ဓားမြင်ကွင်းကမ်းပါးပေါ်မှ ပုံရိပ်

လင်းကျန်းစီရင်စု၊ ချင်းဖုန်းတောင်

ဓားမြင်ကွင်းလျှိုမြောင်

အားကောင်းသော နတ်ဆိုးမြင်း အကောင်ပေါင်းများစွာသည် နေ့ညမပြတ် မနားတမ်း ပြေးလွှားနေကြပြီး သူတို့၏ခွာသံများနှင့်အတူ ဖုန်မှုန့်များ တလိပ်လိပ် တက်နေပေ၏။

ရှည်လျားသော သက်ပြင်းချသံ တစ်သံနှင့်အတူ။

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သူကြီးဟုန့်လေ့ သည် မြင်းပေါ်မှဆင်းလိုက်ပြီး ရှေ့တွင် စနစ်တကျ စီတန်းထားသော တဲတန်းလျားများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပေ၏။

၎င်းမှာ အချိန်နံနက်စောစောဖြစ်ပြီး နှင်းရည်များ စိုစွတ်နေသော မီးပုံများမှာ မီးသွေးခဲများကြားတွင် တဖြဖြ မြည်လျက် အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေပေ၏။

ရွှေလင်းယုန် တပ်မှူး တစ်ဒါဇင်ခန့်၏အလောင်းများကို စုစည်းထားရှိရာ တစ်လောင်းစီတွင် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ဓားဒဏ်ရာများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အရေပြားများ ကွဲအက်ကာ အသားစများ စုတ်ပြဲလျက် အရိုးများပင် မြင်နေရပေ၏။

ဟုန်လေ့ သည် နတ်ဆိုးမြင်းကို ဆွဲရင်း သူ၏ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပေ၏။

အကယ်၍ ပြင်ပစခန်းမှ စစ်ကဲ များသည် လောကအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာရင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုနှင့် အမှုအခင်းများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော သူရဲကောင်းများနှင့် တူပါက၊ အတွင်းစည်းစခန်းမှ စစ်ကဲ များသည် လူအင်အား အများအပြားဖြင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး မဟာဗျူဟာ ကို ကျင့်သုံးကာ နတ်ဆိုးစခန်းများကို ဝါးအစည်းပြေ သကဲ့သို့ ချေမှုန်းနိုင်သော စစ်တပ်နှင့် ပိုတူပေ၏။

မည်သည့် ထိခိုက်ကျဆုံးမှုမဆို သည် အခြေအနေမှာထိန်းချုပ်မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ညွှန်ပြနေပေ၏။

မြင်းခွာသံများကို ကြားလိုက်ရ၍ ဖြစ်ရပေမည်။

ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားပြီး ပုခုံးပေါ်တွင် ရွှေလင်းယုန်တံဆိပ်ထိုးနှံထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် တဲအတွင်းမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာပေ၏။

သူသည် ဟုန်လေ့ထက် အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ်ခန့် ပိုမို ငယ်ရွယ်ပုံ ရပေ၏။

သူ၏ညာဘက်လက်မောင်းတွင် ပတ်တီးများ ပတ်ထားပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့ကာ အသက်ရှူသံများမှာလည်း အားနည်းနေပေ၏။

သူသည် မကျေမနပ်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ဘာလို့ အခုမှ ရောက်လာတာလဲ" ဟု မေးလိုက်ပေ၏။

"ငါကပဲ မင်းကို ပြန်မေးရမှာပါ စစ်ကဲကျောက်" ဟု ဟုန်လေ့က အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်ပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်က ဓားအိမ်ပေါ်တွင် တင်ထားပေ၏။

"ချင်းဖုန်းတပည့်တွေ တောင်ပေါ်ကနေ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဆင်းမလာအောင် တားဖို့ ငါ မင်းကို လူအယောက် လေးဆယ် ပေးခဲ့တယ်။ မင်း စောင့်ရှောက်ခဲ့တဲ့ ပုံစံက ဒါပဲလား"

