ဒေါသများ စုစည်းကာအထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်ရောက်ခြင်း

စစ်ကဲ များသည် ထိုလူနှစ်ဦးကို မတ်စောက်သော တောင်ကုန်းပေါ်သို့ သယ်ဆောင်လာကြပေသည်။

ထိုမျှ ဆူညံသော အသံများသည် ဒု-စစ်သူကြီး များကို သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်လိမ့်မည်၊ သူတို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာလောက်သည်ဟု တွေးထားသော်လည်း အရာအားလုံးက လျင်မြန်စွာ...အလွန် လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားသဖြင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စရာပင် ကောင်းနေချေ၏။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

တောင်ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ဟုန်လေ့ နှင့် ကျောက်ခန်းလင် တို့သည် လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာနှင့်အတူ အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ဟုန်လေ့၏ မျက်ခွံများ လှုပ်ရှားသွားပေသည်။

"ပြဿနာကြီး တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်... ဒါပေမယ့် အခု ဖြေရှင်းပြီးသွားပါပြီ"

ဝမ်မုန့် အနေဖြင့် အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို ဒု-စစ်သူကြီးအား တိတိကျကျ ရှင်းပြရန် အလွန် ခက်ခဲနေသဖြင့် လူကို သယ်ရင်း တောင်ပေါ်သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။

စစ်ကဲအချို့သည် သူတို့၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဆူညံစွာ ဆွေးနွေးနေကြပြီး ဓားအရှိန်အဝါများ နှင့် ဓားနက် အကြောင်း ပြောဆိုနေကြချေ၏။

ဟုန်လေ့သည် အဖြစ်အပျက်အကြောင်းစုံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူလိုက်ရပေသည်။

သူ၏မျက်နှာထားသည် အတော်လေး ရှုပ်ထွေးနေပေသည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော သိုက်ပင်း ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို အတန်အသင့် ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်ချေ၏။

သို့သော် နားလည်ရန် ခက်ခဲနေပေသည်။

သူမကို စောင့်ကြည့်ထားရန် ရှန်းယီ ကို ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ကြားထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

သူမ ဤမျှအထိ ဒဏ်ရာရအောင် သူ မည်သို့လုပ်လိုက်သနည်း... ထို့အတူ သူမနှင့်အတူ ချည်နှောင်ခံထားရသူမှာ စီရင်ချက်ချသူ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသူ ဖြစ်နေပေသည်။

ချင်းဖုန်းတောင် မှ စီရင်ချက်ချသူ တစ်ဦးသည် လွယ်ကူသော ပစ်မှတ်တစ်ခု မဟုတ်ပါပေ။

အကယ်၍ သူကိုယ်တိုင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလျှင်ပင် အနိုင်ရရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်ချေ၏။

"ဒုဗိုစစ်သူကြီး၊ သူတို့ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ"

ဝမ်မုန့်က ထိုလူကို မြေကြီးပေါ်သို့ ချထားလိုက်ပေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်ခန်းလင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပေသည်။

"ပြဿနာတွေ များနေတဲ့အချိန်မှာ စာအုပ်ကြီးအတိုင်း လုပ်နေစရာ မလိုဘူး၊ သူတို့ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူအင်အား ဖြုန်းမနေနဲ့။ ဒီလူက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ယောက်ကို သတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာ၊ အတွင်းလူ ဖြစ်နေမှတော့ သူတို့ အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်လိုက်"

ဟုန်လေ့ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လှည့်ကာ မေးလိုက်ပေသည်။

"ရှန်းယီ ဒဏ်ရာရသွားသလား"

ဝမ်မုန့် ပါးစပ်ဟလိုက်ပေသည်။

"အာ... မရဘူး ထင်ပါတယ်။ အရာရှိရှန်း က တော်တော်လေး အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်နေတဲ့ပုံပါပဲ"

သူ သေချာ ပြန်စဉ်းစားပြီးနောက် သေချာသည့်ပုံစံဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ"

ကျောက်ခန်းလင် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပေသည်။

ဤ ကနဦးနယ်ပယ်စစ်သည်များပြောသလို လူနှစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ရန် မည်သို့ရိုးရှင်းနိုင်မည်နည်း။

ဟုန်လေ့သည် သူ့ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သိုက်ပင်း၏လက်မောင်းဝတ်ပေါ်ရှိ တိမ်တိုက် အစင်းကြောင်း သုံးခုကို ကြည့်ကာ သူမ ထိုအရာများ ရရှိရန်အတွက် နတ်ဆိုး မည်မျှ သတ်ဖြတ်ခဲ့ရပြီး လူပေါင်း မည်မျှ ကယ်ဆယ်ခဲ့ရမည်ကို တွေးတောမိလိုက်ပေသည်။

