အခန်း (၂၀၃)

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် တုပိုင်သည် တိုးပွားလာသော ယန်ချီစွမ်းအင်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။ ဤစွမ်းအင်အဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ တုပိုင်သည် ပိုမို ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် အမျိုးသမီး အချို့အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုပင် ပြသတတ်လာသည်။

သို့သော် ဤတပ်သား ၁၀၀,၀၀၀ ရယူခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ဆိုသည်မှာ အတိအကျအားဖြင့် အဘယ်နည်း။ ယခု လီချန်ချန်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးဖြစ်၍ တပ်မတော်ကြီး တစ်ခုကို ရယူမည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အောင်မြင်စွာ စတင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤနှစ်ခုကြားတွင် ဆက်နွယ်မှု ရှိနေသလော။ သတိလစ်မေ့မြောနေသော်လည်း တုပိုင်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံ နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ ထူးဆန်းသော အလင်းနှင့် အရိပ်တို့ဖြင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုနေနိုင်သည်။

‘တပ်သား ၁၀၀,၀၀၀ ရယူခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ဆိုတာ ငါက တပ်သား တစ်သိန်း ရမှာလား။’

“ဟုတ်တယ်။”

တုပိုင် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ကျန်းနန်နယ်စားမင်း၌ပင် တပ်သား ၁၀၀,၀၀၀ မရှိပေ။ သူ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲသော တပ်သား ၅၀,၀၀၀ သည် နန်းတွင်းအစိုးရပိုင် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တပ် မဟုတ်ပေ။ တပ်သား ၁၀၀,၀၀၀ ပိုင်ဆိုင်ခြင်းသည် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်လာခြင်းထက် လျော့နည်းသော အရာမဟုတ်ပေ။ တုပိုင် မေးလိုက်သည်။ ‘လီချန်ချန်ကို သတ်တာနဲ့ တပ်သား တစ်သိန်း ရတာနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။’

“အဖြေမပေးလိုပါ။”

တုပိုင် မေးလိုက်သည်။ ‘အခုဆိုရင် တပ်သား တစ်သိန်း ရယူခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ဘယ်လောက် ပြီးစီးသွားပြီလဲ။’

“၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြီးစီး။”

တုပိုင် မေးလိုက်သည်။ ‘လုပ်ငန်းစဉ် မြန်ဆန်အောင် ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ။’

ထူးဆန်းသော အလင်းနှင့် အရိပ်က ပြောလိုက်သည်။ “အနာဂတ်မှာ ဆက်စပ်နေတဲ့ တာဝန်တွေကို အစပျိုးလိမ့်မယ်။ တာဝန်တွေ ပေါ်လာမလား မပေါ်လာဘူးလား ဆိုတာက မင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေနဲ့ မင်းရဲ့ အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ မူတည်တယ်။”

တုပိုင် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ ‘မင်းက အရမ်း အရမ်း စွမ်းအားကြီးပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ ကွမ်တမ် အလင်းဦးနှောက် တစ်ခုလား။ ဒါကြောင့်ပဲ ငါ့ဦးနှောက် စွမ်းရည်ကို ၁၀ ဆ တိုးစေနိုင်ပြီး အိပ်မက်ထဲမှာ အချိန်ကို ၁၀ ဆ ဆွဲဆန့်နိုင်တာလား။ ပြီးတော့ အနာဂတ် ဖြစ်ရပ်တွေကို ဟောကိန်းထုတ်တာကလည်း တကယ့် ဟောကိန်းထုတ်တာ မဟုတ်ဘဲ မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှုပ်ထွေးပြီး တိကျတဲ့ တွက်ချက်မှုတွေကနေ ရလာတာလား။’

“အဖြေမပေးလိုပါ။”

တုပိုင် မေးလိုက်သည်။ ‘ငါ့ကို ဒီကမ္ဘာဆီ ခေါ်လာတဲ့ မင်းရဲ့ အန္တိမ တာဝန်က ဘာလဲ။ အနည်းဆုံးတော့ နည်းနည်းလောက် ပြောပြလို့ မရဘူးလား။’

“အဖြေမပေးလိုပါ။”

**--**--**--**--**--**--**--**

တုပိုင် သတိလစ်နေသော ရက်များအတွင်း တာ့နင်အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးသည် ကြီးမားသော ဗုံးတစ်လုံး ပစ်ချခံလိုက်ရသည့် ရေကန်ပုပ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဤသည်မှာ အံ့သြဖွယ်ရာ တုံ့ပြန်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာ အချဉ်ပေါက်ပြီး ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှ လီဝမ်ဟွေ့သည် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်ရှိ လီမိသားစု၏ အမာခံစခန်း အားလုံးကို အမြစ်ပါမကျန် ဆွဲထုတ်ကာ လူထောင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိသွားကြသည်။

