နဂါးမိကျောင်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

ရှန်းယီက ဦးစွာစတင် လှုပ်ရှားလိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

သူသည် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ရာ ဓားသွားပေါ်မှ အနက်ရောင်အလင်းတန်းများသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သိပ်သည်းသွားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နက်မှောင်သည့်အရောင်အဆင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤသည်မှာ သူ ကျောက်စိမ်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ် အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော လောဘဝံပုလွေနတ်ဆိုးသတ်ဓားသိုင်း သည် သူ၏ကြီးမားသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အောက်တွင် ယခင်က မရှိဖူးသော ထက်ရှမှုမျိုးကို ထုတ်ဖော်ပြသလာသည်။

"ချွင်..."

ဓားချက်သည် ရုတ်တရက် ခုတ်ပိုင်းကျလာသည်။

ယခင်ကကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဓားအရှိန်အဝါများ ပါမလာဘဲ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သို့သော် ထိုအရာသည် စစ်မှန်သော ထက်ရှမှုသက်သက်သာပင်။

ဒေါသထွက်နေသော နဂါးမိကျောင်းသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ဓားသိုင်းမျိုးကိုမူ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

အနက်ရောင်ဓားသွား နီးကပ်လာမှသာ ခြေဖဝါးမှ ဦးခေါင်းထိပ်ထိ အေးစက်သွားသော ခံစားမှုကို ရလိုက်သည်။

၎င်း၏မျက်နှာတွင် အံ့သြသွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး ခြေကိုဆောင့်ကာ အကြေးခွံများ ဖုံးအုပ်ထားသော တံတောင်ဆစ်ဖြင့် ဓားကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

အရေပြားနှင့် ဓား ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်းပင်။

ဂလွမ်း...

ဂလွမ်း...

ထိုအသံသည် အသားကို လှီးဖြတ်သံမဟုတ်သလို သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံလည်း မဟုတ်ပေ။

မိကျောင်းနဂါး၏လက်မောင်းပေါ်ရှိ အကြေးခွံများအားလုံး ထောင်တက်လာပြီး ကွေးညွှတ်နေသော ဓားသွားများအလား ဖြစ်သွားသည်။

ရှန်းယီ၏ဓားသည် အသားကို မထိဘဲ အကြေးခွံတစ်လွှာကိုသာ ခြစ်ထုတ်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုခဏတာ တုံ့ပြန်ချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ နဂါးမိကျောင်းသည် ရုတ်တရက် တစ်ပတ်လှည့်လိုက်သည်။

၎င်း၏ဝတ်ရုံဖားဖားကြီး လွင့်ပျံသွားပြီး သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ မာကျောသော အမြီးကြီးသည် လူငယ်၏ လက်မောင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာသည်။

နတ်ဆိုး၏လျှို့ဝှက်သတ်ကွက်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရချိန်တွင်...

ရှန်းယီ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။

ပြီးပြည့်စုံနေသော ဓားသိုင်းအဆင့်ကြောင့် သူသည် အခြေအနေကို လွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ထိတွေ့ခါနီးအချိန်တွင် မာကျောသော အမြီးသည် ရုတ်တရက် ပျော့ပျောင်းသွားကာ ချောမွေ့သော ကြာပွတ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ယခင်က ပြင်းထန်သော အားအင်များသည် ရန်သူကို လှည့်စားရန် ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဓားနှင့် ထိပ်တိုက်မတွေ့ဘဲ ရှန်းယီ၏ လက်မောင်းကို တိုက်ရိုက် ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အမြီးပေါ်ရှိ အကြေးခွံများလည်း ထောင်တက်လာသည်။

"ရွှပ်..."

လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းတွင် သတ်ကွက်သုံးခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ပိုးသားလက်ရှည်အင်္ကျီ စုတ်ပြဲသွားပြီး အနီရောင် သွေးစအချို့ စွန်းထင်းသွားသည်။

နဂါးမိကျောင်း၏မျက်နှာထားမှာလည်း မကောင်းလှပေ။

၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံများသည် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကြာအောင် ပျိုးထောင်ခဲ့ရသော အရာများဖြစ်သည်။

သာမန်အကြေးခွံများဟု ထင်ရသော်လည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ခံစစ်နှစ်မျိုးလုံးအတွက် အသုံးပြုနိုင်သော ရတနာချပ်ဝတ်တန်ဆာအဖြစ် သန့်စင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန် အားကိုးရသော အဖိုးတန်ပစ္စည်းဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်ကြိမ်တည်းသော ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတွင် ထိုထူးဆန်းသော အနက်ရောင်ဓားကြောင့် အကြေးခွံ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကွာကျသွားခဲ့ရသဖြင့် အတွင်းစိတ်ထဲတွင် နာကျင်နေပြီဖြစ်သည်။

ပြိုင်ဘက်၏အရေပြားပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာလောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။

နဂါးမိကျောင်း၏မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ ပေါ်လာပြီး အားကုန်ထုတ်ကာ လူငယ်၏လက်မောင်းတစ်ဖက်လုံးကို ကြေမွသွားအောင် ချေပစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရှန်းယီသည် လက်ဝါးကိုဖြန့်ကာ ၎င်း၏အမြီးကို လက်ငါးချောင်းဖြင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"မင်းလို သိုင်းပညာရှင်အဆင့်လောက်က ငါနဲ့ ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရဲတယ်ပေါ့"

နဂါးမိကျောင်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိလိုက်ပြီး ရယ်ချင်သလိုလို၊ စိတ်ဆိုးသလိုလို ဖြစ်သွားသည်။

အကယ်၍ သိုင်းပညာရှင်များသည် မွေးရာပါ ခွန်အားကြီးသော နတ်ဆိုးများနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် သိုင်းပညာများကို လေ့လာနေစရာပင် လိုတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအတွေး မဆုံးခင်မှာပင်...

နောက်တစ်ခဏ၌ ၎င်း၏မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန်လှန်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှန်းယီသည် မိကျောင်းအမြီးကို ကိုင်လျက် လေထဲသို့ ယမ်းတင်လိုက်ပြီး အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

"ဘုန်း..."

နဂါးမိကျောင်း လွင့်စင်သွားပြီး ကျောက်သားမြေပြင်ပေါ်သို့ ကုတ်ခြစ်ကာ ပါသွားသည်။

၎င်းသည် ပြားချပ်နေသော ခေါင်းကို ခါရမ်းလိုက်ပြီး ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြောင်ငေးနေမိသည်။

ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ ခေါင်းမော့လိုက်ရာ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ အပြည့်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တစ်ဖက်လူသည် နဂါးအမြုတေ၏သွေးအနှစ်သာရကို မတော်တဆ စုပ်ယူမိထားသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း... ဟား... ဤမျှထိ ပြီးပြည့်စုံအောင် စုပ်ယူထားနိုင်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့မိပေ။

"ဂရား..."

၎င်း၏မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး ခါးကိုကိုင်းကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထိုသို့ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းပြီး စူးရှသော အသံသည် တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ လူများကိုပါ အာရုံစိုက်မိစေသည်။

ရှန်းယီ စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည့်အချိန်တွင်...

ရွှေလင်းယုန်တပ်ဖွဲ့ဝင် အယောက် ၂၀ ကျော်သည် လက်ထဲရှိ သံကြိုးများကို ပစ်လွှတ်ကာ အကြီးအကဲ နီကျန့်ကို ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးမဟာဗျုဟာဆိုသည်မှာ သိုင်းပညာ သက်သက်မဟုတ်ပေ။

နည်းစနစ်အပြင် အဓိက ထိရောက်မှုမှာ သံကြိုးများ၏ပါဝင်ပစ္စည်းများအပေါ်တွင် မူတည်ပြီး ချီစွမ်းအင် စီးဆင်းမှုကို ကြီးစွာသော အဟန့်အတား ဖြစ်စေနိုင်သည်။

