အခန်း (၂၀၅)

တုပိုင်သည် အခမ်းအနားများဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနမှ အဆင့် ၃ မိန်းမစိုး ဝမ်ရွှဲ့ကို ရုတ်တရက် အကြောင်းအရင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းမဟုတ်ပေ။

လီဝမ်ဟွေ့က ဝမ်ရွှဲ့၏ လက်မောင်းများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူသည် လီဝမ်ဟွေ့ကို မေးခွန်းထုတ်လိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဤအရာတွင် အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုး ရှိနေသည်။ ပထမအချက်မှာ လက်မောင်းပြတ်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို ဒီအတိုင်း သတ်လိုက်သင့်သည် မဟုတ်ပါလော။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရလဒ်က အတူတူပင် ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ထိုသူကို အကြီးအကျယ် စော်ကားမိပြီး ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ လီဝမ်ဟွေ့သည် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ အရာရှိကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့လျှင်ပင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးကသာ လူလွှတ်ဖမ်းဆီးသင့်သည်။ အဘယ်ကြောင့် အခမ်းအနားများဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနနှင့် တော်ဝင်မြင်းဇောင်းဦးစီးဌာနတို့က လာဖမ်းရသည်နည်း။

တော်ဝင်မြင်းဇောင်းဦးစီးဌာနသည် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ရခြင်းဖြစ်ပြီး အခမ်းအနားများဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနသည် အတွင်းနန်းဆောင်ကိစ္စများကို ပို၍ တာဝန်ယူရသည်။ ဤဌာနနှစ်ခုသည် လူဖမ်းဆီးခြင်း တာဝန်ကို မည်သည့်အချိန်က စတင်ယူခဲ့ကြသနည်း။

အမှန်စင်စစ် တော်ဝင်မြင်းဇောင်းဦးစီးဌာနမှ ကျန့်လင်းတွင် ဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်ပါရှိသဖြင့် လီဝမ်ဟွေ့ ငြင်းဆန်၍ မရနိုင်ပေ။ သို့သော် အခမ်းအနားများဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာန၏ အမိန့်တော်က ဘာသဘောနည်း။ ထို့အပြင် တုပိုင်ကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် အဘယ်ကြောင့် အဆင့် ၃ မိန်းမစိုးတစ်ဦးကို အထူးတလည် စေလွှတ်လိုက်ရသနည်း။

ဤသည်မှာ လီဝမ်ဟွေ့ကိုသာမက အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ ခေါင်းဆောင် လီလျန်တင်းကိုပါ စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် ရန်စခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုနှင့် အခြားသော အဓိပ္ပာယ်များ ရှိနေနိုင်ပါသလော။ တုပိုင်က လူသတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လီဝမ်ဟွေ့သည် အခြေအနေကို ပို၍ ဆိုးရွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး အခမ်းအနားများဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနမှ ဝမ်ရွှဲ့ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နှစ်ပိုင်းပိုင်းပစ်လိုက်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် လူသတ်မှုအတွက် တာဝန်ရှိမှုကို သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ လွှဲပြောင်းယူလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် မိန်းမစိုးဝမ်ရွှဲ့သည် ချက်ချင်းပင် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားခဲ့ရသည်။ တော်ဝင်မြင်းဇောင်း ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး ကျန့်လင်းသည် လုံးဝ ကြောင်အသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ လီဝမ်ဟွေ့သည် သစ္စာစောင့်သိမှုတွင် ရက်စက်တတ်မှန်း သူသိသော်လည်း ဤမျှအထိ ရက်စက်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဝမ်ရွှဲ့သည် အခမ်းအနားများဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနမှ အဆင့် ၃ မိန်းမစိုး ဖြစ်ပြီး မိန်းမစိုးချုပ် မဟုတ်သော်လည်း အထက်အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သကဲ့သို့ အတွင်းနန်းဆောင်မှ လူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

