ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲတိုက်ခိုက်သည့် နည်းဗျူဟာ
Vol. 13 Ch. 152
လူသူကင်းမဲ့သော တောရိုင်းမြေပြင်
ထန်ထျန်းနှင့် ထျန်းယန်ရှနတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံချိန်ကတည်းက ထိုရွှေအင်မော်တယ် နှင့် ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးတို့သည် ကြီးမားသော စွမ်းအားများဖြင့် ဤနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့ကြသည်။
ပြင်ပမှကြည့်လျှင် လေငြိမ်သက်နေပြီး ဘာမျှဖြစ်ပျက်ခြင်းမရှိသယောင် ထင်ရသော်လည်း ချိတ်ပိတ်ထားသော နယ်မြေအတွင်း၌မူ အရာအားလုံးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးနေချေပြီ။
ထန်ထျန်းနှင့် ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးတို့၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွင့်စင်လာသော စွမ်းအားလှိုင်းများကြောင့် အောက်ခြေရှိ တောင် များမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပျက်စီးခဲ့ရပြီး အချို့နေရာများတွင် မြေအောက်ချော်ရည်များပင် ပန်းထွက်လာကာ ငရဲဘုံတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေတော့၏။
ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ်များ၏ အစွမ်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ သာမန်အရာဝတ္ထုမှန်သမျှက သူတို့၏ အင်မော်တယ် စွမ်းအား များအောက်တွင် ထိတွေ့ရုံမျှဖြင့် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရသည်။
ထန်ထျန်းမှာလည်း အားလျော့ခြင်းမရှိပေ။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှာတိုင်းတွင် အနန္တတာအိုနိယာမ လမ်းစဉ်ကို ထည့်သွင်းထားပြီး နိယာမအဆင့်ရှိသော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နေပေသည်။
ထိုစွမ်းအားများမှာ မများလှသော်လည်း ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်ပေသည်။
သို့သော် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက် ဖြစ်နေဆဲပင်။
ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကာလ ကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ထန်ထျန်း၏ ဒဏ်ရာများမှာလည်း ပိုမိုများပြားလာခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားသည့် ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ ကိုယ်တစ်ခြမ်းလုံးမှာ သွေးမှုန်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ လွင့်စင်သွားတတ်ပေသည်။
မကြာမီမှာပင် ထိုနယ်မြေတစ်ခုလုံးသည် အနီရောင် သွေးငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့၏။
အကယ်၍သာ သူ၏ကိုယ်တွင် နတ်ဖီးနစ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ရှိမနေပါက သာမန်ကျင့်ကြံသူဆိုလျှင် အကြိမ်ပေါင်း ထောင်သောင်းမက သေဆုံးသွားလောက်ချေပြီ။
ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ရွှေအင်မော်တယ် ပင်လျှင် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
"သခင်လေး... မင်း အခုတစ်ခေါက် သွားစိန်ခေါ်မိတဲ့ ရန်သူက... တကယ့်ကို မိစ္ဆာ ကြီးပဲ"
အဆောင်စာရွက် အတွင်း ပုန်းကွယ်နေသော ထျန်းယန်ရှန်း၏ ဝိညာဉ်အစအနမှာမူ ယခင်ကကဲ့သို့ "အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်" ဆိုသည့် အမူအရာမျိုး မရှိတော့ချေ။
ထန်ထျန်းက ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နေနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ သူက ခက်ခဲစွာ ပြောလိုက်၏။ "ဒီလို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါလည်း ထင်မထားခဲ့ဘူး..."
"ငါ ထန်ထျန်းရဲ့ အရည်အချင်းကို အတတ်နိုင်ဆုံး အထင်ကြီးပေးခဲ့တာတောင် သူက ဒီလောက်အထိ အစွမ်းတွေကို ဖုံးကွယ်ထားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး"
"တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ကြံ့ခိုင်လှတဲ့ ခန္ဓာ ၊ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဒဏ်ရာပြန်ကုနှုန်းနဲ့ ဒီလို အစွမ်းထက်လှတဲ့ အင်မော်တယ် ကျင့်စဉ် တွေ... ငါ..."