သို့သော် အဓိက လိုအပ်ချက်မှာ... ရန်သူကို သံကြိုးဖြင့် ချုပ်နှောင်မိရန် လိုသည်။

ကျောက်ခန်းလင် ယူရမည့် အဓိကနေရာကို ယခုအခါ ဟုန်လေ့က ဝင်ယူထားရသည်။

သူတို့၏ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ အလွန်တရာ ကိုးရိုးကားရားနိုင်လှပြီး စည်းစနစ်မကျပေ။

အပြင်စခန်းမှ တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏အခြေအနေမှာလည်း ထိုနည်းတူပင်။

သူတို့သည် အစကတည်းက ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လေ့မရှိကြသလို မတူညီသော စစ်သူကြီးများအောက်မှ ယာယီခေါ်ယူထားသူများ ဖြစ်သဖြင့် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မည်သည့်အရာကျွမ်းကျင်သည်ကိုပင် သေချာမသိကြပေ။

ဤအခြေအနေအောက်တွင် ကနဦးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များသည် အနားသို့ပင် မကပ်နိုင်ကြဘဲ အကူအညီထက် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည့် အန္တရာယ်ပင် ရှိနေသည်။

အကြောင်းရင်းမျိုးစုံကြောင့် ငါးပေရှည်သော ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အကြီးအကဲသည် သိုးအုပ်ထဲ ဝင်လာသော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဟုန်လေ့တွင် ခိုင်မာသော အခြေခံရှိသည်။

သူသည် တိုက်ကွက်ကို မည်သို့ ပေါင်းစပ်ရမည်ကို မသိသော်လည်း အဘိုးအိုသည် ထိုသံကြိုးများကို ကြောက်ရွံ့ကြောင်း သူသိသည်။

ထိုအားသာချက်ကို အသုံးပြုပြီး အချိန်တစ်ခုအထိ တောင့်ခံထားနိုင်သည်။

ပြိုင်ဘက်သည် အသက်စွမ်းအင်ကို လောင်ကျွမ်းစေသော လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို သုံးပြီး ခေတ္တမျှ အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနည်းလမ်းကပင် အပြည့်အဝ အလုပ်မဖြစ်တော့ဘဲ သူ၏အရှိန်အဝါသည် သိသာထင်ရှားစွာ ကျဆင်းလာနေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် တစ်မွှေးတိုင်ကြာချိန် သုံးကြိမ်ခန့် တောင့်ခံထားနိုင်ပါက... သူ ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်စရာမလိုဘဲ ပြိုင်ဘက်က အလိုလို သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုအချိန်အတောအတွင်း လူဘယ်နှယောက် သေဆုံးရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ပို၍အရေးကြီးသော အချက်မှာ... ရှန်းယီ မည်မျှပင် သန်မာပါစေ၊ သူ့နောက်မှ ကျောက်စိမ်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း နတ်ဆိုးကြီးကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ တားဆီးထားနိုင်မည်နည်း။

ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အဘိုးအိုသည် ဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားအရှိန်အဝါများ လှိုင်းလုံးသဖွယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟုန်လေ့က ရှောင်တိမ်းနိုင်သော်လည်း သံကြိုးကိုင်ထားသော ရွှေလင်းယုန်တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ ရှောင်စရာနေရာမရှိပေ။

ဟုန်လေ့သည် တိုက်ကွက် ပျက်စီးသွားမည်ကို မကြည့်ရက်သဖြင့် သွားကိုစေ့ကာ ထိုဓားချက်များကို ဝင်ခံပေးလိုက်ရသည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော အဆိပ်လူးလက်နက်များနှင့် မြှားများ ပျံဝဲလာသည်။

အကြီးအကဲသည် လုံးဝ ရှောင်တိမ်းခြင်းမရှိဘဲ ထိုအရာများကို အရေပြားထဲ စိုက်ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ပြီးမှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

သေခါနီးလူတစ်ယောက်အတွက် ပြင်းထန်သော အဆိပ်များက လုံးဝ အရာမထင်တော့ပေ။

ထိုအရာများက နဂါးမိကျောင်း၏ဟိန်းဟောက်သံလောက်ပင် သူ့အာရုံကို မဖမ်းစားနိုင်ပေ။

အကြီးအကဲ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုး၏အပြာရောင်ဝတ်ရုံ စုတ်ပြဲနေပြီး အရိုက်ခံရမှုကြောင့် ဒေါသထွက်ကာ သောင်းကျန်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းပြေးလွှားလိုက်တိုင်း မြေပြင်ပင် တုန်ခါသွားသည်။

၎င်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရှန်းယီက သူ၏ဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

"ဟမ်..."

