှင့် ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။

အမှန်တော့ ထန်ထျန်းကိုယ်တိုင်လည်း အနည်းငယ် အံ့ဩနေမိ၏။

ခုနက သူ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အနန္တတာအိုနိယာမ ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်စဉ်က အင်မော်တယ် ကိုပင် သတ်နိုင်သော ထိုတိုက်ခိုက်မှု ကို ထျန်းယန်ရှန်းကဲ့သို့ လူသားတစ်ယောက် မည်သို့မျှ မတွန်းလှန်နိုင်ပေ။

သူ၏ အကာအကွယ်များကိုပါ ဖျက်ဆီးပြီး မျက်နှာတည့်တည့်ကို ထိုးနှက်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

​ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကြောင့် ထျန်းယန်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ ဝိညာဉ်နှင့် မူလစိတ်ဝိညာဉ်တို့ပါ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သော်လည်း ထန်ထျန်းက သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကျန်ရှိနေသော အသက်ဓာတ် အစအနတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ သူ လုံးဝ ထင်မထားသော ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။

​"ထွက်လာခဲ့စမ်းပါ"

ထန်ထျန်းက ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် "မင်းမှာ ဒီလောက် အရည်အချင်းရှိနေတာပဲ၊ ဆက်ပြီး ပုန်းနေဖို့ လိုသေးလို့လား"

​စကားအဆုံးတွင် လူအားလုံး၏ အံ့ဩနေသော အကြည့်များအောက်၌ စာရွက်အဝါ အဆောင် တစ်ခုက လူအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်၌ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ထိုစာရွက်အဆောင် လေးအတွင်း၌ လူသေးသေးလေး တစ်ဦး ရှိနေပြီး ထန်ထျန်းကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု၊ ဒေါသထွက်မှုများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပေသည်။

​"အင်မော်တယ် အရှင်ရဲ့ အသက်ကယ်အဆောင် လား"

ကောင်းကင်ထက်မှ ရွှေအင်မော်တယ် က အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။

ထန်ထျန်းလည်း ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားသည်။

ဤအမည်ကို သူ ယခင်က မှတ်တမ်းအချို့တွင် မြင်ဖူးပေသည်။

​အင်မော်တယ် အရှင် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများက သူတို့၏ သွေးတစ်စက်ကို အသုံးပြု၍ ဖန်တီးထားသော အဖိုးတန် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်၏။

၎င်း၏ တစ်ခုတည်းသော စွမ်းရည်မှာ နောက်မျိုးဆက်များ သေဘေးနှင့် ကြုံရသောအခါ ဝိညာဉ်အစအနတစ်ခုကို ကာကွယ်ပေးထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသို့ဖြင့် ထိုသူက အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားလျှင်ပင် ဤဝိညာဉ်အစအနမှတစ်ဆင့် ပြန်လည် အသက်ရှင်လာနိုင်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် လက်စားပြန်ချေနိုင်မည် ဖြစ်၏။

​ထို့ကြောင့် မှတ်တမ်းများတွင် သတိပေးထားသည်မှာ "အင်မော်တယ် အရှင် နောက်ခံရှိသောသူများကို အလွယ်တကူ မနှောင့်ယှက်နှင့်" ဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ် မသတ်နိုင်ပါက သင်သည် အဆုံးမရှိသော ကလဲ့စားချေမှုများနှင့် ကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

​"မင်းနောက်မှာ အင်မော်တယ် အရှင် ရှိနေတာကိုး"

ထန်ထျန်းက ရေရွတ်လိုက်၏။

ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှာ ဝူဒင်နန်းတော် တွင်ပင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

​သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထျန်းယန်ရှန်းမှာ ဂုဏ်ယူနိုင်သည့် စိတ်အခြေအနေတွင် မရှိပေ။

ထန်ထျန်း ဖမ်းဆီးခံထားရသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ ထိတ်လန့်မှုများမှာ ပြင်းထန်သော ဒေါသများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

"ထန်ထျန်း... မင်း တကယ်ကို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ များလွန်းတယ်"

"ငါက အင်မော်တယ် အဆင့်ကို တက်လှမ်းတော့မယ့်သူ၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုစာ ကြိုးစားမှုအားလုံးကို တစ်ခဏချင်းမှာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်"

"ငါ ကျိန်ဆိုတယ်... မင်းကို သေချင်လာ အောင် ငါ လုပ်ပြမယ်"

စာရွက် ထဲက လူသေးသေးလေးမှာ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ နီမြန်းနေတော့၏။

​သို့သော် ထန်ထျန်းကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်းက တကယ် ရက်စက်တာပဲ"

ထန်ထျန်းက အေးအေးလူလူပင် ပြောလိုက်သည်။

"ငါကတော့ မင်းကို သေချင်လာအောင် လုပ်ဖို့ စိတ်မကူးမိဘူး"

"ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့သူကို နှိပ်စက်ရတာ ဂုဏ်ယူစရာမှ မဟုတ်တာ။ ဒါကြောင့် မင်းက ကံကောင်းပါတယ်၊ ငါက မင်းကို သတ်ရုံပဲ သတ်တော့မယ်"

​ပြောပြီးသည်နှင့် နိယာမစွမ်းအားများ ထပ်မံပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထန်ထျန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို အားစိုက်၍ ဆွဲဖြတ်လိုက်ရာ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားသံကြိုးများမှာ တစစီ ပြတ်တောက်သွားတော့၏။

ထို့နောက် သူက လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်၍ ထိုစာရွက် ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

​စာရွက် ထဲမှ ထျန်းယန်ရှန်းက ထန်ထျန်းက သံကြိုးများကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ပစ်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာမှာ ဖြူဖတ်ဖြူလျော် ဖြစ်သွားပြီး "ကယ်ကြပါ" ဟု စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။

