အခန်း (၇၅၉-၇၆၀)

အပိုင်း (၇၅၉)

စေတီတောင်၏ တပည့်ဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်သူ ရွှယ်မိသားစု၏ အမွေဆက်ခံသူ ရွှယ်တင်းက ရှမ့်လန်ကို မျက်လုံးချင်းဆုံအောင် ကြည့်ရှု၏။ “ဒါ ရှမ့်လန်လား။ ဒါ ကျင်းမူလန်လား။”

ဤအမျိုးသမီးက တကယ့်ကို လှပလွန်း၏။ သူ့အနေနှင့် တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ရှုပြီး အတူတူ အိပ်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သည်။

နှစ်ဖက်လုံးက ကြီးကျယ်ခမ်းနားလွန်းသည့် စကားလုံးများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကြခြင်း မရှိချေ။ ရွှယ်တင်းက ရှမ့်လန်နှင့် နိဗ္ဗာနတပ်တော်တို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို စောင့်၏။

မီတာ ၃၀၀ အတွင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် အဆိပ်ပါသည့် မြားများကို ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်ကြပေမည်။ တိုက်ပွဲကို တစ်မိနစ်အတွင်း ဖြေရှင်းချင်ပြီး ရှမ့်လန်၏ တပ်တော်က ကျဆုံးသွားရပေလိမ့်မည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြီးဆုံးနိုင်သည့် တိုက်ပွဲတစ်ခုကို သူက တစ်ခုခု အော်ဟစ်ပြောဆိုနေ၍ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိမည်နည်း။

ဤအရာက သေမျိုးစစ်တပ်တစ်ခုအပေါ် မြင့်မြတ်သည့် သဘာဝလွန် အင်အားစုတစ်ခုက လျှင်မြန်စွာ အပြီးသတ် တိုက်ခိုက်ခြင်းပင်။ အားလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ အော်ရသည်က ရှက်ရွံ့စရာပင်။

ရွှယ်တင်းက မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ နိဗ္ဗာနတပ်တော်က လောက၏ နံပါတ်တစ် စစ်သည် များဟု ပြောဆိုနေ၏။ သူ့အနေနှင့် မနိုင်နိုင်စရာ အကြောင်းရင်း မရှိချေ။ ဆယ်စက္ကန့်အတွင်း သူက အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်၏။ ဤသို့ဆိုလျှင် မည်မျှ အံ့မခန်း ကောင်းမွန်ပြီး အသက်ရှူမှားလောက်အောင် စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းမည်နည်း။

..........

နန်ကျိုးမြို့နှင့် နုရှောင့်မြို့တို့က မတူညီကြချေ။ နုရှောင့်မြို့က ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် မြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး ကုန်သည်မြို့တစ်မြို့ပင်။ ချောင်ထျန်းဝေကလည်း အမည်ခံ မြို့စားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်၏။

အခြား တစ်ဖက်တွင် ရှိနေသည့် နန်ကျိုးမြို့ကတော့ ရွှယ်မိသားစုပိုင် မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်၏။ ထိုအရာက လီ ၂၀ ကျော် ပတ်လည်ရှိသည့် မြို့ရိုးများ ရှိ၏။ မြို့တစ်မြို့လုံးတွင် လူဦးရေ တစ်သိန်းခန့် ရှိသည်။ သို့သော်ငြား ထိုမြို့က ရွှဲ့ပြည်နယ်၏ ရိုးရာမြို့များနှင့် ကွဲပြား၏။ ပထမဦးဆုံး အနေဖြင့် ဤမြို့တွင် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံမှ အနောက်ပိုင်းဒေသများအထိ နိုင်ငံခြားသားပေါင်းများစွာ ရှိ၏။ ဗိသုကာ ပုံစံများကလည်း ကွဲပြား၏။ ရွှယ်မိသားစု၏ မြို့စားအိမ်တော်ကပင်လျှင် အရှေ့တိုင်း ပုံစံ မဟုတ်ဘဲ ထူးခြားသည့် ဗိသုကာ ပုံစံများနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သို့ပေမည့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ထိုအရာက ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး လှပသည့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော ဇိမ်ခံမြို့တစ်မြို့ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရှမ့်လန်၏ တပ်သားပေါင်း ၃၀၀၀ ကျော်တို့က ဤမျှ ခမ်းနားထည်ဝါသည့် မြို့ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့၏။ အကွာအဝေးက ပိုမို၍ နီးကပ်လာ၏။

မီတာ ၆၀၀၊ မီတာ ၄၀၀...။

ရွှယ်တင်း၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့၏။ ပြီးနောက် သူက လက်ကို မြောက်လိုက်၏။ ရှမ့်လန်၏ တပ်သားများက မီတာ ၁၀၀ အတွင်းသို့ ချဉ်းကပ်ဝင်လာသည်နှင့် သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ တောင်ပင်လယ် ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်များက ချက်ချင်းပင် မြားများကို စတင် ပစ်ခတ်ကြပေမည်။

လူ ၅၀၀၀၊ အလွန်စွမ်းထက်သည့် မြား ၅၀၀၀။

“ပြင်ဆင်ကြ။”

လူ ၅၀၀၀ တို့က သူတို့၏ အထူး ကူပိုးကောင်များ ချိတ်ဆွဲထားခဲ့သည့် မြားများကို ထုတ်ယူခဲ့ပြီး နိဗ္ဗာနတပ်တော်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်ကြ၏။

“ရှမ့်လန်... မင်းရဲ့တပ်တွေ ရပ်တန့်မလား။ ဒါမှမဟုတ် ဆက်ပြီး ချီတက်သွားမလား ဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်။”

ရလဒ်အားဖြင့် ရှမ့်လန်၏ တပ်တော်က အရှိန်လုံးဝ မလျော့ဘဲ သပ်ရပ်သည့် ခြေလှမ်းများနှင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ကာ ချီတက်လာ၏။ သို့သော်ငြား လူဦးရေက အတော်ပင် နည်းပါးပြီး ၃၀၀၀ ကျော်သာ ရှိသောကြောင့် စတုရန်းပုံသဏ္ဍာန် ၁၀ ဂဏန်းမျှသာ ရှိသည်။

ရွှယ်တင်း၏ အကြည့်များက အေးစက်သွားခဲ့၏။ “ရှမ့်လန်... မင်းရဲ့ မသိနားလည်မှုက တကယ့်ကို ကြောက်လန့်စရာလူ မရှိတော့ဘူးပဲ။ မင်းရဲ့ နိဗ္ဗာနတပ်တော်က ငါတို့ကို ကွက်လပ်မရှိ ဝိုင်းရံထားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဒါက ကူပိုးကောင်တွေ စိမ့်ဝင်တာကို ရပ်တန့်နိုင်ပါ့မလား။”

