ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်သီးကို ရရှိခြင်းနှင့် မြစိမ်းတော ဈေးတန်းဆီသို့ ဦးတည်ခြင်း (၂)

ကျန်းဖန်သည် လက်ကို တရစပ် ဝှေ့ယမ်းကာ လက်မခံနိုင်ကြောင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ ကျင့်ကြံဖော်ကြီးရယ်... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာပဲ။"

"ဝိညာဉ်သီးတစ်လုံးဆိုတာ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ခင်ဗျား ဒါကို မဖြစ်မနေ လက်ခံရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် စိတ်အေးလက်အေး အိပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဗျ။"

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား ဖန့်ဝေက ချက်ချင်းပင် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဖန်မှာ တကယ်ပင် ငြင်းမရတော့ဘဲ ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်သီးကို လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဤခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်သီးမှာ ယခုအကြိမ် သူရရှိသည့် သတ္တမအဆင့် အခွင့်အရေး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သိရှိလိုက်သည်။

မဟုတ်သေး... သတ္တမအဆင့် အခွင့်အရေးဆိုသည်မှာ ဤအသီးတစ်ခုတည်း မဟုတ်နိုင်ပေ။ ရှေ့မှောက်ရှိ သက်လတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူမှာလည်း အခွင့်အရေး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် သူသည်လည်း မြစိမ်းတော ဈေးတန်းသို့ သွားလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒေသခံတစ်ဦး၏ လမ်းပြမှုမပါဘဲ မြစိမ်းတော ဈေးတန်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ မရိုးရှင်းနိုင်ပေ။

အခြားသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရနိုင်ပြီး ဘေးဒုက္ခများပါ ဆိုက်ရောက်လာနိုင်သည်။

အကယ်၍ ဤလူက ကူညီပေးမည်ဆိုပါက၊ မြစိမ်းတော ဈေးတန်းတွင် အခြေချနိုင်ရန်မှာ သေချာသလောက်ပင် ဖြစ်သွားချေပြီ။

ဤသည်မှာ ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်သည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

အိပ်ချင်နေချိန်တွင် ခေါင်းအုံးက အဆင်သင့် ရောက်လာသကဲ့သို့ပင်။

သိမ်မွေ့လှသော ကံကြမ္မာသည် သူ့ကို ကျင့်ကြံခြင်းလောကအတွင်း လျင်မြန်စွာ အသားကျစေရန် ကူညီပေးနေပုံရသည်။

ဘေးအန္တရာယ်များစွာကိုလည်း ဖယ်ရှားပေးနေသကဲ့သို့ပင်။

"ကျင့်ကြံဖော်ကြီးကို ကြည့်ရတာ စိမ်းနေတယ်၊ တခြားနေရာက လာတာလား မသိဘူး။"

ဖန့်ဝေက ကျန်းဖန် မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် နောက်ခံကို အသာအယာ စူးစမ်းလိုက်သည်။

ကျန်းဖန်သည် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်သီးကို ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရိုသေလေးစားမှုများ ပိုမို ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သာမန် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ၊ ဤခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်သီးမှာ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်လုယူရန် လုံလောက်သော အရာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းဖန်အတွက်မူ ၎င်းမှာ သာမန် အသီးတစ်လုံးမျှသာ ဖြစ်ပုံရသည်။

ဤသည်မှာ ဤလူငယ်၏ နောက်ခံမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော သူမျိုးဖြစ်နေခြင်းကြောင့်သာ သူ့ကို ရတနာအတွက် သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျင့်ကြံဖော် ဖန့်ဝေ... ခင်ဗျားက တကယ် အမြင်စူးရှတာပဲ။"

"ကျွန်တော့်နာမည်က ကျန်းဖန် ပါ၊ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းကို ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် လာဖူးတာပါ။"

"မြစိမ်းတော ဈေးတန်းဆီကို သွားဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။"

