← Chapters

အခန်း (၂၀၈)

Vol. 21 Ch. 208

အခန်း (၂၀၈)

Vol. 21 Ch. 208

လီဝမ်ဟွေ့သည် မြေပြင်ပေါ်မှ သွေးစွန်းနေသော အမိန့်တော်ပြန်တမ်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရိုသေစွာ တင်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် အမိန့်တော်ပြန်တမ်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ဦးခိုက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်မျိုး လီဝမ်ဟွေ့ အမိန့်တော်ကို နာခံပါတယ်။”

ထို့နောက် သူသည် မြေပြင်ပေါ်မှ သွေးစွန်းနေသော လက်ထိတ်များကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန့်လင်း ချက်ချင်း ကြောင်အမ်းသွားသည်။

“ငါ့တစ်သက်လုံး ငါ လီဝမ်ဟွေ့က အရှင်မင်းမြတ်အပေါ် သစ္စာရှိခဲ့တယ်။ ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲမယ်ဆိုရင်တောင် အမိန့်တော်ကို ဖီဆန်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။” လီဝမ်ဟွေ့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါက အခမ်းအနားများဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနက လူတချို့ရဲ့ ဗရုတ်သုက္ခ အမိန့်တွေကို ဖီဆန်နေတာ။ အရှင်မင်းမြတ်ကို သစ္စာဖောက်တဲ့ မင်းတို့လို ပုန်ကန်သူ သစ္စာဖောက်တွေကို ငါ သတ်ဖြတ်နေတာ။ ငါ့ကို ဖမ်းဖို့ လူလွှတ်စရာ မလိုဘူး။ ငါ့ဘာသာ လက်ထိတ်ခတ်ပြီး မင်းနေပြည်တော်ကို သွားပြီးတော့ အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့ စီရင်ချက်ကို ခံယူဖို့ ဝန်ခံချက် ပေးမယ်။ အရှင်မင်းမြတ် ဘယ်လိုပဲ ဆုံးဖြတ်ပါစေ ငါ မလိုလားတဲ့ စကားတစ်ခွန်းမှ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။”

ချက်ချင်းပင် တုပိုင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်များ အားလုံးသည် တညီတညွတ်တည်း ဒူးထောက်ကာ ငိုကြွေးလိုက်ကြသည်။ “သခင်ကြီး။”

ကျုံးထိန်နှင့် ဝူချန်ချိုတို့သည် သွားများကို ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ သခင်ကြီးကို နေပြည်တော်အထိ လိုက်ပို့ပြီး အရှင်မင်းမြတ်ဆီ အသနားခံစာ တင်မယ်။ ဒီလောကကြီးမှာ တရားမျှတမှု မရှိဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် မယုံဘူး။”

“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ သခင်ကြီးကို နေပြည်တော်အထိ လိုက်ပို့ကြမယ်။ သခင်ကြီးကို ထိရဲတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်မယ်။” အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်အများအပြားသည် သွေးများ ဆူပွက်လာကာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ သံချပ်ကာများကို ရိုက်ခတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အိမ်တော်အပြင်ဘက်မှ ရင်းနှီးသော လက်ခုပ်သံများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကွမ်ရှီးဘုရင်ခံ လော့ဝမ်ပင်ဖြစ်လေ၏။

“တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ။” လော့ဝမ်၏ အသံသည် နံရံတစ်ဖက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “လီဝမ်ဟွေ့။ မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ငါ့ကို တကယ် အံ့သြစေတယ်။ တုန်လှုပ်စေတယ်။”

“ဒါပေမဲ့ ငါတို့က မင်းကို ကွမ်ရှီးပြည်နယ်ကနေ အရှင်ထွက်ခွာခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။” လော့ဝမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လီဝမ်ဟွေ့ အကြောင်းရင်းကို နားလည်လိုက်သည်။ လီမိသားစု စော်ဘွားအိမ်တော်၏ လက်နက်ကိုင် ကျူးကျော်မှုသည် အလွန် ကြီးမားလွန်းလှသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ဆုံးရှုံးမှုများကို လီဝမ်ဟွေ့၏ အသက်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် မလဲလှယ်လိုကြပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လီဝမ်ဟွေ့သည် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်ရှိ လီမိသားစု၏ အမာခံစခန်း အားလုံးကို အမြစ်ပါမကျန် ဆွဲထုတ်ကာ လူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာက တစ်ပိုင်း ဖြစ်သော်လည်း အရေးကြီးဆုံးမှာ သူသည် လီမိသားစုထံမှ ငွေတုံး သန်းပေါင်းများစွာကို သိမ်းဆည်းခဲ့သဖြင့် ကွမ်ရှီးပြည်နယ် အကျိုးစီးပွားအုပ်စု တစ်ခုလုံးကို ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် အကယ်၍ လီဝမ်ဟွေ့ကို ယခု သတ်ဖြတ်လိုက်လျှင် လီမိသားစု စော်ဘွားအိမ်တော်က လက်နက်ကိုင် ကျူးကျော်လာသောအခါ ဧကရာဇ်အနေဖြင့် လီရူဟိုင် ဆုတ်ခွာသွားစေရန် အခြားအရာတစ်ခုခုကို အသုံးပြုရပေလိမ့်မည်။