ထို့အပြင် အကယ်၍ ရှန်းယီသည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပါက သူတို့ကို အဆုံးသတ်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် သူတို့ကို သေလုမြောပါး ချန်ထားခဲ့ပြီး ချည်နှောင်ကာ ဤနေရာသို့ ပို့လိုက်ခြင်းတွင် အခြားသော သတင်းစကား တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနိုင်ပေသည်။

သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ချေ၏။

"သူတို့ သေလုနီးပါး အရိုက်ခံထားရပြီးပြီ၊ စောင့်ကြည့်နေစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ လောလောဆယ် အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားလိုက်၊ တကယ်လို့ သူတို့ ကံကောင်းပြီး အသက်ရှင်ရင် ဖြေရှင်းဖို့အတွက် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ကို ပြန်ခေါ်သွားမယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အသက်ငင်နေပြီး မျက်နှာထားအုံ့မှိုင်းနေသော မြေပြင်ပေါ်ရှိ သိုက်ပင်းသည် သူမ၏စီနီယာ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်ထဲမှ အနီရောင်သွေးများကို မျိုချလိုက်ပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြရာ သူတို့၏နှုတ်ခမ်းများတွင် ခါးသီးပြီး ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပေသည်။

လူငယ်လေးသည် သူတို့၏ထွက်ပြေးလမ်းကြောင်းကို ကိုယ်တိုင် ပိတ်ဆို့ခဲ့သော်လည်း အဆုံးတွင် သူ၏သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့သော ကြားဝင်စွက်ဖက်မှုကြောင့် သူတို့ ယာယီ အသက်ရှင်ခွင့် ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နေရပေသည်။

"ခေါင်းမာပြီး အလျှော့မပေးတတ်တဲ့ကောင်၊ အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကိုပဲ ဖက်တွယ်ထားရင် မင်းဘဝမှာ ဘယ်တော့မှ ကြီးကျယ်တာ ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျောက်ခန်းလင်သည် အထင်အမြင်သေးစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

အထက်လူကြီးများက တပ်စွဲထားရန် ပြောသောအခါ ဟုန်လေသည် တကယ်ပင် တစ်လက်မမျှ မရွေ့ဘဲ နေခဲ့ပေသည်။

'ဒီလိုဖြစ်မယ်မှန်း သိရင် ဒီလူတွေကို ဘာလို့ ခေါ်နေဦးမှာလဲ။'

သူ့စကားများကို လုံးဝ လစ်လျူရှုထားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ခန်းလင် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပေသည်။

"အဲဒီ ရှန်း ဆိုတဲ့ကောင် ဘယ်မှာလဲ။ ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာ၊ ဘာလို့ လာပြီး သတင်းမပို့တာလဲ"

ဝမ်မုန့်နှင့် အခြား စစ်ကဲများသည် သူ့ကို သည်းခံနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး မသိစိတ်ဖြင့် ပြန်လည် ချေပချင်စိတ် ပေါက်လာကြပေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရှန်းယီသည် တောင်ကုန်းပေါ်သို့ အေးအေးဆေးဆေး တက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။

သူ့အမူအရာကို ကြည့်ရသည်မှာ ဒဏ်ရာရဖို့ နေနေသာသာ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်နှင့်ပင် မတူပါပေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကျောက်ခန်းလင်၏ မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားပေသည်။

စစ်ကဲများ ပြောသည်မှာ အမှန်တရား ဖြစ်နေချေ၏။

ဤအတွေးဖြင့် သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျောခိုင်းလိုက်ပေသည်။

ဟုန်လေ့ ပြုံးလိုက်မိပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပေသည်။

"ညီအစ်ကိုရှန်း၊ အထင်ကြီးစရာ စွမ်းရည်တွေပဲ"

အမှန်ပင် ထူးချွန်သောလူငယ်လေး ဖြစ်ပြီး ဤလူကြီးကို အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားစေခဲ့ပေသည်။

ရှန်းယီ သူ၏ဘေးနားသို့ လျှောက်သွားပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားကာ သတိပေးလိုက်ပေသည်။

"သူတို့ အခု တောင်ပေါ်မှာ လှုပ်ရှားနေလောက်ပြီ"

"ဟင်"

ဟုန်လေ့၏လက်သီးဆုပ်ထားသော လုပ်ရပ် ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားပြီး အလိုအလျောက် ပြန်ပြောလိုက်ပေသည်။

"ဒါက မျှော်လင့်ချက်မဲ့ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ စီရင်ချက်ချသူခွေးတစ်ကောင်ပါပဲ၊ ညီအစ်ကိုရှန်း သိပ်သတိထားနေစရာ မလိုပါဘူး၊ မဟာစစ်သူကြီးချန်..."