လီဝမ်ဟွေ့သည် အိမ်ရှေ့စံ၏ ဆရာဟောင်း ကွေ့တုန်းယန်ကို နင်းသတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဟန်ကျိုးရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးရုံး၏ တာဝန်ခံ မိန်းမစိုး ဝမ်ရင်ကိုလည်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့သေးသည်။ ဤသတင်းများသည် မရေမတွက်နိုင်သော ပညာရှင်များနှင့် မိန်းမစိုးများ၏ ဒေါသကို ချက်ချင်း မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်စေခဲ့သည်။ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှ လီဝမ်ဟွေ့နှင့် လီလျန်တင်းတို့ကို စွပ်စွဲပြစ်တင်ထားသော အသနားခံလွှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပုံအော၍ ရောက်ရှိလာသည်။

အစပိုင်းတွင် တစ်နေ့လျှင် စောင်ရေ ရာဂဏန်းမျှသာ ရှိသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် တစ်နေ့လျှင် ထောင်ဂဏန်းအထိ ရှိလာသည်။ ကြိုတင် စီစဉ်ထားသကဲ့သို့ပင် တိုင်းပြည် အတွင်းရှိ ပြည်နယ်နှင့် စီရင်စု အသီးသီးမှ ဧကရာဇ်ထံ စာတင်ခွင့်ရှိသော အရပ်ဘက် အရာရှိတိုင်းသည် သူ့ကို စွပ်စွဲပြစ်တင်သော အသနားခံလွှာများကို တင်သွင်းကြသည်။ တစ်ဦးချင်း စာတင်ခွင့် အာဏာမရှိသော အရာရှိများသည် လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပူးပေါင်း၍ လက်မှတ်ရေးထိုး တင်သွင်းကြသည်။

အရာရှိ မဖြစ်သေးသော ပညာရှင်များ အနေဖြင့်မူ သွေးဖြင့် လက်မှတ်ရေးထိုးထားသော အသနားခံလွှာကို ပူးပေါင်းရေးသားကာ တော်ဝင်နန်းတော်တံခါးကို ခေါက်ကြသည်။ တော်ဝင်နန်းတော် အတွင်း၌ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သွေးဖြင့် ရေးသားထားသော စာပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ လက်ခံရရှိနေပြီး စာတစ်စောင်ချင်းစီသည် ပညာရှင် သောင်းပေါင်းများစွာကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။ တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံး လီဝမ်ဟွေ့ကို ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးကို ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ အင်ပါယာသည် ဤမျှလောက် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု မရှိသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လူများသည် စည်းလုံးညီညွတ်စွာ ကြိုးပမ်းနေကြပြီး လီဝမ်ဟွေ့ကို သေဒဏ်ပေးရန်နှင့် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး အကြီးအကဲ လီလျန်တင်းကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာရန်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော လူများက မိမိကိုယ်ကို စတေးရန် ဆန္ဒရှိနေကြသည်။ မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်လောက် ကြီးမားသော ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုသည် လီဝမ်ဟွေ့အပေါ် ဖုံးအုပ်လာနေသည်။

သို့သော် နန်းတော်ထဲမှ ဧကရာဇ်သည် တုံ့ပြန်မှု မရှိသေးပေ။ ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး ငြိမ်းချမ်းရေး မင်းကြီးရုံးသည် လျင်မြန်စွာနှင့် ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက် လည်ပတ်နေသည်။ လီဝမ်ဟွေ့သည် အထူးတမန်ရုံးကို သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်၏ နေအိမ်သို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်သည်။ သူသည် အချိန်တစ်ဝက်ကို ရုံးလုပ်ငန်းကိစ္စများ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် အသုံးပြုပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကို တုပိုင်၏ ဘေးတွင် နေထိုင်ရင်း ကုန်ဆုံးနေသည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

