အခန်း (၂၀၂)

တုပိုင်သည် သံလိုက်စွမ်းအား ပြင်းထန်သော သံနက်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် လျှို့ဝှက်ရွှေမှုန့်များကို ကိုင်ထားသည်။ ထို့နောက် သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ လက်ထဲမှ ဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ပတ်လိုက်သည်။

ဤသည်က ဓားသိုင်း မဟုတ်ပေ။ အကတစ်ခုနှင့် ပိုတူသည်။ လက်ထဲမှ သံနက်ဓားသည် အောက်သို့ စိုက်ကျနေပြီး လေထဲတွင် စက်ဝိုင်းများ ရေးဆွဲနေသည်။

ဝဲကတော့ ဓားသိုင်း။ ချက်ချင်းပင် စွမ်းအင်ဝဲကတော့ အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ညာလက်မှ မစ်သရယ်လ်အမှုန့်များ လွင့်ပျံထွက်လာသည်။ ထိုအမှုန့်များသည် အလွန်ပေါ့ပါးသောကြောင့် လေတိုက်ခတ်မှုနှင့်အတူ လွင့်ပါသွားသည်။ တုပိုင် အသုံးပြုသော ဝဲကတော့ ဓားသိုင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဝဲကတော့ စွမ်းအင်အစီအရင်သည် သံလိုက်စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ဤမစ်သရယ်လ်အမှုန့်များကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ဝဲကတော့ အစီအရင်ထဲတွင် ဖြည့်သွင်းလိုက်သည်။

ဝဲကတော့ အစီအရင်သည် ပိုမိုကြီးမားလာပြီး မြင့်တက်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အမြင့် မီတာ ၂၀ ၊ ၃၀ ခန့်နှင့် အချင်း ၂ မီတာကျော်ရှိသော ဖွဲ့စည်းပုံကြီးသည် တုပိုင်နှင့် လီချန်ချန်ကို အပြည့်အဝ လွှမ်းခြုံသွားသည်။

လူတိုင်း နားမလည် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

‘တုပိုင် ဘာလုပ်နေတာလဲ။ တိုက်ပွဲ မစခင် ယစ်ပူဇော်နေတာလား။’

ထိုအချိန်တွင် လက်ချောင်းငါးချောင်း သန္တာကျောက်တန်းကျွန်း ဘက်မှ လင်းပိုင်များ အော်မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လျှပ်စီးလက်တော့မည်။ သုံးစက္ကန့်အတွင်း ပေါ်လာတော့မည်။

လီတောက်ကျိန်း တစ်ယောက်သာ မျက်နှာထား အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် တုပိုင် ထုတ်ဖော်လိုက်သော စွမ်းအင်ဝဲကတော့ အစီအရင်ကို အာရုံခံမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူမ အော်ပြောလိုက်သည်။

“တိုက်ပွဲ စပြီ။ လီချန်ချန်။ တုပိုင်နားကနေ ထွက်သွားတော့။ ပြီးရင် သူ့ကို ချက်ချင်းသတ်။”

အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် လီချန်ချန်သည်လည်း အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး တုပိုင်နှင့် သုံးမီတာကျော် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ဝဲကတော့ စွမ်းအင်အစီအရင်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် လျှပ်ကူးနယ်မြေ အတိုင်းအတာမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။

ထို့နောက် တုပိုင်ကို အခွင့်အရေး မပေးဘဲ လေထဲမှနေ၍ သူမ၏ ဓားကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ထက်ရှသော ဓားစွမ်းအင်များသည် ကျည်ဆန်များကဲ့သို့ တုပိုင်ထံသို့ အရူးအမူး ပစ်ခတ်ဝင်ရောက်လာကြသည်။

လီတောက်ကျိန်းသည် မိစ္ဆာကဲ့သို့ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသူ ဖြစ်သည်။ လီချန်ချန်သည်လည်း ရင်သားကြီးပြီး ဦးနှောက်မရှိသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း သူမသည် အလွန် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်တတ်ပြီး အရေးကြုံလျှင် ပြတ်သား ရက်စက်စွာ လုပ်ဆောင်တတ်သည်။