ကျန်းဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း မိမိနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက် အချို့ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မြစိမ်းတော ဈေးတန်းကို သွားဖို့လား၊ အဲ့ဒီမှာ အမျိုးတွေ ရှိလို့လား။"

ဖန့်ဝေက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အမျိုးတွေတော့ မရှိပါဘူး။"

"သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းမှာ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိတယ်လို့ ကြားရလို့ပါ။"

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံဖော် နဲ့အတူ အလုပ်အကိုင် ရှာဖွေဖို့ လာခဲ့တာပါ။"

ကျန်းဖန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံဖော် ဟုတ်လား။

မင်္ဂလာပွဲကနေ ထွက်ပြေးလာတာများလား။

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဖန့်ဝေ၏ စိတ်ထဲ၌ မျိုးရိုးကြီး မိသားစုဝင်များ၏ ဒရာမာဇာတ်လမ်းများကို ပုံဖော်လိုက်မိသည်။

ဤသူမှာ မျိုးရိုးကြီး မိသားစုမှ ဖြစ်သော်လည်း မိသားစု၏ အတင်းအဓမ္မ စီစဉ်မှုကြောင့် အခြား မျိုးရိုးကြီး မိသားစုမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ရန် ဖိအားပေးခံရဟန်တူသည်။

သူတို့ မသိသည်မှာ သူသည် အခြား အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ချစ်ကြိုက်နေခြင်းပင်။

မိသားစုက စီစဉ်သော မင်္ဂလာပွဲကို ဆန့်ကျင်ရန်အတွက် သူသည် မိမိ၏ ကျင့်ကြံဖော်နှင့်အတူ ထွက်ပြေးလာခဲ့ပြီး၊ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ဖုံးကွယ်ကာ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းသို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သေချာတာပေါ့၊ သူ၏ နောက်ခံမှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ဤနေရာသို့ လာခဲ့သည်ဖြစ်စေ။

သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သဖြင့် သူသည် သေချာပေါက် ကျေးဇူးရှင် ဖြစ်သည်။

အလွန်အမင်း ကျေးဇူးဆပ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ကျေးဇူးရှင်ကို ရန်သူလိုတော့ ဆက်ဆံလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"အကယ်၍ ခင်ဗျားမှာ မြစိမ်းတော ဈေးတန်းထဲ အမျိုးတွေ ဒါမှမဟုတ် အဆက်အသွယ်တွေ မရှိဘူးဆိုရင်တော့၊ ဈေးတန်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာ နေထိုင်နိုင်လိမ့်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူးဗျ။ အလွန်ဆုံးအနေနဲ့ အပြင်ဘက်က ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာပဲ နေရလိမ့်မယ်။"

ဖန့်ဝေက လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဆင်းရဲသားရပ်ကွက် ဟုတ်လား"

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းဖန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိပြီး အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ယွမ်ချူး ဝိညာဉ်အင်းကလောင်ထံမှ မှတ်ဉာဏ်အချို့ ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ အများစုမှာ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းနှင့် အခြေခံ ကျင့်ကြံခြင်း ဗဟုသုတများသာ ဖြစ်သည်။

မြစိမ်းတော ဈေးတန်း၏ အသေးစိတ် အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ အတိအကျ မသိရှိသေးပေ။

"မှန်တယ်၊ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ပဲ။"

"မြစိမ်းတော ဈေးတန်း တစ်ခုလုံးကို အဆင့် (၂) ဝိညာဉ်ကြော တစ်ခုပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားတာ။"

"အတွင်းပိုင်းမှာ ဝိညာဉ်ချီတွေက အရမ်း ကြွယ်ဝလှတော့ ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် အတော်လေး သင့်တော်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်အတွင်းမှာ ကျင့်ကြံသူတွေက ပိုပြီး ရောက်လာကြတော့ လူဦးရေက အလွန်အမင်း များပြားသွားခဲ့ပြီ။"