​ထိုစဉ် တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ နောက်မကျတော့ဘဲ ထန်ထျန်း စာရွက် ကို မဖမ်းမိခင်မှာပင် ထန်ထျန်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။

"ဝုန်း"

ထန်ထျန်း နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသော်လည်း ရွှေအင်မော်တယ် ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

​နောက်တစ်ခဏတွင် သူက ထပ်မံ တိုးဝင်လာပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးလုံး ဝင်တိုက်ကြတော့၏။

သို့သော် ထန်ထျန်းက သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် အနက်ရောင် အကာအကွယ် တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်ရာ အင်မော်တယ် စွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှု များမှာ ထိုအကာအကွယ်ထဲသို့ နစ်မြုပ်ပျောက်ကွယ်သွားရလေသည်။

​ထျန်းယန်ရှန်း သေလောက်အောင် ကြောက်လန့်နေစဉ်မှာပင် ထန်ထျန်း၏ လက်ဝါးကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သို့သော် ဖမ်းမိခါနီးတွင် ရွှေအင်မော်တယ် က ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထျန်းယန်ရှန်းကို လွတ်အောင် ဆွဲယူသွားနိုင်ခဲ့သည်။

​"အင်မော်တယ် ကျင့်စဉ် တွေက သူ့အပေါ်မှာ အလုပ်မဖြစ်ဘူး၊ အနီးကပ် တိုက်ကြ"

ရွှေအင်မော်တယ် က ထန်ထျန်း၏ အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ သုံးသပ်လိုက်၏။

ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးကလည်း ချက်ချင်းပင် အင်မော်တယ် ကျင့်စဉ် များကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပ စေလျက် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရန် တိုးဝင်လာကြတော့သည်။

အင်မော်တယ် များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အထင်သေး၍ မရပေ။

ထန်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ထျန်းယန်ရှန်းကို လိုက်ဖမ်းခြင်းကို ခဏရပ်ကာ ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးနှင့် လုံးထွေးတိုက်ခိုက်ရတော့၏။

​"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း"

​လူလေးဦးက ခဏချင်းမှာပင် အကြိမ်ပေါင်း ရာချီ တိုက်ခိုက်ကြရာ ထန်ထျန်းမှာ တစ်ယောက်တည်းဖြစ်သဖြင့် ထပ်မံ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

မကြာမီမှာပင် ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် တစ်ဦးက အခွင့်အရေးရသွားပြီး ထန်ထျန်း၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် အားပါးတရ ထိုးနှက်လိုက်၏။

​"ကောင်းတယ်"

အဆောင် စာရွက် ထဲမှ ထျန်းယန်ရှန်းက ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်သည်။

​သို့သော် သူတို့ ထင်မထားသည်မှာ ထိုလက်သီးချက်ကို အပြည့်အဝ ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင်လည်း ထန်ထျန်းမှာ ဘာမှမဖြစ်သည့်အတိုင်း ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူက အနန္တတာအိုနိယာမ ဖြင့် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ထိုဆန်းကြယ် အင်မော်တယ်မှာ သွေးများအန်လျက် လွင့်ထွက်သွားတော့၏။

ထျန်းယန်ရှန်း၏ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ခဲသွားတော့သည်။

​"ဒီကောင် ခုနက ငါ့လက်ချက်နဲ့ ဒဏ်ရာရချင်ယောင်ဆောင်နေတာပဲ..."

"သူက အင်အားတွေကို ဖုံးကွယ်ထားတာ"

ထျန်းယန်ရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်စိတ်များ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြန်သည်။ ထန်ထျန်းတွင် ဝှက်ဖဲ မည်မျှ ကျန်သေးသနည်း။

​သို့သော် သူ၏ ဘေးတွင်ရှိနေသော ရွှေအင်မော်တယ် ကို ကြည့်ကာ စိတ်အနည်းငယ် ပြန်အေးသွားရ၏။

ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ သာမန် ရွှေအင်မော်တယ် မဟုတ်ပေ။

သူရှိနေသရွေ့တော့ ဘာမှမဖြစ်နိုင်ဟု သူ ယုံကြည်နေပေသည်။

​တိုက်ပွဲမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့၏။

ထန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို သိသွားပြီးနောက် ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးက သူတို့၏ အသက်သွေး အင်မော်တယ် လက်နက် များကို ထုတ်သုံးကြတော့သည်။

ထန်ထျန်းက တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် အင်မော်တယ် လက်နက်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဒဏ်ရာများ စတင်ရရှိလာခဲ့၏။

ကောင်းကင်ထက်၌ သွေးစက်များ လွင့်စင်လာပေသည်။

​ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ နတ် ဖီးနစ်ခန္ဓာ နှင့် ဖီးနစ်လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် များကြောင့် ဒဏ်ရာများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ကျက်သွားကာ တိုက်ပွဲစွမ်းရည်ကို ထိခိုက်ခြင်း မရှိပေ။

​ထန်ထျန်း၏ သွေးများ ပိုမိုထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်မောက်က ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး "ဟေး... မင်း တစ်ခုခု ထပ်ပြီး ကြံစည်နေပြန်ပြီလား"

​ထန်ထျန်းက ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေရာကနေ ဘယ်သူ့ကိုမှ အလွတ်ပေးဖို့ စိတ်မကူးထားဘူး"

"အဲဒီ ရွှေအင်မော်တယ် အပါအဝင်ပေါ့"

​ပြောပြီးသည်နှင့် လှံတစ်စင်းက သူ၏ ပုခုံးကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး သူ၏ လက်မောင်းတစ်ခုလုံး သွေးမှုန်များအဖြစ် ကောင်းကင်တွင် လွင့်စင်သွားလေတော့သည်။

All Chapters