မိစ္ဆာကို သုတ်သင်ခြင်းနှင့် ခုနစ်ဆင့်မြောက် အခွင့်အရေးကို ရရှိခြင်း (၂)

"ကျွန်မရဲ့ ယောကျာ်းက မကြာခင်မှာ အဆင့်မြင့် အင်းကွက်ဆရာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်ပါတယ်ရှင်။"

စုဝေဝေက ကျန်းဖန်ကို ကြည်ညိုလေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ အမျိုးသားသည် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု သူမ ခံစားနေရသည်။

အဆင့်မြင့် အင်းကွက်ဆရာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန်မှာ အချိန်တစ်ခုသာ လိုအပ်ခြင်းဖြစ်သည်၊ ၎င်းမှာ ပြောပလောက်သော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

ဝူး... ဝူး…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဂူအပြင်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ငိုရှိုက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုငိုသံမှာ စူးရှပြီး ကျောချမ်းစရာ ကောင်းလှကာ၊ ဦးရေခွံကိုပင် ထုံကျင်သွားစေသည်။

၎င်းနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အအေးဓာတ်ကလည်း ပါလာခဲ့သည်။

အပူချိန်မှာ ဆယ်ဂဏန်းလောက်အထိ ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့၊ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားသော အအေးဓာတ်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဘာလဲဟ။"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ အန္တရာယ်တစ်ခု နီးကပ်လာသည်ကို သူ့ ဗီဇအရ သိရှိလိုက်သည်။

ဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်တစ်ဦး ဂူသို့ ရောက်ရှိလာပုံရလေသည်။

စုဝေဝေမှာလည်း အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားပြီး၊ ကျန်းဖန်၏ နောက်ကွယ်တွင် ကပ်နေရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လေပြင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ မှောင်မည်းသော မြူခိုးများ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

ထို့နောက် မျက်နှာစိမ်းစိမ်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အစွယ်များနှင့် ပါးစပ်အကျယ်ကြီး၊ မျက်လုံးပြူးကြီးများရှိသော ထိတ်လန့်ဖွယ် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့ ရှိနေခြင်းကို အာရုံခံမိသွားပုံရကာ၊ သူတို့ဆီသို့ အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ချက်ချင်း ခုန်အုပ်လိုက်တော့သည်။

ဆိုးယုတ်သော ချီဓာတ်များ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

မိစ္ဆာ

ဤချီဓာတ်ကို ခံစားမိသည်နှင့် ကျန်းဖန်၏ မွေးညင်းနုများမှာ ထောင်ထသွားခဲ့ပြီး၊ စိမ့်အေးလှသော အအေးဓာတ်က ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏ သွေးများ ခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ခေါင်းပင် မူးနောက်သွားလေသည်။

"ကိုယ့်သေတွင်းကို ကိုယ်တူးတာပဲ။"

ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းဖန်သည် ပို၍ပင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ကာ၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက ထိုမိစ္ဆာကို အပိုင် ဖမ်းမိထားလိုက်သည်။

သူ၏ အတွင်းပိုင်းရှိ မီးလုံးအင်း အတွင်းသို့ ယွမ်ချူး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စီးဝင်စေလိုက်သည်။

ထိုအခါ ယင်းမှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင်သွားခဲ့၏။

ဘုန်း

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျန်းဖန်၏ ညာဘက်လက်ဝါး၌ ရဲရဲနီနေသော မီးလုံးတစ်လုံး ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ ထို့နောက် သူသည် မိစ္ဆာကို ပစ်မှတ်ထားကာ ကိုယ်ပေါ့အင်း၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလျက် ပျံလွှားငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိစ္ဆာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပြီးနောက် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ရဲရဲနီနေသော မီးလုံးမှာ မိစ္ဆာကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

"အား"

ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာမှာ ဒဏ်ရာရထားသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စူးစူးရှရှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့အော်သံမှာ ဦးရေခွံကို ထုံကျင်သွားစေလောက်အောင်ထိ ပြင်းထန်လှသည်။

သို့သော် ပူပြင်းလှသော မီးတောက်များနှင့်အတူ မီးလုံးမှာ မိစ္ဆာကို ချက်ချင်းပင် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှာ မီးတောက်များ၏ လောင်ကျွမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

အသက်တစ်ရှူစာ အတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာမှာ ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ အော်ဟစ်သံမှာလည်း ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