မီတာ ၄၀၀၊ မီတာ ၃၀၀...။

ရှမ့်လန်၏ နိဗ္ဗာနတပ်တော်က မြို့ရိုးမှ မီတာ ၃၀၀ အတွင်းသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သို့သော်ငြား ရွှယ်တင်းက တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်မပေးသေးချေ။ ရှမ့်လန်၏ တပ်သားအားလုံးက မီတာ ၂၅၀ အတွင်း ရောက်ရှိသည်အထိ သူက စောင့်ဆိုင်းနေ၏။ ဤအချိန်မှာတော့ သူ ရည်ရွယ်ထားသည်က အနိုင်ရရှိဖို့ မဟုတ်ဘဲ အလျင်မြန်ဆုံး အဆုံးသတ်နိုင်ဖို့ပင်။

၁၀ စက္ကန့် ဆိုသည်ကပင် မလုံလောက်ချေ။ အချိန်က ပိုမိုကာ တိုပေလိမ့်မည်။ ရွှယ်တင်းက ပြီးပြည့်စုံမှုကို လိုလားသူ တစ်ယောက်ပင်။ “ခဏနေအုံး... ခဏနေအုံး...”

ရှမ့်လန်၏ တပ်တော်က မူလအရှိန်အတိုင်း ဆက်လက်ကာ ချီတက်သွား၏။ သူတို့က မီတာ ၂၅၀ အကွာအဝေး ကို ဝင်လာခဲ့၏။

ရွှယ်တင်းက ရုတ်တရက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ မျိုးဖြုတ် သတ်ဖြတ်ပစ်ဟု တကူးတက အော်ဟစ် နေစရာ မလိုချေ။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူများက ဘယ်တော့မှ အများကြီး ပြောစရာ မလိုအပ်ချေ။ သူ၏အမိန့်နှင့်အတူ မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရှိနေသည့် တောင်ပင်လယ် ဓားဂိုဏ်းမှ စစ်သည် ၅၀၀၀ တို့၏ မြားများက တရစပ် ကျဆင်းလာခဲ့၏။ လူ ၅၀၀၀ က မြားများကို အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေသည်။

တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပဲ ဖန်ပုလင်းထဲမှ ကူပိုးကောင်များ အားလုံးက အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း မြားပေါင်းထောင်ချီ ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင်။ ခဏအတွင်းမှာပဲ မြားများက မုန်တိုင်းကဲ့သို့ မိုးရွာချ၏။ ထိုအရာများက ရှမ့်လန်၏ နိဗ္ဗာနတပ်တော်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမိ၏။

“ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း...”

မြားအများစုက လေထုထဲမှာပင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့၏။ မြားအနည်းငယ်တို့က နိဗ္ဗာနတပ်တော်၏ သံချပ်ကာများကို ထိမှန်ပြီး ပေါက်ကွဲထွက်၏။ မရေတွက်နိုင်သည့် အစိမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့များက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ အဆင့်နှစ် အလောင်းပုပ်သိုးနိုင်သည့် ကူပိုးကောင်များက ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ရှမ့်လန်၏ နိဗ္ဗာနတပ်တော် အထက်ရှိ ကောင်းကင်က အစိမ်းရောင် မီးခိုးများနှင့် ဖုံးလွှမ်းလုနီးပါးပင်။ ပြီးနောက် တောင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းမှ စစ်သည်တော်များက မြားပစ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်၏။ သူတို့က ရလဒ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်းပင်။ အစကနေ အဆုံးထိ ၈ စက္ကန့်လောက်သာ ကြာ၏။

အစိမ်းရောင် အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေပြီး နိဗ္ဗာနတပ်သားများ၏ သံချပ်ကာမှ အပေါက်များထဲသို့ ထိုအစိမ်းရောင်အငွေ့များက ရုတ်တရက် စိမ့်ဝင်သွားသည်။

ပြီးနောက် “အား... အား...” အလွန်နာကျင်သည့် အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ရှမ့်လန်၏ နိဗ္ဗာနတပ်တော် ၃၀၀၀ ကျော်တို့က မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျပြီး တွန့်လိမ်နေ၏။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလျက် ရှိနေပြီး အငြိုးကြီးမားသည့် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသကဲ့သို့ပင်။ အချိန်က အလွန်ကို တိုတောင်းခဲ့၏။ အရာအားလုံးက လျင်လျင်မြန်မြန် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

အင်အား ၃၀၀၀ ကျော်ရှိသည့် နိဗ္ဗာနတပ်တော်မှ စစ်သည်များက လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားလာနေမှုကို ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။ ပြီးနောက် အစိမ်းရောင် အရည်များက သံချပ်ကာရှိ အပေါက်များမှ စီးကျလာခဲ့၏။ အလွန်လည်း ဆိုးရွားပုံပေါ်၏။ လူတိုင်းက အစိမ်းရောင် အရိပ်အယောင်များကို ထုတ်လွှင့်လျက် ရှိသည်။ ရှမ့်လန်၊ ကျင်းမူလန်နှင့် တခြားသောသူများက ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း မရှိသော်လည်း မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပုံပေါ်၏။ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ရွှယ်မိသားစု၏ အမွေဆက်ခံသူ အသစ်က ဤသို့ပင် ခံစားရ၏။ “အရမ်းကောင်းတယ်။ အရမ်းကောင်းတယ်။ အရာအားလုံးက ငါစိတ်ကူးထားတဲ့အတိုင်း တစ်ထပ်တည်းပဲ။ အဖေက ၁၀ စက္ကန့်လို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့ ရှမ့်လန်ရဲ့ နိဗ္ဗာနတပ်တော်ကို ချေမှုန်းဖို့အတွက် ၈ စက္ကန့်ပဲ သုံးခဲ့ရတယ်။”

“လောကမှာ အကောင်းဆုံး စစ်သည် ဟုတ်လား။ အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ဘာက ထိပ်တန်း စစ်သည်တွေလဲ။ ကောင်းကင်အောက်မှာ အနိုင်မရနိုင်တဲ့ စစ်တပ်ဆိုတာ မရှိဘူး။ ရေတွင်းထဲက ဖားတစ်ကောင် လိုမျိုး ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားနေတယ် ဆိုတာ တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ။”

အင်အားကြီးမားပြီး အရှုံးမရှိသော နိဗ္ဗာနတပ်တော်ကို သူက ၈ စက္ကန့်အတွင်း ချေမှုန်းပစ်ခဲ့၏။ ရှမ့်လန်ကို ထပ်ခါကြည့်ရှုလိုက်သည့်အချိန်မှာတော့ ရှမ့်လန်က မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင် တွေတွေကြီး ရပ်လျက် ရှိနေ၏။ မည်ကဲ့သို့ နတ်ဆိုးကဲ့သို့ ဆင်တူသည့် ဉာဏ်ရည်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်သူနည်း။

ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းနှင့် ငရဲပြည်သို့ ထိုးဆင်းသွားခြင်း ဆိုသည်က ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။ အကွာအဝေး မည်မျှ ကွာခြားမည်နည်း။ တကယ့်ကို ရယ်ရွှင်ဖွယ်ရာပင်။

ထူးကဲသည့် ဉာဏ်ပညာ ရှိသော လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်လျှင်ပင် သူတို့၏ စေတီတောင်အရှေ့တွင်တော့ ထိုအရာက ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။ လိမ်မာပါးနပ်လွန်းသည့် လူရွှင်တော် တစ်ယောက် သက်သက်ပင်။

အတန်ကြာပြီးနောက် ရှမ့်လန်က နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။ “ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ။ ဘာလို့လဲ။ အား... ငါ့ရဲ့ နိဗ္ဗာနတပ်တော်...”

ရှမ့်လန်က နိဗ္ဗာနတပ်တော်၏ စစ်သားတစ်ယောက်ဆီသို့ ရုတ်တရက် ပြေးသွား၏။ ထိုသူကို နှိုးထလာစေရန် လှုပ်နှိုးသော်လည်း ထိုလူက လပေါင်းများစွာအကြာက သေဆုံးသွားသကဲ့သို့ပင်။

ရှမ့်လန်က ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာဖြင့် အသံတုန်ယင်လျက် ရှိနေသည်။ “ရွှယ်ချီ... ကျုပ် ခင်ဗျားကို ခွင့်မလွှတ်ဘူး။ ခင်ဗျားက အဆိပ်သုံးရဲတယ် ဟုတ်လား။ ခင်ဗျားက အင်ပါယာရဲ့ အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်ရဲတယ်။ ခင်ဗျားက အစိတ်အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲခံရသင့်တယ်။ အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်ပြီး နှိပ်စက်ခံရသင့်တယ်။”

ရွှယ်တင်းက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်၏။ ဤအချိန်တွင် ရှမ့်လန်၏ အနီးနားတွင် လူ ၄၊ ၅ ယောက်သာ ကျန်တော့၏။ ရွှယ်တင်းက သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်း၏။ ရုတ်တရက် မြို့တံခါးက ပွင့်လာခဲ့၏။ တောင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်ထောင်ပေါင်းများစွာတို့က သပ်ရပ်စွာ စီတန်းပြီး ရှမ့်လန်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြ၏။

လူတိုင်း၌ ဆီအိုးများ ပါလာကြ၏။ ထိုအရာက ရာဇဝတ်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် အလောင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမည့် အရာများပင်။ အဆင့်နှစ် အလောင်းပုပ်သိုးစေနိုင်သည့် ကူပိုးကောင်မျိုး၏ သက်တမ်းက အရမ်း တိုသော်လည်း ဤအဆိပ်ကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည့် အလောင်းများကိုတော့ အခြားသူများ မြင်တွေ့သွား၍ မဖြစ်ချေ။ ထို့ကြောင့် အလောင်းများကို မီးရှို့ပစ်ရန် လိုအပ်၏။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်း မရှိပါက လေတိုက်ပြီး ရောဂါကပ်ဆိုး တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ပျံ့နှံ့သွားပေလိမ့်မည်။

……..

နန်ကျိုးမြို့ထဲမှ နင်ချီက ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နေ၏။ သူက တကယ်ပဲ လုံးဝ အံ့အားသင့်နေ၏။ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် အင်အားကြီးမားပြီး အရှုံးမရှိသည့် နိဗ္ဗာန တပ်တော်က ဤကဲ့သို့ပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်လား။ သူက အဘယ်ကြောင့် လက်တွေ့မကျသလို ခံစားနေရသနည်း။

တစ်နှစ်အတွင်း နိဗ္ဗာနတပ်တော်က မည်ကဲ့သို့ ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် အောင်မြင်မှုမျိုးကို ရရှိခဲ့သနည်း။ သူတို့က ကျင်းဘုရင်၏တပ်၊ ချောင်ဘုရင်၏တပ်၊ ကျုံးမျိုးနွယ်စု၏ တပ်များကိုပင် အနိုင်ယူ တိုက်ခိုက်ခဲ့၏။ အဘယ်သို့ ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်ခံရသနည်း။ အနည်းငယ်လောက် လက်တွေ့မကျသလို ခံစားရ၏။ စေတီတောင်က တကယ်ပင် ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်နေသည်လား။

ရွယ်ရွယ်က ပြော၏။ “အရှင်မင်းသား.. ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှုက လောကကြီးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တာပဲ။ ဒါက သဘာဝလွန် လောကကြီးက သတ်ဖြတ်ခဲ့တာလည်း ဖြစ်တယ်။”

နင်ချီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ သူက ထိုစကားများကို ကြားရသည်အား မနှစ်သက်ချေ။

“ရွယ်ရွယ်... မင်းကရော သေမျိုးလောက,က လူ မဟုတ်ဘူးလား။”

သို့ပေမည့် သူ၏ မိန်းမက မိမိကိုယ်ကိုယ် သဘာဝလွန် အင်အားစုများ၏ ကိုယ်စားလှယ် တစ်ယောက်အဖြစ် တွေးထင်လျက် ရှိနေ၏။

နင်ချီက ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသလို ခံစားမိ၏။ သူက ရှမ့်လန်၏ အကြောင်းကို ကောင်းကောင်းသိ၏။ ရှမ့်လန်က လွန်ကဲစွာ ပြုမူနေ၏။ အဖေ၊ အမေ သေဆုံးသွားသကဲ့သို့ပင် ငိုကြွေးလျက် ရှိနေ၏။ ဤအရာက ရှမ့်လန်၏ ပုံပန်းသွင်ပြင် မဟုတ်ချေ။ ထိုအရာက တစ်စုံတစ်ခု သံသယ ဖြစ်စရာပင်။

........