သူ၏စကားလုံးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ သူ၏လေးထောင့်ကျသော မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပေသည်။

တောင်ပေါ် စီရင်ချက်ချသူ တစ်ဦးသည် ညအမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူကာ ထွက်ပြေးခဲ့ခြင်းက သူ၏အထက်လူကြီးများနှင့် သဘောထားကွဲလွဲမှုကို ပြသနေသော်လည်း အထက်ချောက်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ အကြီးအကဲ နီကျန့် သည် သူ့ကို တားဆီးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ချင်းဖုန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် သစ္စာစောင့်သိမှု ပျက်ပြားသွားပြီ ဆိုလျှင်ကော။

ဂိုဏ်းချုပ်အိုကြီးသည် ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံးကို ဆန့်ကျင်သောကြီးမားသည့် သစ္စဖောက်ကျူးလွန်မှုကို ပြုလုပ်ရန် တကယ်ပင် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သလော။

ချင်းဖုန်းတောင် နောက်လိုက်များသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနကို ခုခံရန် စည်းလုံးသည်ဖြစ်စေ၊ တပည့်ကို လွှဲပြောင်းပေးရန် ဆန္ဒရှိသည်ဖြစ်စေ၊ အားလုံးသည် တောင်ထိပ်တွင် ကြီးမားသော ဖိအားအောက်၌ ရောက်ရှိနေကြပေသည်။

သို့သော် အထက်မှလူများက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကာကွယ်လိုပြီး အောက်မှ လူများက ထွက်ပြေးလိုလျှင်ကော။

ထိုအခါ တောင်ကြားလမ်းကို စောင့်ကြပ်ရန်သာ တာဝန်ရှိသော မိမိတို့သည် ဂိုဏ်းတပည့် အများစု၏တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ဤအတွေးဖြင့် ဟုန်လေ့ သွားကြိတ်လိုက်မိပေသည်။

"သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏လက်ထဲမှ မီးရှူးတိုင်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ကွင်းပြင်တစ်ခုသို့ လျှောက်သွားကာ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏အမြင်အာရုံ အားလုံးကို အသုံးပြု၍ ချောက်ကမ်းပါးထိပ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပေသည်။

ရုတ်တရက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော အကြီးအကဲ နီကျန့်သည် မတ်တပ်ရပ်လျက်သား ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ချေ၏။

သူသည် ခေါင်းပေါ်မှ သစ်သားဆံထိုးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ပါးလွှာသော ငွေရောင် ဆံနွယ်များသည် ပခုံးပေါ်သို့ ဖရိုဖရဲ ကျဆင်းသွားပေသည်။

သူ၏မှုန်ဝါးသော မျက်လုံးများတွင် လှိုင်းဂယက်များ မရှိသော်လည်း ထူးဆန်းစွာပင် ဒေါသများ ကိန်းအောင်းနေပေသည်။

ယင်းက စိတ်ခံစားမှု တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ သူ တမင်တကာ စုဆောင်းထားသော အခြေခံအုတ်မြစ် တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေ၏။

အဘိုးအိုသည် အထက်မှငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်သည် အောက်ဘက်ရှိ ချင်းဖုန်းတောင် စီရင်ချက်ချသူ ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပေသည်။

အသက်ငွေ့ငွေ့သာ ကျန်ရှိတော့သော သူ၏ နောက်လိုက်ကို ငေးကြည့်ရင်း။

သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲရှိ ဒေါသများသည် ပြည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း လုံးဝ လွှမ်းမိုးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။

"မင်း သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်တယ်လို့ မပြောဘူးလား"

ဟုန်လေက ဘေးနားရှိ လူကို အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်"

ကျောက်ခန်းလင် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေပေသည်။

ထိုအချိန်၌ အကြီးအကဲ နီကျန့်၏အရှိန်အဝါသည် သူ၏အထွတ်အထိပ် အချိန်ကထက်ပင် ပိုမို ထက်ရှနေချေ၏။

"ဘာတွေ လောနေတာလဲ။ သူ ဆင်းလာရဲသရွေ့ ကျုပ်တို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး မဟာဗျုဟာ ကို တည်ဆောက်လိုက်ရင် သူ ပြန်လမ်းမရှိစေရဘူးလို့ အာမခံတယ်"

