လင်းကျန်းစီရင်စုသို့

"ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းတွေကြား ဘယ်လို ကွာခြားချက်တွေ ရှိလဲဗျ"

ခြံဝင်းအတွင်း၌ ရှန်းယီသည် သူ၏အလေ့အထအတိုင်း အစာကြေစေရန် လမ်းလျှောက်နေပေသည်။

"ကွာခြားချက်တွေ အများကြီး ရှိတာပေါ့။ ဥပမာ ဗာဂျာရာဂိုဏ်း နည်းလမ်းက ချီစွမ်းအင်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးတယ်။ ပြီးတော့ အစားအစာနဲ့သွေးအဆီအနှစ်နဲ့ သန့်စင်တာတွေလည်း ရှိသေးတယ်..."

သားသတ်သမားကျန်းသည် ဤနည်းလမ်းများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားသူ ဖြစ်ပြီး လွယ်ကူစွာပင် ဆက်ရှင်းပြလိုက်ပေသည်။

"ဒါပေမယ့်... များသောအားဖြင့် ကျောက်စိမ်းအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီဆိုရင် အလားတူ သိုင်းပညာတွေကို တွေ့ရခဲပါတယ်။ ဒါကြောင့် အများစုက ကနဦးနယ်ပယ်ရဲ့သိုင်းပညာတွေနဲ့ ဖြစ်နေကြတာပါ"

"ဘာဖြစ်လို့လဲဗျ"

ရှန်းယီ သိပ်နားမလည်ပေ။

သူ့အမြင်တွင်မူ ထိုနည်းလမ်းများသည် သူ့အတွက် အလွန် အလုပ်ဖြစ်ပုံရပေသည်။

အတွင်းပိုင်း အသက်ရှူခြင်းနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သန့်စင်ပေးနိုင်ခြင်းက တူညီသော နယ်ပယ်ရှိ ရွယ်တူများအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိစေသည် မဟုတ်ပါလော။

"သက်တမ်းကြောင့်ပေါ့"

သားသတ်သမားကျန်းသည် ပခုံးတွန့်လိုက်ပေသည်။

"ကျောက်စိမ်းအဆင့်ထဲ မဝင်ခင်မှာ သက်တမ်းက နှစ်တစ်ရာကျော်လောက်ပဲ ရှိတတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ကျောက်စိမ်းအဆင့်ထဲ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီ ဆိုတာနဲ့ မင်းရဲ့ အသက်က နှစ်တစ်ရာလောက် ထပ်ရှည်လာနိုင်တယ်။ အဲဒီအဆင့်မှာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားရင် နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာ ထပ်တိုးသေးတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းတွေက ကျောက်စိမ်းအဆင့်နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ခွန်အားကို ပေးနိုင်ပေမယ့်၊ မိုးနဲ့မြေရဲ့ အနှစ်သာရက ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေကို အာဟာရမပေးနိုင်တဲ့အတွက် လူတစ်ယောက်ရဲ့ သက်တမ်းကို မတိုးစေနိုင်ဘူး"

"တကယ်လို့ နှစ်မျိုးစလုံးကို ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင် ဒီလို အချိန်ကုန် လူပန်း ဖြစ်စေတဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်က အတော်လေး အချည်းနှီး ဖြစ်ပုံရတယ်။ ကိုယ်ဖော့ပညာတွေနဲ့ လက်သီးသိုင်း၊ လက်ဝါးသိုင်းတွေ ပိုသင်ယူတာက ပိုထိရောက်လိမ့်မယ်"

ဤမှတ်ချက်ကြောင့် ရှန်းယီ သတိဝင်လာပြီး စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သိုင်းပညာကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းဆိုင်ရာ သူ၏ယခင် အတွေ့အကြုံများကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။

သူ့အတွက်မူ ရွှေရောင်နေမင်း ရတနာရှစ်ပါးခန္ဓာကိုယ် ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သော နတ်ဆိုးသက်တမ်းသည် အခြားသော ကျောက်စိမ်းအဆင့် သိုင်းပညာများထက် များစွာ လျော့နည်းပေသည်။

လက်တွေ့တွင်မူ သူသည် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် နှစ်ပေါင်းလေးဆယ်ကျော် အချိန်ယူခဲ့ရသော်လည်း၊ အခြားသူများမှာမူ ပါရမီ မည်မျှပင် ရှိစေကာမူ၊ ဆေးဝါး အကူအညီ မပါဘဲ လေ့ကျင့်ပါက ထိုမျှလောက်မက အချိန်ယူရမည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် အခြား သိုင်းပညာများအတွက်မူ ကွဲပြားခြားနားပေသည်။