ကိုးရက်နှင့် ကိုးညတိုင်တိုင် သတိလစ်နေပြီးနောက် တုပိုင် နိုးလာခဲ့သည်။ သူ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ လီဝမ်ဟွေ့ ဖြစ်သည်။ လီဝမ်ဟွေ့၏ ကိုယ်အလေးချိန် အများကြီး ကျသွားသည်။ သူသည် စားပွဲကို တုပိုင်၏ ကုတင်ဘေးသို့ ရွှေ့ထားပြီး ရုံးလုပ်ငန်း ကိစ္စများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လုပ်ဆောင်နေသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမည်ကို အသုံးပြု၍ ငွေတုံး ၅ သိန်းကို စစ်စရိတ်အဖြစ် အသုံးပြုရန် ကျန်းနန်နယ်စားမင်း၏ စခန်းသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။

ရက်ပေါင်း ၂၀ ကျော် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းစွာ ခရီးနှင်ပြီးနောက် ကျန်းနန်နယ်စားမင်း၏ တပ်သား ၁၀၀,၀၀၀ ရှိသော တပ်မတော်သည် အန်နမ်နိုင်ငံ၏ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ပြီး သူပုန်များနှင့် ကြီးမားသော စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ လီဝမ်ဟွေ့၏ ငွေတုံး ၅ သိန်းသည် အချိန်ကိုက် ရောက်ရှိလာသော အကူအညီ ဖြစ်သည်။ ကိုးရက်နှင့် ကိုးည အတွင်း လီဝမ်ဟွေ့သည် တစ်နေ့လျှင် နှစ်နာရီထက် ပိုမအိပ်ခဲ့ပေ။ သူ၏ မျက်နှာသည် အလွန် ပိန်ကျသွားပြီး ပါးများ ချိုင့်ဝင်ကာ မျက်လုံးများ နီရဲနေသည်။

အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် သူသည် အချိန်ကို အလွန် တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ခံစားနေရပြီး အချိန်ရှိခိုက် အရာအားလုံးကို အပြီးသတ်ရမည် ဟု တွေးနေသကဲ့သို့ အိပ်စက်ခြင်းသည် အပြစ်ရှိသော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

“မွေးစားအဖေ။ အိပ်လိုက်ပါဦး။” တုပိုင် ပြောလိုက်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့ ခေါင်းမော့လာပြီး တုပိုင်ကို ပြုံးပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “သား နိုးလာပြီပဲ။”

တုပိုင်၏ ဒဏ်ရာများ မပြင်းထန်ကြောင်း နင်ဇောင်ဝူ ပြောထားသော်လည်း သူ၏ အတွင်းကလီစာများ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် တုပိုင်ကို ရက်အနည်းငယ်ကြာ ဆက်အိပ်စေနိုင်မည့် ဆေးကို အထူးတလည် ညွှန်ကြားပေးခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် တုပိုင်၏ အသက်ရှူနှုန်းနှင့် သွေးခုန်နှုန်းသည် အချိန်အတန်ကြာ တည်ငြိမ်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် လီဝမ်ဟွေ့ စိတ်ပူစရာ မလိုပေ။ လက်ထဲမှ စာရွက်စာတမ်းကို ပြန်လည်စစ်ဆေးပြီးနောက် လီဝမ်ဟွေ့သည် တုပိုင်ကို လက်မထောင်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့သားက တော်လိုက်တာ။”

တုပိုင် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးလိုက်သည်။

လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။ “သား လုပ်ရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်။ သွေးကွမ်ရင်မယ်တော် မိန်းကလေးကို ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးရမယ်။ သူက သားအတွက် အများကြီး စတေးခဲ့ပြီးပြီ။ အမှန်တရားကို မသိရဘဲ ဒီလို ဆက်သွားနေလို့ မဖြစ်ဘူး။”

“ဟုတ်ကဲ့။” တုပိုင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

တုပိုင် သတိလစ်နေသော နေ့နှင့်ညများ အတွင်း အချိန်တစ်ဝက်ကို သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်က ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကို လီဝမ်ဟွေ့က စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သည်။ တုပိုင် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်ကို ပြန်လည် မြင်တွေ့ရသောအခါ သူမသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ကြမ်းတိုက်နေသည်။