ဝန်ကြီးများကဲ့သို့ပင် အတွင်းနန်းဆောင်မှ အရာရှိများသည် အလိုအလျောက် အဆင့်တစ်ဆင့် ပိုမြင့်ကြသည်။ ကျန့်လင်းသည်လည်း အဆင့် ၃ အရာရှိ ဖြစ်သော်လည်း အခမ်းအနားများဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနမှ ဝမ်ရွှဲ့ကို ဦးညွှတ်ရသည်။ သို့သော် လီဝမ်ဟွေ့က ထိုသူကို တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

ကျန့်လင်းသည် ချက်ချင်းပင် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “လီဝမ်ဟွေ့။ မင်း ပုန်ကန်ချင်နေတာလား။”

လီဝမ်ဟွေ့သည် ဓားပေါ်မှ သွေးများကို ညင်သာစွာ သုတ်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျန့်လင်း။ ငါက ကောင်းကင်ကို တုတ်နဲ့ထိုးပြီးသားပါ။ ကွေ့တုန်းယန်နဲ့ ဝမ်ရင်ကို သတ်ခဲ့တဲ့တယ်လို့ အားလုံးက စွတ်စွဲနေတာ။ အခု ဝမ်ရွှဲ့တစ်ယောက် ထပ်တိုးလာတော့ရော ဘာထူးခြားသွားမှာမို့လို့လဲ။”

ကျန့်လင်း ကြောင်အသွားသည်။

လီဝမ်ဟွေ့က ဆက်ပြောသည်။ “ငါတို့ အင်ပါယာစနစ်ထဲက လူတွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင် ငါက စည်းကမ်းတွေကို အမြဲတမ်း အလေးထားခဲ့တယ်။ လူတစ်ယောက်ကို သတ်မယ်ဆိုရင်တောင် ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေအထောက်အထားနဲ့ ဥပဒေအရ အပြစ်ပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီစည်းကမ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ချင်တဲ့ လူတချို့ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်တယ်။ အဲဒီတော့ အဲဒီလိုဖြစ်လာရင် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။”

ထို့နောက် လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။ “ကျန့်လင်း။ ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ခေါ်သွားလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ တုပိုင်ကိုတော့ ထိလို့မရဘူး။”

ကျန့်လင်းက ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ငါက အတင်းအကြပ် ခေါ်သွားမယ်ဆိုရင်ရော။”

“ဟူး။” လီဝမ်ဟွေ့က သူချထားသော ဓားကို ပြန်မြှောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း နောက်ထပ် သတ်ဖြတ်ပွဲတစ်ခု ထပ်ကျင်းပမိရင် ကျုပ်ကို အပြစ်မတင်နဲ့။ အခမ်းအနားများဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနက လူတွေကို သတ်ရဲမှတော့ ခင်ဗျားတို့ တော်ဝင်မြင်းဇောင်းဦးစီးဌာနက လူတွေကိုလည်း ငါသတ်နိုင်တာပဲ။”

ကျန့်လင်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ဧကရာဇ်အမိန့်တော် ပါလာသော်လည်း လီဝမ်ဟွေ့က အလွန် မောက်မာနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်လား။”

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အလိုရှိတရားခံ လီဝမ်ဟွေ့ကို ဖမ်းကြ။ အလိုရှိတရားခံ တုပိုင်ကို ဖမ်းကြ။ ဖမ်းဆီးမှုကို ခုခံရဲတဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို သက်ညှာခြင်းမရှိဘဲ သတ်ပစ်။”

ချက်ချင်းပင် ဒါဇင်နှင့်ချီသော စစ်သည်များသည် ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ လီဝမ်ဟွေ့နှင့် တုပိုင်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