သို့သော် လီချန်ချန် အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားစဉ်တွင် တုပိုင်သည် တုန်လှုပ်နေရန် အချိန်မရှိပေ။ သူသည် ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့် သူ၏ ဝဲကတော့ ဓားသိုင်းကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး လီချန်ချန်ထံသို့ ဦးတည်သွားသော သံလိုက်စွမ်းအင် တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သူ မည်သို့ လုပ်လိုက်သည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိသော်လည်း ရိုးရှင်းစွာပင် လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လီချန်ချန် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်နေစဉ် တုပိုင်သည် သံလိုက်စွမ်းအင် အငွေ့အသက်ကို ထိန်းချုပ်ကာ မျဉ်းဖြောင့်သဖွယ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး လီချန်ချန်၏ နောက်သို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လိုက်ပါသွားစေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင်။

“ဖျစ်…”

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ဝဲကတော့ပုံစံ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များထဲမှ လျှပ်စီးကြောင်းငယ်တစ်ခု ပစ်ချလိုက်သည်။ အံ့သြစရာ မဟုတ်သည်မှာ ထိုလျှပ်စီးကြောင်းများသည် မစ်သရယ်လ် အမှုန့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော တုပိုင်၏ ဝဲကတော့ စွမ်းအင်အစီအရင်၏ ဆွဲဆောင်မှုကို တိုက်ရိုက် ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

စွမ်းအင်ဝဲကတော့ တစ်ခုလုံးသည် ဧရာမ လျှပ်ကူးပစ္စည်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လျှပ်စီးစွမ်းအင် အားလုံးသည် ဤစွမ်းအင်အစီအရင် အတွင်းတွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ လျှပ်စီးကြောင်းများထဲမှ တစ်ခုသည် တုပိုင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော သံလိုက်စွမ်းအင် လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် ပြေးထွက်သွားသည်။

လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ယင်းသည် မစ်သရယ်လ် အမှုန့်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စွမ်းအင်လျှပ်ကူးပစ္စည်း တစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားပြီး လီချန်ချန်၏ ဓားနှင့် သူမ၏ လက်မောင်းထဲသို့ ရုတ်တရက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ လျှပ်စစ်စီးကြောင်း တစ်ခုက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ သင်္ဘောသည် စိုစွတ်နေသဖြင့် လျှပ်စစ်ကူးသည်။ ကုန်းပတ်ပေါ်မှ ရေကြောင့် လီချန်ချန်၏ ဖိနပ်များလည်း စိုစွတ်နေသဖြင့် လျှပ်စစ်ကူးသည်။

တုပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် လျှပ်ကာပစ္စည်းများ အတွင်းတွင် ရှိနေသဖြင့် သူသည် ထိခိုက်မှု မရှိဘဲ ကျန်ရစ်သည်။

လျှပ်စစ်စီးကြောင်းသည် လီချန်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ သင်္ဘောကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ပင်လယ်ရေထဲသို့ ထိုးဖောက်သွားကာ ကမ္ဘာမြေကြီးနှင့် ချောမွေ့သော လျှပ်စစ်ပတ်လမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ဖျစ် ဖျစ် ဖျစ် ဖျစ်…”

လီချန်ချန်၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် သွေးထွက်သံယို အနာတရတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လီချန်ချန်၏ ဓားစွမ်းအင်သည် တုပိုင်၏ ရင်ဘတ်နှင့် အဆုတ်ကို ရုတ်တရက် ထိုးဖောက်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် စူးရှပြီး အေးစက်သော နာကျင်မှုကြောင့် တုပိုင် လုံးဝနီးပါး သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားစေသည်။ သို့သော် တုပိုင်သည် အံကိုကြိတ်ပြီး သူ၏ စိတ်ဆန္ဒစွမ်းအား အားလုံးကို အသုံးပြုကာ ပြေးထွက်လိုက်သည်။

လျှပ်စစ်ရှော့ခ် ရရှိထားသဖြင့် လီချန်ချန် မလှုပ်ရှားနိုင် ဖြစ်နေသော အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ သူသည် ရုတ်တရက် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

“ရွှပ်”

ဓားတစ်လက်သည် လီချန်ချန်၏ နှလုံးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး သူမ၏ လှပသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် စိုက်ကျသွားလေသည်။ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး သုသာန်တစပြင်ပမာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများသည် ချက်ချင်းပင် ကြောင်အသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများနှင့် ဝိညာဉ်များသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် တုန်ခါနေကြသည်။ အရာအားလုံးသည် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲသည် အစမှအဆုံးထိ တစ်စက္ကန့်အောက်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ လူတိုင်း တွေးခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်သည်။ ဤပွဲသည် တစ်ဖက်သတ် အပြတ်အသတ် သတ်ဖြတ်မည့်ပွဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချက်ချင်း ရှုံးနိမ့်သွားသူမှာ တုပိုင် မဟုတ်ဘဲ လီချန်ချန် ဖြစ်နေသည်။ လျှပ်စီးသည် လီချန်ချန်ကို ပစ်ခတ်ခဲ့ပြီး တုပိုင်သည် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူမကို ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် စိုက်ထားလိုက်သည်။ ဖြစ်ပျက်သွားသည်များ​က အမှန်တကယ်ပင် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသည်။