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ချိန်မှာတော့ ရွှယ်ချီ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့၏။ အရာအားလုံးက စီစဉ်တဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့၏။ သို့ပေမည့် ရွှယ်တင်းက သူ၏ ပေးအပ်ထားသည့် တာဝန်ကို ပိုမိုကျေပွန်အောင် ပြုလုပ်ချင်စိတ် ရှိပုံပေါ်၏။ နိဗ္ဗာနတပ်တော်ကို အတိုဆုံးသော အချိန်အတွင်း သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့၏။ ထို့အပြင် အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာ ဟူ၍လည်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့ပေမည့် တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ရွှယ်ချီက အနည်းငယ် မသက်မသာ ခံစားနေ၏။ ရှမ့်လန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်က အလွန်အကျွံ ချဲကားပြောဆိုနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ ရှမ့်လန်က ဝါကြွားတတ်သူ တစ်ယောက်ဟု ရွှယ်ချီက ခံစားမိ၏။ ကျင်းမူလန်၏ အပြုအမူကလည်း တမျိုးထူးခြားနေသည်။ နိဗ္ဗာနတပ်တော်က လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

“ကျင်းမူလန်... မင်း အနည်းဆုံးတော့ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ပြသင့်တယ် မဟုတ်လား။ ဒီလို ဝမ်းနည်း ပူဆွေးမှုကို ပြသဖို့အတွက် မင်းမှာ ဘာလို့ စိတ်ခံစားချက် မရှိရတာလဲ။”

တိုက်ပွဲ စတင်ပြီးနောက် ကျင်းမူလန်၏ မျက်နှာကို သံချပ်ကာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထား၏။ သူမ၏ အမူအရာကို မမြင်ရချေ။ သို့ပေမည့် သူမ၏ အကြည့်က အနည်းငယ် လွဲနေ၏။ သူမက မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျဆုံးသွားသည့် နိဗ္ဗာနတပ်သားများကို မကြည့်ဘဲ မြို့ရိုးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထို့အပြင် အရူးကြီး၊ မိမိကိုယ်ကို သံချပ်ကာဖြင့် အပြည့်အဝ ဖုံးကွယ်ထားသည် ဆိုလျှင်တောင် အဘယ်ကြောင့် တုန်နေရသနည်း။ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေ၍လား။

ရွှယ်ချီက အသေးစိတ်အချက်အလက် အားလုံးကို သတိပြုမိ၏။ သို့ပေမည့် ထိုအရာကို ချို့ယွင်းချက်ဟု သူ မထင်ခဲ့ချေ။ သို့သော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဖြစ်တည်နေခဲ့သည့် မသက်မသာ ဖြစ်မှုများက လုံးဝ မပျောက်ကွယ်သွားဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနှင့် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုကာ ဆိုးဝါးလာခဲ့သည်။

တောင်ပင်လယ် ဓားဂိုဏ်းဆီမှ တပည့် ၅၀၀၀ တို့က မြို့တံခါးဆီမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တပ်ဖွဲ့များအဖြစ် စတင်ကာ ဖွဲ့စည်း၏။ ပြီးနောက် သူတို့က ရှမ့်လန်နှင့် နိဗ္ဗာနတပ်တော်ရှိရာ ပြည့်ကျပ်နေသည့် အလောင်းများ ဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့၏။ သူတို့က အလွန်ကို သတိထားနေဆဲဟု ပြောရမည်။

နိဗ္ဗာနတပ်တော်၏ စစ်သည်အားလုံးတို့ သေဆုံးသွားခဲ့သည်ကို မြင်ရသော်လည်း သူတို့က လေးနှင့် မြားများကို ဆွဲထုတ်ထားဆဲပင်။ ထို့အပြင် ထိုမြားများကလည်း အဆိပ်ရှိသည့် ကူပိုးကောင်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အဆိပ်ပြင်းမြားများ ဖြစ်နေဆဲပင်။

နှစ်ဖက်စလုံးက ပိုမို၍ နီးကပ်လာခဲ့၏။ တောင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်များက ဆီအိုးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။ ထိုဆီများကို အလောင်းပေါ်သို့ ပစ်ပေါက်ပြီး သက်သေအထောက်အထားများ အားလုံးကို မီးရှို့မပစ်ခင် မီတာ ၅၀ အကွာအဝေးထိ ရောက်အောင် သွားရပေမည်။

ရှမ့်လန်နှင့် အခြားသူများက ယခုထိ ထွက်ခွာမသွားကြသေးချေ။ ထိုအရာက ပို၍ကောင်း၏။ မီးက ထိုသူတို့ကို အသက်ရှင်လျက် ကျွမ်းလောင်စေပေလိမ့်မည်။ ရှမ့်လန်၏ ဘေးတစ်ဖက်တွင် မဟာပညာရှင် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ရှိ၏။ သို့ပေမည့် ဘာဖြစ်သနည်း။

တောင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်များက သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်၏။ ပြင်ပမှ ရောက်ရှိလာခဲ့သည့် မဟာပညာရှင်အဆင့် ပညာရှင်များလည်း ပါဝင်၏။ နှစ်ဖက်စလုံးက မီတာ ၁၅၀ လောက် ဝေး၏။

မီတာ ၁၀၀...။

ထိုအချိန်မှာပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျသေဆုံးသွားခဲ့သည့် နိဗ္ဗာနတပ်တော်မှ စစ်သည် ၃၀၀၀ ကျော်တို့က ရုတ်တရက် တပြိုင်နက်တည်း ခုန်ထလာခဲ့၏။ ခဏအတွင်း တောင်ပင်လယ် ဓားဂိုဏ်းမှ လူထောင်ပေါင်း များစွာတို့က အံ့အားသင့်သွား၏။ ရွှယ်တင်းကလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

အပိုင်း (၇၆၀)

နင်ချီက သူ၏ ကျောရိုးမကြီး တစ်ခုလုံး အေးစိမ့်သွားသလို ခံစားမိ၏။ လှည့်ကွက်တစ်ခုခုက သေချာပေါက်ပင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းပင်။ သူတို့အနေနှင့် တုန့်ပြန်ဖို့ အချိန်ဟူ၍ မရှိခဲ့ချေ။ နိဗ္ဗာနတပ်တော်က သူတို့၏ လေးများကို သပ်ရပ်စွာ ဆွဲထုတ်ပြီး မြားများကို တပ်၏။

အားလုံးတို့က အထူးမြားများပင် ဖြစ်၏။ ထိုအရာပေါ်တွင် အဖြူရောင် ဖော့စ်ဖရပ်များ ပါရှိ၏။ နိဗ္ဗာနတပ်တော်က မြားများစွာကို ပစ်လွှတ်ခဲ့၏။ မြားများက လျှပ်စီးကဲ့သို့ပင် လေထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လေနှင့် ပွတ်တိုက်သည့်အချိန်တွင် အဖြူရောင် ဖော့စ်ဖရပ်များကို ကျွမ်းလောင်သည်။

ခဏကြာမှတော့ ဤကျွမ်းလောင်လျက် ရှိနေသည့် မြားများက တောင်ပင်လယ် ဓားဂိုဏ်းမှ စစ်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာတို့ ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် မိုးရွာချ၏။

“ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း...”