သူ စကားပြောနေစဉ် သူ၏အကြည့်မှာ အလောင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်ဆီသို့ ရောက်သွားပေ၏။

ဓားမြင်ကွင်းလျှိုမြောင်သည် မြင့်မားသော ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုဖြစ်ပြီး မြေမျက်နှာသွင်ပြင်အရကာကွယ်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲပေ၏။

အကယ်၍ ချင်းဖုန်းတပည့်များ ဆင်းလာလိုပါက လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ သတိပြုမိခြင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိပါက အထက်လူကြီးများထံ အစီရင်ခံရန်နှင့် စစ်ကူတောင်းခံရန် အချိန်အလုံအလောက် ရှိပေလိမ့်မည်။

"ငါက ဒီမှာထိုင်ပြီး အိပ်မက်နောက်လိုက်ယောင်နေတတ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး"

ကျောက်ခန်းလင် က မထီမဲ့မြင် ပြုလျက် မျက်ခုံးပင့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်ပေ၏။

"အကယ်လို့ အဲဒီ နီကျန့်အဘိုးကြီးသာ ရုတ်တရက် ပေါ်မလာရင်၊ ငါ့လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး မဟာစစ်သူကြီးချန် ရှိတဲ့နေရာအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားမှာ။ အဲဒီ စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် ငါ့ကို ကြီးမားတဲ့ ကုသိုလ်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသင့်တာ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟုန်လေ့သည် သူ့ကို ရိုက်ပုတ်ချင်သော စိတ်ကို အနိုင်နိုင် ထိန်းထားရပေ၏။

သူသည် မြင့်မားသော ချောက်ကမ်းပါးဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်ပေ၏။

ထိုနေရာ၊ ချောက်ကမ်းပါး၏အစွန်းတွင် မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ခြေချိတ်ထိုင်နေပေ၏။

ပါးလွှာသော ငွေရောင်ဆံပင်များကို သစ်သားဆံထိုးဖြင့် ထုံးထားပြီး မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်ထားကာ မျက်နှာမှာ ပိန်ချောင်နေပေ၏။

လက်ဝါးနှစ်ဖက်လုံးကို ဒူးပေါ်တွင် တင်ထားပြီး သာမန် သံဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပေ၏။

သူမှာ ချင်းဖုန်းဂိုဏ်း၏အကြီးအကဲ နီကျန့် ဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ချင်ကျိုးတွင် ကျောက်စိမ်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း ဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သော ဓားသမားတစ်ဦး ဖြစ်ပေ၏။

အကယ်၍ အသက်ကြီးရင့်ခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေး ချို့ယွင်းလာခြင်း မရှိပါက၊ အသက် ၃၀၀ ကျော်အထိ နေထိုင်ရပြီး ချီပျစ်ခဲခြင်းအခွင့်အရေးကို အဆုံးရှုံးခံရမည်မဟုတ်ပေ။

အမှန်စင်စစ် သူသည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိရန် အခွင့်အရေး ရှိခဲ့ပေ၏။

"ငါ ဒဏ်ရာရသွားပေမဲ့၊ သူလည်းပဲ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခုရဲ့ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရတယ်။ သူ ပြန်ကောင်းလာဖို့ ဆယ်ရက်ကနေ လဝက်လောက် ကြာလိမ့်မယ်"

ကျောက်ခန်းလင်၏မျက်လုံးများတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

သူသည် မြင့်မြတ်သောမျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်ပြီး သူ၏မိသားစု လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့ပေ၏။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ ကျောက်စိမ်းအဆင့် အလယ်အလတ် သာ ရှိသော်လည်း လောကရှိ ဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် သူတစ်ပြန်ကိုယ်တစ်ပြန်အထိအခိုက်မရှိ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ မည်သူ့ကိုမဆို ဂုဏ်ယူစွာ ကြွားဝါနိုင်သော အချက် ဖြစ်ပေ၏။

သူ၏တက်ကြွနေသော ပုံစံကို မြင်သောအခါ။

တဲအတွင်းရှိ ရွှေလင်းယုန် တပ်မှူး များ နှင့် နတ်ဆိုးမြင်းကို စီးနင်းထားသော ပြင်ပစခန်းမှ စစ်ကဲ များ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ပျက်ယွင်းသွားကြပေ၏။

"..."