"အခုဆိုရင် မြစိမ်းတော ဈေးတန်းထဲက အိမ်တွေ အားလုံးက ပြည့်နေပြီ၊ အားတဲ့နေရာ လုံးဝ မရှိတော့ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကလည်း ထွက်မသွားချင်ကြတော့ ဈေးတန်းရဲ့ အပြင်ဘက်မှာပဲ သစ်သားတဲလေးတွေ ဆောက်ပြီး နေကြရတာ။"

"အချိန်ကြာလာတော့ ဒီတဲလေးတွေ စုပြီး ဆင်းရဲသားရပ်ကွက် ဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့ဗျာ။"

"ဒီ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်က တို့လို လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ နေထိုင်ရာ နေရာပဲ။"

ဖန့်ဝေက ရှင်းပြလိုက်သည်။

မည်သို့ဖြစ်စေ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာများမှာ အလွန် အန္တရာယ် များလှသည်။

သားရဲမိစ္ဆာများက နေရာအနှံ့ရှိနေပြီး မိစ္ဆာများကလည်း နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေကြသည်။

မြစိမ်းတော ဈေးတန်းကနေ ထွက်ခွာသွားခြင်းမှာ သေကြောင်းကြံစည်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ ဈေးတန်း၏ အပြင်ဘက်တွင် သစ်သားတဲများ ဆောက်ကာ နေထိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက် ဆိုသည်မှာ ချို့တဲ့သော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ နေထိုင်ရာ နေရာပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤရပ်ကွက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ အတွက် ရှင်သန်နိုင်မည့် လမ်းစတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

ဤနေရာမှာ ရှုပ်ထွေးပြီး ညစ်ပတ်နေလင့်ကစား။

ကုန်ဈေးနှုန်းနှင့် အိမ်ငှားခ သက်သာသောကြောင့် ကျင့်ကြံသူ အသစ်များအတွက် အလွန် သင့်တော်လှပေသည်။

၎င်းကို စတင်ရာ နေရာတစ်ခုဟုလည်း ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

"ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာ နေဖို့လည်း အိမ်ငှားခ ပေးရတာလား"

"ဒါက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ ကိုယ်တိုင် ဆောက်ထားတာဆို။"

ကျန်းဖန်က ဤအချက်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"အစပိုင်းမှာတော့ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာ ငှားခပေးစရာ မလိုပါဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ ပိုပြီး ရောက်လာကြတော့။"

"မြစိမ်းတော ဈေးတန်းဘက်ကနေ ငါတို့တွေက သူတို့ဆီကနေ အခွင့်ကောင်း ယူနေတယ်လို့ ယူဆလာကြတယ်။ ဈေးတန်း တည်ရှိနေလို့သာ တို့တွေ ဒီမှာ ဘေးကင်းကင်း နေနိုင်တာလို့ သူတို့က တွေးကြတာ။"

"ဒါကြောင့် သူတို့က တို့ဆီကနေ အတင်းအဓမ္မ အိမ်ငှားခ ကောက်ခံလာကြတော့တာပဲ။"

"ငှားခ မပေးတဲ့သူတွေကတော့ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာတောင် နေခွင့်မရတော့ဘူး။"

"ကံကောင်းတာက ငှားခက သက်သာပါတယ်၊ တစ်နှစ်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးပဲ ပေးရတာမို့ တောင့်ခံနိုင်သေးတဲ့ အနေအထားမှာတော့ ရှိပါတယ်။"

ဖန့်ဝေက အကူအညီမဲ့စွာ ဆိုလိုက်သည်။

အာဏာရှိသူက အမြဲတမ်း အပေါ်စီးမှာ ရှိနေစမြဲပင်၊ မည်သို့ဆိုစေ မြစိမ်းတော ဈေးတန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိသော နေမင်းတရား ဓားဂိုဏ်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။

သာမန် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများက ဤမျှ ကြီးမားလှသော အင်အားစုကို မည်သို့ ဆန့်ကျင်နိုင်ပါမည်နည်း။

အကယ်၍ သူတို့ကို သွားရောက် ရန်စမိပါက ကောင်းကျိုးရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ ခေါင်းငုံ့ခံနေကြရုံသာ ရှိတော့သည်။

"ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာ ငှားဖို့အတွက် ဘာစည်းကမ်းချက်တွေ လိုအပ်သလဲ"

ကျန်းဖန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်တွင် နေထိုင်ခြင်းမှာ မြစိမ်းတော ဈေးတန်း၏ ခေါင်းပုံဖြတ်ခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ တောထဲတွင် ရှင်သန်ရသည်ထက်စာလျှင် ပို၍ ကောင်းမွန်လှပေသည်။

မည်သို့ဖြစ်စေ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းတွင် မိစ္ဆာများက အလွန် များပြားလှပေသည်။

ဤနေရာတွင် ဆက်နေမည်ဆိုပါက သေချာပေါက် မမျှော်လင့်ဘဲ အသက်ဆုံးရှုံးသွားရနိုင်သည်။

ယင်းကို မြစိမ်းတော ဈေးတန်းအား ပေးဆောင်ရသည့် 'အကာအကွယ်ကြေး' လို့ သတ်မှတ်လိုက်ရုံပါပင်။

သူတစ်ပါး အိမ်မိုးအောက်တွင် နေထိုင်ရချိန်မှာတော့ ခေါင်းငုံ့ရမည်မှာ သဘာဝပင်။

"ဘာစည်းကမ်းချက်မှ မလိုပါဘူး၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေးလိုက်တာနဲ့ နေထိုင်ဖို့ သစ်သားတဲ တစ်လုံးကို ရွေးချယ်နိုင်ပြီ။"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာက သစ်သားတဲတွေ အများကြီး ဆောက်ထားပြီးသားလေ။"

"ပြီးတော့ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းမှာက သေဆုံးနှုန်း အရမ်း မြင့်မားတယ်။"

"လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေက တောင်နက်ပိုင်းထဲမှာ မကြာခဏ သေဆုံးလေ့ရှိကြတယ်။"

"အဲ့ဒါကြောင့် မကြာသေးခင်ကမှ လွတ်သွားတဲ့ သစ်သားတဲတွေ ရှိလာတာ။"

"ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာ နေထိုင်ဖို့ကတော့ အတော်လေး ရိုးရှင်းပါသေးတယ်။"

ဖန့်ဝေက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် မြစိမ်းတော ဈေးတန်းရှိ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်မှာ ဆယ်နှစ်ကျော် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လူတွေ လာလိုက် သွားလိုက်နှင့်၊ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ရောက်လာကြပြီး၊ အများအပြား သေဆုံးသွားကြသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ဤနေရာရှိ ခွဲခွာခြင်းနှင့် သေခြင်းတရားများကို သူ ကျင့်သားရနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ကျင့်ကြံဖော် ဖန့်ဝေ လမ်းပြပေးဖို့ ဒုက္ခပေးရဦးမှာပဲ။"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံဖော်နဲ့အတူ မြစိမ်းတော ဈေးတန်းရဲ့ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာ အခြေချချင်ပါတယ်။"

ကျန်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော့်အပေါ်ပဲ ပုံအပ်ထားလိုက်ပါ။"

ဖန့်ဝေက ပြုံးလိုက်သည်၊ သူ၏ အသက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤကိစ္စမှာ သေးငယ်သော ကိစ္စမျှသာ ဖြစ်သည်။

......

မကြာမီမှာပင် ကျန်းဖန်သည် ဖန့်ဝေကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး စုဝေဝေနှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ခဲ့ကြသည်။

သေချာပါသည်။ သူသည် ဝံပုလွေမိစ္ဆာ အလောင်း သုံးလောင်းကိုလည်း သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ ထည့်ယူခဲ့သည်။

မည်သို့ဖြစ်စေ၊ ဝံပုလွေမိစ္ဆာ အလောင်းများကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့နှင့် လဲလှယ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