ကျန့်လင်းက ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက သူ့ကို အဖမ်းမခံနိုင်ဘူးဆိုတော့လည်း ဒီနေရာမှာပဲ သတ်လိုက်ကြတာပေါ့။ မင်းရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင် တုပိုင်ကို သတ်ပြရင် ဘယ်လိုနေမလဲ။ သူက မင်းရဲ့ အသည်းနှလုံး အားနည်းချက်လို့ ငါကြားထားတယ်။”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လက်ကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ နောက်ထပ် တော်ဝင်မြင်းဇောင်း အစောင့်တပ်သား ရာပေါင်းများစွာသည် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်၏ အိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။ “ကျန့်လင်း။ ခင်ဗျားတို့ တော်ဝင်မြင်းဇောင်းဦးစီးဌာနမှာ ကွမ်ရှီးပြည်နယ်ထဲ ဒီလောက် လူအများကြီး မရှိပါဘူး။ ပြီးတော့ မြို့တော်ကနေ ဒီလောက် လူအများကြီး ခေါ်လာဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။”

ကျန့်လင်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ “မင်း လီမိသားစု အိမ်တော်ကို တိုက်ခိုက်တုန်းက အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် သုံးထောင်တောင် သုံးခဲ့သေးတာပဲ။ ငါကရော တော်ဝင်မြင်းဇောင်း စစ်သည် ရာဂဏန်းလောက် ဘာလို့ မသုံးနိုင်ရမှာလဲ။”

ဤအရာက အလွန် ရှင်းလင်းသည်။ ဤ တော်ဝင်မြင်းဇောင်း စစ်သည်ဟု ခေါ်ဆိုသော လူရာပေါင်းများစွာသည် အမှန်တကယ်တွင် ကွမ်ရှီး အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အုပ်စု၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်ကြပြီး ကျန့်လင်း၏ အမိန့်ကို နာခံရန် တော်ဝင်မြင်းဇောင်း စစ်သည်များအဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် လီဝမ်ဟွေ့ အမှန်တရားကို သဘောပေါက်လိုက်ပြီး တုပိုင်လည်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

“ငါ နားလည်ပြီ။ ငါ နားလည်ပြီ။” လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့က ငါ့ကို မြို့တော်ဆီ ပြန်ခေါ်သွားချင်တာ လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ ဒီနေရာမှာတင် သတ်ချင်နေတာပဲ။ မင်းတို့က ငါ့ကို အင်အားသုံးပြီး ဧကရာဇ်အမိန့်တော်ကို ဖီဆန်အောင် ဖိအားပေးချင်နေတာ။ ပြီးရင် ပုန်ကန်မှုနဲ့ ဒီနေရာမှာတင် ကွပ်မျက်ချင်နေတာ မဟုတ်လား။”

ကျန့်လင်း ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။

လီဝမ်ဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။ “ဝမ်ရွှဲ့ဆိုတဲ့ အရူးက တော်ဝင်မြင်းဇောင်းဦးစီးဌာနနဲ့ အခမ်းအနားများဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနက မြှားစာအဖြစ် တွန်းပို့လိုက်တဲ့သူပဲ။ တုပိုင်က ငါ့ရဲ့ အသည်းနှလုံး အားနည်းချက်ဆိုတာကို မင်းတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရန်စပြီး ဖြတ်တောက်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ။ ဒါမှ ငါက ဧကရာဇ်အမိန့်တော်ကို ဖီဆန်မိပြီး ဒီနေရာမှာတင် အသတ်ခံရမှာကိုး။ ဧကရာဇ်က ငါ့ကို မသတ်ချင်မှာကို မင်းတို့ တော်တော် ကြောက်နေကြတာပဲ။”

ယခုတော့ အရာအားလုံး မှန်ကန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ အခမ်းအနားများဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနသည် တုပိုင်ကို ဖမ်းဆီးရန် အဘယ်ကြောင့် အမိန့်တော် သီးသန့် ထုတ်ပြန်ခဲ့သနည်း။ ဤသည်မှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ လူအချို့သည် မြို့တော်သို့ သွားရန်ပင် မစောင့်နိုင်ဘဲ လီဝမ်ဟွေ့ကို ကွမ်ရှီး၌ပင် သတ်ဖြတ်ချင်နေကြသည်။

ကျန့်လင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အစ်ကိုဝမ်ဟွေ့က တကယ်ပဲ ထက်မြက်လွန်းပါတယ်။ အကုန်လုံးကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့။ အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ။”