ဤလူသည် ယုံကြည်စိတ်ချရသူ မဟုတ်ပုံရသော်လည်း သူ၏စကားများသည် အနှစ်မဲ့သော စကားများ မဟုတ်ပါပေ။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏အရာရှိများသည် သာလွန် သိုင်းပညာများနှင့် တန်ဖိုးကြီးဆေးဝါး များမှ အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိထားကြပြီး ဂိုဏ်းတပည့်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ ချင်းဖုန်းဂိုဏ်းကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်နေလျှင်ပင် အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိဘဲ မကြာခဏဆိုသလို အသာစီး ရလေ့ရှိပေသည်။

ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် အရာရှိ နှစ်ဦးသည် ဤနေရာတွင် တပ်စွဲထားပြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော စစ်ကဲများ၏ပံ့ပိုးမှုဖြင့် တပ်ဖွဲ့ဖွဲ့ထားရာ အိုမင်းမစွမ်း ဖြစ်နေသော အကြီးအကဲ နီကျန့်ကို ဖမ်းဆီးရန်မှာ ပြဿနာ မရှိသင့်ပေ။

ဟုန်လေ့ စိုးရိမ်နေသည်မှာ... အကြီးအကဲ နီကျန့်၏လက်ရှိ အမူအရာအရ သူသည် စိတ်ဖောက်ပြီး သေလမ်းရှာနေခြင်း မဟုတ်ပါက၊ ထွက်ပြေးရန် အသင့်တော်ဆုံး မဟုတ်သော ဤကွမ်ကျန်းလျှိုမြောင် သည် ဤဂိုဏ်းတပည့်များ၏ဖောက်ထွက်ရာ နေရာ ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ရှန်းယီ၊ ငါ့အမိန့်ကို နာခံပါ"

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ခါးမှ သံတံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပေသည်။

"ကွမ်ကျန်းလျှိုမြောင်တပ်မှူးရဲ့ နာမည်နဲ့ ဒီအရာရှိ ရှစ်ယောက်ကို ခေါ်ယူဖို့ ငါ့ရဲ့ နှုတ်မိန့်ကို ယူသွားပါ။ မြန်မြန်လုပ်ဖို့ မှတ်ထားပါ၊ ဂရုစိုက်ပါ"

ရှန်းယီ မော့ကြည့်လိုက်ပေသည်။

ဤသည်မှာ တာဝန်တစ်ခုဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် ထွက်ခွာခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး အကြံပေးခြင်းက တစ်ကဏ္ဍ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ဝါရင့် စစ်ပြန်ကြီးတစ်ဦး၏ဆုံးဖြတ်ချက်ထက် ပိုမို မှန်ကန်သည်ဟု မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးစွာ ယုံကြည်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရှိ သူ၏ ခွန်အားသည် မနည်းသော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် ရလဒ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား လွှမ်းမိုးရန် မလုံလောက်သလို၊ အရာရှိ ရှစ်ဦး၏ပူးပေါင်း ကြိုးပမ်းမှုထက် ပိုမို အသုံးဝင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် တံဆိပ်ပြားကို ယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း အခြား တစ်ယောက်က ဦးအောင် လုယူသွားချေ၏။

ကျောက်ခန်းလင် သွားကြိတ်လိုက်ပေသည်။

"ငါ ဒဏ်ရာရထားတယ်၊ ငါ သွားလိုက်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီ၏ မျက်နှာထား တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွှေလင်းယုန် တပ်မှူးများသည် အံကြိတ်ကာ အကြည့်လွှဲလိုက်ကြပေသည်။

ဟုန်လေ့သည် ဤအသုံးမကျသူကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပေသည်။

အခြားတစ်ဖက်လူသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး မဟာဗျုဟာအတွက် အချက်ပြသူ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် မိမိကဲ့သို့ ပြင်ပအဆင့်များမှလူများ အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်သော အတွင်းပိုင်းအဆင့်များ၏ အထူးဗျူဟာ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"သွားပြီး အမြန်ပြန်လာခဲ့"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် မြင့်မားသော ချောက်ကမ်းပါးဆီသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်... အဘိုးအိုသည် အင်အားစုစည်းရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးပုံ ရပေသည်။

ရှန်းယီ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာထားသည် ဟုန်လေ့ကဲ့သို့ စိတ်သက်သာရာရမှု မရှိပေ။

သူ၏အားကောင်းသော အမြင်အာရုံဖြင့်

အကြီးအကဲ နီကျန့်၏နောက်ကွယ်၊ မြင့်မားသော ချောက်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ အဝေးတစ်နေရာတွင် အားနည်းသော အရှိန်အဝါရှိသည့် တပည့်တစ်စုသည် ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာနေကြပြီး၊ အချို့မှာ ကနဦးနယ်ပယ်မှ ဖြစ်ကာ အချို့မှာ လူသားခန္ဓာကိုယ်ပင်အပြည့်အဝ မဖွံ့ဖြိုးသေးသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။