သူက နှေးကွေးပြီး အခြားသူများက ပိုမြန်နေခြင်းသာ ဖြစ်ချေ၏။

လူနှစ်ယောက် သစ်ပင်အောက်တွင် စကားပြောနေစဉ် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဘေးဘက် ခြံဝင်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာပေသည်။

လီမူကျင်းသည် သစ်ပင်အောက်ရှိ ကျောက်စားပွဲဆီသို့ ရောက်လာပြီး ထိုင်လိုက်ပေသည်။

သူမသည် စာရွက်စာတမ်း တစ်လိပ်ကို ထုတ်လိုက်ပြီး မရင်းနှီးသော သန်မာသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှန်းယီကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်ပေသည်။

"ရှင် ပြဿနာ တက်နေပြီ"

သူမ၏မျက်နှာထားသည် လေးနက်နေပြီး နောက်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိပေ။

"ချင်းဖုန်းတောင်မှာ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို ရှင် သိလား"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းမပျိုလေး တစ်ဦး လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သားသတ်သမားကျန်းသည် ရှန်းယီကို တံတောင်နှင့် တွန်းကာ မျက်ခုံးပင့်ပြရင်း စနောက်နေသော်လည်း၊ ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာထား ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပေသည်။

လီမူကျင်းသည် ရှန်းယီ၏ကြည်လင်သော မျက်နှာကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူသည် အံ့သြသည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ မပြသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပေသည်။

သူမ သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ချေ၏။

"ရှင် သိပြီးသားပုံပဲ။ လင်းကျန်းစီရင်စု မဟာစစ်သူကြီးက အပြင်စခန်းကနေ နောက်ထပ် လူငါးရာ ဆင့်ခေါ်ဖို့ အမိန့်ထုတ်လိုက်တယ်ဆိုတဲ့ သတင်း ကျွန်မ ရထားတယ်။ ဒဏ်ရာရထားတဲ့ ရှင်းဟန်နဲ့ မာထောင်ကလွဲရင် ကျွန်မတို့ ကျန်တဲ့သူတွေရဲ့ နာမည်တွေ ပါလာတယ်"

"ကျွန်မတို့ မိသားစုက ချင်းဖုန်းတောင်နဲ့ အမြဲတမ်း ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ခဲ့ပြီး အဆက်အသွယ်တွေလည်း အများကြီး ရှိတယ်... ကျွန်မအဖေက ကျွန်မတို့ကို သွားခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါ့အပြင် ချင်ကျိုးပြည်နယ်မှာ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်က ကျွမ်းကျင်သူတွေကို တိုက်ခိုက်တဲ့စစ်ဆင်ရေးတွေ မရှိခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ။ ဒါက အရမ်း အန္တရာယ်များပြီး ဘယ်လို မတော်တဆမှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်မလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူမှ အာမခံနိုင်ဘူး"

လီမူကျင်းသည် သူမလက်ထဲရှိ စာရွက်စာတမ်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်လုံးများ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားနေပေသည်။

"လေကောင်းလေသန့်ရအောင်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ မိသားစုက ကျွန်မတို့အတွက် ပြောင်းရွှေ့မိန့် တစ်ခု စီစဉ်ပေးထားတယ်"

စာရင်းထဲတွင် လီမူကျင်း၊ လျိုရှောင်ကျဲနှင့် လီရှောင်အာ့တို့၏အမည်များကို စာရင်းသွင်းထားပြီးဖြစ်ရာ နေရာလွတ် တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။

"ရှင်က ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူပါ၊ ပြီးတော့ ရှင်က ကျွန်မတို့ကို အသက်ကယ်ခဲ့တဲ့ အကြွေးတင်နေတာလေ။ ကျွန်မ မလိုအပ်ဘဲ စကားအရှည်ကြီး မပြောချင်တော့ဘူး၊ ဒါက ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်မနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ"

စကားအနည်းငယ်ဖြင့် လီမူကျင်းသည် မြင့်မြတ်သောမိသားစုကြီးများ၏အာဏာကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပေသည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး မဟာစစ်သူကြီး ကိုယ်တိုင် အမိန့်ထုတ်လျှင်ပင် သူတို့၌ကြိုတင် ကင်းလွတ်ခွင့် ရနိုင်သည့် နည်းလမ်းများ ရှိပေသည်။

အခြား စစ်ကဲများ အတွက်မူ ဒါက သေရေးရှင်ရေး ကိစ္စ၊ ကံတရားအပေါ် မူတည်နေရသည့် အဖြစ်အပျက် တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း လီမိသားစု၏သားသမီးများမှာမူ ချင်းဖုန်းတောင်နှင့် သူတို့၏ဆက်ဆံရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန်ပင် အချိန်ရနေသေးချေ၏။

"..."