ရှန်းယီ သည် ထုံးစံအတိုင်း မြင်းဇက်ကြိုးကို ကိုင်ထားပေ၏။

ဤအရာက သူတို့ကို ဤနေရာသို့ အရေးပေါ် ပြောင်းရွှေ့လိုက်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေ၏။

"ဟား... ကုသိုလ် အသိအမှတ်ပြုခံရမယ်ပေါ့" ဟု ဟုန်လေ့က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ရယ်မောလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်ကာ "မင်း ပြန်ရောက်ရင် ကြိမ်ဒဏ်ခံဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်ပေ၏။

"မင်း"

ကျောက်ခန်းလင် အံကြိတ်လိုက်ပေ၏။

အကယ်၍ကံမကောင်းမှု အနည်းငယ် မရှိခဲ့ဘဲ ဤနေရာတွင် စောင့်ကြပ်ရန် စစ်သည်များ ထပ်မံ လိုအပ်နေခြင်းမျိုးသာ မဟုတ်ပါက၊ပြင်ပစခန်းမှ စစ်ကဲတစ်ဦးက သူ့ကို ဤကဲ့သို့ ပြောရဲခြင်းမှာ မဖွယ်မရာ လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်ပေ၏။

ဟုန်လေ့က သူ့ကို ထပ်မံ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး "ပြင်ပစခန်း တပည့်တွေ၊ မြင်းပေါ်က ဆင်းကြ" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်ပေ၏။

လူအယောက် လေးဆယ်ကျော်သည် ညီညာစွာ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ကြပေ၏။

ဟုန်လေ့သည် သူတို့ရှေ့မှ တစ်ယောက်ချင်း ဖြတ်လျှောက်သွားရင်း "ငါတို့ စောစောက အလျင်စလို ထွက်ခဲ့ရလို့ စကားပြောဖို့ အချိန်မရခဲ့ဘူး။ မင်းတို့ အများစုက ငါ့လက်အောက်က မဟုတ်ကြဘူး။ ငါက ဟုန်လေ့ပါ၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန မှာ စစ်ကဲအဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း ၆၀ ရှိပြီ။ ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းက ကျောက်စိမ်းအဆင့် အလယ်အလတ် ပါ၊ မဟာစစ်သူကြီးချန် အတွက် အမြဲ အလုပ်လုပ်ပေးနေတာ... ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီ အကြီးအကဲက ချန်ချမ်ခွန်း ပဲ၊ အခု ချင်းဖုန်းတောင် ထိပ်မှာ ရှိနေတယ်။"

"ချင်ကျိုးမှာ လူမိုက်လုပ်နေတဲ့ အကောင်တွေရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေကို ရှင်းပေးနေရလို့ မင်းတို့ အားလုံး မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြမှန်း ငါသိတယ်"

"စိတ်မပူကြနဲ့၊ မင်းတို့ အမှားမလုပ်သရွေ့တော့ ပြန်ရောက်တာနဲ့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် နဲ့ ညီမျှတဲ့ ကုသိုလ် အသိအမှတ်ပြုပေးမယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စစ်ကဲအများအပြား၏မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်ပေါက်လာပေ၏။

အမှတ်အသားတစ်ခုမှ နှစ်ခုသို့ တိုးမြှင့်ရန်အတွက် ကျောက်စိမ်းအဆင့် နှင့် ပတ်သက်သော နတ်ဆိုးဘေးအန္တရာယ်တွင် ငါးကြိမ် ပါဝင်ရမည် ဖြစ်ပြီး၊ အမှတ်အသား နှစ်ခုမှ သုံးခုသို့ တိုးရန်မှာ အကြိမ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် လိုအပ်ပေ၏။