တုပိုင် နိုးလာပြီးနောက် နေရောင်ခြည်ရပြီး လေဝင်လေထွက် ကောင်းသော အခန်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးရမည်ဟု နင်ဇောင်ဝူက ပြောခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်သည် လေဝင်လေထွက် အကောင်းဆုံးနှင့် အလင်းရောင် အကောင်းဆုံး အခန်းကို ရှင်းလင်းပြီး ပရိဘောဂ တစ်ခုချင်းစီနှင့် ကြမ်းပြင် လက်မတိုင်းကို အစက်အပြောက် မရှိအောင် သုတ်သင်ရှင်းလင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ အကြိုက်ဆုံး အရာမှာ မြွေအရေခွံ အဝတ်အစားဖြစ်ပြီး အပြင်ထွက်လျှင် ဆာမူရိုင်း ဝတ်စုံကို အပေါ်ထပ်ဝတ်လေ့ ရှိသည်။ သို့သော် သူမ၏ နေအိမ်တွင် အမျိုးသမီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နင်ဇောင်ဝူနှင့် လီဝမ်ဟွေ့တို့သည် နောက်ဖေးဝင်းထဲသို့ ဘယ်သောအခါမျှ ခြေချမည် မဟုတ်သဖြင့် သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အလွန် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်သော မြွေအရေခွံ ဝတ်စုံကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ကြမ်းတိုက်နေသည်။ သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်သည် တုပိုင်၏ အကြည့်ကို အာရုံခံမိပြီး တုပိုင်၏ ကိုယ်သင်းနံ့ကို ချက်ချင်း ရရှိလိုက်သည်။ သူမ လုံးဝ တောင့်တင်းသွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

‘မွေးစားအဖေ ပြောတာ မှန်တယ်။ သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်ကို ရှင်းပြချက် တစ်ခု ပေးရမယ်။’ တုပိုင်သည် လူရှုပ်လူပွေ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး သူ၏ တာဝန်များထဲမှ တစ်ခုသည် မင်းသမီးနင်းရွှဲ့ကို လက်ထပ်ရန် ဖြစ်နေသည့်တိုင် ယခု အခိုက်အတန့်တွင်မူ သူသည် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်ကို ရှင်းပြချက် တစ်ခု ပေးရပေမည်။ တုပိုင်သည် မူလက ကဗျာဆန်သော ပုံရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ထိမိ၍ ရိုမန်းတစ်ဆန်သော စကားများကို ပြောချင်ခဲ့သည်။

“သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်မိန်းမ လုပ်မလား။”

“ခင်ဗျားကို လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပြောပြမယ်။ ကျွန်တော် သာမန် ယောကျ်ားတစ်ယောက် ပြန်ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ခင်ဗျားကို ကလေးရအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်။”

**--**--**--**--**--**--**--**

ကွမ်ရှီးစီရင်စု ၊ ကွမ်ရှီးမိန်းမစိုးအကယ်ဒမီ။

တော်ဝင်အမိန့်တော် ပြန်တမ်းကို ဖတ်ကြားမည့် မိန်းမစိုးသည် အမိန့်ပြန်တမ်းကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အမိန့်ပြန်တမ်း ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။ လီဝမ်ဟွေ့ကို ကွမ်ရှီးမိန်းမစိုးအကယ်ဒမီ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရာထူးမှ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဝမ်ဟုန်ကို ကွမ်တုံမိန်းမစိုးအကယ်ဒမီ ကျောင်းအုပ်ကြီး ရာထူးမှ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ဝမ်ဟုန်ကို ယခုမှစ၍ ကွမ်ရှီးဆားလုပ်ငန်းမင်းကြီး အဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး ကွမ်ရှီးမိန်းမစိုးအကယ်ဒမီ ကျောင်းအုပ်ကြီး တာဝန်ကိုပါ ပူးတွဲ ထမ်းဆောင်စေသည်။ ဤသည်မှာ တော်ဝင်အမိန့်တော် ဖြစ်သည်။”

ဝမ်ဟုန်သည် ပျပ်ဝပ်ဦးခိုက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်မျိုး ဝမ်ဟုန် အမိန့်တော်ကို နာခံပါ၏။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။”

သူ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသော မိန်းမစိုးအကယ်ဒမီ ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး လန်ထင်သည်လည်း မြေကြီးပေါ်တွင် ပျပ်ဝပ်ဦးခိုက်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလွန် ကျေနပ်နေသလို အလွန်လည်း ခါးသီးနာကျင်နေရသည်။