"အကယ်၍ ခင်ဗျားတို့သာ ဒီမှာ ရှိမနေရင် ဒီနေ့ ငါ ဧကန်အမှန် သေရမှာပဲ"
ထျန်းယန်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပိုမိုသိသာလာကာ "သူ့မှာ တခြား ဝှက်ဖဲတွေ ကျန်ဦးမှာ မဟုတ်တော့ဘူးမလား
ဒီနေ့ သူ့ကို ဒီမှာ အသေသတ်နိုင်မှာ မဟုတ်လား"
ရွှေအင်မော်တယ် ကို စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။
ရွှေအင်မော်တယ်က ထျန်းယန်ရှန်း၏ ပုံစံကိုကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။
ထျန်းယန်ရှန်းမှာ စစ်နတ်ဘုရားခန်းမ မှ အထင်ကရ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး၏ သားဖြစ်သဖြင့် အနာဂတ်မှာ အလွန်တောက်ပသူဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်အစအနတစ်ခုသာ ကျန်တော့သော်လည်း အချိန်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်လည် နာလန်ထူလာနိုင်ပေသည်။
သို့သော် အကယ်၍ သူသာ ယခုကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ကျသွားပါက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းခရီးလမ်းမှာ ဤနေရာတွင်ပင် နိဂုံးချုပ်သွားပေလိမ့်မည်။
"ငါ ရှိနေသရွေ့တော့ သူ ဘယ်မှ မပြေးနိုင်ပါဘူး"
ရွှေအင်မော်တယ် က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ထျန်းယန်ရှန်းက တိုက်ပွဲကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း "ဒါဆိုရင်လည်း မြန်မြန်လက်စသတ်ပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်ပါတော့။
သူ့မှာ သုံးဖို့ ကျန်သေးတဲ့ တခြား လှည့်ကွက်တွေ ရှိနေဦးမလားလို့ ငါ ရင်လေးနေမိတယ်"
ရွှေအင်မော်တယ် က ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ ထျန်းယန်ရှန်းမှာ ကြောက်စိတ်ဝင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်၏။
သို့သော် အားလုံးကို အဆုံးသတ်ရန် အချိန်တန်ပြီဟု ယူဆသဖြင့် သူက လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက တိုက်ပွဲအလယ်ရှိ ထန်ထျန်းဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။
ရွှေအင်မော်တယ် ၏ အစွမ်းမှာ ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ်ထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုပြင်းထန်လှပေသည်။
တိုက်ပွဲပြင်းထန်နေသော ထန်ထျန်းမှာ ထိုတိုက်ကွက်ကို မရှောင်နိုင်ဘဲ ရင်ဘတ်တွင် သွေးချင်းချင်းနီသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားရ၏။
ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးမှာလည်း အခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်ဘဲ အဆုံးသတ် တိုက်ကွက်များကို အပြိုင်အဆိုင် ထုတ်ဖော်လိုက်ကြတော့သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရှောင်တိမ်းရန် လမ်းစ မရှိတော့ချေ။
ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ ထန်ထျန်းက သက်ပြင်း ခပ်ဖွဖွ ချလိုက်၏။
"အချိန်တန်ပြီပဲ..."
ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦး၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်များကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူက ရှောင်တိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ခုခံခြင်း မပြုတော့ဘဲ စွမ်းအားအားလုံးကို သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းသို့ စုစည်းလိုက်လေသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားလှိုင်းများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်တွင် ရေလှိုင်းများပမာ တုန်ခါလာတော့၏။
ထိုတုန်ခါမှုကို ခံစားမိသောအခါ ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးမှာ မျက်လုံးပြူးသွားကြပြီး ထန်ထျန်း ဘာလုပ်တော့မည်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်ကြသည်။
"မကောင်းတော့ဘူး"
"သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲတော့မယ်"
တစ်ဦးက ထိတ်လန့်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။
သာမန် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ရှိသူတစ်ဦး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲခြင်းဖြစ်ပါက သူတို့ စိုးရိမ်မည်မဟုတ်ချေ။
သို့သော် ထန်ထျန်းမှာ သာမန်လူမဟုတ်ပေ။ သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော စွမ်းအားများဖြင့်သာ ဖောက်ခွဲလိုက်လျှင် ၎င်း၏ ပြင်းအားမှာ ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သို့မဟုတ် ရွှေအင်မော်တယ် တစ်ဦး၏ စွမ်းအားထက်ပင် မနိမ့်ကျနိုင်ချေ။
ထန်ထျန်းက ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ဆုံးဖြတ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
သူတို့ သတိဝင်လာပြီး နောက်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားချိန်တွင်မူ နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။
"ဘုန်း"
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အသံကြီးက ကောင်းကင်ယံ၌ ဟိန်းထွက်သွားတော့၏။
သွေးမြူတိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုသည် ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦး၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။
ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများမှာ မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားတော့၏။
ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးမှာ ရှေ့ ဆုံးမှ ခံလိုက်ရသဖြင့် လွင့်စင်သွားကြပြီး သွေးများ အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်နေရပေသည်။
သို့သော် ကံကောင်းသည်မှာ ထန်ထျန်းက တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်သာ ရှိသေးပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကွာခြားချက်ကြီးမားသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ဒဏ်ရာပြင်းထန်ရုံသာ ရှိပြီး အချိန်အနည်းငယ် အနားယူလျှင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်ပေသည်။
သွေးမြူတိမ်တိုက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လောကကြီးမှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။
ထျန်းယန်ရှန်းက ကြောင်အစွာ ကြည့်ရင်း "သူ... သေသွားပြီလား"
ရွှေအင်မော်တယ် က ခေါင်းညိတ်ပြကာ "သူက သူ့ရဲ့ ခွန်အားအားလုံး၊ ဝိညာဉ်နဲ့ မူလဒန်တျန် တို့ကို စုစည်းပြီး အပြင်းထန်ဆုံးစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တာ။
ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ဘယ်သူမှ အသက်မရှင်နိုင်ဘူး"
ထိုစကားကို ကြားမှ ထျန်းယန်ရှန်းက သက်ပြင်းချနိုင်တော့၏။
ထန်ထျန်း ပေးခဲ့သော ဖိအားမှာ ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ယခုမှသာ သူ၏ စိတ်ထဲမှ အပူထုပ်ကြီး ကျသွားတော့သည်။
"ပြန်ကြမယ်"
ရွှေအင်မော်တယ် က ပြော၏။
"နန်းတော်ထဲမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကန် ရှိတယ်၊ မင်း မကြာခင်မှာ ပြန် ကောင်းလာမှာပါ။
နောင်ကျရင်တော့ ကျင့်ကြံခြင်းကို အစကနေ ပြန်စရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့..."
သူ၏ စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင် ထူးဆန်းသော အော်ရာ တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ရုတ်တရက် ရွှေအင်မော်တယ် ၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားပြီး"သတိထား" ဟု အော်လိုက်တော့၏။
သူ၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦး၏ ဘေးတွင် လူရိပ်တစ်ခုစီ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ခုနကမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲသွားသော ထန်ထျန်းပင် ဖြစ်ပေ၏
ထိုမျှမက သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင်လည်း ထန်ထျန်းတစ်ယောက် ပေါ်လာပြန်သည်။
နှစ်ယောက်သား တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်၏။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ခုနကကဲ့သို့ စွမ်းအားလှိုင်းများ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။
"ဘုန်း"
ထျန်းယန်ရှန်း၏ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် "ထန်ထျန်း" လေးဦးလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထပ်မံဖောက်ခွဲလိုက်ကြပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအားမုန်တိုင်းကြီးကို ဖန်တီးလိုက်လေတော့သည်။
ရွှေအင်မော်တယ် က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ရွှေရောင်အကာအကွယ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုစွမ်းအားများကို တားဆီးလိုက်ပေသည်။
သို့သော် ကျန် ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးမှာမူ ထိုမျှ မလွယ်ကူလှချေ။
သူတို့က ထန်ထျန်း "သေရာမှ ပြန်ရှင်လာသည်" ကို မြင်ကာ ထပ်မံဖောက်ခွဲမည်ကို သိသဖြင့် အဝေးသို့ ပြေးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ထန်ထျန်းက သူတို့တစ်ဦးစီကို အတင်းဖက်ထားလိုက်ချေပြီ။
"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း"
ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံ သုံးကြိမ်အပြီးတွင် ဆန်းကြယ် အင်မော်တယ် သုံးဦးမှာ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိသွားကြပြီး သွေးများ အဆက်မပြတ် အန်နေရတော့၏။
ကောင်းကင်ယံထက်တွင် သွေးမြူများမှာ ပိုမို ထူထပ်လာခဲ့သည်။
"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"
ထျန်းယန်ရှန်းမှာ မျက်လုံးပြူးကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေတော့၏။ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေချေပြီ။
ရွှေအင်မော်တယ် ပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မျက်ဝန်းမှ ရွှေရောင်အလင်းများ ထုတ်ဖော်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလိုက်ပေသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းက သူ့ကို စူးစမ်းရန် အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။
ရုပ်တူ ကိုယ်ပွားရှစ်ခုမှာ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီးက ဟိန်းထွက်သွားလေတော့သည်။