အကြီးအကဲ၏နောက်ကျိနေသော မျက်လုံးများတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများ ပေါ်လာသည်။

သူ့အမြင်တွင် ထိုလူငယ်၏အရှိန်အဝါသည် ကုန်ခမ်းခြင်းမရှိဘဲ ပြည့်ဝနေဆဲဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့် ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ရသနည်း။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရှန်းယီက သူ၏လုပ်ရပ်ဖြင့် အဖြေပေးလိုက်သည်။

သူ့လက်ဝါးကို အသာအယာ မလိုက်သည်နှင့်...

တိတ်ဆိတ်သော ညအချိန်တွင် သွေးရောင်အစက်အပြောက်များ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံသွားကာ ဤနေရာကို ငရဲခန်းတစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရစေသည်။

အကြီးအကဲသည် လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူ၏တည်ငြိမ်နေသော စိတ်နှလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။

ယခင်က ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို သူ မြင်ဖူးခဲ့သည်။

ချင်ကျိုး စစ်သူကြီးငယ်စဉ်က အသုံးပြုခဲ့သော လေးပါးညီမျှခြင်းမူစွမ်းအင် ဟုခေါ်သည့် နည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး ချင်ကျိုးတစ်ခွင် ကျော်ကြားခဲ့ဖူးသည်။

ထိပ်တန်း သိုင်းပညာ ငါးမျိုးအနက် တစ်မျိုးကို တတ်မြောက်ထားလျှင်ပင် တူညီသော နယ်ပယ်ရှိသူများကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

သို့သော် ထိုစဉ်က စစ်သူကြီးတောင်မှ ယခုသူမြင်တွေ့နေရသော သိပ်သည်းလှသည့် ချီစွမ်းအင်မျိုး၊ အရိုးထဲထိအေးစက်စေသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမျိုးနှင့် နတ်ဆိုးဆန်သော သွေးရောင်အငွေ့အသက်မျိုး မရှိခဲ့ပေ။

ဤသွေးရောင်မိုးစက်များအောက်တွင် ရောက်ရှိနေရမည့် ခံစားချက်ကို သူ တွေးကြည့်ရန်ပင် ခဲယဉ်းလှသည်။

"ဝူး..."

ချီစွမ်းအင် မိုးစက်များ ရွာချလိုက်ရာ အမျှင်တန်းတိုင်းသည် နဂါးမိကျောင်းအပေါ်သို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားသည်။

ယန်ချွန်းမြစ်မှ နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ နတ်ဆိုးကြီးသည် ယခုအခါ အနောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် လွင့်စင်သွားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မီးတောက်များက ၎င်း၏တန်ဖိုးအထားရဆုံးသော အကြေးခွံချပ်ဝတ်တန်ဆာကို လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။

ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးတွင်ချကာ ရပ်နေသော လူငယ်သည် ရုတ်တရက် ဤဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏လက်ဝါးကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်ပြန်သည်။

...

အကြီးအကဲ နီကျန့်သည် သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် ပေါ်လာသော တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် သွေးရောင်အစက်အပြောက်များကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏နောက်ကျိနေသော မျက်လုံးများ ပိုမို မှေးမှိန်သွားသည်။

လက်မှအားအင်များ ကုန်ဆုံးသွားကာ ငါးပေရှည်သော ဓားသည် "ချွင်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။

ထိုအရာသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အရာအားလုံး အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤချီစွမ်းအင်အောက်တွင် သူ ရက်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားခဲ့သော အမွှေးတိုင်ကြာချိန် သုံးကြိမ်စာအသက်စွမ်းအားများသည် အပိုသက်သက်သာ ဖြစ်နေတော့သည်။