သို့သော် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် နှင့် ပတ်သက်သော ဘေးအန္တရာယ်တွင် ပါဝင်ခြင်းမှာ ကျောက်စိမ်းအဆင့်၏အကြိမ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်နှင့် အနည်းဆုံး ညီမျှပေ၏။

ထို့ပြင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ဟု ဆိုသော်လည်း သူတို့အနေဖြင့် လက်ဖျားဖြင့်ပင်တို့စရာ မလိုဘဲ မဟာစစ်သူကြီး ချန်ချမ်ခွန်း အတွက် ဤတောင်ကို စောင့်ကြပ်ပေးရန်သာ လိုအပ်ပေ၏။

"မင်းတို့ကို တန်ဖိုးကြီးဆေး သုံးပုလင်း ဆုချမယ်၊ ကနဦးအဆင့် အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာ ကို စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်ခွင့် ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ ကျောက်စိမ်းအဆင့် အဆင့်နိမ့်သိုင်းပညာ တစ်တွဲလည်း ရလိမ့်မယ်"

"သုံးနှစ်စာ လစာနဲ့နှစ်လစာ ခွင့်ရက်"

ဟုန်လေ့က သူ၏လက်ဝါးကို ဖြန့်ပြလိုက်သည်။

အခြားသူများကို ထားပါဦး၊ ရှန်းယီ၏အကြည့်ပင်လျှင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန သည် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော်လည်း ပေးကမ်းသောအခါတွင်မူ အလွန် ရက်ရောပေ၏။

ဘိုင်ယွင်စီရင်စုတွင် ရှိစဉ်က ဤအရာများသည် သူတို့ စိတ်ကူးပင် မယဉ်ရဲသော အရာများ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ လူတိုင်း ဝေစုရရှိနေချေပြီ။

"မင်းတို့ လုပ်ရမှာက ဒီချောက်ကမ်းပါးကြီးကို ငါ့အတွက် စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ပဲ"

ဟုန်လေ့က လေးနက်စွာပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဝါးကို ချလိုက်ကာ ပထမဆုံးလူထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားပေ၏။

"မင်းရဲ့ နာမည်က ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလဲ"

"လျိုတာ့ချန်းပါ၊ ကနဦးနယ်ပယ် နောက်ဆုံးအဆင့်၊ ဓားပညာမှာ ကျွမ်းကျင်ပါတယ်"

"ဝမ်မုန့်ပါ၊ ကနဦးနယ်ပယ် နောက်ဆုံးအဆင့်၊ လက်သီးနဲ့လက်ဝါးနည်းစနစ်တွေမှာ အခြေခံ ရှိပါတယ်"

"သိုက်ပင်းပါ၊ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကနဦးအဆင့်၊ ကျွန်မက... ဓားကို သုံးပါတယ်"

ဟုန်လေ့၏ခြေလှမ်းများ အနည်းငယ် တုံ့သွားပြီး အမျိုးသမီး၏အင်္ကျီလက်ပေါ်တွင် အမှတ်အသား သုံးခု ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွားပေ၏။

ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော ကျောက်စိမ်းအဆင့် မှာ သာမန်လူ မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေ၏။

သူက သူမ၏ခါးရှိ ဓားရှည်ကို လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း သိုက်ပင်း သည် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ပြီး ဓားကို ကာကွယ်ထားပေ၏။

ဟုန်လေ့က တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိဟန်ဖြင့် သူ၏ပါးစပ်ကို တွန့်လိုက်ပေ၏။

ထို့နောက် သူသည် နောက်တစ်ယောက်ထံသို့ ဆက်သွားပေ၏။

ထိုလူငယ်သည် မြင့်မားပြီး မတ်မတ်ရှိသော ကိုယ်ဟန်ရှိကာ အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ခါးတွင် အနက်ရောင် အခမ်းအနားသုံးဓား ကို လွယ်ထားပေ၏။

သူ၏ရုပ်ရည်မှာ ချောမောပြီး ခန့်ညားသော်လည်း တစ်ခုတည်းသော အပြစ်မှာ သူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ထိုမှတစ်ပါး အခြား အပြစ်ရှာစရာ မရှိချေ။