ကျေနပ်ရခြင်းမှာ လီဝမ်ဟွေ့ နောက်ဆုံးတော့ ကျဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အမှန်ပင် ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် လီဝမ်ဟွေ့သည် ဤမျှလောက်ထိ ရူးသွပ်သော အရာများကို လုပ်လိမ့်မည်ဟု လန်ထင် ယခုထိ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်သေးပေ။ လီမိသားစုထဲတွင် မည်သူမျှ သူ့ကို ရန်စရဲခြင်း မရှိသော်လည်း လီဝမ်ဟွေ့သည် သတ်ဖြတ်ခြင်းကွင်းဆက်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ကွမ်ရှီးရှိ လီမိသားစု၏ အမာခံစခန်းကို အမြစ်ဖြတ်ရုံသာမက လီမိသားစုဝင် ထောင်ပေါင်းများစွာကိုပါ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူသည် တုပိုင်တစ်ယောက်တည်း အတွက်နှင့် ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အလွန် အောက်တန်းကျသော ကောင်စုတ်လေး တစ်ကောင်အတွက်နှင့် သူသည် ကြီးမားသော ပြဿနာများကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ လီဝမ်ဟွေ့နှင့် သူ့သား ကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ် ရှိသည်ဟု ပြောရမ

လား သို့မဟုတ် လီဝမ်ဟွေ့သည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မိုက်မဲလွန်းသည်ဟု ဆိုရမည်လော။

အမှန်စင်စစ် လန်ထင်၏ တွေးခေါ်ပုံသည် ကျဉ်းမြောင်းလှသည်။ လီဝမ်ဟွေ့သည် လီမိသားစုဝင်များကို သတ်ဖြတ်ပြီး ကွမ်ရှီးရှိ လီမိသားစု အမာခံစခန်းများကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ခြင်းသည် နောက်ထပ် ပြဿနာများကို တားဆီးရန်အတွက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်အတွက် လုပ်ဆောင်ပေးခြင်းသည်လည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်သည်။ လီမိသားစု၏ တရားမဝင် ကုန်သွယ်မှု အများအပြားသည် ကွမ်ရှီးပြည်နယ် လျန်ကျိုးဆိပ်ကမ်းတွင် ဖြစ်ပွားနေပြီး အင်ပါယာထဲသို့ ပိုက်ထည့်ကာ သွေးစုပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့သည် ရန်သူနိုင်ငံများသို့ သံထည်ပစ္စည်း အမြောက်အမြားကိုလည်း တင်ပို့နေကြသည်။

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း မရေမတွက်နိုင်သော သံများကို ဂျာချင်လူမျိုးများနှင့် မြောက်ပိုင်းတာတာလူမျိုးများထံ ပို့ဆောင်ပေးနေသည်။ ဤသံများသည် အင်ပါယာစစ်တပ်အတွက် သံချပ်ကာများနှင့် လက်နက်များ ဖြစ်လာပြီး အင်ပါယာ စစ်သည်တော်များ၏ အသက်ကို နုတ်ယူသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း လီမိသားစုသည် လျန်ကျိုးဆိပ်ကမ်းမှ ငွေတုံး သန်းပေါင်းများစွာ ရရှိနေသည်။ ဤငွေများကို လီမိသားစု၏ စစ်ရေးစွမ်းအား တောင့်တင်းစေရန် အသုံးပြုကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဤအမာခံစခန်းများကို မရှင်းလင်းပါက လီမိသားစုသည် အင်ပါယာကို နေ့စဉ် သွေးစုပ်ကာ ပိုမို အင်အားကြီးမားလာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ကြီးထွားလာပါက သူတို့သည် သေချာပေါက် နောက်တစ်ကြိမ် ပုန်ကန်ကြမည်ဖြစ်ပြီး အနောက်တောင်ပိုင်း တစ်ခုလုံးကို ပေါင်းစည်းသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် တာ့နင်အင်ပါယာသည် စတုရန်းကီလိုမီတာ တစ်သန်းကျော် ကျယ်ဝန်းသော နယ်မြေကို လက်လွတ် ဆုံးရှုံးရပေလိမ့်မည်။ လီမိသားစု၏ တရားမဝင် ကုန်သွယ်မှုကို အင်ပါယာ၏ ထိပ်သီး ခေါင်းဆောင်ပိုင်း တစ်ခုလုံး သိရှိကြသည်။

သို့သော် ဘာဖြစ်သနည်း။ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိများသည် ထိုကိစ္စကို လျစ်လျူရှုထားရုံသာမက ဝေစုရရန်အတွက်ပါ ပါဝင်ပတ်သက်နေကြပြီး လီမိသားစုထံမှ နှစ်စဉ် ငွေကြေး အမြောက်အမြား ရယူကာ တာ့နင်အင်ပါယာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖျက်စီးရာတွင် လီမိသားစုနောက်သို့ တက်ကြွစွာ လိုက်ပါနေကြသည်။

အပိုင်း ၂၀၃ ပြီး။