သားသတ်သမားကျန်းသည် နားထောင်လေလေ ပို၍ ရှုပ်ထွေးလေလေ ဖြစ်လာပေသည်။

သူ၏မျက်နှာထားသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပေသည်။

သူသည် စာရွက်စာတမ်းကို နားမလည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိပေသည်။ ရှင်းနေသည်မှာ စစ်မှုထမ်း ဆင့်ခေါ်စာ ဖြစ်သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ခံစာချုပ်နှင့် ဤမျှ တူနေရသနည်း။

ရှန်းယီသည် စားပွဲကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သိပ်အံ့သြပုံ မရပေ။

ဤအရာ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု သူ အနည်းငယ် ရိပ်မိထားသော်လည်း ဤမျှ မြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့မိပေ။

လီမူကျင်းသည် တည်ငြိမ်နေပုံ ပေါက်သော်လည်း သူမ၏စိတ်နှလုံးမှာမူ လုံးဝ တည်ငြိမ်ခြင်း မရှိပေ။

သူမ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ချေ၏။

"သတင်းက အရေးကြီးတယ်။အများဆုံး နာရီဝက် အတွင်းမှာ ဒု-စစ်သူကြီးက အမိန့်စာနဲ့ ရောက်လာလိမ့်မယ်"

ရှန်းယီကို စဉ်းစားချိန် များများစားစားမပေးလိုသဖြင့် သူမသည် သူမထံ ရောက်ရှိလာသော ရှားပါးသည့် အခွင့်အရေးကို အရယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏သွားများကို ထုတ်ဖော်ပြသလာခဲ့ချေပြီ။

သူတို့သည် သူ့ကို ရွေးချယ်စရာ မရှိအောင် ထောင့်ကျဉ်းထဲသို့ မောင်းသွင်းလိုက်ကြပေသည်။

အဆုံးတွင် လီရှင်းဟန်၏ကွပ်ကဲမှုအောက်၌ နောက်ထပ် အရည်အချင်းရှိသော လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦး ရောက်ရှိလာပေလိမ့်မည်။

ရှန်းယီတွင် နာကြည်းရန် အကြောင်းပြချက်ပင် မရှိပေ။

ဤသည်မှာ လီမိသားစုက စီစဉ်လိုက်သော စာလွှာဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ဂျူနီယာများသာ ဖြစ်သဖြင့် လိုက်နာရုံမှတစ်ပါး အခြား မရှိပေ။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အခြား အထက်အရာရှိများသည်လည်း လူအ များမဟုတ်ကြပေ။

ဤကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးနေသော အချိန်အခါမျိုးတွင် ရုတ်တရက် ပြောင်းရွှေ့ခံရခြင်းသည် ရှန်းယီ၏ အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူငယ်လေး၏မျက်လုံးများထဲ၌ လက်လျှော့လိုက်သည့် အရိပ်အယောင် တစ်ခုကို သူမ မြင်လိုက်ရပေသည်။

ရှန်းယီသည် စာရွက်စာတမ်းဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်ပေသည်။

လီမူကျင်း၏နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလို အေးခဲသွားချေ၏။

သူသည် ယင်းကို ပိတ်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်တွန်းပေးလိုက်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်ပေသည်။

"ဒါက ကျွန်တော့်အတွက် အဆင်မပြေဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီမူကျင်း၏ ရင်ဘတ်သည် ရုတ်တရက် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်သွားပြီး၊ ပုလဲကဲ့သို့ သွားများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်စေ့ထားကာ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပေသည်။

သူမ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မျက်နှာထားသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရပေသည်။

"ရှင့်ကိုယ်ရှင် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။ လူတွေ သေနိုင်တယ်ဆိုတာ သိတယ်မလား"

သူမ စိတ်ကူးထားသည်နှင့် အလွန် ကွာခြားနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်စေ၊ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ရံဖန်ရံခါ ပေါ်လာတတ်သော ထို ဓားနက်၏ အရိပ်အယောင်ကြောင့် ဖြစ်စေ...

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ခေါင်းမာခြင်းသက်သက်ဖြင့် ကိုယ့်အသက်ကို လောင်းကြေးထပ်ခြင်းသည် အလွန် မိုက်မဲသော လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဤအရာက ပြည်သူတွေအတွက် နတ်ဆိုးတွေကို သတ်ဖြတ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်းတပည့်များကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းသာ ဖြစ်ချေ၏။

"..."