ဂူအတွင်း ပျံ့နှံ့နေသော ဆိုးယုတ်သည့် ချီဓာတ်များမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

"ယောကျာ်း။"

ဤအခြင်းအရာကို မြင်လိုက်ရသော စုဝေဝေမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားရသည်။

သူမသည် ဂူအတွင်း၌သာ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေနေပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ သွားရောက် ရန်မစခဲ့သော်လည်း။

ဤမိစ္ဆာက သူတို့ထံသို့ ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာခြင်းသည်။

အကယ်၍သာ သူမ၏ အမျိုးသားသည် အင်းကွက်စွမ်းအားကို မကျွမ်းကျင်ခဲ့ပါက၊ ဤမိစ္ဆာကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ဤမျှ မရိုးရှင်းနိုင်ပေ။

သာမန်သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့်ဆိုလျှင် အရှင်သခင် တစ်ဦး ဖြစ်နေလင့်ကစား၊ မိစ္ဆာက ထိုသူကို သတ်ရန်မှာ ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကို ညှစ်သတ်ရသကဲ့သို့ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ဖြစ်စေ မိစ္ဆာများသည် ရုပ်ခန္ဓာ မရှိကြဘဲ အလွန် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ကြရာ၊ သိုင်းပညာရှင်များမှာ ၎င်းတို့ကို မည်သို့မျှ အန္တရာယ် မပြုနိုင်ကြပေ။

၎င်းတို့ကို ထိမိရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။

"အသံမထွက်နဲ့ဦး၊ အပြင်မှာ မိစ္ဆာတွေ ရှိနေသေးတယ်။"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ သူသည် ဂူအဝသို့ သွားကာ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် နေဝင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ညဉ့်နက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေချေပြီ။

ဤအချက်က သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် မှောင်မည်းသွားစေရာ လက်တစ်ကမ်းကိုပင် မမြင်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။

တောနက်အတွင်းပိုင်းတွင် ထူထပ်လှသော ဆိုးယုတ်သည့် ချီဓာတ်များက ဝန်းရံနေလေသည်။

တောအုပ်တစ်ခုလုံးမှာ သရဲသစ္စာများ၏ အရိပ်အယောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ မှိန်ပြပြ မြင်နေရသည်။

၎င်းအတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများ ပုန်းအောင်းနေကြချေပြီ။

တစ်ခုချင်းစီတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ရှိနေကြသည်။

အကယ်၍ ထိုဆိုးယုတ်သည့် ချီဓာတ်သာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက၊ အခြေခံအားဖြင့် မည်သည့် ဆေးနည်းနှင့်မျှ ကုသရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ညဘက်ကျရင် သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းက တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။"

ကျန်းဖန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

အကယ်၍ သူသာ ထိုမိစ္ဆာများကို သွားရောက် နှိုးဆွမိမည်ဆိုပါက၊ သူ၏ လက်ရှိခွန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူနှင့် စုဝေဝေတို့မှာလည်း မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံရကာ၊ ထိုနေရာမှာတင် ဝါးမြိုခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုမိစ္ဆာများတွင် ဉာဏ်ရည် မရှိကြပေ။

ထို့ပြင် ဂူကြီးမှာလည်း အကာအကွယ်တစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေသဖြင့် သူတို့ရှိနေခြင်းကို သတိမပြုမိကြသေးပေ။

ဤသည်မှာ ဘေးဒုက္ခကြားမှ ကံကောင်းမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ဈေးတန်းတွေနားမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး စုဝေးနေကြတာ မဆန်းတော့ပါဘူး။"

"အပြင်ဘက်မှာ ဘယ်သူမှ မနေရဲကြတာကတော့ အမှန်ပဲ။"

"ဒါက မိစ္ဆာတွေရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ရမယ်။"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများတွင် အရောင်တောက်သွားခဲ့၏။ သူသည် ယခင်က အဖိုးဖူ ပေးအပ်ခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းရှိ မိစ္ဆာများနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။

ထိုကပ်ဘေးကျင့်ကြံသူ သုံးဦး၏ မှတ်ဉာဏ်များအရလည်း သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းရှိ မိစ္ဆာများသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ညဉ့်မှောင်လာသည်နှင့် မိစ္ဆာများမှာ စတင် လှုပ်ရှားလာကြသည်။