“ငါ့လက်ထဲမှာ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်ရော ၊ အခမ်းအနားများဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနရဲ့ အမိန့်တော်ရော ရှိတယ်။ ငါက တုပိုင်ကို ဖမ်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား။ သူသာ ငြင်းဆန်ရဲရင် ငါသတ်မယ်။ မင်း ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။”

ကျန့်လင်းက ဆက်ပြောသည်။ “မင်းသာ ပြန်တိုက်ခိုက်ရဲရင် အဲဒါ ပုန်ကန်မှုပဲ။ မင်း မနာခံဘဲ မင်းရဲ့ မွေးစားသားကိုပါ အဖမ်းမခံရင် မင်းကို သတ်ဖို့ ငါ့မှာ တရားဝင် အကြောင်းပြချက် ရှိသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်း သိထားဖို့က မင်းရဲ့ မွေးစားသား တုပိုင် အဖမ်းခံရရင်တောင် မြို့တော်ကို ရောက်မှာ မဟုတ်သလို ကွမ်ရှီးကနေတောင် ထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘဲ အသတ်ခံရမှာပဲ။ သူက ပုရွက်ဆိတ်လေး တစ်ကောင်ပဲလေ။ မင်းကလွဲရင် ဘယ်သူကမှ သူ့ကို သတ်တာကို ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ မွေးစားဖခင် လီလျန်တင်းတောင်မှ ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တုပိုင်က လီယွမ်ရဲ့ လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေလို့ပဲ။”

အစက ပူးပေါင်းကြံစည်မှု တစ်ခုဖြစ်သော ဤအရာသည် ဆွေးနွေးပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက်တွင် ဗြောင်ကျသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လီဝမ်ဟွေ့တွင် ရွေးချယ်စရာ နှစ်လမ်းရှိသည်။ ပထမတစ်လမ်းမှာ တုပိုင်ကို အဖမ်းခံပြီး အသတ်ခံခိုင်းလိုက်ရန် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်လမ်းမှာ ဧကရာဇ်အမိန့်တော်ကို ဖီဆန်ရန် ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်အမိန့်တော်ကို ဖီဆန်ခြင်းသည် ပုန်ကန်မှု ဖြစ်၏။

**--**--**--**--**--**--**--**

တာ့နင်အင်ပါယာ၏ နန်းတော်။

“အာ။ အား။ အား။”

ဧကရာဇ်သည် တော်ဝင်စစ်တပ်မှူး လေးဦးနှင့် ကက်ဘိနက်ဝန်ကြီး လေးဦးကို တွေ့ဆုံပြီးကာစ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ပုံမှန်အားဖြင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သူသည် ရုတ်တရက် ရှားရှားပါးပါး ဒေါသပေါက်ကွဲကာ စာကြည့်ဆောင်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

“ငါ့ဆီက ဘာကို လိုချင်နေကြသေးတာလဲ။ လီဝမ်ဟွေ့ကို ရာထူးကချ ၊ ဖမ်းဆီးပြီး မြို့တော်ကို ခေါ်လာဖို့ အမိန့်ထုတ်ပေးဖို့တောင် ငါ အတင်းအကြပ် ဖိအားပေးခံခဲ့ရပြီးပြီ။ ငါ့ဆီက ဘာထပ်လိုချင်သေးတာလဲ။”

“နေ့တိုင်း သွေးနဲ့ရေးထားတဲ့ အသနားခံစာ ရာနဲ့ချီ ထောင်နဲ့ချီရောက်လာတယ်။”

“ရှန်ရှီးစစ်တပ်က ပုန်ကန်ပြီး ရှန်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးနဲ့ ကျင်းမင်းသား အိမ်တော်ကို ဝိုင်းထားကြတယ်။”

“အင်ပါယာအကယ်ဒမီက ကျောင်းသားတွေက အစာငတ်ခံ ဆန္ဒပြနေကြတယ်။ လူထောင်ပေါင်းများစွာက ငါ့နန်းတော်တံခါးရှေ့မှာ ထိုင်နေကြပြီး နေ့တိုင်း လူတစ်ဒါဇင်လောက်က အကြောင်းမဲ့ သေဆုံးနေကြတယ်။”