ဟုန်လေ့၏အကြည့်သည် တစ်ဖက်လူ၏အင်္ကျီလက်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသား နှစ်ခုဆီသို့ ရောက်သွားပြီး သူက ပို၍နှေးကွေးသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်ပေ၏။

"ကနဦးအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း လား"

ရှန်းယီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်ပေ၏။

"ကျောက်စိမ်းအဆင့် ပါ"

သူ၏စကားအဆုံးတွင် စစ်ကဲ များကြားတွင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားပေ၏။

သူတို့သည် ချင်ကျိုးမှ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသော လူငယ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် အသက် ၇၀ သို့မဟုတ် ၈၀ ခန့်တွင် ကျောက်စိမ်းအဆင့် သို့ ချိုးဖောက်နိုင်ပါက မိသားစုတစ်ခုကို ဦးဆောင်နိုင်သော မာစတာတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပေ၏။

အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ်တွင် ကျောက်စိမ်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ နက်ရှိုင်းသော အစဉ်အလာရှိသည့် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းမှ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နိုင်ပေ၏။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက နုပျိုသော ရုပ်ရည်ကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး အမှန်တကယ် အသက် ၄၀ ရှိနေလျှင်ပင် ဤအချက်မှာ အလွန် အံ့ဩစရာ ကောင်းပေ၏။

သို့သော် အထူးရှားနိုင်ဆုံးသော အချက်မှာ၊

ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

"..."

ဟုန်လေ့သည် ခဏတာ အံ့သြသွားပြီးမှ တစ်ဖက်လူ၏မျက်နှာကို ရုတ်တရက် မှတ်မိသွားပေ၏။

ထိုခြံဝင်းလေးအတွင်း၌ မဟာစစ်သူကြီး၏တပည့်နှင့် မြင့်မြတ်သောမိသားစုမှ သခင်မလေးလီ တို့ ရှိနေခဲ့ကြပြီး သူတို့ဘေးတွင်လည်း ဗိုက်ရွှဲရွှဲနှင့် လူတစ်ဦး ရှိနေခဲ့ပေ၏။

ထိုသူသည် အားနည်းပုံရသော်လည်း သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏စွမ်းအားများကို ဖုံးကွယ်ထားသော နာမည်ကျော် တစ်ဦးဦးသာ ဖြစ်ရပေမည်။

အလားတူပင် သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ လူ၌ ဤမျှ ခွန်အားရှိနေခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

တစ်ဖက်လူသည် ငြင်းပယ်နိုင်သော စွမ်းအား ရှိသော်လည်း ချင်းဖုန်းတောင်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့ပေ၏။

ငယ်ရွယ်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးမှာ ဤကဲ့သို့ပင် ပြုမူသင့်ပေ၏။

ဤအချက်ကို တွေးတောရင်း ဟုန်လေ့၏မျက်နှာမှာ ပိုမို နွေးထွေးလာပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါက ချောက်ကမ်းပါးကို စောင့်ကြည့်ရုံပါပဲ။ ခေါင်းဆောင်ချန် က ချင်းဖုန်းဂိုဏ်းကို အတည်တကျ စတင်တိုက်ခိုက်တာမျိုး မရှိသေးသလို သူရဲ့ဓားကိုလည်း အတည်တကျ မထုတ်သေးပါဘူး။ သူတို့သာ အဲ့လူကို အပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့လည်း နောက်ဆုတ်ပြီး ကိုယ့်တပ်စခန်းကို ကိုယ် ပြန်ကြမှာပါ" ဟု ဆိုပေ၏။

"အသက် ၄၀ ကျော်နေပြီဖြစ်ပေမယ့် ဝက်တစ်ကောင်လိုဦးနှောက်ရှိတဲ့ အိမ်က အလိုလိုက်ခံထားရတဲ့ သခင်လေးတွေလိုတော့ မဖြစ်ပါစေနဲ့"