တောင်ပင်လယ် ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်တော်တော်များများတို့၏ လက်ထဲတွင် ဆီဘူးများကို ကိုင်ဆောင် ထားခဲ့ကြ၏။ ပစ်ခတ်ခံရပြီးနောက် ထိုအရာများက ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်၏။ ပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ မီးလောင်ကျွမ်းကြပြီး လူတစ်ကိုယ်လုံးက မီးရှူးတိုင်ကဲ့သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသည်။

ပေါက်ကွဲမှုများက တစ်ခုပြီး တစ်ခု ဆက်တိုက် ဖြစ်တည်လာ၏။ ဆက်တိုက်လည်း ကျွမ်းလောင်နေ၏။ မြေပြင်တွင် ရှိသည့် လူများက မီးရှူးတိုင်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနေ၏။

“နေရာဖြန့်... နေရာဖြန့်... တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ကြ...” တောင်ပင်လယ် ဓားဂိုဏ်းမှ ကျန်ရှိနေသည့် စစ်သည်များက အမြန်ဆုံး နေရာကို ဖြန့်၏။ ပြီးနောက် သူတို့က လေးနှင့် မြားများဖြင့် တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှု စတင်၏။ သို့ပေမည့် ဝမ်းနည်းစရာပင်။ သူတို့၏ မြားအားလုံးက ကူပိုးကောင်များ ရှိသည့် မြားများ ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ပေါက်ကွဲစေရန်အတွက် မြား၏ ဦးခေါင်းများက ထက်မြက်ခြင်း မရှိချေ။

မြားဦးခေါင်းများက သံမဏိ မြားဦးခေါင်းများ မဟုတ်ဘဲ ကျိုးပဲ့လွယ်သည့် အရာများဖြင့် ဖန်တီးထားခဲ့၏။ ဤအဆိပ်ပိုး ကူပိုးကောင်များက နိဗ္ဗာနတပ်တော်ကို ထိမှန်သည်ဆိုသော်လည်း ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မဖြစ်ခဲ့ချေ။ ထပ်မံ ပေါက်ကွဲသွားခြင်းသာ ရှိသည်။

မရေတွက်နိုင်သည့် ကူပိုးကောင်များက သံချပ်ကာများ၏ အပေါက်များမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်ကြ၏။ သို့သော်ငြား အဆင့်နှစ် အလောင်းပုပ်သိုးစေသည့် ကူပိုးကောင် အားလုံးက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နိဗ္ဗာနတပ်တော်က ခုခံကာကွယ်ဆေးများကို ထိုးပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

နိဗ္ဗာနတပ်တော်က မြားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်၏။ သို့သော်ငြား အဖြူရောင် ဖော့စ်ဖရပ် မြားများ မဟုတ်ဘဲ ပုံမှန် မြားများပင်။ တစ်ဖက်သတ် လူသတ်ပွဲပင် ဖြစ်၏။ တောင်ပင်လယ် ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်အားလုံးက ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားခဲ့ကြ၏။ သူတို့က ယခု အဆိပ်ပါသည့် မြားများ မဟုတ်ဘဲ သာမန် မြားများကိုသာ လိုချင်ကြ၏။ သို့သော်ငြား သူတို့၏ အထူးမြားများက သာမန်မြားများ မဟုတ်ကြချေ။ ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူများကို မည်သည့် အန္တရာယ်မှ မပေးနိုင်ပေ။

တောင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်များက လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်သော်လည်း သူတို့က ကျွမ်းကျင်သည့် လေးသမားများ မဟုတ်ကြချေ။ ထို့ကြောင့် တိကျမှုအရာ၌ နိဗ္ဗာနတပ်တော်ထက် များစွာ နိမ့်ကျနေ၏။ နိဗ္ဗာနတပ်တော်က မီတာ ၁၀၀ အကွာအဝေးတွင် ကျိန်းသေပေါက် ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်အောင် ပစ်ခတ်လျက် ရှိ၏။

တောင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်များက အစုလိုက် အပြုံလိုက် သေဆုံးနေကြ၏။ ထိုအချိန်မှာတော့ သူတို့က နိဗ္ဗာနတပ်တော်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေသောကြောင့် ရှေ့သို့လည်း မတိုးနိုင်သလို နောက်သို့လည်း မပြေးနိုင်ခဲ့ချေ။

“ရှေ့တက်ကြ... ရှေ့တက်ကြ... ရှေ့ကို တက်ပြီး အားလုံးကို သတ်ပစ်... တောင်ပင်လယ် ဓားဂိုဏ်းက တပည့်တွေက သိုင်းပညာမှာ ကျွမ်းကျင်ကြပြီးသားပဲ။ အနီးကပ်ဆိုရင် သူတို့ကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်တယ်။”

တောင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းမှ ကျန်ရှိနေသည့်တပည့်များက ပုံမှန်တပ်သားများနှင့် မတူဘဲ ရဲရင့်ကြ၏။ သူတို့က လေးနှင့် မြားများကို စွန့်လွှတ်ပြီး ရှေ့ဆီသို့ လှမ်းတက်ကာ နိဗ္ဗာနတပ်တော်ဆီသို့ ပြေးဝင်ကြ၏။

“ရွှီ... ရွှီ... ရွှီ...”

နိဗ္ဗာနတပ်တော်က မြားများကို ဆက်တိုက် ပစ်ချ၏။ သူတို့က စကားတစ်ခွန်းကို သတိရမိ၏။ ပိုးဖလံမျိုး မီးသို့တိုး သကဲ့သို့ပင်။ တောင်ပင်လယ် ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်များက မီးတွင်းထဲသို့ ခုန်ချလျက် ရှိနေကြသည်။

နောက်ဆုံး တောင်ပင်လယ် ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်များက ရဲရင့်ကြသည် ဆိုသော်လည်း နိဗ္ဗာနတပ်တော်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်သည့် လူက နည်းပါး၏။ နောက်ဆုံး နိဗ္ဗာနတပ်တော်ဆီသို့ တည့်တည့် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည့် လူ ၂၀၀ သို့မဟုတ် ၃၀၀ ခန့် ရှိနိုင်၏။ အံ့အားသင့်စရာပင်။ ထိုလူတို့က အလွန်ကို သတ္တိ ရှိလှ၏။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မြားတော်တော်များများကလည်း စိုက်ဝင်နေ၏။

“နိဗ္ဗာနတပ်တော်... မင်းတို့ကို ငါတို့ သတ်နိုင်ပြီ။ မင်းတို့ ဘာလုပ်နိုင်မလဲ ကြည့်ရအောင်။”

“ဝှီး...” ပထမ နိဗ္ဗာနတပ်တော် စစ်သည် ၁၀၀၀ တို့က သူတို့၏ ကြီးမား လေးလံသည့် ဓားရှည်များကို ထုတ်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ အားလုံးသော သူတို့ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်ခြင်းပင်။ ခဏအတွင်းမှာပဲ အားလုံးသောသူတို့ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်ကြသည်။