ဥပမာအားဖြင့် လီဝမ်ဟွေ့ သိမ်းဆည်းထားသော ငွေတုံး သန်းပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် လီဝမ်ဟွေ့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ဆုံးရှုံးမှုများအတွက် နှစ်ဆ လျော်ကြေးပေးရခြင်းမျိုး ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက လီဝမ်ဟွေ့၏ မွေးစားဖခင် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးမှူး လီလျန်တင်း ရာထူးမှ ဆင်းပေးရမည်မျိုးလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သူတို့သည် ဤမျှ ကြီးမားသော အင်အားကို စုစည်းပြီး ကြီးလေးသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ခဲ့ကြသည်။ လီဝမ်ဟွေ့ တစ်ယောက်တည်းကို ဖယ်ရှားရုံဖြင့် သူတို့၏ အာသိသကိုဖြည့်စီးရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။ အင်ပါယာတစ်ဝန်း အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းသည် အပြောသက်သက် မဟုတ်ပေ။

“သစ္စာဖောက်အမတ် လီဝမ်ဟွေ့က အမိန့်တော်ကို ဖီဆန်ပြီး တော်ဝင်သံတမန်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ ပုန်ကန်သူနဲ့ အတူတူပဲ။ သူ့ကို ဒီနေရာမှာတင် ကွပ်မျက်ရမယ်။ ခုခံတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို လုံးဝ သုတ်သင်ခံရမယ်။”

“ဟုတ်ကဲ့။” ကွမ်ရှီးပြည်နယ် တပ်မှူး လင်းယောက်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ပြောရမည်ဆိုလျှင် ထိုသူသည် သူစိမ်းမဟုတ်ပေ။ ချွေ့ဖိန်ထင်၏ စေ့စပ်ထားသူ လင်းပိ၏ ဦးလေးဖြစ်ပြီး ကွမ်ရှီးပြည်နယ်ရှိ အင်အားကြီးမားသော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ လင်းမိသားစုဝင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အပြင်ဘက် မြေပြင်မှ သံချပ်ကာနှင့် လက်နက်များ ထိခိုက်သံများ ၊ ထိုင်းမှိုင်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခြေသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ စစ်သည်အဖွဲ့များသည် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်၏ အိမ်တော်အပြင်ဘက်တွင် စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။ တစ်ထောင် ၊ နှစ်ထောင် ၊ သုံးထောင် ၊ လေးထောင် ၊ ငါးထောင်။

ကျန်းနန်နယ်စားမင်း ဆုန်ချွဲသည် အန်နမ်ဘုရင်ကို ကူညီရန်နှင့် ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းရန် စစ်သည် တစ်သိန်းကို ဦးဆောင်၍ အန်နမ်နိုင်ငံသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်မှ လက်ရွေးစင်တပ်ဖွဲ့ အားလုံးနီးပါးကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး ပုံမှန် လက်ရွေးစင်တပ်သား သုံးလေးထောင်ခန့်သာ ချန်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုတွင် ရန်သူသည် လက်ရွေးစင်တပ်ဖွဲ့ဝင် ငါးထောင်ကို ဖြန့်ကြက်ထားသည်။ ဤအရာသည် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်တွင် ကျန်ရှိနေသော တပ်ဖွဲ့များအားလုံးကို စုစည်းထားခြင်းသာမက မိသားစုအသီးသီးမှ ပိုင်ဆိုင်သော ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့ အများအပြားကိုလည်း အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမျှသာမက သူတို့သည် ညဉ့်အချိန်ကို အကာအကွယ်ယူ၍ သင်္ဘောများဖြင့် လျန်ကျိုးစီရင်စုသို့ လျှို့ဝှက်စွာ သယ်ယူပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ကမ်းတက်ကာ လျင်မြန်ပြီး မမျှော်လင့်ထားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်အတွင်း လီဝမ်ဟွေ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် လော့ဝမ် ၊ ကျူးဝူယာနှင့် ကွမ်ရှီးတပ်မှူး လင်းယောက် ဦးဆောင်သော စစ်သည်ငါးထောင်သည် သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်၏ အိမ်တော်ငယ်လေးကို လုံးဝ ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ဧရာမ ဒူးလေး ရာပေါင်းများစွာ ကြီးမားသော ကျောက်ခဲပစ်စက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကိုလည်း တပ်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ လီဝမ်ဟွေ့ထံတွင် လူအင်အား တစ်ထောင်ကျော်သာ ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ရန်သူသည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေစေနိုင်သော လက်နက်များကို ဖြန့်ကြက်ထားသဖြင့် လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော လက်ရွေးစင်တပ်ဖွဲ့ဝင် ငါးထောင်ကို အနိုင်ယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် လီဝမ်ဟွေ့၏ အသက်ကို ယူရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။ အခမ်းအနားများဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားမှုဦးစီးဌာနမှ ဝမ်ရွှဲ့သည် အမြောက်စာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်သာမက ယခုတွင် ကျန့်လင်းသည်လည်း အမြောက်စာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တော်ဝင်မြင်းဇောင်းမှ ကျန့်လင်းသည် လီဝမ်ဟွေ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်လျှင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လော့ဝမ် ၊ ကျူးဝူယာ ၊ ကွမ်ရှီးတပ်မှူး လင်းယောက်နှင့် အခြားသူများ ဤမျှ အင်အားပြသစရာ မလိုတော့ပေ။