မရောင်းရလျှင်တောင် စားသုံး၍ ရနိုင်သည်။

ဤကဲ့သို့သော သားရဲမိစ္ဆာ အသားများကို စနစ်တကျ ချက်ပြုတ် စားသုံးခြင်းက ဆေးလုံးများကဲ့သို့ပင် ထိရောက်လှပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အသားများကို ပုံမှန် စားသုံးခြင်းက ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်ကိုပင် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် အကျိုးကျေးဇူး များစွာ ရှိလှပေသည်။

ဖန့်ဝေ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် နာရီအနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် မြစိမ်းတော ဈေးတန်း၏ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဤအချက်က ကျန်းဖန်ကို အလွန် ခံစားချက် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သတ္တမအဆင့် အခွင့်အရေး ဖြစ်ပေသည်။

သူ့အတွက် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်သီးကို ရရှိစေခဲ့ရုံတင်မကဘဲ၊ မြစိမ်းတော ဈေးတန်းဆီသို့လည်း ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူကိုယ်တိုင်သာ လာခဲ့မည်ဆိုပါက မည်မျှအထိ လမ်းမှားနေမည်ကို မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း။

စိမ်းသက်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဒေသခံလမ်းပြတစ်ဦး ရှိနေခြင်းက အရှုပ်အထွေးများစွာကို ရှောင်ရှားနိုင်စေသည်မှာ အမှန်ပင်။

"ဒါက မြစိမ်းတော ဈေးတန်းလား"

ကျန်းဖန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သည်။

ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုးရှိသော သစ်သားတဲများစွာ ဈေးတန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံ့ကျဲနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

မည်သည့် ပုံစံဖော်မှုမျှ မရှိဘဲ ဆောက်ထားသော ဤသစ်သားတဲများမှာ အတော်လေး ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။

၎င်းတို့မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အလွန် ကပ်လျက် ရှိနေကြသည်။

ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်တစ်ခုနှင့်ပင် တူလှပေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာ အလွန် စည်ကားလှသည်။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားမှာ သွားလာနေကြပြီး တက်ကြွလှုပ်ရှားနေကြ၏။

မနီးမဝေးတွင်မူ မြစိမ်းတော ဈေးတန်း ရှိနေလေသည်။

ဈေးတန်းတစ်ခုလုံးမှာ ကြီးမားလှသော ဝင်္ကပါကြီးတစ်ခု၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံထားရသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး၊ ရံဖန်ရံခါတွင် စိမ်းပြာရောင် အလင်းများ လက်ခနဲ၊ လက်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာလေ့ ရှိသည်။

အတွင်းပိုင်းရှိ အဆောက်အဦးများမှာ သပ်ရပ်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါလှကာ၊ ရှေးကျပြီး ကျက်သရေရှိလှပေသည်။

မှန်ပါသည်။ ဈေးတန်းအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။

တစ်ဖက်မှာ ရုံးခန်း အဆောက်အဦးကြီးထဲတွင် အလုပ်လုပ်နေသော လူကုံထံများနှင့် တူပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်မှာမူ အလုပ်သမားများနှင့် တူလှပေသည်။

သူတို့၏ အခြေအနေများမှာ အလွန်ပင် ကွာဟလှသည်။

ဤ လူတန်းစား ခွဲခြားမှုကို ကျော်လွှားရန်မှာ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

"အော်... ကျင့်ကြံဖော် ဖန့်ဝေပဲ၊ ပြန်ရောက်လာတာ မြန်လှချေလား။"

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ ရိတ်သိမ်းမှုတွေ အများကြီး ရလာပုံရတယ်နော့်။"

"ဒီ ကျင့်ကြံဖော်ကို ကြည့်ရတာ မျက်နှာစိမ်းနေတယ်၊ ဘယ်က လာတာလဲ မသိဘူးဗျ။"

သူတို့ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် ဖန့်ဝေကို ချက်ချင်း လှမ်းနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ထိုသူသည် ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး၊ တစ်စုံတစ်ခုကို တွက်ချက်နေသကဲ့သို့ သူ့မျက်လုံးများမှာ လှုပ်ရှားနေလေတော့သည်။