အရူးကြီး သို့မဟုတ် လန်ပေါင်ကဲ့သို့ စစ်မြေပြင် ကျွမ်းကျင်သူများ မဟုတ်လျှင် သာမန် စစ်သည်တွေက ဤတပ်တော်နှင့် ရင်ဆိုင်သည့်နေရာ၌ ကံဆိုးမိုးမှောင် ကျ၏။ တစ်ချက်တည်းနှင့် နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်ခြင်းကို ခံရ၏။

နောက်ထပ် မြားများက အောက်သို့ မိုးရွာကျလာပြန်၏။ တောင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းဆီမှ နောက်ဆုံး တပည့် လက်ကျန် ရာဂဏန်းလုံးက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ ထိုနေရာတွင် အခြေအနေကောင်းမလာသည်ကို မြင်ချိန်မှာတော့ နန်ကျိုးမြို့သို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားကြ၏။ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် အနည်းငယ်မှလွဲ၍ တောင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းမှ ကျန်ရှိနေသည့် တပည့်အားလုံးက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှမ့်လန်က မြေပေါ်တွင် လဲကျနေသည့် အလောင်းများကို ကြည့်၏။ သူက လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်ပြီး တံတွေးစွတ်ကာဖြင့် မျက်လုံးထောင့်တွင် မျက်ရည်တစ်စက်ကို အသာလုပ်၏။

“ဒါကို မိကျောင်းမျက်ရည်လို့ ခေါ်တယ်။”

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ သိုင်းပညာက လုံလောက်အောင် မမြင့်မားချေ။ ထို့အပြင် သူ၏ အသံကလည်း လုံလောက်အောင် မကျယ်လောင်ချေ။ ထို့ကြောင့် ရန်သူတွေက သူ၏ ဝါကြွားသည့် စကားလုံးကို မကြားနိုင်ခဲ့ပေ။

ရှမ့်လန်က မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ရွှယ်တင်းဆီသို့ လှမ်းကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “တောင်ပင်လယ် ဓားဂိုဏ်းက တပည့်တွေ အားလုံး သေကုန်ပြီ။ အဲဒါ ကောင်းရဲ့လား။”

အရူးကြီးက ရှမ့်လန်၏ အသံအတိုင်း ထပ်မံကာ အော်ပြ၏။ “ကောင်းလား။ ကောင်းလား။”

ထူးဆန်း၏။ ပဲ့တင်ထပ်သံများပင် ထွက်လို့နေသည်။

တည်နေရာ တစ်ခုလုံးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့၏။ အရာအားလုံးက အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်တည် သွားခဲ့ခြင်းပင်။ ရွှယ်တင်းက ကောင်းကင်ဘုံမှ ငရဲပြည်သို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိ၏။

ခဏအတွင်းမှာပဲ ရှမ့်လန်၏ နိဗ္ဗာနတပ်တော်က လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ နောက်ခဏအတွင်းမှာပဲ တောင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်အားလုံးက သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရ၏။ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ရသနည်း။ စေတီတောင်မှ ကူပိုးကောင်၏အဆိပ်က နိဗ္ဗာနတပ်တော်ကို အဘယ်ကြောင့် ထိရောက်မှု မရှိရသနည်း။ ထိုသူတို့၏ ထူးခြားသည့် သွေးမျိုးဆက်ကြောင့်လား။

မဟုတ်ပေ။ နိဗ္ဗာနတပ်တော်၏ အထူးသွေးမျိုးဆက်က ကူပိုးကောင်များကို မကာကွယ်နိုင်ဘူး ဆိုသည်ကို စေတီတောင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အတည်ပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဘယ်ကြောင့် အသက်ရှင် ကျန်ရသနည်း။

အကြောင်းရင်းက တစ်ခုတည်း ရှိ၏။ ရှမ့်လန်၌ ခုခံကာကွယ်နိုင်သည့် ဆေးများ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။ ဥပမာအားဖြင့် တောင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်အားလုံးတို့က အဆင့်နှစ် အလောင်းပုပ်သိုး ကူပိုးကောင်များ၏ မတော်ဆ တိုက်ခိုက်မှုကိုခံရပင်လျှင် မသေဆုံးစေရန် ကူပိုးကောင်အဆိပ်အတွက် ကိုယ်ခံအားဆေးရည်ကို သောက်ရ၏။

ထို့ကြောင့် ရှမ့်လန်က အဘယ်သို့ ခုခံကာကွယ်ဆေးများကို သုံးနိုင်ရသနည်း။ ဤအရာက စေတီတောင်၏ ထိပ်တန်း လျှို့ဝှက်ချက်ပင်။ ဝူတူကျိ၌ ထိုကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုယ်ခံအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ဆေးနည်းဟူ၍ မရှိချေ။

ရှမ့်လန်က ရွှယ်မိသားစု၌ အဆင့်နှစ် အလောင်းပုပ်သိုးစေသည့် ကူပိုးကောင် အများအပြား ရှိနေမည်ဟု မသိခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ဖြစ်ရသနည်း။ အဘယ့်ကြောင့် သိနေရသနည်း။

ဤအချိန်မှာတော့ ရှမ့်လန်၏ အကြောင်းပြောသည့်အခါတွင် လူပေါင်းများစွာတို့က လုံးဝ ကြောက်လန့်ကြသည် ဆိုသည်က အဘယ်ကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ရွှယ်တင်းက နားလည်သွားခဲ့၏။ ဤလူက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်း၏။ ထို့အပြင် ရက်စက်လွန်း၏။ စက်ဆုတ်ဖွယ်ရာလည်း ကောင်း၏။

ရွှယ်တင်းက မနေနိုင်ဘဲ အသာလှည့်ကြည့်၏။ သူက မြို့ရိုးတံခါး၏ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လှမ်းကာ ကြည့်၏။ သူ့အဖေက တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်နေသည်ကို သူသိ၏။ သူက ရွှယ်ချီ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရပေမဲ့ မည်သည့် ညွှန်ကြားချက်ကိုမှ မပေးခဲ့သလို မည်သည့် တုန့်ပြန်မှုကိုမှလည်း မပြသခဲ့ချေ။

ရွှယ်ချီက တစ်ကိုယ်လုံး ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေ၏။ ဤအချိန်တွင်တော့ စိတ်ကို အထူးငြိမ်ငြိမ်ထားဖို့ လို၏။ မဟုတ်လျှင် အောက်က လူများအားလုံးကပါ စိတ်ဓာတ်များ ကျသွားပေလိမ့်မည်။

“ဒုတိယ လက်နက်... ဒုတိယ လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို ပြင်ဆင်။”