သို့သော် လီဝမ်ဟွေ့အကြောင်း သူတို့ နားလည်ထားသလောက် ကျန့်လင်းအနေဖြင့် လီဝမ်ဟွေ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန့်လင်းကို အမြောက်စာအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။ လီဝမ်ဟွေ့က အမိန့်တော်ကို ဖီဆန်သည်ဟူသော အချက်ကို လက်တွေ့ဖြစ်လာစေပြီးနောက် တရားဝင်သော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ပုစဉ်းရင်ကွဲကို ဖမ်းရန် ချောင်းနေသော ဓားခုတ်ကောင်သည် သူ့နောက်ကျောမှ စာကလေးကို သတိမထားမိခြင်း ပုံပမာပင် ဖြစ်သည်။ လီဝမ်ဟွေ့သည် အင်ပါယာမြို့တော်သို့ လက်ထိတ်ခတ်၍ သွားပြီး ဧကရာဇ်၏ စီရင်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းလိုလျှင်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သူတို့သည် လီဝမ်ဟွေ့ကို ဤနေရာ၌ပင် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။ လီဝမ်ဟွေ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် တားဆီး၍ မရနိုင်ပေ။

**--**--**--**--**--**--**--**

“လီဝမ်ဟွေ့က ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်ကို ဖီဆန်တယ်။ ဒါက နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှုနဲ့ အတူတူပဲ။ သူပုန်တွေကို နေရာမှာတင် ကွပ်မျက်လိုက်ရမယ်။”

“အတွင်းထဲက အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်တွေအကုန်လုံး လက်နက်ချ ၊ ဒူးထောက်ပြီး အဖမ်းခံကြ။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ညှာတာမှုမရှိဘဲ အသတ်ခံကြရမယ်။”

အပြင်ဘက်တွင် အော်ဟစ်သံများ ထပ်ခါတလဲလဲ ထွက်ပေါ်နေသည်။ အချိန်ကား နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ကွမ်ရှီးတပ်မှူး လင်းယောက်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ “အသင့်ပြင်ထား”

ကျူးဝူယာသည် ယခင်က ကွမ်ရှီးပြည်နယ် အထွေထွေတပ်မှူး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး ယခုအခါတွင် တောင်ပိုင်းပင်လယ် သိုင်းကျောင်းတော်၏ ကျောင်းထိုင် ဖြစ်နေသည်။ လော့ဝမ်မှာမူ အရပ်ဘက်အရာရှိ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤတိုက်ပွဲ၏ အမြင့်ဆုံးတပ်မှူးမှာ ကွမ်ရှီးတပ်မှူး လင်းယောက် ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းပင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော စစ်သည်များသည် မီးများကို ထွန်းညှိလိုက်ကြပြီး မြှားများကို ပစ်လွှတ်ရန် လေးများကို ဆွဲတင်လိုက်ကြသည်။ ကြီးမားသော ကျောက်ခဲပစ်စက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို အပြည့်အဝ ဖြန့်ကြက်ထားပြီး ထိုစက်များထဲတွင် ကျောက်တုံးကြီးများနှင့် မီးလောင်စာ အဆိပ်ဆီဗုံးများ ဖြည့်သွင်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်များ ၊ လီဝမ်ဟွေ့နှင့် တုပိုင်တို့ အပါအဝင် အတွင်းရှိ လူတိုင်းကို အရှင်မထားဘဲ သတ်ဖြတ်ချင်နေကြသည်။

အတွင်းဘက်၌ လီဝမ်ဟွေ့သည် တုပိုင်၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ညီအစ်ကိုတို့။ သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ကြမယ်။” ချက်ချင်းပင် အတွင်းရှိ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည် တစ်ထောင်ကျော်သည် သူတို့၏ ဓားများကို မြှောက်လိုက်ကြသည်။