အကယ်၍ တောထဲတွင် နေထိုင်မည်ဆိုပါက၊ မိစ္ဆာများသည် တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အသက်ကို ယူဆောင်သွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ယေဘုယျအားဖြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် တောထဲတွင် စခန်းချခြင်း မပြုကြပေ။

သူတို့ အတူတူ စုဝေးနေထိုင်ကြခြင်းမှာ ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား၏ စုစည်းထားသော သွေးသားအင်အားနှင့် ချီစွမ်းအင်များက အလွန် ကြီးမားလှသဖြင့် မိစ္ဆာများကို တုန်လှုပ်စေကာ အနားမကပ်ရဲအောင် လုပ်ဆောင်ပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဈေးတန်းများ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း ဝင်္ကပါ အစီအရင်များကို ခင်းကျင်းထားကြသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့ နီးကပ်လာခဲ့လျှင်ပင် ဝင်္ကပါများ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဈေးတန်းများသည် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားအတွက် အခြေချ နေထိုင်ရာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ရှင်သန်ရန် ခက်ခဲလင့်ကစား မည်သူမျှ ထွက်မသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ထွက်သွားခြင်းသည် သေတွင်းထဲ ဆင်းခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒီဂူထဲမှာ ဆက်နေဖို့က အကြံကောင်း မဟုတ်တော့ဘူး ထင်တယ်။"

ကျန်းဖန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

မူလက သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်တိုက် မြှင့်တင်နိုင်ရန်အတွက် ဤနေရာတွင် ဆက်နေချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်း တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာမှသာ မြစိမ်းတော ဈေးတန်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

ယခုကြည့်ရသလောက် သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ် များလွန်းလှပေသည်။

သူ ဤနေရာတွင် ဆက်လက် နေထိုင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ဖြစ်စေ အပြင်ဘက်တွင် မိစ္ဆာများမှာ အလွန်ပင် များပြားလှပေသည်။

သူနှင့် စုဝေဝေတို့၏ တည်ရှိမှုကို တစ်ခါ အာရုံခံမိသွားခဲ့လျှင် သူတို့နှစ်ဦးလုံး လုံးဝ ပျက်စီးသွားရပေလိမ့်မည်။

ဝုန်း…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းဖန်၏ အသိစိတ်အာရုံ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ သတင်းစကားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည် -

"မိစ္ဆာတိုက်ခိုက်မှုကို ရုတ်တရက် ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ မင်းက မကြောက်မရွံ့ဘဲ တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကို သတ်ဖြတ်ကာ အသက်ဘေးမှ တည်ငြိမ်စွာ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီ့အတွက် ကံကောင်းခြင်းအမှတ် နှစ်ရာနဲ့ သတ္တမအဆင့် အခွင့်အရေး တစ်ခုကို ရရှိပါတယ်"

သတ္တမအဆင့် အခွင့်အရေး။

ဤသတင်းစကားကို ခံစားမိသည်နှင့် ကျန်းဖန်၏ ရင်ထဲ၌ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သတ္တမအဆင့် အခွင့်အရေးမှာ သေးငယ်သော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ၎င်းမှာ အတိအကျအားဖြင့် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ကြောင်း သို့မဟုတ် သူ့အတွက် မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးများ ပေးဆောင်လာမည်ကို သူ မသိရှိသေးပေ။

သူသည် ထိုအခွင့်အရေး အလင်းစက်လေးကို ခပ်ဖွဖွ တို့လိုက်ရာ၊ နောက်ထပ် သတင်းစကားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည် -

"မနက်ဖြန် မွန်းတည့်ချိန်မှာ ဂူရဲ့ အရှေ့မြောက်ဘက် တစ်ကီလိုမီတာ အကွာမှာ စောင့်ဆိုင်းပြီး သတ္တမအဆင့် အခွင့်အရေးကို ရယူပါ။"

"ဒီလောက်ပဲလား၊ မနက်ဖြန် မွန်းတည့်ချိန်မှာပဲပေါ့"

ကျန်းဖန် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်မိသည်။

ထိုညတွင် ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့မှာ အတော်လေး စိတ်မအေး ဖြစ်နေခဲ့ကြရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂူအပြင်ဘက်မှ မိစ္ဆာများကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်နေရပြီး ၎င်းတို့ တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်ခြင်းက ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာများကို တုန်လှုပ်သွားစေပုံရသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် အပြင်ဘက်တွင်သာ အူဟစ်ရင်း လှည့်လည်နေကြပြီး၊ အတွင်းသို့ ဝင်လာရန် လုံးဝ မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် နေမင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး အလင်းရောင်များ ပျံ့နှံ့သွားချိန်တွင်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ဆိုးယုတ်သော ချီဓာတ်များမှာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည်လည်း ညဉ့်မှောင်လာချိန်ကို ပြန်လည် စောင့်မျှော်ရန်အတွက် တဖြည်းဖြည်း လူစုခွဲကာ ပုန်းအောင်းသွားကြတော့သည်။