“တူးမြောင်းသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဖြတ်တောက်ခံရပြီး စပါးသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အလုပ်သမားတွေ ဆူပူအုံကြွကုန်ကြပြီ။ မြို့တော်မှာ စားနပ်ရိက္ခာ ပြတ်လပ်မှု အကျပ်အတည်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီး စပါးဈေးက တစ်နေ့ကို သုံးကြိမ် တက်နေတယ်။”

“တူးမြောင်းကြီးက တရားမျှတတဲ့ ပြည်သူတွေက ငါ့ကို ဒီကပ်ဘေးဆိုးကနေ ကယ်တင်ပေးဖို့နဲ့ သစ္စာဖောက်အဖွဲ့ကို ရှင်းလင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုနေကြတယ်တဲ့။ သူတို့က ငါ့ကို အရူးလို့ ထင်နေကြသလား။ အဲဒီ တူးမြောင်းကြီးက ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေတဲ့ ပြည်သူတွေနဲ့ သစ္စာဖောက်အဖွဲ့ဆိုတာ ဘယ်သူမှန်းတောင် သိကြရဲ့လား။ ကွေ့တုန်းယန်နဲ့ သူတို့က ဘာပတ်သက်မှု ရှိလို့ သူ့ဘက်က ပြောပေးနေကြတာလဲ။ သူတို့ လီဝမ်ဟွေ့က ဘယ်သူမှန်းတောင် မသိကြဘူး။”

“ပိုပြီး ရယ်စရာကောင်းတာက အရပ်ဘက်နဲ့ စစ်ဘက် အရာရှိတွေရဲ့ လက်ပါးစေတွေက နေ့တိုင်း ပင်လယ်ရေကြောင်းကနေ ကုန်ပစ္စည်းတွေ မှောင်ခိုသွင်းနေကြတာပဲ။ ငါက ပင်လယ်ရေကြောင်းကနေ စပါးသယ်ယူဖို့တောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ စပါးသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လုပ်သား သိန်းပေါင်းများစွာ အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်ပြီး ပုန်ကန်ကြလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ ပြောကြလို့လေ။”

“ကုန်သည်တွေ သပိတ်မှောက်တယ် ဟုတ်လား။ လီဝမ်ဟွေ့က နန်ကျင်းက ကုန်သည်အငယ်စားတွေကို ဘယ်တုန်းက စော်ကားဖူးလို့လဲ။ ရှန်ရှီးက ကုန်သည်အငယ်စားတွေကို ဘယ်တုန်းက စော်ကားဖူးလို့လဲ။ မြို့တော်က ကုန်သည်တွေကို ဘယ်တုန်းက စော်ကားဖူးလို့လဲ။”

“သစ္စာဖောက် ဝန်ကြီးတွေ။ သစ္စာဖောက် ဝန်ကြီးတွေ။ ငါ့လူတွေထဲမှာ သစ္စာရှိတဲ့ အစေခံတစ်ယောက် ရှိနေမှာကို သူတို့ ကြောက်နေကြတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ ဝန်ကြီးတွေကို ငါ့လက်နဲ့ ပြန်သတ်ခိုင်းပြီး ငါ့ရဲ့ လက်မောင်းကို ငါပြန်ဖြတ်ခိုင်းနေကြတာ။”

ဒေါသထွက်နေသော ဧကရာဇ်သည် အော်ဟစ်လိုက်ရာ ထိန်းချုပ်မရသော ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလာသည်။ သူသည် အရောင်လွင့်နေသော အဝါရောင်တောက်ပသည့် လက်ကိုင်ပုဝါဖြင့် ပါးစပ်ကို အုပ်လိုက်ပြီး ပြန်ခွာလိုက်သောအခါ ရဲရဲတောက်နေသော သွေးများ ပေကျံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အပိုင်း ၂၀၅ ပြီး။