ကျူးဝူယာနှင့် လီတောက်ကျိန်းတို့သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ခေါင်းနောက်မှ ဆံပင်များပင် ထောင်ထသွားကာ သူတို့၏ ဦးနှောက်များ ဗလာဖြစ်သွားသည်။ သူတို့သည် တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းအားလုံးကို လုံးဝနီးပါး ဆုံးရှုံးသွားကြသည်။ ဤပွဲသည် လီချန်ချန် သေချာပေါက် အနိုင်ရမည့်ပွဲ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်မည့်ပွဲ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အသတ်ခံလိုက်ရသူမှာ သူမ ဖြစ်နေသည်။

သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်နှင့် လီဝမ်ဟွေ့တို့မှာမူ အတိုင်းအဆမရှိ ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ လီဝမ်ဟွေ့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြိုလဲကျတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အာရုံကြောများသည် တင်းမာနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ တုပိုင်က လီချန်ချန်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ စိတ်များ လုံးဝ လျော့ကျသွားပြီး မူးလဲမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ပျော်ရွှင်မှုနှင့် နတ်ဘုရားများ ၊ ဘုရားရှင်များအပေါ် ကျေးဇူးတင်ရှိမှုတို့မှာ စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ပေ။

သူ၏ သား ၊ မိန်းမစိုးဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်သည် နောက်ထပ် အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပြန်ပြီ ဖြစ်ပြီး သေမင်း၏ လက်တွင်းမှ အနိုင်ကွက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ရယူနိုင်ခဲ့ပြန်သည်။ ဤအံ့ဖွယ်အမှုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကိုပင် ငှားရမ်းအသုံးပြုခဲ့ရာ တုပိုင်သည် ရွေးချယ်ခံရသူ ဖြစ်ကြောင်း လီဝမ်ဟွေ့ မည်သို့ မယုံကြည်ဘဲ နေမည်နည်း။

နင်ဇောင်ဝူသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ သူနှင့် တုပိုင်တို့သည် စကားလုံးများဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင် တကယ် ဖြစ်ပျက်လာသောအခါ သူသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

‘ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိတဲ့ စွမ်းရည်ပဲ။ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိတဲ့ စွမ်းရည်ပဲ။ ဒီကလေးက တကယ်ပဲ ကံကောင်းခြင်းတွေနဲ့ ပြည့်စုံတာပဲ။’

အခန်းထဲရှိ အခြားလူများအတွက်မူ ဤအရာသည် လုံးဝ နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေပြီး ခန့်မှန်းရခက်ကာ နက်နဲဆန်းကြယ်သည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။

အမှန်တကယ် မည်သို့ ဖြစ်ပျက်သွားသနည်း။ တိုက်ဆိုင်မှု သက်သက်သာလော။ တုပိုင်သည် လီချန်ချန်ကို ပစ်ခတ်ရန် ကောင်းကင်မှ နတ်ဘုရားလျှပ်စီးကို ဆင့်ခေါ်သည့် ခန့်မှန်းရခက်သော မှော်ပညာကို အသုံးပြုကာ တိုက်ပွဲကို အနိုင်ယူသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​တုပိုင်သည် သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရိုက်နှက်စိုက်သွင်းခံထားရသော လီချန်ချန်၏ အလောင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ လီချန်ချန်၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပသော မျက်နှာထက်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများသည် ပြူးကျယ်လျက် တုပိုင်၏ မျက်နှာကို သေချာကြည့်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

​ဤသည်မှာ သူမ တုပိုင်ကို သေချာကြည့်ရန် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူမ မြင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ သူမ၏ မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာပြီး မျက်ဆံများ ကျယ်လာသည်။

​ဤအခြေအနေကို ဖော်ပြရန် စကားပုံတစ်ခု ရှိသည်။ မျက်လုံးမမှိတ်နိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားခြင်းဟူ၍ ဖြစ်သည်။