ဤအချက်က ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့ကို အနည်းငယ် နွမ်းလျသွားစေခဲ့သည်။

မည်သို့ဆိုစေ မည်သူမဆို ဤမျှအထိ သတိကြီးစွာ ထားနေရခြင်းကို အချိန်အကြာကြီး ထိန်းထားနိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

"ဘာလို့ မိစ္ဆာတွေက အဖိုးဖူ အိပ်ပျော်သွားတော့မှ အများကြီး ပေါ်လာရတာလဲ"

ကျန်းဖန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

ယခင်က အဖိုးဖူ ရှိနေစဉ်တုန်းက ထိုမိစ္ဆာများ၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ခဲ့ရပေ။

သို့သော်လည်း အဖိုးဖူ အိပ်ပျော်သွားသည်နှင့် တောင်နက်ပိုင်းမှ မိစ္ဆာများမှာ စတင် လှုပ်ရှားလာကြသည်။

သိသာသည်မှာ ၎င်းတို့သည် အားနည်းသူကို နှိပ်စက်ပြီး အားကြီးသူကို ကြောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂူထဲတွင် ဆက်နေခြင်းမှာ အကြံကောင်း မဟုတ်တော့ပေ။

ညတစ်ညကို ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းက ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယမြောက် ညများတွင်လည်း ဘေးကင်းလိမ့်မည်ဟု မဆိုလိုပေ။

ဤသတ္တမအဆင့် အခွင့်အရေးကို ရရှိပြီးနောက်တွင် မြစိမ်းတော ဈေးတန်းဆီသို့ သေချာပေါက် သွားရပေလိမ့်မည်။

သူနှင့် စုဝေဝေတို့မှာ တောထဲတွင် နေထိုင်ရန်အတွက် အလွန် အားနည်းနေသေးသည်။

"ပစ္စည်းတွေ သိမ်းကြရအောင်၊ မွန်းတည့်ချိန်ကျရင် မြစိမ်းတော ဈေးတန်းဆီ ထွက်ကြမယ်။"

ကျန်းဖန်က စုဝေဝေကို ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါရှင်။"

စုဝေဝေလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တစ်ည နှစ်ညအတွင်းမှာပင် သူမသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အန္တရာယ်များကို သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သာမန်လူ့လောကရှိ အန္တရာယ်မှာ ဂိုဏ်းဂဏများနှင့် မိသားစုကြီးများ၏ ဖိနှိပ်မှုများထံမှ လာခြင်းဖြစ်ပါက၊ ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ ခြိမ်းခြောက်မှုမှာမူ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါအမျိုးမျိုးထံမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သတိအနည်းငယ် လွတ်သွားရုံဖြင့် မမျှော်လင့်ဘဲ အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။

အိမ်ထဲတွင် ပုန်းနေလျှင်ပင် အဆင်ပြေမည် မဟုတ်ပေ။

မှန်ပါသည်။ မြစိမ်းတော ဈေးတန်းဆီသို့ မသွားမီ ကျန်းဖန်သည် သူ့ကိုယ်သူနှင့် စုဝေဝေကို ရုပ်ဖျက်လိုက်ပြီး၊ သူတို့၏ သရုပ်မှန် ပေါ်ပေါက်မသွားစေရန်နှင့် အရှုပ်အထွေးများကို မဖိတ်ခေါ်မိစေရန် သာမန်လူတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်လေတော့သည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ အကယ်၍ သူတို့သည် မြစိမ်းတော ဈေးတန်းတွင် ပြဿနာတစ်ခုခု တကယ် ဖြစ်လာခဲ့လျှင် ထွက်ပြေးနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

အခြားကျင့်ကြံသူများ၏ လိုက်လံနှိမ်နင်းခြင်းကို ခံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

မည်သည့် ကိစ္စမျိုးတွင်မဆို အမြဲတစေ ကြိုတင်ကာကွယ်ထားရန် လိုအပ်လှပေသည်။