ဟုတ်ပေ၏။ မြေအောက်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်၏။ စစ်သည်ရာပေါင်းများစွာတို့က အထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်ပြီး သေတ္တာတစ်ခုပြီး တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာခဲ့၏။ သူတို့က ထိုအထဲတွင် ဘာတွေ ရှိသည် ဆိုသည်ကို မသိကြချေ။ သို့ပေမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းသည်မှာတော့ သေချာ၏။ ဤအရာက အဆင့်နှစ် အလောင်းပုပ်သိုးစေနိုင်သည့် ကူပိုးကောင်များထက် ပိုမိုကာ ကြောက်လန့်စရာ ကောင်းမည် ဆိုသည်က သေချာသည်။

“မြို့ရိုးပေါ်ကို ရွှေ့ပြီး အောက်က ရှမ့်လန်ရဲ့ နိဗ္ဗာနတပ်တော်ဆီကို လှမ်းပစ်လိုက်တော့။”

“ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်။”

ဤသေတ္တာတွေထဲမှာ ဘာတွေ ပါသနည်း။ တကယ့်ကို အဆိပ်ငွေ့များ၊ အစုလိုက် အပြုံလိုက် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိနိုင်သည့် အဆိပ်ငွေ့တွေပင်။ ဤအရာကလည်း စေတီတောင်မှ ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။ အရာအားလုံးက အထူးသေတ္တာထဲတွင် ထုပ်ပိုးထားခဲ့၏။ လိုအပ်သည့်အခါ ထိုအရာကို ဖောက်ခွဲလိုက်ရုံသာဖြစ်၏။

အဆိပ်သင့် ဓာတ်ငွေ့များက အရည်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး လေမရှိသည့် အချိန်တွင်ပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့ပေလိမ့်မည်။ လေတိုက်ခတ်ပါက အခြေအနေ ပိုမိုကာ ဆိုးရွားနိုင်ပြီး တပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို ထိခိုက် ကျဆုံးမှု ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ထိုအရာက မြေပြင်ကိုပင် ဆိုးရွားစွာ ညစ်ညမ်းစေမည်။ သို့သော်ငြား တည်နေရာ အနီးတစ်ဝိုက်ကို မီးရှို့လိုက်လျှင်ဖြင့် ကျန်ရှိနေသည့် အဆိပ်တောက် အများစုကို ဖယ်ရှားပေးလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သက်သေက ဖယ်ရှားရလွယ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုအရာ ပေါက်ကွဲသွားသည့်အချိန်တွင် ပျက်စီးနိုင်စွမ်းက တကယ့်ကို ကြီးမားပြီး အသက်အန္တရာယ်ကလည်း ကြီးမား၏။

ရွှယ်ချီက ဤအဆိပ်ဓာတ်ငွေ့ကို လိုအပ်မှ အသုံးပြုရန်သာ ရည်ရွယ်ထားခဲ့၏။ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ဖြစ်သွားဖို့ ဆိုသည်က အရမ်းကို လွယ်ကူသည် မဟုတ်ပါလား။ သူ ထိန်းချုပ်၍ မရပါက လူထောင်ပေါင်း များစွာတို့ သေဆုံးဒဏ်ရာ ရရှိနိုင်၏။ သို့ပေမည့် သူ့၌ တခြားသော ရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိတော့ချေ။

ရှမ့်လန် ဆိုသည့် ခွေးတိရစ္ဆာန်ကောင်က အဆင့်နှစ် အလောင်းပုပ်သိုးစေသည့် ကူပိုးကောင်ကို တိုက်ဖျက်သည့်နည်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့၏။ သို့ပေမည့် ရှေ့တွင် ရှိနေသည့် စေတီတောင်၏ အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့ကို ကုစားနိုင်သည့် ဆေးဆိုသည်မှာ မရှိသည်မှာ သေချာ၏။

“မင်းမှာ ရှိဖို့ မပြောနဲ့။ ငါ ရွှယ်ချီမှာတောင် မရှိဘူး။”

“မြို့ရိုးပေါ်ကို ရွှေ့လိုက်...”

ရွှယ်ချီ၏ အမိန့်နှင့် အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့ သေတ္တာရာပေါင်းများစွာတို့က မြို့ရိုးပေါ်သို့ သယ်ယူပို့ဆောင်ကြ၏။ ရှမ့်လန်၏ စစ်တပ် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုသေတ္တာဘူးများကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပေမည်။ နိဗ္ဗာနတပ်တော်က လုံးဝပျက်စီး သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ အာမခံသည်။

ဤမတိုင်မီတွင် နန်ကျိုးမြို့၏ တပ်သားအားလုံးတို့က မြို့ရိုး၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြပြီး မျက်နှာများကို မပြသခဲ့ကြချေ။ ဤအရာအားလုံးက ရွှယ်ချီ၏ အကြံအစည်ပင် ဖြစ်၏။ သူက တစ်ဖက်လူများ ၏ သားစဉ်မြေးဆက် အားလုံးကို မျိုးဖြုတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထား၏။

ရှမ့်လန်၌ ရွှယ်ချီ၏ အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့ ပုလင်းများကို တန်ပြန်နိုင်သည့် နည်းလမ်းများ ရှိသလား။ မရှိချေ။ ရွှယ်ချီ၌ မရှိသလို ရှမ့်လန်မှာလည်း မရှိချေ။ စေတီတောင်၌ ဖြေဆေး ရှိသော်လည်း အဆိပ်သင့်သည်ကို ကုသဖို့ရန် ဖြစ်ပြီး ကာကွယ်နိုင်သည့် ဆေးမျိုး မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် ဤအဆိပ်ဓာတ်ငွေ့များက ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့် နိဗ္ဗာနတပ်တော် ပျောက်ကွယ်သွားမှာ သေချာသည်။

ဤအချိန်မှာတော့ ရှမ့်လန်၏ နိဗ္ဗာနတပ်တော်က မရေတွက်နိုင်သည့် အလောင်းများကို နင်းချေပြီး နန်ကျိုးမြို့ဆီသို့ ဆက်လက် ချဉ်းကပ်လာ၏။ တောင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းမှ စစ်သည် ၅၀၀၀ လုံး သေဆုံးသွားခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် မြို့ထဲတွင် ခုခံကာကွယ်သူဟူ၍ ၁၀၀၀၀ သာ ကျန်တော့၏။

မီတာ ၂၀၀ အကွာ ...။

ထိုအချိန်မှာတော့ နိဗ္ဗာနတပ်တော်က သူတို့၏ မြားများကို ဆွဲထုတ်ပြီး မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ရန်သူများကို ပစ်ခတ်ရန် ပြင်ဆင်သည်။

ရွှယ်တင်းက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသောအကြည့်ဖြင့် ရှမ့်လန်ကို စိုက်ကြည့်လျက် ရှိနေ၏။ “ဆင်း...”