“သခင်ကြီးအတွက် ကျွန်တော်တို့ နောင်တမရှိဘဲ အသေခံပါ့မယ်။ သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ကြမယ်။” လီဝမ်ဟွေ့အပေါ် သစ္စာရှိသော စစ်သည်အားလုံးသည် သွားများကို ကြိတ်ကာ အသက်ရှင်သန်ရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်နည်းပါးသော ဤနောက်ဆုံးတိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

ကွမ်ရှီးတပ်မှူး လင်းယောက်သည် သူ့နောက်ရှိ ထောင်ပေါင်းများစွာသော တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ဂုဏ်ယူနေမိသည်။ သူသည် ကွမ်ရှီးတပ်မှူး တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဤအကြိမ်သည် တိုက်ပွဲတစ်ခုကို တကယ်တမ်း ကွပ်ကဲဖူးသော ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ သတ်ဖြတ်မည့်သူမှာ ကျော်ကြားလှသော လီဝမ်ဟွေ့မှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

သူသည် ကြီးမားသော စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခုကို ရရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။ လီဝမ်ဟွေ့ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် အစိုးရအဖွဲ့ သို့မဟုတ် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဝန်ကြီးဌာနမှ အထွေထွေတပ်မှူးအဆင့်သို့ အနည်းဆုံး ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ သူသည် အသက်လေးဆယ်ကျော်သာ ရှိသေးသည်။ အကယ်၍ အထွေထွေတပ်မှူးအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရပါက အင်ပါယာ၏ စစ်ရေးစင်မြင့်ထက်တွင် အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သူ၏ မောက်မာမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လင်းယောက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ “တုပိုင်။ ခွေးကောင်လေး။ မင်း ငါ့တူ လင်းယွမ်လီကို သတ်တုန်းက ဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာမယ်လို့ တွေးဖူးလား။”

တုပိုင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် တားမြစ်ထားသော လက်နက်များကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားခဲ့သည့် လီကျင်းဌာနမှ တပ်မှူး လင်းယွမ်လီသည် ကွမ်ရှီးရှိ လင်းမိသားစု၏ ဆွေမျိုးဝေးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း လင်းယောက်သည် သူသေသည်။ ရှင်သည်ကို အမှန်တကယ် ဂရုမစိုက်ပေ။

“တုပိုင်။ ခွေးကောင်လေး။ မင်း လင်းမိသားစုရဲ့ အရှုပ်တော်ပုံတွေကို ဖွင့်ချတုန်းက ဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာမယ်လို့ တွေးဖူးလား။” ဤစကားလုံးများကို လင်းယောက် စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချွေ့ဖိန်ထင်သည် အခြားအမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ဖောက်ပြန်ပြီး လင်းပိကို သစ္စာဖောက်ကာ လင်းမိသားစုကို အရှက်ရစေခဲ့သည့် အရှုပ်တော်ပုံကို ဖွင့်ချခဲ့သူမှာ တုပိုင် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

“ဟားဟားဟား လီဝမ်ဟွေ့။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ သူရဲကောင်းဆန်ခဲ့ပါစေ။ ငါ ကွမ်ရှီးတပ်မှူး လင်းယောက်ကို ဘယ်တုန်းကမှ အလေးအနက် မထားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မင်း ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေရတော့မယ်။”

“တုပိုင်။ ခွေးကောင်လေး။ ခဏနေရင် မင်းရဲ့ အလောင်းကို ဆွဲထုတ်ပြီး အရိုးတွေကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်မယ်။”

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုကို ခံစားရင်း လင်းယောက်၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

လီဝမ်ဟွေ့ ၊ တုပိုင်နှင့် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး စစ်သည်အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြီးမားသော လက်ကြီးသည် အောက်သို့ ယမ်းချတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

“သေလိုက်တော့ လီဝမ်ဟွေ့။ သေလိုက်တော့ တိရစ္ဆာန်ကောင်လေး တုပိုင်။”

ထို့နောက် နောက်တစ်ခဏ၌ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှသော အလင်းနှင့် အရိပ်တစ်ခုသည် မျက်စိရှေ့တွင် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဖမ်းစားနိုင်သော ရနံ့တစ်ခုသည် လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်လာသည်။ ဓားရိပ်တစ်ခုသည် တောက်ပကာ ဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိလှသည်။

“ရွှီးးး။”

ကွမ်ရှီးပြည်နယ် တပ်မှူး လင်းယောက်၏ ခေါင်းသည် ပြတ်ထွက်သွားပြီး လေထဲသို့ လွင့်စဉ်သွားလေသည်။

အပိုင်း ၂၀၈ ပြီး။

All Chapters