​“ဒီမိန်းမယုတ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါ မင်းကို သတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။

​တုပိုင်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ရင်ဘတ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် ယိုင်လဲကျသွားကာ လီချန်ချန်၏ အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြိုလဲကျသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဓားဒဏ်ရာ မရှိသော သူမ၏ ရင်ဘတ် တစ်ဖက်ခြမ်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သတိမလစ်ခင် တုပိုင်၏ စိတ်ထဲတွင် စကားသုံးခွန်းသာ ရှိသည်။

​ချက်ချင်းပင် လီဝမ်ဟွေ့ ၊ သွေးကွမ်ရင်မယ်တော် ၊ နင်ဇောင်ဝူနှင့် လီတောက်ကျိန်းတို့သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ပြေးတက်လာကြသည်။ နင်ဇောင်ဝူက တုပိုင်ကို ချက်ချင်း ပွေ့ချီလိုက်ပြီး လီတောက်ကျိန်းကမူ လီချန်ချန်ကို တွေဝေငေးမောစွာ ကြည့်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တုပိုင်၏ သံနက်ဓားသည် သူမကို ကုန်းပတ်နှင့် တွဲလျက် စိုက်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လီချန်ချန်၏ လှပသော မျက်ဝန်းများသည် အရောင်အဝါ အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီး ဗလာကျင်းစွာ ပွင့်ဟနေသည်။ သူမသည် မျက်လုံးမမှိတ်နိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ရရှာသည်။

​**--**--**--**--**--**--**--**

တုပိုင်၏ ဒဏ်ရာသည် မပြင်းထန်လှပေ။ လီချန်ချန်၏ ဓားစွမ်းအင်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသော်လည်း နှလုံးနှင့် အဆုတ်ကို မထိမှန်ခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်က တုပိုင်သည် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိနေသေးပြီး သေစေနိုင်သော အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် လက်မဝက်ခန့် ရှောင်တိမ်းလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုလက်မဝက် အကွာအဝေးကပင် လီချန်ချန်၏ သေမင်းတမန် ဓားချက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်စေခဲ့သည်။

လီချန်ချန်၏ ကံတရားသည် ထိုမျှ မကောင်းခဲ့ပေ။ လျှပ်စီး အပစ်ခံရပြီးနောက် သူမသည် တစ်ကိုယ်လုံး လျော့အတိုက်ခံလိုက်ရပြီး ထုံကျင်နေကာ မလှုပ်ရှားနိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ တုပိုင်၏ ဓားချက်ကလည်း အလွန် တိကျခဲ့သည်။

သို့သော် တုပိုင်၏ ဒဏ်ရာများသည်လည်း အတော်အတန် ပြင်းထန်သည်။ လီချန်ချန်၏ ဓားစွမ်းအင်သည် အလွန် လွှမ်းမိုးအားကောင်းပြီး ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ အတွင်းကလီစာများကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေခဲ့သဖြင့် သွေးထွက်လွန်ပြီး အတွင်းဒဏ်ရာများစွာ ရရှိစေခဲ့သည်။ သနားစရာကောင်းသော ဆရာသခင်ကြီး နင်ဇောင်ဝူမှာမူ သူ၏ ဒဏ်ရာများပင် မကျက်သေးခင် တုပိုင်အတွက် ဆေးလုံးများ ထပ်မံ ဖော်စပ်ပေးရပြန်သည်။

သူသည် လွတ်လပ်မှုကို အမြဲတစေ လိုလားသော်လည်း သံယောဇဉ်များက တစ်စထက်တစ်စ ပိုမို များပြားလာသဖြင့် သူလိုချင်သော လွတ်လပ်မှုကို မည်သည့်အခါမျှ ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ တုပိုင်၏ သတိလစ်နေသော စိတ်အာရုံ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ထိုထူးဆန်းသော အလင်းတန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် လင်းလက်လာသည်။

“လီချန်ချန်ကို သတ်ဖြတ်တဲ့ တာဝန် အောင်မြင်တယ်။ ယန်ချီတန်ဖိုး ၁၀ မှတ် တိုးလာပြီး ၂၅ မှတ် ရောက်သွားပြီ။”

“တပ်သား တစ်သိန်း ရယူမယ့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အောင်မြင်စွာ စတင်နိုင်လိုက်ပြီ။”

အပိုင်း ၂၀၂ ပြီး။