မြို့ရိုးကို ခုခံကာကွယ်သူ တစ်သောင်းလုံးက ခံတပ်၏ အောက်တွင် ပုန်းအောင်းလျက် ရှိနေ၏။ သူတို့ အားလုံးက ဝပ်လျက် ရှိနေသောကြောင့် နိဗ္ဗာနတပ်တော်က ထိုအရာကို ချိန်ရွယ်၍ ပစ်ခတ်ရန် ဆိုသည်က မဖြစ်နိုင်ချေ။ ဟုတ်ပေ၏။ ဤအချိန်တွင် ကောင်းကင်ပေါ်ကို လှမ်းကာ ပစ်ခတ်ပြီး အောက်သို့ ကျဆင်းနိုင်သည့် နည်းလမ်းမျိုးကို သုံးနိုင်၏။ သို့ပေမည့် ထိမှန်မှုနှုန်းက အများကြီး နိမ့်ကျမှာ သေချာသည်။

“ယောကျာ်း... ကျွန်မ အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုကို ခံစားမိနေတယ်။” မူလန်က ပြော၏။

ရှမ့်လန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဆက်လုပ်...”

နိဗ္ဗာနတပ်တော်က စနစ်တကျဖြင့် ရှေ့သို့ ချီတက်၏။

မီတာ ၂၀၀... မီတာ ၁၅၀... မီတာ ၁၀၀...။

ရွှယ်မိသားစု၏ အမွေဆက်ခံသူအသစ် ရွှယ်တင်းက ရှမ့်လန်ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကျဉ်းမြောင်းလာခဲ့သည်။ “ရှမ့်လန်... မင်းရဲ့ နိဗ္ဗာနတပ်တော် ဒီကို မြန်မြန်သာ လာခဲ့တော့။ မြို့ရိုးရဲ့ အောက်ခြေကို ရောက်ပြီ ဆိုတာနဲ့ ငါတို့က မင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မယ်။ သေချင်လောက်တဲ့အထိ ခံစားသွားရမယ်လို့ အာမခံတယ်။”

ရွှယ်တင်းက ဤအဆိပ်သင့်ဓာတ်ငွေ့များ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မျက်မြင် တွေ့ရှိခဲ့ဖူး၏။ ထို့ကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် ထိုအရာက ငရဲ၏ထုတ်ကုန်ဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ တစ်ကြိမ် ရှူသွင်းလိုက်သည်နှင့် နှာခေါင်းနှင့် လည်ချောင်းအတွင်းပိုင်းတွင် ပူလောင်သကဲ့သို့ ခံစားရမှာဖြစ်ပြီး အရည်ကြည်ဖုများ ထွက်လာပေလိမ့်မည်။

ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအတွင်း အဆုတ်တစ်ခုလုံး ပြုတ်ထွက်သွားပေလိမ့်မည်။ အဆိပ်သင့်သူက အများဆုံး နာရီဝက်အတွင်း သေဆုံးနိုင်၏။ ထိုအချိန်က အဆိပ်သင့်လူနာတစ်ဦး၏ မျက်လုံးများက ပုံမှန် အရွယ်အစား၏ နှစ်ဆကျော်ထက် ရောင်ရမ်းလာခဲ့ပြီး အရည်ကြည်ဖုများနှင့်လည်း ပြည့်နှက်လျက် ရှိနေသည်ကို ရွှယ်တင်းက တွေ့ခဲ့ဖူး၏။ ရွှယ်မိသားစုက ရန်သူများ နှင့် ဘယ်တုန်းကမှ ထိုသို့သော အရာများနှင့် စစ်မတိုက်ခဲ့ဖူးချေ။

“ရှမ့်လန်... မင်းရဲ့ တပ်တော်ကတော့ ငါတို့နဲ့ ပထမဦးဆုံး တိုက်ခိုက်တဲ့ တပ်သားတွေ ဖြစ်ပြီး ပထမဦးဆုံး သေဆုံးရမယ့် လူတွေ ဖြစ်လာပြီ။”

သို့သော်ငြား ၁၀ မီတာ အကွာအဝေးမှာတော့ ရှမ့်လန်၏ နိဗ္ဗာနတပ်တော်က ရပ်တန့်သွားပြီး ရှေ့သို့ မတိုးကြချေ။ ဤအကွာအဝေးက အရမ်းကို အလှမ်းကွာဝေး၏။

ဤအရာက ဓာတ်ငွေ့ဗုံး မဟုတ်ချေ။ ဓာတ်ငွေ့ဘူး တစ်ခုသာ ဖြစ်သောကြောင့် ဤမျှ ဝေးကွာသည့် အကွာအဝေးတွင် ပေါက်ကွဲနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ တောင်ပင်လယ် ဓားဂိုဏ်းမှ စစ်သည်တစ်ယောက် ဆိုလျှင် မီတာထောင်ပေါင်းများစွာကို ပစ်ခတ်နိုင်၏။ သို့ပေမည့် သူတို့ သာမန်စစ်သားများက ဤသို့ မလုပ်နိုင်ကြချေ။

ဤအချိန်မှာပဲ ရှမ့်လန်၏ တပ်များက လေးများကို ဆွဲထုတ်ပြီး မြားများကို ချိန်ရွယ်ကြ၏။ ထို့အပြင် ထိုအရာများက အထူးမြား ဖြစ်၏။ မြားထိပ်တွင် ပုလင်းငယ်တစ်လုံးကို ချည်နှောင်ထားသည်က လွဲ၍ ထိုအရာက ဘာမှ မထူးခြားချေ။ ထိုပုလင်းထဲတွင် ဘာတွေ ပါဝင်သနည်း။ အဆိပ်နှင့် အလောင်း ပုပ်သိုးစေသည့် ကူပိုးကောင်မျိုးပင်။

သူက ပုလင်းသုံးလုံးကို သိမ်းဆည်းထား၏။ သုံးလိုက်သည်က အကောင်းဆုံးပင်။ အရေအတွက်က မများသော်လည်း လူအများကြီးကို သတ်ဖို့ လုံလောက်၏။ တောင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်များက ကာကွယ်ဆေးများကို သောက်ထားသည် ဆိုသော်လည်း ရွှယ်မိသားစု၏ ကိုယ်ပိုင်စစ်သည်များက ထိုဆေးများကို သောက်ထားလိမ့်မည်ဟု သူက မယုံကြည်နိုင်ချေ။ စေတီတောင်မှ ရရှိသည့် ကိုယ်ခံအား မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ဆေးဝါးများက ဤမျှ များပြားလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။