ရှန်းယီသည် သူ၏လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်ပေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် တံခါးပွင့်လာသံ သဲ့သဲ့ကို ကြားလိုက်ရပေသည်။

ဖန်းဟန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာပြီး သူ၏ အသံမှာ အေးစက်နေချေ၏။

"ဒါက စစ်မိန့်တစ်ခုပါပဲ၊ မင်း တကယ်ပဲ လီမိသားစုဆီက ခိုးယူဖို့ လိုလို့လား"

လီမူကျင်း၏အကြည့်များ သူ့ဆီသို့ ရောက်သွားပြီး မျက်လုံးများ အလိုအလျောက် ကျဉ်းမြောင်းသွားပေသည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် အခြားတစ်ယောက် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါပေ။

အခြားသူ တစ်ယောက်ယောက်ကသာ ဤစကားကို ပြောခဲ့ပါက လီမူကျင်း လုံးဝ ဂရုစိုက်မိမည် မဟုတ်ပေ။

ချင်ကျိုးပြည်နယ်တွင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး မဟာစစ်သူကြီး၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်မှ တစ်စုံတစ်ဦးကို ပြောင်းရွှေ့နိုင်သည့် အင်အားစုများသည် နည်းပါးလှပေသည်။

သို့သော် သူမ ရှေ့ရှိ လူသည် ဖန်းဟန် ဖြစ်နေပေသည်။

စီရင်စုတစ်ဆယ့်နှစ်ခုကို စောင့်ကြပ်နေသော စစ်သူကြီးများထဲတွင် သူ၏စီနီယာအစ်ကိုနှင့် အစ်မများသည် နေရာနှစ်နေရာကို ယူထားကြပေသည်။

"သဘောပေါက်ပါပြီ၊ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အနေခက်အောင် လုပ်မိတာပဲ"

လီမူကျင်းသည် စစ်မိန့်စာများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရှန်းယီကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပေသည်။

သူမ သိပ်နားမလည်နိုင်ပေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က အကြီးအကျယ် ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြသော လူနှစ်ဦးသည် မည်သို့ ပြန်လည် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသနည်း။

တစ်ကိုယ်တည်း နေတတ်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။

သူသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွင်းရှိ အခိုင်မာဆုံး ကျောထောက်နောက်ခံကို တိတ်တဆိတ် ရယူထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယှဉ်ကြည့်လိုက်လျှင် လီမိသားစုသည် အမှန်ပင် သေးသိမ်ပုံရပေသည်။

လီမူကျင်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏အကြည့်များကို အေးစက်စွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပေသည်။

"ရှင် ကျွန်မကို မလိုအပ်ဘူးဆိုတော့ ကျွန်မ သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

ဖန်းဟန်သည် ရှန်းယီ၏ဘေးနားသို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ပေါ့ပါးသော လုပ်ရပ်များက သူ့ကို ဆရာသခင်၏လက်ခံမှုကို ရရှိရန် ခြေတစ်လှမ်း ပိုနီးကပ်သွားစေသည်ဟု ထင်ရပေသည်။

သူ၏ စီနီယာအစ်ကို အစ်မများရော သူကိုယ်တိုင်၌ပါ တိုက်ပွဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် နောက်ဆုတ်ခဲ့သည့် သာဓက မရှိခဲ့ဖူးပေ။

သို့သော် ဖန်းဟန်သည် စည်းကမ်းကို တစ်ကြိမ် ဖောက်ဖျက်ကာ စီနီယာအစ်ကိုပိုင် ထံမှ အကူအညီ ရယူရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူသည် သူ၏ သတ္တိကို သက်သေပြပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် နောက်ထပ် စွန့်စားမှုများ ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်တော့ဟု ယူဆသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

အမှန်တိုင်း ပြောရလျှင် ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးပြီး လစာပင် မရသေးချေ။

ထို့အပြင် သူ့လို ငယ်စဉ်ကတည်းက ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသူလည်း မဟုတ်သဖြင့် တိုက်ပွဲတွင် အသက် စွန့်စားရန် အကြောင်းပြချက် လုံးဝ မရှိပါပေ။

လူအများအပြား သစ်ပင်အောက်တွင် ရပ်နေကြပြီး တစ်ယောက်စီတွင် ကွဲပြားသော မျက်နှာထားများ ရှိနေကြချေ၏။

အပြင်ဘက်တွင်မူ အလျင်လိုနေသော ခြေသံများ နီးကပ်လာပေသည်။

ကုတ်အင်္ကျီကြီး ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်ကဲတစ်ဦးသည် အခြား အရာရှိလေးဆယ်ကျော်ကို ဦးဆောင်လျက် တံခါးဝတွင် ခန့်ညားစွာ ရပ်နေပြီး ငြင်းဆန်၍မရသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပေသည်။

"အမိန့်အရ... နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန အပြင်စခန်းမှ စစ်ကဲ ရှန်းယီကို ဒီစစ်သူကြီးနဲ့အတူ လိုက်ပါဖို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်တယ်..."

အသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပေသည်။

စစ်ကဲသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လီမူကျင်းနှင့် ဖန်းဟိန်ကြားတွင် အကြည့်ကို ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် ရွှေ့လိုက်ပေသည်။

ရုတ်တရက် လည်ချောင်း ခြောက်သွေ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရချေ၏။

အဆင့်နိမ့် စစ်ကဲတစ်ဦးကို လာခေါ်ရုံသာဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ရင်းနှီးသော မျက်နှာများစွာကို မည်သို့ တွေ့လိုက်ရသနည်း။

လီမူကျင်းသည် နှုတ်ဆိတ်နေပြီး ဖန်းဟန်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ အနေခက်စွာ ပါးစပ်ဟလိုက်ပေသည်။

လူပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး နည်းပါးသော သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက် ဝင်ပြောပေးရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် စကားမပြောနိုင်မီမှာပင်။

ရှန်းယီသည် ဘေးသို့ အနည်းငယ်ရွှေ့လိုက်ပြီး ဖန်းဟန်ကို သူ၏ခါးရှိ ဓားအိမ်ဖြင့် နောက်သို့ တွန်းပို့လိုက်ပေသည်။

သူသည် တံခါးဝသို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားပြီး အရာရှိများကြားတွင် ရပ်လိုက်ချေ၏။

"ဒီလက်အောက်ငယ်သား အမိန့်ကို နာခံပါတယ်"

တကယ်တော့ သူ၏အတွေးများသည် ဖန်းဟန်နှင့် လီမူကျင်းတို့ ထင်မြင်ယူဆထားသလောက် ရှုပ်ထွေးခြင်း မရှိပါပေ။

သူ၏အကြံဉာဏ်များသည် အလွန် ရိုးရှင်းလှပေသည်။

အကယ်၍ ကျောင်းနတ်ဆိုးကြီး၏သေဆုံးခြင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မမြင်ရလျှင်၊ အမှောင်ထဲတွင် ခိုအောင်းကာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်နေသော အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ရှိနေသည်ဟူသော အတွေးတစ်ခုတည်းကပင် သူ့ကို ဂနာမငြိမ် ဖြစ်စေပေသည်။

ဤအရာကို မြင်တော့ စစ်ကဲသည် စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပေသည်။

သို့သော် ရှန်းယီ၏လုပ်ရပ်သည် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူသုံးဦးကို ကြောင်အမ်းသွားစေသည်ကို သူ လုံးဝ မသိလိုက်ပါပေ။

သားသတ်သမားကျန်းသည် ဖန်းဟန်နှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်မိပေသည်။

"..."

လီမူကျင်းသည် လူအုပ်ကြားမှ ရှန်းယီကို ငေးကြည့်နေပြီး သူမ၏အသက်ရှူသံများ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာပေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူမ ကြီးပြင်းလာသော ပတ်ဝန်းကျင်က လူတိုင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အားကိုးရန် လိုအပ်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ်ပါက မလုံခြုံဟု ခံစားရကြောင်း သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။

တာဝန်များကို လွှဲပြောင်းပေးလျှင်ပင် ပိုမိုကြီးမားသော အကျိုးခံစားခွင့်များအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် ပုံရိပ်၏တိုးဝင်လာမှု၊ သစ်တောထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပုံ၊ နတ်ဆိုး၏ခေါင်းမှ တောက်ပသော ဓားနက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဆွဲထုတ်လိုက်သော သွေးစွန်းနေသည့် ခန္ဓာကိုယ်၊ ဤအရာအားလုံးသည် သူမ၏မျက်စိရှေ့တွင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပြန်လည် ပေါ်လာတော့ပေသည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ အစကတည်းက လီမိသားစုရော မဟာစစ်သူကြီးပါ သူ၏ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုများထဲတွင် လုံးဝ ပါဝင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြောင်း ပေါ်လွင်နေပေသည်။

သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်ပြီး အရာရှိများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း သူမ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် မသိမသာသောဆုံးရှုံးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပေသည်။